โต้วหลัว: หอกค้ำสวรรค์ พรสวรรค์สิบเท่าของอวิ๋นหมิง - #62แชปเตอร์เฮมี่: ผลิตยาเม็ดระดับอมตะได้ 9 เม็ด!
บทที่ 62 วิชาเล่นแร่แปรธาตุสุดบ้าคลั่ง: ยาเม็ดระดับอมตะเก้าชนิดปรากฏขึ้น!
เฉียนซุนจีขมวดคิ้วเล็กน้อยเมื่อได้ยินเช่นนั้น จากนั้นจึงบอกหยุนหยวนเกี่ยวกับอันตรายของการดูดซับแหวนวิญญาณอายุหมื่นปี
“เสี่ยวหยวน การดูดซับแหวนวิญญาณอายุหมื่นปีนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย เมื่อแหวนวิญญาณมีอายุถึงหมื่นปี มันจะทำให้เกิดการสั่นสะเทือนทางวิญญาณ คุณต้องมีพลังจิตในระดับหนึ่งจึงจะดูดซับมันได้ ฉันหวังว่าคุณจะเข้าใจหลักการนี้และอย่าฝืนตัวเอง”
เมื่อฟังคำแนะนำของเฉียนซุนจีแล้ว หยุนหยวนก็หันสายตาไปยังดอกไม้และหญ้าสวรรค์ที่เขียวชอุ่มอยู่ไม่ไกล
“คุณครูคะ ฉันรู้เรื่องนั้นอยู่แล้วค่ะ ฉันมีวิธีที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งทางจิตใจของฉันค่ะ”
เมื่อมองตามสายตาของหยุนหยวน เฉียนซุนจีก็สังเกตเห็นต้นไม้สีเขียวมรกตที่มีหยาดน้ำค้างเกาะอยู่บนกิ่งและใบเล็กน้อยเช่นกัน
“ในศาสตร์หยินหยางมีสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ชนิดหนึ่งชื่อว่า ‘มองทะลุน้ำค้างฤดูใบไม้ร่วง’ ซึ่งเป็นสมุนไพรศักดิ์สิทธิ์ที่ข้าใช้เพื่อเพิ่มพลังจิตวิญญาณของข้า”
เมื่อรู้ว่าหยุนหยวนมีแผนการของตัวเอง ความกังวลของเฉียนซุนจีก็หายไป วงแหวนที่สามแห่งหมื่นปี—บางทีเขาอาจจะได้เห็นปาฏิหาริย์ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อนในไม่ช้า
ในอีกไม่กี่วันต่อมา หยุนหยวนเริ่มเร่งปรุงยาเม็ดในบ่อน้ำหยินหยางแห่งน้ำแข็งและไฟอย่างสุดกำลัง
ในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา เขาได้ทำการวิจัยสูตรสำหรับสมุนไพรแต่ละชนิด ซึ่งสามารถรวบรวมสรรพคุณทางยาของสมุนไพรเหล่านั้นทั้งหมดไว้ในเม็ดเดียวได้
เวลาผ่านไปสามวันแล้ว
“เฮ้อ เสร็จแล้ว! ยาเม็ดอมตะเก้าเม็ด ใช้เวลาทั้งหมดสามวัน เสร็จเรียบร้อยแล้ว!”
