แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 93 ลบข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับแม่มดแห่งประเทศจีน
บทที่ 93 ลบข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับแม่มดแห่งประเทศจีน
“พระจันทร์ พระจันทร์…”
คาถานั้นสั้นมาก เมื่อแปลออกมาก็มีความหมายเรียบง่าย
ผู้หญิงคนนั้นกำลังเรียกหาพระจันทร์
วินนี่ย้อนกลับไปฟังหลายครั้ง เธอไม่ได้ฟังผิด
คาถาเป็นภาษาที่แยกออกมาต่างหาก
แสงสว่างคือกุญแจสำคัญในการเปิดใช้งานวงเวท
เมื่อร่ายคาถาถูกต้อง ประตูจะเปิดออก และพลังงานจะไหลเข้าสู่วงเวท
มีหนังสือสอนคาถาเวทมนตร์มากมายวางขายในท้องตลาด และมียอดขายไม่เลว
วินนี่รู้ดี
ทั้งหมดนั้นล้วนเป็นของปลอม
คาถานั้นทำไมต้องยอมให้คนธรรมดาได้รู้ง่าย ๆ ล่ะ
คาถาจะถูกถ่ายทอดอย่างลับ ๆ ในหมู่พ่อมดแม่มดเท่านั้น
แต่ละตระกูลจะครอบครองคาถาและแผนผังเวทมนตร์ที่แตกต่างกัน
ฝ่ายของนักพรตนั้นมีสถานการณ์ที่ไม่เหมือนกัน
ทางฝ่ายของพวกเขานั้น อาคมทั้งหมดถูกเผยแพร่อย่างเปิดเผย
แม้แต่รัฐบาลยังจัดพิมพ์หนังสืออิเล็กทรอนิกส์แบบสาธารณะให้ฟรีเพื่อให้ประชาชนได้อ่าน
วินนี่ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องให้คนธรรมดาที่ไม่มีพรสวรรค์เข้าถึงสิ่งล้ำค่าเช่นนี้ด้วย
ดูพวกเขาเล่นกับเวทมนตร์เหมือนเล่นขายของ ฟังพวกเขาท่องคาถา ทำท่าทาง มันสนุกนักหรือไง?
วินนี่ยอมรับเรื่องนี้ไม่ได้จริง ๆ
ถึงแม้ว่าคนธรรมดาจะร่ายคาถาแล้วไม่มีผลอะไรเลยก็ตาม
เธอก็ยังรับไม่ได้อยู่ดี
ดังนั้นสำหรับพ่อมดแม่มดแล้ว คาถาเป็นสิ่งที่ซ่อนเร้นอย่างมาก คนทั่วไปอยากจะเรียนรู้ก็เป็นเรื่องยาก
แล้วเรื่องของหนิงหนิงเป็นยังไงกัน เธอเป็นคนต่างชาติ ไปเรียนคาถานี้มาจากที่ไหน
ในตระกูลพ่อมดแม่มดมีคนทรยศเหรอ?
วินนี่เริ่มจ้องมองดูหนิงหนิงในหน้าจออย่างจริงจัง
หนิงหนิงร่ายคาถาจบ ลูกแก้วคริสตัลก็เปล่งแสงสีขาวออกมา ขณะที่วงเวทสีทองเริ่มทำงาน
เปลวไฟสีแดงที่ลุกโชนขึ้นราวกับผีเสื้อที่กำลังเต้นระบำ กลืนกินคนเป็น ๆ เข้าไป
ในตอนที่วินนี่กำลังตกตะลึง วิดีโอก็จบลง
วินนี่สบถออกมาคำหนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นวงเวท เปลวไฟสีแดง รวมถึงผีเสื้อที่บินอยู่บนไหล่
ทุกอย่างที่เธอเห็น ช่างถูกใจจนแทบจะกระโดดดีใจ
แจกันที่วางอยู่บนโต๊ะสั่นส่งเสียงดัง
เสียงจากบนเตียงดังขึ้นอีกครั้ง ฟังดูมีความกังวลใจ
“เฮ้ วินนี่ เธอจะทำอะไร ความรู้สึกของเธอขึ้น ๆ ลง ๆ มากเกินไปแล้ว เป็นอะไรไปน่ะ”
วินนี่ลุกขึ้นยืน อุ้มลูกแก้วคริสตัลไว้ในอ้อมแขน
เธอเลือกพื้นที่โล่ง ๆ ตรงหน้าหน้าต่างบานใหญ่
แสงจันทร์สาดส่องลงมาบนพื้น
วินนี่ย่อตัวลง
“เธอคงไม่ได้จะลองจริง ๆ หรอกนะ คนบ้า”
“นั่นมันผู้หญิงจากประเทศจีน เธอจะเป็นแม่มดได้ยังไงกัน?”
