แม่สาวเข็มเงิน - ตอนที่ 543 : คนไม่รู้หนังสือ

กงหว่านวิงลงไปยังชั  ‘นล่างเรียบร้อยแล้ว นางรีบทักทายเจียงหยุนชานด้วยใบหน้า ยิมแย้ม ‘ “คุณชาย คุณชายเห็นผ้าเช็ดหน้าของน้องสาวข้าหรือเปล่า ?”

เจียงหยุนชานพยักหน้าแล้วบอกใบ้ให้กงหว่านมองไปบนพื’นตรงจุดหนึง ผ้าเช็ดหน้าปักลายทีมีกลินหอมของกงจิ’งกางแผ่อยู่บนพื’นหินทีสกปรก

สาวใช้ข้างกายกงหว่านรีบเดินไปเก็บขึ’นมาทันที ของของคุณหนูในจวนกง ไม่ว่า จะสกปรกหรือไม่ก็ไม่สามารถปล่อยทิงไว้ข้างนอกได้ ‘

กงหว่านทําท่าทีราวกับเพิงจําเจียงหยุนชานได้ นางพูดด้วยท่าทางดีใจ “เอ๊ะ! คุณชาย ข้ารู้สึกคุ้นหน้าคุณชายจริง ๆ คุณชายแซ่เจียงใช่ไหม ?”

เนืองจากเคยเจอหน้ากันทีทางเข้าบ้านก่อนหน้านี’ เจียงหยุนชานจึงจํากงหว่าน และกงจิ’งได้ตั’งแต่เมือสักครู่แล้ว

เพียงแต่คุณหนูของตระกูลกงทั’งสองคนนี’มีความสัมพันธ์ทีไม่ค่อยดีกับน้องสาว ของเขา เขาจึงไม่อยากจะอะไรกับพวกนางมากนัก

หลีอันหรูหมอบอยู่บนหน้าต่างชั’นสอง นางอดไม่ได้ทีจะหัวเราะให้กับการแสดง ของกงหว่าน

อีกอย่าง ท่าทาง “ดีใจ” ของอีกฝ่ ายดูเกินจริงไปหน่อย

อย่างไรก็ตาม เขาไม่ใช่คนประเภททีชอบแขวะผู้อืน ออกแนวอ่อนโยนและมี จิตใจทีดีงามเสียด้วยซํ’าไป ดังนั’น แม้เขาจะรู้สึกว่าแม่นางกงหว่านคนนี’เกินจริง ไปหน่อยแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร

กงหว่านยังคงยิมแย้มและเอ่ ‘ ยเชิญเจียงหยุนชานอย่างกระตือรือร้น “คุณชายเจียง การพบกันคือวาสนา ข้าเองมีธุระอยากจะขอคําแนะนําจากคุณชายพอดี ข้าขอเชิญ คุณชายไปดืมชาด้วยกันสักครู่หนึงได้ไหมจ๊ะ ?”

เจียงหยุนชานปฏิเสธอย่างมีมารยาท “นีดูเหมือนจะไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่”

กงหว่านไม่คิดว่าเจียงหยุนชานจะปฏิเสธนาง นางเกือบรักษารอยยิมบนใบหน้า ‘ ไม่อยู่ แต่เมือนึกถึงเผยหยู่เจ๋อ นางก็พยายามปั’นแต่งรอยยิมบนใบหน้าให้ดูมีความ ‘ จริงใจมากขึ’น

“ไม่เห็นมีอะไรทีไม่เหมาะสมเลย เกรงว่าคุณชายเจียงคงจะลืมไปแล้วว่าน้องสาว ของคุณชายกําลังจะแต่งเข้ามาในครอบครัวของข้าในเดือนหน้า ต่อไปเราสอง ครอบครัวก็จะเป็ นญาติกันแล้วนะ”

เจียงหยุนชานยังคงรู้สึกว่ามันผิดปกติ

เขาเองก็เคยได้ยินน้องสาวพูดถึงเรืองบ้านต่าง ๆ ของตระกูลกงให้ฟังบ้าง คุณหนู ของตระกูลกงทั’งสองคนนี’ คนหนึงคงจะเป็ นคนของบ้านสอง อีกคนก็คงจะเป็ น คนของบ้านสาม และบ้านทั’งสองไม่ได้ปรองดองกันกับกงจี’สักเท่าไหร่นัก

