แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 77 หนิงหนิงไม่เป็นไร!

บทที่ 77 หนิงหนิงไม่เป็นไร!

เวลาห้าทุ่ม ห้องไลฟ์สดมียอดผู้เข้าชมพุ่งพรวดขึ้นเกือบหกสิบล้านคนในชั่วพริบตา และจำนวนยังคงเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ

โชคดีที่ทีมงานรายการเคยเจอเหตุการณ์ที่มีผู้ชมระดับร้อยล้านมาแล้ว จึงยังควบคุมสถานการณ์ได้

สิ่งแรกที่ผู้ชมเห็นเมื่อเข้ามาคือ เจียงเจินและคนอื่น ๆ ที่นั่งอยู่ในห้องนั่งเล่น

บรรดาลูกคนรวยที่ปกติดูหรูหราโดดเด่น ตอนนี้ดูหมดสภาพ บ้างก็ดูเหนื่อยล้า ใบหน้าเต็มไปด้วยฝุ่น

ผมที่เจียงเจินตั้งใจจัดแต่งไว้สำหรับงานเลี้ยงฉลองก็กระจุยกระจายไปหมดแล้ว

ผมของเธอสยายไม่เป็นระเบียบ แม้จะแต่งหน้าอย่างประณีตแต่ก็ไม่อาจปิดบังความกังวลบนใบหน้าได้

ดูเหมือนจะเหนื่อยล้าทางจิตใจ แต่ยังดีที่ปลอดภัยดี

เหล่าเจินกั่วแทบจะร้องไห้ด้วยความดีใจ

เจียงฉือซิงยังไม่ได้สติ

ในขณะที่คนอื่น ๆ ต้องเผชิญกับเหตุการณ์ที่เรียกได้ว่าเฉียดตายมาอยู่ชั้นบน แต่เจียงฉือซิงที่นอนอยู่ชั้นล่าง กลับรอดพ้นจากเหตุการณ์นั้นมาได้

หนิงหนิงเคยตรวจดูแล้ว ไอแห่งความตายที่อยู่ในตัวเขาสลายตัวไปค่อนข้างช้า

คงต้องใช้เวลาพอสมควรถึงจะฟื้นขึ้นมา

[เป็นเจินเจินนี่เอง! เธอไม่เป็นอะไร!]

[คุณหนูเจินเจินเป็นถึงคุณหนูตระกูลใหญ่ โชคดีมีบุญใหญ่!]

[เอ๊ะ ไม่เห็นของปลอมเลย เธอตายไปแล้วจริง ๆ สินะ?]

[คุณชายจี๋บอกแล้วว่าต้องตายแน่ ๆ!]

[พระเจ้า… ด่าเธอมานานแล้ว ตอนนี้ไม่มีคนให้ด่าแล้ว รู้สึกไม่ชินเลย]

[ก็ได้แต่พูดว่าของปลอมสมควรแล้วละ จะไปโทษใครได้?]

[หวังว่าชาติหน้าของปลอมจะเป็นคนดีนะ…]

[ขอแสดงความเสียใจด้วย]

[ขอแสดงความเสียใจ]

…

บนหน้าจอเต็มไปด้วยข้อความ [ขอแสดงความเสียใจ]

[เว่ยฉือบอกแล้วไง ว่าทุกคนยังอยู่ที่นี่ ฟังไม่เข้าใจกันเหรอ?]

[พวกคุณเป็นอะไรกันมากหรือเปล่า? ถ้าเกิดเรื่องขึ้นจริง ๆ ทีมงานจะไม่ประกาศอย่างเป็นทางการ แต่จะมานั่งเปิดไลฟ์สดแบบนี้เหรอ? หรือว่าทางรายการอยากจะหาเรื่องเดือดร้อนเพิ่มให้ตัวเองอีก? พวกคุณไม่มีสมองกันหรือไง?]

