แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 86 ต้องทำตามความปรารถนาของผีเพื่อให้ผีได้ไปเกิดใหม่

บทที่ 86 ต้องทำตามความปรารถนาของผีเพื่อให้ผีได้ไปเกิดใหม่

[ในฐานะแฟนคลับตัวยงของผีเสื้อเพลิง ฉันขอเล่าให้ฟังว่า จริง ๆ แล้ววิลล่าหลังนี้เป็นบ้านหลังแรกที่ผีเสื้อเพลิงซื้อด้วยเงินที่หาได้หลังจากมีชื่อเสียง เสี่ยวซีกับผีเสื้อเพลิงเป็นเพื่อนสนิทกันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย หลังจากเริ่มทำงานเสี่ยวซีเช่าห้องอยู่ แต่ไม่สะดวกกับการเดินทางไปทำงาน ผีเสื้อเพลิงเลยชวนเสี่ยวซีมาอยู่ด้วยกัน หนึ่งปีต่อมา จู่ ๆ เสี่ยวซีก็ฆ่าตัวตายในวิลล่าหลังนี้ ตอนนั้นผีเสื้อเพลิงไม่อยู่บ้าน พอกลับมาเจอเสี่ยวซีก็เสียชีวิตแล้ว]

[หลังจากเหตุการณ์นั้น ผีเสื้อเพลิงก็รู้สึกผิดมาตลอด จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สามารถก้าวผ่านมันไปได้]

[ใช่เลย ตอนที่เกิดเรื่องขึ้นมันกระทบกับการเขียนนิยายของเธอด้วย ตอนนั้นกำลังเขียนเรื่องหลางหมิงอยู่พอดี ตัวละครหญิงรองที่เดิมเป็นอัจฉริยะที่หยิ่งยโสก็กลายเป็นนางมารร้ายอย่างไม่มีเหตุผลเลย ตอนนั้นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันยังเคยเข้าไปคอมเมนต์ด่าเธอเลย]

[หลังจากที่เธอเขียนบทความอธิบาย พวกเราผู้อ่านถึงได้รู้ว่าเธอเจอเรื่องเศร้าขนาดนี้]

[เสี่ยวซีเป็นคนที่สวยมาก ตั้งแต่เด็กจนโตก็เป็นดาวมหาวิทยาลัยมาตลอด ไม่รู้ว่าทำไมถึงคิดสั้นฆ่าตัวตาย]

[รีบเปิดเบราว์เซอร์หาเลย เห็นแล้วสวยจริงๆ ด้วย!]

คนจำนวนมากที่ดูคอมเมนต์ต่างพากันค้นหารูปภาพ

ในรูปภาพสาวน้อยในชุดเดรสสีแดง มีดวงตาและคิ้วงดงามราวกับภาพวาด เมื่อยิ้มอย่างสง่างามก็สามารถสะกดใจผู้คน ช่างงดงามเหลือเกิน

คนที่สวยขนาดนี้ กลับฆ่าตัวตาย

ทุกคนต่างถอนหายใจด้วยความเสียดาย

[ตอนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ทำไมเสี่ยวซีถึงฆ่าตัวตายกะทันหัน?]

[ผีเสื้อเพลิงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้ พวกเราก็ไม่รู้เหมือนกัน]

[พระเจ้า ผีเสื้อเพลิงเห็นเสี่ยวซีเป็นแบบนี้ คงจะเจ็บปวดใจมากแน่ ๆ]

[ใช่แล้ว เธอคงไม่รู้ว่าเพื่อนรักของเธอที่ตายไปแล้ว ยังคงต้องทนทุกข์ทรมานอยู่อีก]

ปริศนาที่อยู่รอบตัวหนิงหนิงก็ค่อนข้างคลี่คลายลงแล้ว เจียงฉือซิงก็ฟื้นขึ้นมาแล้วด้วย คนเป็นคนอื่น ๆ ก็ไม่มีปัญหาอะไร

เหลือแค่ผีผู้หญิงเท่านั้น

เฉินมู่มองไปที่นาน่าแล้วถามว่า “สวัสดีครับ คุณชื่อนาน่าใช่ไหม ขอถามหน่อยว่าคุณมีเรื่องค้างคาใจอะไรหรือเปล่า?”

นาน่าไม่พูดอะไร

เฉินมู่พูดว่า “ถ้าไม่สะดวกจะพูดต่อหน้าคนมากขนาดนี้ คุณสามารถคุยกับพวกเราตามลำพังได้นะครับ พวกเราเป็นตำรวจ คุณวางใจได้”

นาน่าส่ายหน้า “ตำรวจช่วยฉันไม่ได้หรอกค่ะ”

จี๋หยวนชิงตบไหล่เฉินมู่เบา ๆ เป็นสัญญาณให้เขาถอยออกไป แล้วมองไปที่นาน่าด้วยท่าทีเป็นมิตร

“น้องสาว เธอลองเล่าให้ฉันหน่อยฟังสิ ไม่มีอะไรที่สำนักเซียนของพวกเราทำไม่ได้หรอก ถ้าสำนักเซียนรับปากแล้ว เธอวางใจได้เลย”

นาน่าถอนหายใจ “ช่างเถอะ คุณยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเป็นผีตายโหง”

จี๋หยวนชิง “…”

รู้งี้วันนี้ไม่มาดีกว่า ไม่ว่าจะถามอย่างไรนาน่าก็บอกว่าไม่มีใครช่วยเธอได้

สถานการณ์ตอนนี้จึงติดอยู่ในทางตัน

จี๋หยวนชิงเริ่มโมโหนาน่าจึงถามแกล้ง ๆ ว่า “สารวัตรเฉิน ถ้าเจอผีตายโหงจะต้องจัดการยังไง ในกฎหมายว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยจากภูตผีเขียนไว้ว่ายังไงบ้าง?”