แต่ทําไมคุณหนูของตระกูลกงคนนี’ถึงได้พูดจาเหมือนสนิทกันมากอย่างนั’นล่ะ

เจียงหยุนชานยังคงลังเล กงหว่านจึงหยิบม้วนกระดาษออกมาด้วยใบหน้านิง ๆ เมือดูจากรอยหมึกบนกระดาษก็น่าจะเป็ นบทความอะไรสักอย่าง “คุณชายเจียง อันทีจริงข้าไม่เข้าใจปัญหาวิชาการบางเรืองและไม่รู้จะถามใครดี ยามปกติพีชาย ข้าก็ไม่ค่อยสนใจข้าเช่นกัน บังเอิญเจอคุณชายตอนนี’พอดี ข้าจําได้ว่าคุณชายเจียง รําเรียนวิชาอยู่ในสํานักของผู้เฒ่าหยุนไห่ คุณชายคงจะมีความรู้มากมาย เดิมทีข้า อยากขอคําชี’แนะจากคุณชายเกียวกับปัญหาวิชาการสองสามเรือง แต่ไม่คิดว่า คุณชายเจียงจะ… เอ่อ… ข้าผิดเองทีไม่คํานึงถึงความสะดวกใจของคุณชายเจียง จ้ะ”

หลีอันหรูรู้สึกชืนชมเมือได้ฟังคําพูดเหล่านี’

นอกจากการแสดงเป็ นเลิศแล้ว กงหว่านคนนี’ยังมีศิลปะการพูดให้ตัวเองดูน่า สงสารด้วย

เจียงหยุนชานเผยสีหน้าละอายใจออกมาให้เห็น เขาตระหนักอยู่ในใจว่าการสอน หรือชี’แนะความรู้เป็ นเรืองดีทีไม่ควรหวงใคร บางทีพวกนางอาจเพียงแค่ต้องการ เรียนรู้ก็ได้

เมือเจียงหยุนชานคิดได้ดังนั’น เขาก็ตามกงหว่านขึ’นไปยังชั’นสอง กงหว่านเดินนําอยู่ข้างหน้าและส่งยิมเหน็บแนมไปทางหลีอันหรู ‘

เมือเจียงหยุนชานขึ’นมาบนชั’นสอง หลีอันหรูก็ยกมือทักทายเจียงหยุนชานอย่าง กระตือรือร้น “คุณชายเจียง~”

กงหว่านมองหลีอันหรูด้วยแววตาทีสือความหมายได้หลากหลาย

หลีอันหรูไม่สนใจ นางพูดขึ’นยิม ๆ ‘ “ข้าเป็นคนทีชอบอ่านหนังสือและมีความ สนใจในการเรียนรู้ จึงอยากดูการสอบถามปัญหาวิชาการระหว่างคุณหนูกงกับ คุณชายเจียง คุณชายเจียงคงไม่ว่าอะไรใช่ไหมจ๊ะ ?”

นางจงใจมองข้ามกงหว่านและเลือกทีจะถามเจียงหยุนชานแทน

เจียงหยุนชานส่ายหน้าพลางพูดขึ’นอย่างตั’งใจ “เป็ นเรืองดีทีคุณหนูหลีต้องการจะ เรียนรู้ ข้าไม่สามารถว่าอะไรใครได้”

หลีอันหรูชะงัก นางร้องตะโกนร้องอย่างบ้าคลังในใจว่  าเจียงหยุนชาน เจ้านีช่าง เป็ นผู้ชายทีมีเสน่ห์เหลือล้นจริง ๆ

กงหว่านตั’งสติ… ช่างเถอะ กับคนอย่างหลีอันหรู นางไม่ต้องเอาพิมเสนไปแลก กับเกลือ อันทีจริงนางเคยได้ยินมาเหมือนกันว่าหลีอันหรูสนใจแต่หนังสือและ ตําราต่าง ๆ อย่างมากจนจัดเป็นนอนหนังสือคนหนึงเลยก็ว่าได้

แต่การทีต้องมาถูกหนอนหนังสือมายุ่มย่ามในตอนนี’ช่างโชคร้ายจริง ๆ

กงหว่านหยิบบทความทีตัวเองเขียนตลอดทั’งช่วงเช้าออกมาก่งให้เรียบแล้วส่งให้ เจียงหยุนชาน ก่อนจะนังมองเจียงหยุนชานอย่  างคาดหวัง

เจียงหยุนชานอ่านทีละบรรทัด แต่สีหน้าของเขาเคร่งขรึมขึ’นเรือย ๆ

“คุณหนูกง อย่าได้โกรธทีข้าพูดตรง ๆ” เจียงหยุนชานถอนหายใจเล็กน้อย “บทความของคุณหนูมีจุดทีเขียนไม่ค่อยดีค่อนข้างมาก และจุดทีเขียนไม่ค่อยดี หรือเขียนผิดล้วนใหญ่เป็นเรืองพื’นฐานทีเข้าใจได้ง่ายทั’งนั’น ข้าไม่รู้ว่าจะเริมต้น ชี’แนะจากตรงไหนเลย”

