โต้วหลัว: หอกค้ำสวรรค์ พรสวรรค์สิบเท่าของอวิ๋นหมิง - #61บทที่ 61: การหลอมกายทองคำด้วยน้ำแข็งและไฟ และการวิวัฒนาการครั้งยิ่งใหญ่ของกระดูกวิญญาณภายนอก
บทที่ 61: การหลอมกายทองคำด้วยน้ำแข็งและไฟ และการวิวัฒนาการครั้งยิ่งใหญ่ของกระดูกวิญญาณภายนอก
เพื่อดื่มน้ำอมฤตอันศักดิ์สิทธิ์ที่กลั่นจากหญ้าน้ำแข็งแปดเหลี่ยมและดอกแอปริคอตเพลิง ผู้ดื่มจะต้องกระโดดลงไปในน้ำพุที่จุดสมดุลหยินหยางของน้ำแข็งและไฟทันที มิเช่นนั้นร่างกายจะไม่สามารถทนต่อพลังน้ำแข็งและไฟอันรุนแรงได้
ด้วยการส่งพลังจิตวิญญาณไปชี้นำพลังแห่งยา และปรับสมดุลร่างกายภายในบ่อน้ำหยินหยางแห่งน้ำแข็งและไฟ การหลอมรวมของพลังแห่งยาจึงสามารถเร่งให้เกิดขึ้นได้ ป้องกันความวุ่นวายของพลังงาน
หลังจากที่หยุนหยวนกระโดดลงไปในบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟ บีบีตงที่ยืนอยู่ข้างบ่อน้ำก็รู้สึกประหม่า แม้ว่าหยุนหยวนจะบอกวิธีดูดซึมยาเม็ดให้เธอก่อนแล้วก็ตาม
“คุณครูครับ คุณครูแน่ใจเหรอครับว่าน้องชายของคุณจะปลอดภัย แม้แต่คุณครูเองก็ยังไม่กล้าเข้าไปในบ่อน้ำแข็งและไฟแห่งนี้เลย”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉียนซุนจีจึงลูบหัวปี้ตงและปลอบโยนเธอ
“ตงเอ๋อร์ เจ้าต้องเชื่อใจน้องชายของเจ้า เพราะเขาเชื่อมั่นในเรื่องนี้ สิ่งที่เราต้องทำก็คือผ่อนคลายและรอให้เขาขึ้นมา”
ตอนนี้เฉียนซุนจีไว้ใจหยุนหยวนอย่างเต็มที่โดยไม่มีข้อสงสัยใดๆ เขาไม่กังวลว่าหยุนหยวนจะเสี่ยงชีวิตเขา เพราะศิษย์น้อยของเขานั้นห่วงใยชีวิตของเขามาก
ในบ่อน้ำพุน้ำแข็งและไฟ ผลของยาเม็ดอมตะในร่างกายของหยุนหยวนได้เริ่มออกฤทธิ์แล้ว พลังการรักษาที่ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงของสมุนไพรอมตะสองชนิด ได้แก่ หญ้าน้ำแข็งแปดเหลี่ยมและแอปริคอตเพลิง ได้ปะทะกันอย่างรุนแรงภายในร่างกายของเขา
ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงนี้เกือบทำให้หยุนหยวนเป็นลม และนั่นก็เกิดขึ้นหลังจากที่เขาใช้ดอกไม้และสมุนไพรล้ำค่าอื่นๆ ที่ไม่มีฤทธิ์เป็นกลางมาบรรเทาความเจ็บปวดแล้ว
หากเขารับประทานหญ้าน้ำแข็งแปดเหลี่ยมและผลไม้รสเปรี้ยวเผ็ดร้อนโดยตรง เขาอาจจะหมดสติไปทันทีที่หยุนหยวนเข้าไปในบ่อน้ำพุ
