แม่มดสาวทะลุมิติมาเป็นดาราตกอับ ใช้คำสาปนำทางสู่ชื่อเสียง - บทที่ 99 แม้แต่ผีก็ยังทนไม่ได้
บทที่ 99 แม้แต่ผีก็ยังทนไม่ได้
เจียงฉือซิงแอบมองขึ้นไปบนชั้นบนเป็นระยะ ๆ
เขาเห็นหนิงหนิงยืนแข็งทื่ออยู่บนชั้นบนอย่างที่ต้องการ
ในใจเขารู้สึกภูมิใจเล็กน้อย
ให้เธอทำเป็นเก่ง ตอนนี้ทำไม่ไหวแล้วสินะ
หนิงเหนียนถามหนิงหนิงที่หยุดชะงักกะทันหัน “เป็นอะไรไป?”
หนินหนิงส่ายหน้า
เธอขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้
บทละครนี้
การแสดงของสองคนด้านล่างยังคงดำเนินต่อไป
เจียงฉือซิง “ข้ากับศิษย์พี่ใหญ่โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก ความรักของพวกเราเป็นสิ่งที่คนนอกอย่างเจ้าไม่มีวันเข้ามาได้ ดูตัวเองในกระจกเสียบ้าง หน้าตาแบบเจ้ายังกล้าคิดกล้าฝันอีก!”
เจียงเจิน “เรื่องความรักไม่ได้แบ่งว่าใครมาก่อนมาหลัง ไม่ได้ดูที่หน้าตา ศิษย์พี่ชอบข้าต่างหาก ถึงได้มอบดาบไร้รอยให้ข้า”
เจียงฉือซิง “เจ้าพูดอะไรของเจ้า ยัยอัปลักษณ์!”
เพล้ง!
เสียงชามแตกดังสนั่น กังวานชัดเจน
เจียงฉือซิงและเจียงเจินเงยหน้าขึ้นมองโดยอัตโนมัติ
นาน่าปรากฏตัวที่บันไดชั้นสองอย่างเงียบงัน จ้องมองพวกเขา แม้จะอยู่ไกลแค่ไหน เจียงฉือซิงและเจียงเจินก็ยังเห็นดวงตาสีแดงที่อยู่ใต้หน้ากากของเธอ
ดวงตาของเธอฉายแววอาฆาตแค้น
เธอทนไม่ไหวจริง ๆ แล้ว
นาน่าพุ่งตัวข้ามบันไดมาทางพวกเขาด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าแลบ
นาน่าหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของพวกเขา ก่อนที่เจียงฉือซิงและเจียงเจินจะทันได้ตั้งตัว
เจียงเจินกรีดร้องพลางถอยหลังไป
[ช่วยด้วย!]
[เมื่อกี้ยังน่ารักอยู่เลย ทำไมผีตนนี้ถึงได้คลุ้มคลั่งขึ้นมาทันทีแบบนี้?]
[หนิงหนิงรีบมาช่วยคนหน่อย ผีนั่นเธอเป็นคนเก็บไว้เองนะ!]
หนิงหนิงยืนอยู่บนชั้นสอง เธอไม่ขยับเขยื้อน เพียงแค่มองดูเหตุการณ์
[อย่าไปหวังพึ่งเธอเลย คงเป็นฝีมือเธอนั่นแหละที่สั่งการอยู่]
[ก็แค่แหย่จุดอ่อนเธอต่อหน้าคนอื่น ถ้าเล่นไม่ได้ก็อย่าเล่นจะเอาผีมาจัดการมันเก่งตรงไหน!]
เจียงฉือซิงเห็นหนิงหนิงจึงตะโกนใส่เธอว่า “เธอเป็นคนสั่งให้มันมาใช่ไหม สั่งให้มันกลับไปเดี๋ยวนี้!”
คราวนี้เจียงฉือซิงมีปฏิกิริยาดีกว่าเมื่อวานหน่อย ไม่ถึงกับเป็นลม แค่สีหน้าซีดลงไปนิดหน่อย
นาน่าพูดอย่างหงุดหงิด “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอหรอก แต่ฉันทนไม่ไหวแล้วต่างหาก รู้ไหม?”
เธอเอามือกอดอกสูดหายใจลึก แล้วจู่ ๆ ก็ตะโกนเสียงดัง “พวกคุณรู้ไหมว่าหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาฉันต้องเจอกับอะไรบ้าง!”
เจียงฉือซิงและเจียงเจินถึงกับตกตะลึงเมื่อถูกเธอตะโกนใส่
เจียงเจิน “เอ่อ…ไม่…ไม่รู้ครับ”
นาน่าหัวเราะเย็นชา “งั้นฉันจะบอกพวกคุณ ฟังให้ดี ๆ”
“พวกคุณไม่รู้หรอก ทุกครั้งที่พวกคุณอ่านบทละคร มันเป็นความทรมานสำหรับฉันมาก! ฉันทนไม่ไหวจริง ๆ!”
จู่ ๆ เธอก็หันไปถามเจียงเจิน “นางเอกละครเรื่องนี้ของพวกคุณมีคาแรกเตอร์ยังไง?”