สิงทีกลัวทีสุดคือความเงียบในอากาศ หลีอันหรูกลั’นขํา นางกลั’นขําจนใกล้จะล้มหงายหลัง

คุณชายเจียงช่างเป็นคนทียอดเยียมมากจริง ๆ นีไม่ต่างอะไรจากการบอกว่ากง หว่านเป็นคนทีไม่รู้หนังสือ

แต่เมือดูท่าทางจริงจังของเจียงหยุนชาน ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้รังเกียจทีกงหว่าน ไม่รู้หนังสือแต่อย่างใด… และนีทําให้น่าขันยิงขึ  ‘นไปอีก! กงหว่านอยากระบาย ความโกรธแต่ไม่มีทีให้นางระบาย!

หลีอันหรูเริมตัวสันเล็กน้อยเพราะพยายามกลั’นหัวเราะ

กงหว่านตกตะลึง แต่นางก็รีบตอบสนองต่อความหมายในคําพูดของเจียงหยุน ชาน และนางก็ทั’งอายและโมโหจนตัวแทบจะระเบิดอยู่รอมร่อ

……

สีหน้ากงหว่านแข็งทือ หลังจากทีพยายามรับฟังคําชี’แนะจากเจียงหยุนชาน นางก็ ชักจะทนไม่ไหวจึงพากงจิ’งกลับไปอย่างเร่งรีบโดยทีไม่ทิงท้ายด้วยคําพูดใด ๆ ‘

หลีอันหรูหลุดหัวเราะออกมา นางหัวเราะจนนอนควําหน้ากับโต๊ะและลุกไม่ขึ’น เลยทีเดียว

เจียงหยุนชานมองหลีอันหรูอย่างประหลาดใจ “แม่นางหลี สิงทีข้าพูดมีปัญหา ตรงไหนหรือเปล่า ?”

หลีอันหรูเช็ดนํ’าตา “ไม่มี ๆ ไม่มีปัญหากับสิงทีคุณชายพูด แต่เพราะว่าคุณชาย พูดอย่างไม่มีปัญหา มันถึงได้ตลกมาก”

เจียงหยุนชานรู้สึกว่าแม่นางหลีคนนี’ช่างยากทีจะเข้าใจเหมือนทีคนอืนบอกจริง ๆ เขาลอบถอนหายใจแล้วตัดสินใจบอกลาหลีอันหรู

หลีอันหรูโบกมือให้เจียงหยุนชานด้วยใบหน้ายิมแย้ม ‘ “คุณชายเจียง ถ้ามีวาสนา ต่อกันก็คงจะได้เจอกันอีกนะจ๊ะ”

นางควรคิดวิธีดักคนแบบนี’ได้ตั’งนานแล้ว หึ ๆ วันพรุ่งนางจะมาดักรอพบเขาอีก หลีอันหรูกลับบ้านไปอย่างปลื’มอกปลื’มใจ

……

วันต่อมา ไม่เพียงแต่หลีอันหรูเท่านั’น กงหว่านและกงจิ’งก็มาอีกเช่นกัน เพียงแต่ คนทีพวกนางดักได้ในครั’งนี’ไม่ได้มีเพียงเจียงหยุนชาน แต่ยังมีเจียงป่ าวชิงทีอยู่ ในรถม้าอีกคน

หลีอันหรูรู้สึกดีใจมาก นางมีความสัมพันธ์ทีดีกับเจียงป่ าวชิง เจียงป่ าวชิงดีต่อ นางและไม่เป็ นอันตรายแต่อย่างใด

แต่สีหน้าของกงหว่านกับกงจิ’งไม่สู้ดีนัก

เจียงป่ าวชิงโบกมือให้หลีอันหรูทีอยู่ตรงหน้าต่างชั’นสองด้วยใบหน้ายิมแย้ม ‘ จากนั’นก็มองไปทีกงหว่านกับกงจิ’งด้วยสีหน้าสงบ “คุณหนูกงสองกับคุณหนูกง สามจะเชิญข้าขึ’นไปนังด้วยหรือเปล่  า ?”