เบื้องหน้าหยุนหยวนมีเม็ดยาระดับสวรรค์เก้าเม็ด ซึ่งสองเม็ดนั้นเป็นของเขาเอง
ส่วนที่เหลืออีกเจ็ดชิ้นถูกนำกลับไปให้ผู้อาวุโสทั้งหกที่ประดิษฐานอยู่ในวิหาร เพื่อนำไปใช้เพิ่มพลังให้สูงขึ้น และเสริมสร้างรากฐานของวิหารวิญญาณให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ยาเม็ดสองเม็ดที่หยุนหยวนปรุงขึ้นเองนั้นมีส่วนผสมหลักสองอย่าง คือ อย่างแรกคือ “มองทะลุน้ำค้างฤดูใบไม้ร่วง” และอย่างที่สองคือ “ไหมหอมอมตะ”
ยาอายุวัฒนะระดับอมตะที่กลั่นจากน้ำค้างแห่งฤดูใบไม้ร่วงอันแสนโหยหา ถูกนำมาใช้เพื่อเพิ่มพลังวิญญาณของเขา ทำให้เขาสามารถดูดซับแหวนวิญญาณอายุหมื่นปีได้
ยาเม็ดอมตะที่ปรุงขึ้นจากส่วนผสมอมตะที่มีกลิ่นหอมและประณีตนั้น ใช้เพื่อเพิ่มระดับพลังวิญญาณและลดระยะเวลาในการฝึกฝนของเขา
นอกจากนี้ หยุนหยวนยังได้ผสมผสานสรรพคุณต้านพิษของสมุนไพรเซียงฉีหลัวลงในยาเม็ดนี้ด้วย ทำให้เมื่อรับประทานแล้ว ร่างกายจะสามารถต้านทานพิษทุกชนิดได้
สำหรับยาอายุวัฒนะที่ถวายแก่ผู้บูชา บางชนิดทำจากสมุนไพรสวรรค์เป็นหลัก ในขณะที่บางชนิดทำจากดอกไม้และสมุนไพรที่ใกล้เคียงกับสมุนไพรสวรรค์ แม้ว่าสรรพคุณทางยาจะไม่มากเท่าสมุนไพรสวรรค์ แต่การใช้เพียงสองชนิดก็เพียงพอที่จะเทียบเท่ากับสมุนไพรสวรรค์ได้แล้ว
หยุนหยวนเตรียมยาเม็ดระดับเซียนเจ็ดเม็ดสำหรับข้าราชบริพารทั้งเจ็ด ยกเว้นข้าราชบริพารคนที่หกและเจ็ดซึ่งยาเม็ดระดับเซียนของพวกเขานั้นเหมือนกัน ส่วนยาเม็ดระดับเซียนของข้าราชบริพารคนอื่นๆ นั้นแตกต่างกันทั้งหมด
ตำรับยาลำดับที่หกและเจ็ดเป็นฝาแฝด มีระดับพลังปราณและพลังวิญญาณเท่ากัน ดังนั้น ในขั้นตอนการปรุงยา หยุนหยวนจึงปรุงยาถึงสองเม็ดในคราวเดียวกันเป็นพิเศษ
โดยทั่วไปแล้ว เมื่อหยุนหยวนปรุงยา เขาจะผลิตเพียงครั้งละหนึ่งเม็ดเท่านั้น แต่ละเม็ดเกิดจากการรวมพลังยาของสมุนไพรทั้งหมด หากเขาผลิตสองเม็ดขึ้นไปในครั้งเดียว พลังยาจะกระจายตัว และสรรพคุณจะลดลง
เว้นแต่จะเป็นส่วนผสมของสมุนไพรจากสวรรค์หลายชนิด เช่น ยาเม็ดสร้างเซียนคุนจากหมื่นปีก่อน ซึ่งไม่ต้องกังวลเรื่องพลังยาไม่เพียงพอ มิเช่นนั้นหยุนหยวนจะไม่สามารถผลิตยาเม็ดหลายเม็ดจากส่วนผสมชุดเดียวได้
ข้างๆ เขา เฉียนซุนจีมองดูยาเม็ดระดับสวรรค์ที่บรรจุอยู่ในกล่องตรงหน้าหยุนหยวน ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงค่อยๆ พูดออกมาว่า:
“เซียวหยวน ที่จริงแล้วข้าคิดว่าไม่จำเป็นต้องปรุงยาระดับเซียนให้ท่านปรมาจารย์หรอก ข้าคิดว่าด้วยระดับการฝึกฝนของท่านผู้นี้ ท่านไม่จำเป็นต้องใช้ยาระดับเซียนอีกต่อไปแล้ว การให้ยาเหล่านั้นแก่ท่านจะเป็นการสิ้นเปลือง”
นี่คือความคิดในใจของเฉียนซุนจี ด้วยระดับการฝึกฝนปัจจุบันของเฉียนเต๋าหลิว เขาจะต้องการยาเม็ดระดับอมตะไปทำไม? มอบให้เขาไปเสีย แล้วให้เขาเก็บไว้ใช้เองน่าจะดีกว่า ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างรากฐานของหอวิญญาณด้วย
ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อเฉียนเต๋าหลิวไม่อยู่ที่นี่ ถ้าเขาได้ยินคำพูดของเฉียนซุนจี เขาคงจะใช้ดาบเทพฟันไอ้ลูกอกตัญญูนี่แน่ ศิษย์พี่อยากจะให้ของขวัญ แต่แกกลับอยากจะแย่งไป ยังไม่โดนตีพอตอนเด็กอีกเหรอ?