แม้จะทนความเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเช่นนี้ หยุนหยวนก็เริ่มรวบรวมพลังวิญญาณเพื่อกลั่นพลังยาภายในร่างกายของเขา
ในเรื่องต้นฉบับ ถังซานเป็นลมหมดสติในฤดูใบไม้ผลิ แม้ว่าเขาจะเชี่ยวชาญวิชากายทองคำน้ำแข็งและไฟแล้ว แต่การฝึกฝนร่างกายของเขายังไม่ถึงขีดสุด
หากพลังการรักษาของสมุนไพรอมตะทั้งสองชนิดนี้สามารถปลุกให้ตื่นและนำไปใช้ในน้ำพุร้อนเพื่อบำรุงร่างกายได้ ก็จะช่วยเสริมสร้างร่างกายของผู้ฝึกฝนจิตวิญญาณได้อย่างมหาศาล นี่คือหนึ่งในเหตุผลที่หยุนหยวนกลั่นสมุนไพรเหล่านี้ออกมาเป็นยาเม็ด
หากไม่มีสมุนไพรอื่นมาช่วยลบล้างฤทธิ์ของยา เขาคงหมดสติทันทีที่ตกลงไปในน้ำพุ ทำให้ไม่สามารถทำการฝึกฝนร่างกายได้
เมื่อเวลาผ่านไป พลังการรักษาภายในร่างกายของหยุนหยวนก็ค่อยๆ กลั่นกรองขึ้น และร่างกายของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก
เส้นลมปราณในร่างกายถูกปรับสมดุลด้วยไฟอันร้อนแรง และสิ่งกีดขวางที่ละเอียดอ่อนแต่เดิมก็ถูกเปิดออกทั้งหมด กระแสความอบอุ่นไหลเวียนราวกับแม่น้ำ
กระดูกเหล่านั้นส่งเสียงหึ่งเบาๆ ราวกับว่าเนื้อสัมผัสของทองคำและหยกกำลังซึมเข้าไปทีละชั้น ทำให้พวกมันแข็งแกร่งและทนทานมากขึ้นเรื่อยๆ
โลหิตได้รับการชำระล้างด้วยพลังแห่งยา ทำให้สิ่งสกปรกหมดไป และไหลเวียนด้วยแสงแห่งจิตวิญญาณอันจางๆ
ภายใต้อิทธิพลของยาอายุวัฒนะ เส้นลมปราณ กระดูก และเลือดของหยุนหยวนเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด
แต่แค่นั้นยังไม่หมด ปีกแห่งลมและสายฟ้า กระดูกวิญญาณภายนอกที่ติดอยู่ด้านหลังของหยุนหยวน และกรงเล็บแห่งความหวาดกลัวสีทองดำบนกระดูกฝ่ามือซ้ายของเขา ต่างก็เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังแห่งยาและพลังอันน่าสะพรึงกลัวของน้ำพุแห่งน้ำแข็งและไฟที่อยู่รอบตัวเขา
หยุนหยวนสัมผัสได้ว่าอายุของปีกลมและสายฟ้าที่อยู่ด้านหลังเขา และกรงเล็บแห่งความหวาดกลัวสีทองดำบนฝ่ามือซ้ายของเขากำลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง
เวลาผ่านไปเร็วเหลือเกิน และวันหนึ่งก็ผ่านไปแล้ว
ณ ต้นกำเนิดของบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟ บีบีตงกระทืบเท้าไปมา ดวงตาของเธอมองลงไปในน้ำพุเป็นครั้งคราว หวังว่าหยุนหยวนจะผุดขึ้นมา
“คุณครูคะ น้องชายของหนูเป็นอะไรหรือเปล่าคะ ผ่านไปทั้งวันแล้ว ทำไมเขายังไม่ยอมออกมาอีกคะ?”