กงหว่านกับกงจิ’งเคยมีประสบการณ์เผชิญกับฝี ปากของเจียงป่ าวชิงมาก่อน กง หว่านพยายามรักษากิริยาท่าทางเพือไม่ให้ตัวเองเผยไต๋ออกมาต่อหน้าเจียงหยุน ชาน นางยิมอย่ ‘ างฝื น ๆ “วันนี’ข้าแค่มาเทียวเล่นกับน้องสาว ประเดีAยวก็กลับแล้ว คงไม่ได้เชิญแม่นางเจียงขึ’นมา…”

เจียงป่ าวชิงพยักหน้าอย่างเข้าใจก่อนจะพูดกับเจียงหยุนชาน “พี ถ้าอย่างนั’นเรา ไปกันเถอะ”

เจียงหยุนชานพยักหน้า

เมือเห็นว่าออกมาไกลจากร้านอาหารร้านนั’นแล้ว เจียงป่ าวชิงเลิกม่านรถม้าขึ’น แล้วพูดขึ’นยิม ๆ ‘ “พี ข้าแน่ใจแล้ว ไม่ต้องไปพูดถึงแม่นางหลี แต่สองคนทีเหลือ จะต้องวางแผนอะไรโดยจะใช้พีเป็ นเครืองมือช่วยหรือไม่ก็อะไรสักอย่างอย่าง แน่นอน”

เมือวานเจียงหยุนชานทําเหมือนว่าทีเขาเจอกับกงหว่าน กงจิ’งและหลีอันหรูนั’น เป็ นเรืองบังเอิญและได้มาบอกกับเจียงป่ าวชิง เจียงป่ าวชิงจึงอาสาจะไปรับเจียง หยุนชานกลับจากจวนผู้เฒ่าหยุนไห่ในวันนี’ และเจอกับสามคนทีกําลังเฝ้ารออยู่ อย่างทีคิดไว้

“วางแผนรึ ?” เจียงหยุนชานพูดซํ’าอย่างประหลาดใจ แต่ไม่นานเขาก็พยักหน้า “อืม ก็คงใช่ คุณหนูกงคนนั’น ข้ารู้สึกได้ว่านางไม่ชอบข้าเอามาก ๆ และการที นางบีบบังคับตัวเองให้เข้ามาสุงสิงกับข้าเช่นนี’เพราะว่านางมีแผนอะไรจริง ๆ”

เจียงป่ าวชิงครุ่นคิดสักครู่ “ถ้าอย่างนั’นช่วงนี’พีเปลียนเส้นทางก่อนเถอะ หรือไม่ ก็ไปพักอยู่ทีจวนท่านอาจารย์หยุนไห่สักสองสามวัน ช่วงนี’ข้าอยู่ทีบ้านตลอด ประกอบกับเจิ’งหนานก็พักอยู่ทีบ้าน ไม่เป็ นไรหรอกจ้ะ”

เจียงหยุนชานหลุดขําแล้วพูดขึ’น “ไม่ต้องขนาดนี’ก็ได้ ข้าเป็ นผู้ชาย ผู้หญิงอย่าง พวกนางจะทําอะไรข้าได้ ?”

ช่วงนี’เจียงหยุนชานสูงขึ’นมาก เดิมทีเขาก็สูงกว่าเจียงป่ าวชิงกว่าครึ งศีรษะอยู่แล้ว แต่ตอนนี’เขาใกล้จะสูงกว่าน้องสาวกว่าศีรษะครึ งแล้ว ถ้าเขาอยู่ในยุคสมัยใหม่ เขาคงเป็ นชายสูงสง่าน่ามองคนหนึงเลยทีเดียว

เจียงป่ าวชิงยิม’ “ระวังไว้เพือไม่ให้เกิดความผิดพลาดก็ดีนะจ๊ะพี” พวกผู้หญิงในตอนนี’มีวิธีการทีโหดเหี’ยมกว่าผู้ชายถมเถไป หรือว่าไม่จริง ?

สุดท้ายก็ขัดเจียงป่ าวชิงไม่ได้ เจียงหยุนชานจึงไปพักอยู่ทีจวนผู้เฒ่าหยุนไห่สอง สามวันโดยทีเจียงป่ าวชิงเองก็เขียนจดหมายถึงหลีอันหรูเกียวกับเรืองนี’แล้ว แม้ว่าหลีอันหรูจะใจคอเหียวแห้งแต่นางก็ดูออกว่าปัญหาอยู่ทีแม่นางทั’งสองของ ตระกูลกง

ตอนทีไม่เห็นทั’งเจียงป่ าวชิงหรือเจียงหยุนชาน สีหน้าดําครําครึของกงหว่านนั’นดู น่าขันมากทีเดียว

แต่ก็ไม่เป็ นไร ตราบใดทีมีวาสนาต่อกัน พวกเขาจะต้องเจอกันอีกแน่นอน

หลีอันหรูก็คิดได้อย่างรวดเร็ว แต่ดูเหมือนว่านางจะไม่เคยคิดมาก่อนว่านางกับ เจียงหยุนชานจะมีวาสนาต่อกันหรือไม่มี