โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - ตอนที่ 159: การซุ่มโจมตีที่ประสบความสำเร็จ!
พระจันทร์มืดมิดและลมแรง
ลมกระโชกแรง
ถิ่นทุรกันดารเป็นที่ราบเรียบ ไม่มีต้นไม้ ดอกไม้ และต้นไม้ใดๆ
และสามารถมองเห็นทุกสิ่งได้ในพริบตาเดียว!
เฉพาะในตำแหน่งหุบเขารอบๆรอยแยกยักษเท่านั้น มีก้อนหินอยู่
สองสามก้อน
และทีมซุ่มโจมตีทั้งสามก็ซ่อนอยู่หลังก้อนหิน
ด้านซ้ายของรอยแยก
เป็นที่ตั้งของทีมซุ่มโจมตีที่นำโดยเย่ชิวไป่
ในตอนนี้
แววตาของทุกคนเต็มไปด้วยความจริงจัง
ไม่มีใครกล้ากล่าวสิ่งใด
ถ้ามีเสียงขึ้นมา หน่วยสอดแนมของอีกฝ่ายอาจตรวจจับได้
สำหรับการส่งปราณเสียง ผู้ฝึกตนระดับสูงของศัตรูสามารถ
ตรวจจับได้อย่างแน่นอน
ดังนั้น ทุกคนสามารถสื่อสารกันด้วยท่าทางสายตาเท่านั้น
ตอนนี้ สิ่งเดียวที่ต้องทำคือ เตรียมพร้อมสำหรับการโจมตี
ซ่อนตัวหลังก้อนหิน และรออย่างเงียบๆ เพื่อให้ทหารของ
ราชวงศ์หลังอี้มาถึงรอยแยกยักษ์!
ณ ขณะนี้
เมฆมืดดำปกคลุมทั่วท้องฟ้าอย่างแน่นหนา
แสงจันทร์ส่องผ่านไม่ได้
รอยแยกยักษ์ในหุบเขานั้นยาวไม่มีที่สิ้นสุด
ในรอยแยก มีอากาศเย็นไหลออกมา
คล้ายกับว่า มีวิญญาณกำลังคร่าชีวิตพวกเขา!
มันเหมือนกับก้นบึ้งของยมโลกทั้งเก้าแห่ง
ช่วงเวลานี้เอง
จากฝั่งตรงข้ามของรอบแยกยักษ มีเสียงแผ่นดินสั่นสะเทือน!
ทุกคนมีสีหน้าเย็นชา!
มาแล้ว!
ฝั่งตรงข้ามของรอยแยก กองทัพแห่งความมืดกำลังเดินทัพมา
ที่นี่!
อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ใช่กองทัพธรรมดา
เหนือกองทัพมีหมอกสีดำกลิ้งซัดอยู่
ในหมอกดำ มีแม้แต่วิญญาณเร่ร่อน และมีเสียงคำรามเป็น
ระยะๆ!
ลมปราณน่ากลัวมาก
ไม่น่าแปลกใจเลยที่กองทัพดังกล่าว จะสามารถทะลวงผ่านแนว
ป้องกันของพันธมิตรดินแดนเหนือ!
แต่สิ่งที่ทำให้ทุกคนงงก็คือ
ทำไมกองทัพของราชวงศ์หลัวอี้ ถึงกลายเป็นกองทัพที่แปลก
ประหลาด และความแข็งแกร่งของมันก็เพิ่มขึ้นมากขนาดนี้?
แม้ว่าจะอยู่ในจงหยู มีแต่กองกำลังยักษ์เท่านั้น ที่สามารถเป็น
เจ้าของกองทัพเช่นนี้ได้
เย่ชิวไป่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
หุ่นเชิดซากศพอีกตัว
กองทัพปีศาจอีกแล้ว
ชวนให้นึกถึงการกระทำล่าสุด ของราชวงศ์หลัวอี้
สังหารผู้ฝึกตนทั้งหมด ไม่ว่าเบื้องสูงหรือเบื้องล่าง
สำหรับผู้ฝึกตยธรรมดาๆ เหล่านั้น เหลือแต่ผิวหนัง ปราศจาก
เนื้อ โลหิต และโครงกระดูก
นี่เป็นผลจากการช่วยเหลือ ของกองกำลังอื่นร่วมกับของ
ราชวงศ์หลัวอี้หรือไม่?
กองกำลังไหนกันนะที่มีทักษะแปลกๆ แบบนี้?
เย่ชิวไป่ไม่มีเวลาคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากนัก
อีกฝ่ายมาถึงปากทางหุบเขารอบแยกยักษแล้ว
ณ ขณะนี้.