เฉินมู่ตอบว่า “ตามกฎหมายว่าด้วยการรักษาความปลอดภัยจากภูตผี มาตราที่ยี่สิบห้าระบุไว้ว่า หากพบผีตายโหงต้องแจ้งตำรวจเพื่อส่งให้หน่วยสืบสวนพิเศษสืบหาสาเหตุการตาย ในกรณีที่ผีตายโหงที่ยังไม่ทำร้ายใคร อันดับแรกควรเลือกที่จะทำตามความปรารถนาของผีตนนั้นเพื่อให้ไปเกิดใหม่ที่ยมโลก”

จี๋ซางแทรกขึ้นมาว่า “แล้วถ้าทำตามความปรารถนาของผีไม่ได้ล่ะครับ”

“ก็ผีผู้หญิงตนนี้ไม่ใช่แบบนั้นหรอกเหรอ?”

เฉินมู่ยักไหล่พลางกล่าว “เรื่องนี้ไม่ใช่หน้าที่ของพวกเราคนเป็นที่จะจัดการ นี่เป็นเรื่องของยมบาล พวกเราคนเป็นไม่มีสิทธิ์จัดการกับเธอ”

จี๋ซาง “ยมบาลเหรอครับ?”

เฉินมู่ “ใช่สิ คนที่ตายไปแล้วก็อยู่ในการดูแลของยมบาลทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ?”

เจียงฉือซิงที่เพิ่งฟื้นขึ้นมา ยังรู้สึกมึนงงอยู่บ้าง จึงหลุดปากออกมาว่า “แล้วจะติดต่อยมบาลได้ยังไง?”

คนอื่น ๆ มองเขาอย่างอึ้ง ๆ

เจียงฉือซิงที่ถามคำถามนั้นออกไปแล้วก็รู้สึกว่ามันค่อนข้างโง่

เฉินมู่ถอนหายใจ คราวนี้เรื่องมันยากขึ้นมาหน่อยแล้ว

ตามกฎเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ถึงแม้หน่วยสืบสวนพิเศษจะจับคนและตัดสินความผิดของผีได้ นอกจากกรณีพิเศษที่เจอผีร้าย พวกเขาก็ไม่มีสิทธิ์จัดการกับวิญญาณโดยตรง

มีแค่สำนักเซียนเท่านั้นที่มีอิสระในการจัดการ ถ้าไม่พอใจก็จะทำลายวิญญาณให้สลายไป

ก็แค่เห็นว่าตอนนี้ยมโลกกำลังยุ่งวุ่นวาย ไม่มีเวลามาสนใจพวกเขาเท่านั้นเอง

แต่ก่อนนี้ยังมีผู้พิทักษ์วิญญาณคอยพาดวงวิญญาณไปส่งที่ยมโลกโดยตรง

ผู้พิทักษ์วิญญาณคือมนุษย์ที่ทำงานให้กับยมโลก

หลังจากเหตุการณ์เมื่อสิบปีที่แล้ว ก็ไม่มีมนุษย์คนไหนที่เป็นผู้พิทักษ์วิญญาณอีกเลย

หน่วยงานยมโลกไม่ไว้ใจคนเป็น

ตอนนี้การติดต่อกับทางยมโลกเป็นไปในทางเดียว

ยมทูตผู้คุมบัญชีทั้งดำและขาวจะมาที่หน่วยสืบสวนพิเศษทุกเดือน เพื่อมารับผีที่ถูกจับกุมโดยหน่วยงาน

ถ้าพวกเขาต้องการจะติดต่อไปทางยมโลก การติดต่อจะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับอารมณ์ของทางนั้น

พูดง่าย ๆ คือตอนนี้พวกเขามีทางเดียวที่เร็วที่สุดก็คงต้องสนองความปรารถนาของผีผู้หญิงให้สมหวัง เพื่อให้เธอจากไปด้วยตัวเอง

ผีผู้หญิงตนนี้ จัดการยากจริง ๆ

จะให้ปล่อยเธออยู่ในวิลล่าหลังนี้ไปเรื่อย ๆ ก็คงไม่ได้

ถ้าเป็นผีธรรมดาก็คงไม่เป็นไร

แต่นี่เธอเป็นผีตายโหงนะ!