“ภารกิจของเธอตอนนี้ ควรจะไปตรวจสอบให้รู้ว่าใครกันแน่ที่ทรยศและเปิดเผยคาถาออกไป”
แทนที่จะมาทำตัวเหมือนคนโง่อยู่ที่นี่ แล้วเรียนรู้เวทมนตร์จากพวกหลอกลวง
เสียงพึมพำบ่น
“หุบปาก”
วินนี่เป็นอัจฉริยะ
เธอมีความคลั่งไคล้ในวิชาเวทมนตร์ไม่แพ้กัน
เธอก็เหมือนกับพวกคนในสมาคมพ่อมด
หากมีโอกาสได้เรียนรู้เกี่ยวกับเวทมนตร์สักนิด
เธอจะไม่ยอมพลาดโอกาสนั้นเด็ดขาด
ตอนนี้ดวงตาของเธอจดจ่ออยู่กับวงเวทในวิดีโอเท่านั้น
เธอวาดภาพโดยใช้นิ้วที่เพิ่งกัดเลือดออก ลงบนพื้น
วงกลมที่เธอวาดนั้นได้มาตรฐานเหมือนกับวงกลมที่หนิงหนิงเคยวาด
เครื่องหมายเวทมนตร์นั้นจดจำได้ง่ายมาก
สำหรับอัจฉริยะแล้ว มันง่ายมาก
วินนี่วาดเครื่องหมายเวทมนตร์จนเสร็จสมบูรณ์
เธอประคองถือลูกแก้วคริสตัลพลางเอ่ยคาถาสั้น ๆ ออกมา
ผ่านไปครู่หนึ่ง ลูกแก้วคริสตัลก็ไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
แสงจันทร์สาดส่องลงบนวงเวท
วินนี่กัดฟันมองวงเวท
เสียงจากบนเตียงหัวเราะเยาะเธอ
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ เห็นไหมล่ะ ไม่ได้ผลอะไรเลย”
“หยุดการกระทำโง่ ๆ ของเธอซะที”
วินนี่อุ้มลูกแก้วคริสตัลไว้ จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าตัวเองช่างโง่เหลือเกิน
คนบ้าคนไหนกันนะ ถึงกับเอาคาถาอันล้ำค่าขนาดนี้ไปเปิดเผย
ถ้าเธอจับตัวได้ละก็ จะต้องเอาคนผู้นั้นไปทำเป็นตุ๊กตาหุ่นเชิดให้ได้
พระจันทร์…
พระจันทร์…
วินนี่พึมพำ แล้วท่องคาถาซ้ำอีกสองสามครั้ง
น่าเสียดายจริง ๆ
ถ้ามันเป็นเรื่องจริงที่แค่ทำอะไรง่าย ๆ แล้วจะได้ผลวิเศษขนาดนี้ก็คงจะดี
วินนี่อารมณ์ยิ่งแย่ลง
เธออุ้มลูกแก้วคริสตัลแล้วหมุนตัวเดินไปได้ไม่กี่ก้าว
จู่ ๆ ด้านหลังก็สว่างวาบขึ้นมา
วินนี่รีบหันกลับไปมองทันที
แสงจันทร์ส่องผ่านกระจก ปกคลุมวงเวทที่เธอวาดไว้
วงเวทเปล่งประกายแสงสีขาว
วินนี่วิ่งไปที่หน้าวงเวท
แสงจันทร์สว่าง ๆ มืด ๆ แสงของวงเวทก็สว่าง ๆ มืด ๆ เช่นกัน
เธอเงยหน้าขึ้น
พระจันทร์ดูสว่างผิดปกติ
วงเวทดูดซับแสงจันทร์จนอิ่มตัว แสงสีขาวค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีทอง
เหมือนกับที่เธอเคยเห็นในวิดีโอ
แต่ความเร็วในการเปลี่ยนเป็นแสงสีทองนั้นช้ากว่าตอนที่ผู้หญิงคนนั้นวาดวงเวท
วินนี่ยืนนิ่งงันไปทั้งตัว
ยี่สิบวินาทีต่อมา แสงจันทร์ก็หายไปอย่างสิ้นเชิง
วงเวทสีทองเปล่งประกายระยิบระยับ
สวยงามมาก