คำพูดของบีบีดงเผยให้เห็นความกังวลอย่างลึกซึ้ง ในตอนแรก เธอแค่กังวลเล็กน้อย เพราะน้องชายของเธอดูมั่นใจ ดังนั้นคงไม่มีปัญหาอะไร
เมื่อเวลาผ่านไปหนึ่งวัน น้องชายของเธอ หยุนหยวน ก็ยังไม่ออกมา ทำให้เธอรู้สึกกังวลมากขึ้นเรื่อยๆ
“ตงเอ๋อร์ ไม่เป็นไรหรอก บางทีเซียวหยวนอาจกำลังกลั่นพลังยาภายในร่างกายอยู่ก็ได้”
เฉียนซุนจีพูดอย่างช้าๆ
ถึงแม้จะพูดเช่นนั้น แต่จากสายตาที่เขามองไปยังบ่อน้ำพุเป็นครั้งคราว ก็เห็นได้ชัดว่าจิตใจภายในของเฉียนซุนจีไม่ได้สงบอย่างที่เขาแสดงออก
ในขณะที่ทั้งสองกำลังกังวลอยู่
ศีรษะโผล่ออกมาจากน้ำพุ ณ ขอบเขตหยินหยางของดวงตาคู่หยินหยาง ทั้งสองมองไปรอบๆ และดีใจอย่างยิ่งที่ได้เห็นว่านั่นคือหยุนหยวน
“น้องชาย ขึ้นมาเร็ว! ทำไมยังแช่น้ำในบ่อน้ำอันตรายแบบนี้อยู่ล่ะ?”
แต่ในขณะนี้ เสื้อผ้าที่หยุนหยวนสวมอยู่ใต้ศีรษะได้ละลายไปหมดแล้วด้วยน้ำพุร้อนน้ำแข็งและไฟของบ่อน้ำหยินหยางน้ำแข็งและไฟ ทำให้เขาเปลือยเปล่าอย่างสิ้นเชิง เขาจะกล้าออกไปข้างนอกในเวลานี้ได้อย่างไร?
“เอ่อ คุณครูคะ ช่วยหยิบเสื้อผ้าชิ้นหนึ่งจากเครื่องมือเก็บของในครัวของหนูหน่อยได้ไหมคะ?”
“อ้อ พี่คะ กรุณาหันหลังกลับก่อนนะคะ เสื้อผ้าของฉันถูกน้ำพุละลายไปหมดแล้ว ฉันจะขึ้นฝั่งไปเปลี่ยนเสื้อผ้าทีหลังค่ะ”
เมื่อได้ยินคำตอบของหยุนหยวน บีบีตงเหลือบมองไปที่บ่อน้ำแข็งและไฟ แต่ดูเหมือนจะไม่เห็นอะไรเลย
หลังจากนั้น เธอก็หันหลังกลับตามที่หยุนหยวนสั่ง รอให้หยุนหยวนเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ
หลังจากนั้นไม่นาน หยุนหยวนก็รู้สึกผ่อนคลายหลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาจึงอธิบายสถานการณ์ให้พี่สาวของเขา บีบีตง ฟัง ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขาสามารถสื่อสารกันได้ตามปกติ
“น้องชาย ในที่สุดน้องก็ขึ้นมาแล้ว แม่เป็นห่วงน้องทั้งวันเลย”
เมื่อไปถึงข้างๆ หยุนหยวน บีบีตงก็เข้าไปกอดเขาแน่น คำพูดของเธอแสดงให้เห็นถึงความตื่นเต้นและโล่งใจ
“ว่าแต่ น้องชาย การเก็บเกี่ยวเป็นอย่างไรบ้าง? เมื่อกี้ฉันเห็นนายกำลังแช่น้ำพุน้ำแข็งและไฟอยู่นี่นา”
จากนั้นบีบีตงจึงถามว่าทำไมน้ำพุซึ่งแม้แต่ไทเทิลโต่วหลัวยังเกรงกลัว จึงไม่มีผลใดๆ ต่อน้องชายของเธอ
เมื่อได้ยินคำถามของบีบีตง เฉียนซุนจีที่ยืนอยู่ด้านข้างก็หันไปมองหยุนหยวนเช่นกัน โดยมีแววตาที่แสดงความสงสัยปรากฏขึ้น