อีกฝ่ายมีชายที่แข็งแกร่งสองคน ที่อยู่ขั้นกลางขอบเขตก้าวข้าม
แดนหยวนบินออกมา
ลอยมาถึงจุดสูงสุดของรอยแยกยักษ์
ทันใดนั้น ทั้งคู่ผายมือออก
เหนือหุบเขารอบแยกยักษ มีสะพานที่สร้างด้วยปราณจิต
วิญญาณ!
เชื่อมระหว่างสองฝั่งของรอยแยก
“เร่งความเร็ว”
หลังจากคำสั่งเงียบลง
กองทัพชั่วร้ายเดินไปข้างหน้าอีกครั้ง ก้าวขึ้นสู่สะพานปราณจิต
วิญญาณทีละกลุ่ม
เดินไปทางฝั่งตรงข้ามของรอยแยกยักษ์
เย่ชิวไป่ที่อยู่ด้านหลังก้อนหิน ชำเลืองมองไปยังมหาอำนาจขั้น
กลาง ของขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนสองคนด้านบน
เขาลองคิดดู.
ถ้าหากชายที่แข็งแกร่งสองคนนี้ถูกสังหารได้ในทันที กองทหาร
เหล่านี้ที่เดินบนสะพาน จะตกลงไปในรอยแยกหุบเขาทันที!
รอบแยกยักษนั้นลึกไม่มีที่สิ้นสุด ตราบใดที่ตกลงไป คงรอดยาก!
กองกำลังส่วนตัวของกองทัพ น่าจะเป็นเรื่องยาก ที่จะป้องกันบน
ท้องฟ้าได้
คิดถึงเรื่องนี้จบแล้ว
เย่ชิวไป่ชี้ไปที่เจี่ยนเจาเมี่ยนและคนอื่นๆ
ชี้ไปที่มหาอำนาจทั้งสองที่อยู่ด้านบน จากนั้นนั่งลงและทำท่า
เชือดคอ
ทุกคนเข้าใจ
ทันใดนั้น เจี่ยนเจาเมี่ยนและคนอื่นๆ ก็ชักดาบออกมาและแสดง
ท่าทางเคร่งขรึม
เย่ชิวไป่ดึงดาบอสูรทมิฬออกมาด้วย
บุกโจมตีครั้งเดียวจบ!
พร้อมๆกับ ชูนิ้วออกมาสามนิ้ว
นิ้วแรกงอลง
ในขณะเดียวกัน กองทัพของราชวงศ์หลังอี้ ก็เดินทัพไปยัง
ตำแหน่งสะพานเช่นกัน
เย่ชิวไป่จ้องไปที่ตำแหน่งของคู่ต่อสู้อย่างใกล้ชิด และงอนิ้วอีก
ครั้ง
กองทัพยังคงเดินหน้าต่อไป
หมอกดำม้วนตัว ปั่นป่วนยิ่งนัก
เสียงคำรามราวกับภูติผีปีศาจ!
เมื่อมีทัพใหญ่ยกทัพมาถึงกลางสะพาน
เย่ชิวไป่กำหมัดแน่น!
ในเวลาเดียวกัน ทุกคนชักดาบออกมาพร้อมกัน!
ในขณะนี้ เจตจำนงดาบปล่อยปราณดาบออกมา!
เจี่ยนเจาเมี่ยนใช้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดทันที โจมตีสองผู้
แข็งแกร่งก้าวข้ามแดนหยวนทั้งสองด้านบน!
ทุกคนใส่เต็มที่เหมือนกันหมด ไม่กล้าออมมือเลยแม้แต่น้อย!
ในสนามรบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการซุ่มโจมตีแบบนี้ เมื่อศัตรู
แข็งแกร่งและเราอ่อนแอ ไม่มีทางที่จะยั้งมือและรักษาความแข็งแกร่ง
ไว้ได้!
เมื่อเจ้าออมมือแล้ว เจ้าอาจพลาดได้
และราคาของความล้มเหลว ไม่มีทางอื่น ตายสถานเดียวเท่านั้น
มันคือหนทางเดียว!
ไม่มีใครอยากตาย
ดังนั้นทุกคนจึงใช้พละกำลังมากกว่าสิบส่วน เพื่อสังหารผู้
แข็งแกร่งทั้งสองด้านบน!
ชายที่แข็งแกร่งด้านบนมีปฏิกิริยา
อยากจะหลบหนี
แต่พบว่า ทั้งตัวของทั้งคู่ เต็มไปด้วยเจตจำนงดาบ!