วินนี่ประคองใบหน้าพลางส่งเสียงร้องว้าวออกมา
เธอชอบสิ่งนี้มาก
เปลวไฟเล็ก ๆ ปะทุขึ้นตรงกลางวงเวท
เปลวไฟค่อย ๆ ลุกโหมขึ้นจนกลายเป็นกองเพลิง
แต่เปลวเพลิงที่ลุกโชนนี้ก็ยังสู้เสาเพลิงที่พุ่งทะยานขึ้นฟ้าของผู้หญิงคนนั้นไม่ได้
วินนี่ยื่นมือออกไป เปลวไฟเลียผ่านฝ่ามือของเธอ
เงาร่างผอมสูงทอดตัวลงข้างกายเธออย่างเงียบกริบ
มันคืองูดำที่มีความยาวถึงสองเมตรเลยทีเดียว
หัวของมันแตะเพดาน แลบลิ้นสีแดงสดออกมา
ดวงตาสีแดงคู่นั้นสะท้อนแสงไฟ
“ฉันเกลียดสิ่งนี้” เสียงนั้นแก่ลงไป
แสงไฟส่องสว่างสะท้อนดวงตาของวินนี่ที่กำลังกลั้นความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งเอาไว้
เธอหมุนตัวกลับไปที่โต๊ะ หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาแล้วกดโทรออก
“ฟังให้ดีนะ เฮย์ส ฉันต้องการให้นายลบข้อมูลทั้งหมดที่เกี่ยวกับแม่มดแห่งประเทศจีนบนอินเทอร์เน็ตภายในห้านาที ห้ามเหลือแม้แต่นิดเดียว ทำเดี๋ยวนี้ ทันที”
เธอวางสาย
วินนี่เดินกลับไปที่วงเวทอีกครั้ง
เปลวไฟมอดดับลงไปแล้ว
เธอเงยหน้ามองท้องฟ้า
พระจันทร์ซ่อนตัวอยู่หลังกลุ่มเมฆ สลับกับโผล่ให้เห็นเป็นครั้งคราว
“ไป หาเรื่องให้ทางราชวงศ์ยุ่ง ๆ หน่อย ทำให้พวกเขาวุ่นวายขึ้นมา”
“ได้”
งูดำเลื้อยร่างอ่อนช้อยออกไปทางหน้าต่าง ร่างสีดำกลืนหายเข้าไปในความมืด
ในห้องเหลือเพียงวินนี่คนเดียว
เธอนั่งลงที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง
เปิดวิดีโอขึ้นมาดูอีกครั้ง
นิ้วมือของเธอแตะเบา ๆ ที่ใบหน้าด้านข้างของหนิงหนิงในภาพ พลางเท้าคางมองดูหนิงหนิง
“หนิงหนิง”
เธอพึมพำเบา ๆ
ด้วยสำเนียงแปลก ๆ เป็นภาษาจีนที่ไม่ค่อยคล่องนัก
วงเวทสาปแช่งที่วาดไว้ครึ่งหนึ่งยังคงอยู่บนโต๊ะ เลือดแห้งกรังไปแล้ว
วินนี่ฮัมเพลงพลางวาดวงเวทส่วนที่เหลือให้เสร็จสมบูรณ์
เธออารมณ์ดีมาก
วันนี้คงจะไม่ฆ่าพวกเขาแล้วล่ะ
เธอคลี่ผ้าเช็ดหน้าออก บนนั้นมีเส้นผมสองเส้นวางอยู่อย่างชัดเจน
วินนี่โยนเส้นผมลงไปในวงเวท
คาถาถูกเปล่งออกมาจากปาก
เส้นผมลุกไหม้เป็นควันบาง ๆ
ห้องข้าง ๆ มีเสียงผู้หญิงกรีดร้องดังขึ้นมา
จากนั้นก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาตามระเบียงทางเดิน
วินนี่เช็ดวงเวทบนโต๊ะทิ้ง
เธอเปิดประตูออกไป เห็นคนกลุ่มหนึ่งยืนอยู่หน้าห้องของอีฟลิน
เธอวิ่งเข้าไปหา มือกุมหน้าอกด้วยความตกใจ พลางถามอย่างกังวล “เกิดอะไรขึ้นคะ?”