“เอ่อ อาจารย์ ยาเม็ดนี้มีประโยชน์อย่างมากต่อปรมาจารย์ของเรา แม้ว่าจะไม่สามารถเพิ่มพลังให้กับปรมาจารย์ของเราได้โดยตรงก็ตาม”
“แต่ด้วยยาเม็ดนี้ และหากเราปฏิบัติตามแนวทางของข้า หากเราสามารถรวมแก่นวิญญาณได้สำเร็จ มันจะช่วยเพิ่มพลังให้กับนายของเราอย่างมาก”
“เมื่อใดที่อาจารย์ของเราสามารถรวมพลังวิญญาณได้สำเร็จ พลังของเขาจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างแน่นอน ในเวลานั้น ถังเฉิน เจ้าสำนักฮ่าวเทียน จะไม่สามารถต่อสู้กับอาจารย์ของเราได้อีกต่อไป”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉียนซุนจีก็เริ่มสนใจเช่นกัน และสงสัยว่าหยุนหยวนหมายถึงแก่นวิญญาณอะไร เขาไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้มาก่อนเลย
“เซียวหยวน สิ่งที่เจ้าเรียกว่าแก่นวิญญาณคืออะไร…?”
เมื่อเผชิญกับคำถามของเฉียนซุนจี หยุนหยวนส่ายหัวแล้วจึงถามปริศนากลับว่า:
“อาจารย์ครับ ตอนนี้ผมมีเพียงแค่แนวคิดเท่านั้นครับ ว่าผมจะสรุปมันได้สำเร็จหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความสามารถของอาจารย์ของผมครับ ถ้าอาจารย์ของผมสรุปมันได้สำเร็จ มันก็จะเป็นประโยชน์อย่างมากต่ออาจารย์ด้วยครับ”
เมื่อเห็นว่าคำพูดของหยุนหยวนคลุมเครือ เฉียนซุนจีจึงไม่ซักถามต่อ เขาไม่ใช่คนใจร้อน เขาจะรู้คำตอบเมื่อหยุนหยวนบอกเฉียนเต๋าหลิวที่หอวิญญาณแล้ว
จากนั้น หยุนหยวนหยิบยาเม็ดระดับอมตะที่ทำจากน้ำค้างแห่งความปรารถนาฤดูใบไม้ร่วงขึ้นมา และเริ่มทำการกลั่นและดูดซึมมันเข้าไป
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา
หยุนหยวนลืมตาขึ้นอีกครั้ง พลังปราณของเขาสงบและลึกซึ้งยิ่งขึ้น อารมณ์ของเขานิ่งสงบและเยือกเย็นกว่าเดิม
เขาปลดปล่อยพลังจิตของตนออกมาอย่างเต็มที่ มากพอที่จะครอบคลุมพื้นที่ในรัศมีหนึ่งกิโลเมตร ด้วยรายละเอียดที่ชัดเจนและการสังเกตอย่างเฉียบคมในทุกการเคลื่อนไหว
“พลังวิญญาณของข้าควรจะไปถึงแดนทะเลวิญญาณได้แล้ว ซึ่งเป็นแดนที่เพิ่งถูกกำหนดขึ้นเมื่อ 20,000 ปีต่อมา”
หลังจากสัมผัสได้ถึงการเปลี่ยนแปลงภายในตัวเอง ริมฝีปากของหยุนหยวนก็ยกขึ้นเล็กน้อย คราวนี้ การดูดซับแหวนวิญญาณหมื่นปีนั้นไร้ข้อผิดพลาดแล้ว