[สมมติว่าหนิงหนิงตายไปแล้วจริง ๆ พวกคุณที่เรียกเธอว่าของปลอมอย่างนั้นอย่างนี้ ก็ไม่ได้มีความจริงใจอะไรเท่าไหร่หรอก มาแสร้งทำเป็นอะไรกันอยู่?]

[พวกบ้าเอ๊ย อย่าคิดว่าฉันไม่รู้นะว่าพวกคุณอยากให้หนิงหนิงรีบ ๆ ตายไปซะ]

[พวกคุณไม่กลัวกรรมตามสนองบ้างหรือไง?]

[วางใจได้เลย ถ้าหนิงหนิงตายจริง ๆ เธอต้องกลายเป็นผีแล้วพาพวกคุณทุกคนไปด้วยแน่นอน]

พอความคิดเห็นนี้ปรากฏขึ้นมา ก็ทำให้แอนตี้แฟนบางคนตกใจจริง ๆ

[พวกคุณบางคนไม่ใช่ว่าเชื่อมั่นนักเหรอว่าหนิงหนิงเรียนวิชานอกรีตมาน่ะ พวกคุณลองเดาดูสิว่าทำไมถึงเรียกว่าวิชานอกรีต?]

[ขอเสนอให้หนิงหนิงสุ่มเลือกคนจากในคอมเมนต์สักคนหนึ่งมาเข้าร่างสิงสู่ พวกวิชานอกรีตน่าจะทำเรื่องแบบนี้ได้ง่าย ๆ เลยใช่ไหมล่ะ?]

“…”

[อ๊าาา! ช่วยด้วย!]

[ถอย! ถอย! ถอย!]

[พวกเราจะไว้อาลัยหน่อยก็ไม่ได้เหรอ? มาขู่กันทำไมคุณชายจี๋ก็อยู่ในที่เกิดเหตุ คิดว่าพวกเราจะกลัวงั้นเหรอ?]

[กลัวทำไม? เจินเจินยังไม่เป็นไรเลย ของปลอมเกลียดเธอที่สุดเลยนะ]

[ใช่แล้ว เจินเจินยังปลอดภัยดี นั่นแสดงว่า ถึงแม้ของปลอมนั่นจะตายไปแล้ว ก็ไม่สามารถทำอันตรายอะไรได้สินะ]

[แน่นอนสิ คิดว่าคุณชายจี๋เป็นคนอ่อนแอหรือไง?]

[ของปลอมคงจะวิญญาณสลายไปแล้วล่ะมั้ง!]

[อยู่ ๆ ก็สงสารของปลอมขึ้นมา ตอนมีชีวิตอยู่ก็ไม่มีประโยชน์อะไร ตายไปแล้วก็ยังไม่รู้จักประมาณตัว ไม่เคยรู้จักวางตัวให้เหมาะสมกับที่ทางของตัวเองเลย]

[ถึงจะดูแย่ไปหน่อย แต่ก็อยากจะพูดว่า ขอบคุณนะเจินเจินที่ช่วยดึงดูดความเกลียดชังไปให้]

[มา พูดพร้อมกัน : ขอบคุณเจินเจิน!]

[ขอบคุณเจินเจิน!]

…

[อืมมม… เรื่องนี้พูดยากแฮะ]

[พระเจ้า พวกคุณทำให้ฉันกลัวจนนอนไม่หลับจริง ๆ นะ]

[พวกคุณเคยคิดไหมว่า ยังมีความเป็นไปได้อีกอย่างหนึ่ง คือหนิงหนิงอาจจะไม่เป็นอะไรเลยก็ได้]

[เหมือนได้เปิดหูเปิดตาเลย ได้มาเห็นคนใจร้ายชนิดที่ว่า ทั้งชีวิตอาจจะไม่ได้เจอ ในอินเทอร์เน็ตนี่แหละ]

[น่ากลัวจังเลยนะ พวกคุณน่ะ]

เมื่อพนักงานทำความสะอาดบริเวณของเจียงเจินเสร็จแล้ว ก็มาถึงคิวของหนิงหนิง

พวกเขาทำงานกันอย่างรีบร้อน ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง จนแทบจะสับสนวุ่นวาย