ฝูงชนแยกออกให้ทาง เพื่อให้คนที่ช่วยกันหามร่างชายและหญิงผ่านไป
แม้จะมีผ้าห่มคลุมร่างอยู่ แต่ก็เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่กอดกันแน่น
ผ้าห่มสีขาวเปื้อนเลือดไปทั่ว
หญิงสาวนอนคว่ำหน้าอยู่บนหน้าอกของชายหนุ่ม ทั้งสองคนหมดสติไป
วินนี่เบี่ยงตัวหลบ ปล่อยให้คนที่แบกร่างทั้งสองรีบเดินผ่านหน้าเธอไป
การ์เซียเป็นสมาชิกของสมาคมพ่อมดแม่มด
ตอนเด็ก ๆ เพื่อน ๆ ไม่ชอบเล่นกับเธอ
จนกระทั่งโตขึ้น เธอถึงได้รู้ว่าพ่อแม่ของพวกเขาไม่อนุญาตให้เล่นด้วย
ผู้ใหญ่พูดกันว่าแม่ของเธอที่ไม่เคยเจอหน้ากันเลยนั้น แท้จริงแล้วเป็นแม่มด
แม่มดในนิทานเกือบทั้งหมดล้วนเป็นตัวร้าย
เธอก็เติบโตมาพร้อมกับเรื่องเล่าของแม่มดแห่งหมอก ที่ผู้ใหญ่มักใช้เรื่องนี้หลอกเด็ก ๆ
แม่มดจะปล่อยให้หนูมากัดกินใบหน้าของเด็กที่ไม่เชื่อฟัง
เด็กคนอื่น ๆ ต่างพากันกลัว
แต่การ์เซียกลับเริ่มสนใจเรื่องราวของแม่มดเพราะแม่ที่เธอไม่เคยพบหน้า
แต่เธอก็ไม่ได้เป็นเหมือนในนิยาย ที่จะตื่นพลังแม่มดในวันที่อายุสิบแปดปี
หลังจากนั้น เธอได้เข้าร่วมสมาคมพ่อมดแม่มดและกลายเป็นสมาชิกที่มีบทบาทอย่างแข็งขัน
เธอหมกมุ่นอยู่กับการศึกษาเวทมนตร์ อ่านหนังสือเกี่ยวกับเวทมนตร์ทุกประเภท
ค้นคว้าร่องรอยการมีตัวตนของเหล่าพ่อมดแม่มดจากเอกสารทางประวัติศาสตร์
เพื่อน ๆ ต่างไม่เข้าใจเธอ
รู้สึกว่าเธอเป็นคนบ้า
การ์เซียไม่สามารถอธิบายได้
เธอรักเวทมนตร์มากจริง ๆ
หลังจากความล้มเหลวครั้งแล้วครั้งเล่า การ์เซียพบว่าตัวเองอาจจะไม่ได้รับพรสวรรค์สืบทอดมาจากแม่
เป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกท้อแท้
การ์เซียคุ้นเคยกับความล้มเหลวและความท้อแท้มานานแล้ว
วันนี้ หลังจากที่เธอล้มเหลวในการท่องคาถาอีกครั้ง การ์เซียจึงออกไปดื่ม
เธอคุ้นเคยกับการดื่มเพื่อกลบความเจ็บปวดหลังจากความล้มเหลวมานานแล้ว
เธอนั่งอยู่ในบาร์
โทรศัพท์มือถือของเธอสั่นไม่หยุด มีข้อความใหม่เด้งเข้ามาเรื่อย ๆ
YOU MAY ALSO LIKE