เจียงเจินรู้สึกกังวล พยายามนึกถึงความเห็นที่เคยเห็นในอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับ
‘เจียงจื่อเอี๋ยน’ “เติบโต เป็นตัวของตัวเอง ฉลาด ใจเย็น และ…นางเอกที่แข็งแกร่ง!”
ใช่ นางเอกที่แข็งแกร่ง
ตอนที่เริ่มคัดเลือกนักแสดงสำหรับละครเรื่องนี้ แฟนคลับแต่ละค่ายต่างถกเถียงกัน และนี่คือสิ่งที่พวกเขาพูดถึงเจียงจื่อเอี๋ยน
พวกเขาต่างหวังให้ไอดอลที่ตัวเองชื่นชอบได้รับบทนี้
เป็นบทนางเอกมีพื้นฐานจากนิยายต้นฉบับและได้ผู้กำกับชื่อดัง ถ้าได้แสดงเรื่องนี้ต้องดังแน่นอน
สุดท้ายบทนี้ก็ตกเป็นของเธอ
นาน่าได้ยินแล้วรู้สึกขำ “นางเอกเหรอ?”
เธอยื่นมือออกมา “ส่งบทละครให้ฉันหน่อย”
เจียงเจินไม่รู้ว่าเธอจะทำอะไร จึงค่อย ๆ ส่งบทละครให้นาน่าด้วยมือที่สั่นเทา
บทละครเล่มนั้นหนามาก นาน่าสุ่มเปิดขึ้นมาหนึ่งหน้า
“ศิษย์พี่บอกว่าเขาจะช่วยข้า ข้าเชื่อเขา ข้าจะรอเขาอยู่ตรงนี้”
เธอพลิกต่อไปอีกหน้า
“ข้าคิดว่าเขาเป็นคนดี ข้าก็อยู่ตัวคนเดียว มีใครสักคนให้พึ่งพาก็ดี ข้ายินดีที่จะมีครอบครัวกับเขา”
พลิกกลับอีกครั้ง
“ข้ากับศิษย์พี่เป็นคู่ที่สวรรค์สร้าง เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาขัดขวางพวกเรา?”
นาน่าพยายามกลั้นความโกรธเอาไว้
“ครึ่งหนึ่งของเรื่องคือการแย่งผู้ชาย? นี่คือนางเอกที่แข็งแกร่งงั้นเหรอ?”
เจียงเจินพูดไม่ออก
ดูเหมือนว่าจะมีอะไรไม่ถูกต้องอยู่บ้าง
นาน่าโยนบทออกไปพลางหัวเราะอย่างหงุดหงิด “ฉันว่ามันเป็นแค่เรื่องของคนที่สมองมีแต่ความรักมากกว่า”
“ฟังเธอท่องอะไรพวกนี้ทุกวันมันทรมานจริง ๆ เขียนได้แย่มาก!”
หลังจากได้ระบายความโกรธออกมาแล้ว นาน่าก็หันตัวเดินขึ้นบันได เดินผ่านหนิงหนิงไป
“ขอโทษนะคะ ทำชามแตกไปหนึ่งใบ”
หนิงหนิงพูดว่า “ไม่เป็นไร”
นาน่าเดินกลับไปที่ห้องครัว แล้วล้างจานต่อ
ปล่อยให้เจียงฉือซิงกับเจียงเจินมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
อ๋อ?
เพราะเรื่องนี้เองเหรอที่ทำให้โกรธ?
[ฮึก!]
[น้ำตาของฉันไหลออกมาเพราะหัวเราะ]
[บทละครเละเทะจนผีก็ทนฟังไม่ได้แล้วสินะ ฮ่า ๆ ๆ ๆ]
บรรยากาศที่เคร่งเครียดกลับมีชีวิตชีวาขึ้นมาในทันที
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สภาพปัจจุบันของนาน่า
ทำให้ผู้ชมหลายคนรู้สึกร่วมไปกับเธออย่างมาก
คนเหล่านี้คือผู้อ่านที่ติดตามนิยายเรื่องหลางหมิง มาตั้งแต่ต้น
หลังจากที่เสี่ยวซีติดเทรนด์ยอดนิยมเมื่อวานนี้
ผู้อ่านนิยายของผีเสื้อเพลิงจำนวนมากก็พากันมาดู
[ฉันเข้าใจได้เลยว่าทำไมเธอถึงโกรธ! ตอนนั้นฉันก็โกรธมากเหมือนกัน!]
[เหมือนได้เห็นตัวเองในตอนที่ติดตามตอนต่อ ๆ ไปจนคลั่งไปกับเนื้อเรื่อง]
[เธอน่ารักจังเลย พระเจ้า!]