ในที่สุดก็ทำความสะอาดเสร็จด้วยความยากลำบาก

เว่ยฉือสั่งให้ทีมงานเปิดกล้องที่อยู่ฝั่งของหนิงหนิง

และแล้วในวินาทีถัดมา

หนิงหนิงที่ในช่องคอมเมนต์บอกว่า ‘วิญญาณสลาย ไปแล้ว’ ก็ปรากฏตัวขึ้นบนหน้าจอ

แตกต่างจากอีกกลุ่มหนึ่งที่ดูหมดเรี่ยวแรง

หนิงหนิงยังคงสวมชุดกระโปรงสีดำของเธอ

เธอนั่งพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ผมยาวสลวยปกปิดหัวไหล่ที่ขาวผ่องของเธอ

แสงไฟค่อนข้างจะแสบตา เธอยกมือขึ้นบังตาอย่างเชื่องช้า บนข้อมือมีสร้อยข้อมือเงินรูปงู ดวงตาของงูเป็นประกายสีเขียว ส่องแวววับภายใต้แสงไฟ

ด้านหลังผ้าม่านบนหน้าต่างกระจกบานใหญ่ถูกเปิดออก แสงจันทร์นวลใสงดงามดุจสายน้ำ

หนิงหนิงงดงามราวกับนางเงือกสาวที่จมอยู่ใต้น้ำ

บนหัวเข่าของเธอ มีแมวดำตัวหนึ่งนอนนิ่งอยู่

แมวน้อยเงยหน้าขึ้น

เปิดดวงตาสีเขียวมรกต แล้วค่อย ๆ มองมายังกล้อง

พวกเขาดูผิดไปหรือเปล่า?

นั่นมันหนิงหนิงนี่นา

ข้อความ [ขอบคุณเจินเจิน] ในกล่องแชทที่ยังไม่ทันได้ส่งออกไป รอยยิ้มก็พลันแข็งค้างอยู่บนมุมปากไปเสียก่อน

เหล่าหนิงตังเป็นกลุ่มแรกที่ตอบสนอง

[หนิงหนิง!]

[อ๊าาา หนิงหนิง! เป็นหนิงหนิงจริง ๆ ด้วย!]

[หนิงหนิงไม่เป็นไร! หนิงหนิงยังมีชีวิตอยู่!]

[เยี่ยมมาก! อ้าาาา!]

เหล่าหนิงตังถึงกับร้องไห้ด้วยความดีใจ

[ใช่ของปลอมหรือเปล่า? ฉันดูไม่ผิดใช่ไหม?]

[เป็นไปได้ยังไง นี่คงเป็นวิญญาณแน่ ๆ]

[หนิงหนิงมีเงาด้วยนะ อยู่ที่พื้นนั่นไง ตาบอดหรือไง?]

ผีไม่มีเงา นี่เป็นความรู้ทั่วไปที่แม้แต่เด็กประถมก็ยังรู้

พวกเขาไม่อยากเชื่อว่า หนิงหนิงจะยังมีชีวิตอยู่ จึงพากันพินิจพิเคราะห์เงาของหนิงหนิงอย่างละเอียด

หนิงหนิงนั่งอยู่ใต้แสงไฟ เงาของเธอทอดยาวนิ่งสงบอยู่ในแสงจันทร์

คราวนี้พวกแอนตี้แฟนในคอมเมนต์ก็ไม่มีอะไรจะพูดแล้ว

นี่คือหนิงหนิง หนิงหนิงที่ยังมีชีวิตอยู่

[ฉันว่าใจบอดมากกว่าล่ะมั้ง]

[โอ๊ยตายแล้ว ผีสาวตนนั้นยังอยู่อีกเหรอเนี่ย!]

ทุกคนสังเกตเห็นนาน่าอย่างรวดเร็ว

เธอนั่งอยู่ทางซ้ายมือของหนิงหนิง ส่วนหนิงเหนียนนั่งอยู่ทางขวามือของหนิงหนิง

นั่งอยู่ข้างละคน ดูราวกับเทพผู้พิทักษ์

[ชุดนั้นเปลี่ยนกลับมาอีกแล้ว นี่มันผีตนเดียวกันนี่!]