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หยุนหยวนก็หัวเราะเบาๆ แล้วจึงเปิดเผยผลกำไรทั้งหมดของเขา
“รุ่นพี่ อาจารย์ ยาเม็ดนี้มีหน้าที่หลักสองอย่าง อย่างแรก ช่วยให้ฉันพัฒนากายทองคำน้ำแข็งและไฟ ซึ่งจะทำให้ฉันมีภูมิคุ้มกันต่อการโจมตีใดๆ ที่เกิดจากธาตุน้ำแข็งหรือไฟ อย่างที่สอง ช่วยเสริมความแข็งแกร่งของร่างกาย ตอนนี้ร่างกายของฉันเทียบได้กับราชาวิญญาณสัตว์ และคุณสมบัติทางกายภาพของฉันก็แข็งแกร่งถึงขั้นที่สามารถดูดซับแหวนวิญญาณหมื่นปีได้”
“อย่างไรก็ตาม มีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่ง คือ ระดับพลังวิญญาณของฉันไม่สามารถเพิ่มขึ้นได้มากนัก การเพิ่มขึ้นของระดับพลังวิญญาณส่วนใหญ่เกิดจากสรรพคุณทางยาของส่วนผสมรองในยาเม็ด ซึ่งไม่ได้มีประสิทธิภาพมากนัก”
“นอกจากนี้ กระดูกวิญญาณภายนอกทั้งสองของข้า ได้แก่ ปีกลมและสายฟ้า และกรงเล็บแห่งความหวาดกลัวสีทองดำ ได้รับการบำรุงเลี้ยงและมีอายุห้าพันปีแล้ว”
“ยิ่งระยะทางในอวกาศที่ปีกแห่งลมและสายฟ้ามอบความสามารถในการเคลื่อนที่ฉับพลันของลมและสายฟ้าไกลออกไปเท่าไหร่ กรงเล็บแห่งความหวาดกลัวสีทองดำก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น จนเทียบเท่ากับการโจมตีเต็มกำลังของจักรพรรดิวิญญาณ”
ในครั้งนี้ การดื่มยาอายุวัฒนะระดับเทพไม่เพียงแต่ช่วยเสริมพละกำลังทางกายภาพและทำให้เขามีภูมิคุ้มกันต่อธาตุไฟและน้ำแข็งเท่านั้น แต่ยังบำรุงกระดูกวิญญาณภายนอกทั้งสองชิ้นของเขาด้วย ทำให้หยุนหยวนพึงพอใจกับผลลัพธ์ที่ได้รับเป็นอย่างมาก
เมื่อได้รู้ถึงความสามารถของหยุนหยวน เฉียนซุนจี้และปี้ปี้ตงต่างก็ตกใจเล็กน้อย ต้านทานธาตุไฟและน้ำแข็งได้งั้นหรือ? นี่มันเหลือเชื่อเกินไป ถ้าหากปรมาจารย์วิญญาณธาตุไฟและน้ำแข็งเผชิญหน้ากับหยุนหยวนในอนาคต พวกเขาจะต้องเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจอย่างแน่นอน!
หลังจากพิจารณาคำพูดของหยุนหยวนอย่างถี่ถ้วนแล้ว เฉียนซุนจีก็หันไปมองหยุนหยวนด้วยแววตาที่แฝงความกังวลเล็กน้อย แล้วถามว่า:
“เสี่ยวหยวน จากที่คุณพูดมา เป็นไปได้ไหมว่าคุณต้องการดูดซับแหวนวิญญาณอายุหมื่นปีด้วยแหวนวิญญาณวงที่สามของคุณ?”
เมื่อเห็นว่าเฉียนซุนจีเดาออกแล้ว หยุนหยวนก็ไม่ปิดบังและพยักหน้า ด้วยโอกาสจากดวงตาหยินหยางน้ำแข็งและไฟ เขาย่อมอยากลองดูดซับแหวนวิญญาณหมื่นปีเข้าไปในแหวนวิญญาณวงที่สามของเขา
YOU MAY ALSO LIKE