[ฟังมาตั้งหนึ่งสัปดาห์แล้ว ฮ่า ๆ ๆ อารมณ์ดีจริง ๆ]
[ฉันนึกว่าเมื่อนำมาทำเป็นละครจะแก้ไขเนื้อเรื่องไร้สาระในช่วงหลังบ้าง แต่นี่ไม่มีการแก้ไขเลยสักนิด]
[อย่าเลยนะ ฉันหวังว่าละครจะช่วยแก้ไขเนื้อเรื่องช่วงหลังได้บ้าง พระเจ้าช่วยด้วย! ช่วยจื่อเอี๋ยน ด้วย! ช่วยจี้เสวี่ยด้วย!]
[เหอหลานชิงแค่ตัวประกอบ ทำไมถึงได้มาเป็นพระเอกล่ะ? ทำไมกัน!]
ผู้อ่านที่รู้สึกเห็นด้วยต่างวิจารณ์กันอย่างดุเดือดในคอมเมนต์
[พวกคุณบ้าไปแล้วหรือไง ตามที่พวกคุณพูดมานางเอกก็ไม่สามารถมีความรักได้เลยงั้นสิ?]
[พวกแฟนคลับของผีเสื้อเพลิงออกมาปกป้องอีกแล้วสินะ?]
[ช่วงหลังของเรื่องหลางหมิงมันพังมากชัด ๆ จะไม่ให้พูดถึงเหรอ?]
[ช่วงหลังของหลางหมิงแย่มาก บุคลิกตัวละครพังยับเยิน รอดมาได้เพราะการตลาดอย่างเดียว]
[ไม่ได้ห้ามนางเอกมีความรัก แต่ถ้ามีความรักแล้วต้องกลายเป็นคนโง่ งั้นไม่มีก็ได้]
[ตอนแรกบุคลิกของเจียงจื่อเอี๋ยน ดีมาก ทั้งฉลาด เด็ดเดี่ยว มีความเป็นยอดยุทธ์และความเป็นวัยรุ่น แต่พอช่วงหลังบังคับให้โง่ลง มีคนมาจับตัว เธอก็ไม่ยอมหนี รอแต่ศิษย์พี่สุดที่รักอยู่ที่เดิม บ้าไปแล้ว]
[เวินจี้เสวี่ยก็เหมือนกัน ตระกูลโดนทำลายจนหมด แต่แทนที่จะแก้แค้นกลับไปแย่งผู้ชายกับคนอื่น อะไรกันเนี่ย พวกเธอกำลังทำอะไรกันอยู่?]
[น่าเสียดายเวินจี้เสวี่ยจริง ๆ ตัวละครดีขนาดนี้ จากคุณหนูที่ถูกตามใจจนเสียคน พอตระกูลโดนทำลายได้ลิ้มรสความทุกข์สุขในโลก จนเข้าใจความยากลำบากของผู้คน จึงค่อย ๆ เติบโตขึ้นเป็นยอดฝีมือที่แท้จริง แต่พอนักเขียนหายไปสองเดือนกลับมา คุณหนูก็วิ่งไปแย่งผู้ชายกับเจียงจื่อเอี๋ยนมันไม่มีเหตุผลเลย ฉันชอบตัวละครนี้มากนะ ฮือ ๆ ๆ ตัวละครที่สวย เก่ง และน่าสงสาร สุดท้ายกลับถูกเขียนให้กลายเป็นนางเอกจอมปลอม…]
[ใช่ไหมล่ะ ก่อนหน้านี้คุณหนูกับเจียงจื่อเอี๋ยน แค่แข่งขันด้านความสามารถกันเท่านั้น ความขัดแย้งของพวกเธอไม่เกี่ยวกับเหอหลานชิงเลย]
[ช่วงหลังของหลางหมิงกลายเป็นรักสามเส้าไปเลย ทั้งน่าเบื่อและยืดเยื้อ]
[นักเขียนเคยบอกในคำโปรยว่าไม่มีพระเอก แต่พอถึงช่วงหลังกลับยกให้เหอหลานชิงเป็นพระเอก แล้วก็ลบคำพูดที่เคยพูดไว้ทิ้งไป]
[ก็เพราะช่วงแรกการเติบโตของเจียงจื่อเอี๋ยนมันน่าทึ่งมาก มีแฟนคลับติดตามเยอะ ถึงได้ทำให้เธอเขียนเรื่องเละเทะได้]
[เรื่องนี้ถึงขนาดเยว่เยว่ยังทะเลาะกับเธอเลย]
[อย่าไปพูดถึงเยว่เยว่กับหยวนเยว่เลย พวกเธอก็แค่อาศัยกระแสเท่านั้นแหละ]
ในคอมเมนต์เต็มไปด้วยคำวิจารณ์ ไม่มีใครโต้แย้งสักคน
เห็นได้ชัดว่าผู้อ่านมีความไม่พอใจกับนิยายเรื่องนี้มากขนาดไหน
[เดี๋ยวก่อน ฉันเพิ่งพบจุดที่มองข้ามไป เสี่ยวซีกับผีเสื้อเพลิงไม่ใช่เพื่อนสนิทกันหรอกเหรอ? การที่เสี่ยวซีพูดต่อหน้าคนอื่นว่างานเขียนของผีเสื้อเพลิงแย่มาก แบบนี้มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่นะ?]
YOU MAY ALSO LIKE