เจียงเจินตกใจและขอความช่วยเหลือ “คุณชายจี๋ คุณต้องคิดหาทางออกสักอย่างนะคะ”

เธอไม่อยากอยู่ร่วมกับผีตายโหง

จี๋หยวนชิงรู้สึกหมดปัญญา

เขาก็ไม่รู้จะทำอย่างไรเหมือนกัน

เธอต้องการหาร่างทดแทนแน่ ๆ! เว่ยฉือรู้สึกกลุ้มใจ

ถ้าเป็นที่ลับหูลับตา อย่างมากก็แค่ไม่ต้องกำจัดผีตนนี้

แต่นี่มันถ่ายทอดสดอยู่ เขาก็ไม่สามารถจะทำอะไรลับ ๆ ล่อ ๆ ได้

เขากำลังกลุ้มใจจริง ๆ

วิลล่าหลังนี้ก็เช่ามาแล้ว อีกทั้งก็ถ่ายทอดสดมานานแล้วด้วย

ทั้งเงินทุนและกำลังคนก็ลงทุนไปหมดแล้ว ถ้าต้องย้ายที่ใหม่ความสูญเสียก็จะมากเกินไป สีหน้าของทุกคนเคร่งเครียดพร้อมกัน

นาน่านั่งอยู่เงียบ ๆ รับรู้ได้ถึงอารมณ์ด้านลบที่แผ่ออกมาจากพวกเขาเหล่านั้น

ความกลัว ความรังเกียจและความดูถูก

สมแล้ว แม้จะกลายเป็นผี

เธอก็ยังไม่เป็นที่ต้อนรับอยู่ดี บนท้องถนนที่เงียบสงัด

ในเรื่องผีมักจะมีผีสาวสวยมากมาย

แม้ว่าจะตายไปแล้ว ก็ยังมีคนเป็น ๆ มารักพวกเธอ

เธอตายแล้ว

แต่ก็ยังเหมือนตอนที่มีชีวิตอยู่

ไม่มีใครสนใจว่าเธอรู้สึกอย่างไร ไม่มีใครชอบเธอ ทุกอย่างไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

คำว่าโรแมนติกไม่เคยเป็นของเธอเลย

จะเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าสวย ๆ แล้วมันจะได้อะไรขึ้นมา

สวยแค่ภายนอกเท่านั้น

ไม่อาจปกปิดความน่าเกลียดที่ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนังได้ ตั้งแต่ได้สวมชุดกระโปรงตัวนี้ เธอรู้สึกว่าชุดกระโปรงตัวนี้ช่างน่ารำคาญเป็นครั้งแรก

เธอไม่คู่ควรกับมัน

นาน่าหลับตาลง

เฮ้อ…ที่แท้แม้จะตายไปแล้วก็ยังลืมความทรงจำเหล่านั้นไม่ได้

เสียงหัวเราะเยาะ เสียงโห่ร้อง เสียงผลักดัน เสียงด่าทอ เด็กสาวนั่งยอง ๆ กอดเข่าอยู่บนพื้น

ตอนนั้นเธออายุเท่าไหร่นะ?

แปดปี

สิบสามปี

ยี่สิบเอ็ดปี

ยี่สิบหกปี

ทำไมถึงจำได้ชัดเจนขนาดนี้นะ

เปลวไฟรูปผีเสื้อบนร่างพลันลุกโชนสูงขึ้น

หนิงหนิงที่เงียบมาตลอดเอ่ยปากขึ้น เพื่อตัดความคิดของพวกเขา “พวกคุณถกเถียงเรื่องของนาน่า ไม่คิดจะถามความเห็นฉันเลยเหรอ?”

จี๋หยวนชิงตกใจ “คุณมีวิธีจัดการผู้หญิงผีตนนี้เหรอ?”

หนิงหนิงไม่พอใจ “เธอมีชื่อนะ เธอชื่อนาน่า กรุณาเรียกเธอว่านาน่าด้วย”

จี๋หยวนชิง “…อ้อ นาน่านี่เอง คุณมีวิธีไหนที่จะกำจัดนาน่าได้บ้างไหม? รีบบอกมาเร็ว”

นาน่าลืมตาขึ้น มองดูหนิงหนิงที่นั่งอยู่ข้าง ๆ เธอ มือทั้งสองของเธอกำชายกระโปรงแน่น

คนอื่น ๆ ต่างจ้องมองไปที่หนิงหนิงอย่างคาดหวัง

หนิงหนิงพูดอย่างช้า ๆ “ไม่มี”

ทุกคน ??

“แล้วคุณจะพูดแทรกขึ้นมาทำไมให้มันวุ่นวาย”

หนิงหนิงพูดอย่างไม่รีบร้อนว่า “ที่ฉันอยากจะพูดก็คือ ทำไมต้องส่งนาน่าไปด้วย? พวกคุณลืมไปแล้วเหรอว่านาน่าคือพี่เลี้ยงที่ฉันหามาให้หนิงเหนียน?”

ทุกคน ??

เฮ้ย! เธอพูดจริง ๆ เหรอ?

ให้ผีมาเป็นพี่เลี้ยงเนี่ยนะ แถมยังเป็นผีตายโหงอีก นี่เธอคิดได้ยังไงกัน!!