[พี่ผีสาวคนนี้ เวลาสงบนิ่งแล้วสวยมากจริง ๆ]

[แต่ยังไงมันก็ดูแปลก ๆ ทำไมของปลอมถึงได้นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอได้ล่ะ?]

[ใช่ ทำไมของปลอมถึงไม่ถูกผีผู้หญิงฆ่าล่ะ?]

[เป็นไปไม่ได้หรอก คุณชายจี๋บอกว่าหนิงหนิงเข้าไปในภาพมายาแห่งความตายแล้ว เธอต้องตายแน่ ๆ]

[พอเถอะ จี๋หยวนชิงยังบอกว่าผีผู้หญิงนั่นเป็นผีที่หนิงหนิงหามาเลย เขายังแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าเป็นผีตายโหง]

[เป็นอะไรไป หนิงหนิงยังอยู่ดีมีสุข มันทำให้พวกคุณไม่พอใจเหรอ?]

[ฮ่า ๆ ๆ ฉันดีใจจัง หนิงหนิงโชคดีมาก หนิงหนิงไม่เป็นไร!]

[ถ้ามองอย่างนี้ หนิงหนิงเก่งมากเลยนะ! ถึงกับหนีออกมาจากวงจรความตายของวิญญาณผีตายโหงได้!]

[นั่นสิ แม้แต่จี๋หยวนชิงยังไม่กล้าเข้าไป แต่หนิงหนิงกลับออกมาได้อย่างปลอดภัย เยี่ยมมาก!]

[ช่างเถอะ ผีตายโหงนั่นก็อยู่ภายใต้การควบคุมของเธออยู่แล้ว การที่เธอยังมีชีวิตอยู่ก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?]

[ก็ไม่รู้ว่าของปลอมไปเรียนวิชานอกรีตพวกนี้มาจากไหน เก่งเหมือนกันนะเนี่ย]

[เมื่อกี้พวกคุณไม่ได้พูดแบบนี้นี่นา การยอมรับว่าคนอื่นเก่งมันยากมากเหรอ?]

[แค่เห็นคนหนึ่งคนกับผีหนึ่งตนนั่งด้วยกันได้ ยังจะบอกอีกเหรอว่าผีตนนี้ไม่เกี่ยวกับของปลอม?]

[เลิกเถียงกันได้แล้ว ดูนั่นสิ! ผีเสื้อเพิ่มขึ้นแล้ว! มีผีเสื้อเยอะมากเลย!]

ใช่แล้วล่ะ

ตอนนี้ไม่ใช่แค่หนิงเหนียนแล้ว

เฉินมู่กับจี๋ไหลก็มีผีเสื้อนรกบินมาเกาะบนตัวอยู่สองสามตัวด้วย

แม้แต่เว่ยฉือก็ยังมีผีเสื้อมาเกาะอยู่บนหัวหนึ่งตัว

[โอ้พระเจ้า! ทุกคนในหน่วยสืบสวนพิเศษมีกันหมดเลย!]

[สีสันก็เพิ่มขึ้นด้วย สวยจังเลย~]

[มีแบบห้าสีด้วย! สวยมากเลย!]

[ฉันอยากได้บ้างจัง!]

ผีเสื้อบินว่อนไปทั่วทุกที่

ปีกสีแดงที่กำลังลุกโชนกระพือไปมา เหมือนกับผีเสื้อแห่งเปลวเพลิงในภาพวาดนั้น

นาน่าค่อย ๆ ลูบภาพวาดที่เพิ่งได้รับมาจากหนิงหนิง

นิ้วมือของเธอไล้ไปตามปีกผีเสื้อในภาพอย่างช้า ๆ ที่มุมขวาล่างของกรอบรูป มีตัวอักษรขนาดเล็กสลักเอาไว้หนึ่งบรรทัด