หลังจากนั้นไม่นาน หยุนหยวนก็หยิบยาเม็ดอีกเม็ดจากกล่องข้างๆ ตัว ซึ่งทำจากส่วนผสมหลักคือสมุนไพรเซียนไหมหอม แล้วกลืนลงไป
เวลาผ่านไปอีกหลายชั่วโมง หลังจากกลั่นพลังยาภายในร่างกายแล้ว หยุนหยวนก็ลุกขึ้นยืนและส่งเสียงคำรามยาว ด้วยความช่วยเหลือจากดวงตาหยินหยางน้ำแข็งและไฟ การฝึกฝนจึงน่าตื่นเต้นอย่างแท้จริง
ไม่เพียงแต่จะสามารถดูดซับแหวนวิญญาณอายุหมื่นปีในแหวนวงที่สามได้เท่านั้น แต่ยังสามารถเพิ่มระดับของมันได้อย่างมาก ช่วยประหยัดเวลาในการฝึกฝนไปหนึ่งหรือสองปี มันยอดเยี่ยมมากจริงๆ
หยุนหยวนคาดการณ์ว่าครั้งนี้เขาจะสามารถได้รับแหวนวิญญาณสองวงติดต่อกันได้อย่างแน่นอน แต่การจะไปถึงระดับราชาวิญญาณนั้นคงจะยากสักหน่อย
กล่าวโดยสรุป ยาเม็ดระดับเทพทั้งสองชนิดนี้ใช้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งทางจิตใจและสมรรถภาพทางกายตามลำดับ แต่มีผลเพียงเล็กน้อยต่อการเพิ่มพลังวิญญาณ
หลังจากกินยาเม็ดระดับสวรรค์สองเม็ดและเก็บไว้ในเครื่องมือเก็บวิญญาณของเขาแล้ว หยุนหยวนก็มุ่งหน้าไปยังพื้นที่ดินวิญญาณภายในบ่อน้ำหยินหยางแห่งน้ำแข็งและไฟ
เขาย่อตัวลงเล็กน้อย เด็ดสมุนไพรสวรรค์ที่มีกลีบดอกสีทอง รูปทรงสง่างาม และลวดลายคล้ายเส้นด้ายสีทอง วางลงในภาชนะเฉพาะ แล้วเก็บไว้ในอุปกรณ์เก็บวิญญาณของเขา
สมุนไพรศักดิ์สิทธิ์นี้มีชื่อว่า ดอกเบญจมาศฉีหรงถงเทียน หยุนหยวนได้ปรุงขึ้นเพื่อเย่ว์กวน ผู้ซึ่งยังคงระลึกถึงความกรุณาของเย่ว์กวนที่มอบบันทึกสมบัติโบราณให้แก่เขาเสมอมา
ตอนนี้เขาควรตอบแทนความกรุณานี้เสียบ้าง ส่วนสาเหตุที่เขาไม่ช่วยเย่ว์กวนกลั่นดอกเบญจมาศหายากและทรงพลังนี้ให้กลายเป็นยาอายุวัฒนะนั้น…
หยุนหยวนกล่าวว่าทุกคนต่างก็มีเป้าหมายของตนเอง คนที่รักดอกไม้ก็รักดอกไม้ ไม่ใช่ยาเม็ด ส่วนเรื่องที่ว่าเย่ว์กวนควรจัดการกับสมุนไพรอมตะนี้อย่างไร คุณค่อยไปถามเขาตอนกลับไปที่เมืองอู่ฮั่นก็ได้ จะได้ไม่ทำอะไรผิดพลาดด้วยเจตนาดี
หลังจากเตรียมทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว หยุนหยวนมองไปที่เฉียนซุนจีที่อยู่ไกลออกไปแล้วตะโกนเสียงดังว่า:
“คุณครูคะ หนูพร้อมแล้วค่ะ ไปเอาแหวนแห่งจิตวิญญาณกันเถอะค่ะ”
YOU MAY ALSO LIKE