ทั้งสองเห็นเย่ชิวไป่กางมือออก
อาณาเขตดาบกว้างขึ้น!
ขวางทางหนีพวกเขาสองคน!
ภายใต้การโจมตีของฝูงชน พวกเขาไม่สามารถหลบหนีได้
เพราะความเร่งรีบ ทั้งคู่เลยถูกยับยั้ง!
ในไม่ช้า พวกเขาก็ได้รับบาดเจ็บ มากบ้างน้อยบ้าง!
ในเวลานี้เย่ชิวไป่ยกดาบปีศาจทมิฬไว้ในมือ
ตะโกนด้วยเสียงต ่า: “โม่หลิน!(เทพอสูรจุติ)!”
ดาบที่เจ็ดของเก้าดาบอสูรสวรรค์!
ภายใต้ดาบอสูรทมิฬที่ได้รับการเลื่อนขั้นเป็นอาวุธวิญญาณ
พลังของดาบเก้าอสูรสวรรค์นั้นทรงพลังยิ่งกว่าที่เคยเป็น!
ภายใต้เจตจำนงของปราณดาบสีดำที่ควบแน่น ทันใดนั้นก็มีการ
ฟันปราณสีดำมืดมิดออกมา!
ภายใต้พลังปราณอันชั่วร้าย
การเคลื่อนไหวของมหาอำนาจ ขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนทั้ง
สองหยุดนิ่ง
จิตใจของพวกเขาได้รับผลกระทบชั่วคราว!
เหมือนโดนไฟช็อต
ตอบสนองไม่ทัน!
บ่อยครั้งในการต่อสู้ระหว่างผู้ฝึกตน ผู้ชนะและผู้แพ้สามารถ
กำหนดได้เพียงเสี้ยววินาที
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเจตจำนงเยือกแข็งไหลออกมาจากรอยเฉือนสี
ดำนี้
มันทำให้การเคลื่อนไหวของทั้งคู่รู้สึกเฉื่อยชา
นอกจากนี้ ทั้งสองคนยังได้รับบาดเจ็บและเลือดไหลไม่หยุด
ปราณในร่างกาย ไม่สามารถควบคุมได้เต็มที่ชั่วขณะหนึ่ง
เผชิญหน้ากับทักษะอันชั่วร้ายเช่นนี้
ทำได้แค่ดูมันเฉือนเท่านั้น!
ฉับ!
มหาอำนาจของขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนทั้งสอง ถูกตัด
ออกเป็นสองส่วนด้วยการฟันนี้!
จิตวิญญาณก็ถูกสังหารด้วยเช่นกัน!
ในตอนนี้เอง.
กองทัพด้านล่างก็มีปฏิกิริยาเช่นกัน
“ศัตรูโจมตี!”
หลังจากกล่าวสองคำนี้ เนื่องจากผู้เชี่ยวชาญทั้งสองคนเสียชีวิต
สะพานปราณจิตวิญญาณหายไป โดยไม่มีใครควบคุม
กองกำลังจำนวนมาก ตกลงไปในรอยแยกด้วยความตื่น
ตระหนก!
กองทัพที่อยู่ด้านหลัง รอดชีวิตอย่างหวุดหวิด เพราะพวกเขา
ไม่ได้เหยียบเต็มที่!
ในเวลาเดียวกัน ที่ด้านหลังของกองทัพ ออร่าปราณขนาดมหึมา
ปะทุขึ้น และแผ่กระจายไปยังรอยแยกยักษ์!
“บังอาจ!!!”
เย่ชิวไป่เก็บดาบอสูรทมิฬทันที และตะโกน: “ถอนตัว!”
ทันทีที่สิ้นเสียง ทุกคนก็รีบวิ่งไปทางด้านหลังและจากไป!
รอจนกว่าเจ้าของลมปราณนั้นจะมาถึงเหนือรอยแยกยักษ์
เย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ได้ออกจากสถานที่นี้ไปแล้ว
แม้ว่าจะเห็นด้านหลังของพวกเขา แต่ชายในชุดเกราะก็ไม่กล้า
ไล่ตามไป
เพราะที่ตรงนี้คือหุบเขาแห่งหายนะ
และฝ่ายตรงข้ามก็กล้าที่จะซุ่มโจมตีในเวลานี้
เป็นการพิสูจน์ว่า จะต้องมีคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งจากอีกด้านหนึ่ง
เช่นกัน
เขาทำได้แต่กล ้ากลืนความโกรธไว้ในใจ!
นอกจากนี้มีความหวาดกลัวแฝงอยู่ด้วย เขาจะต้องถูกราชวงศ์
หลัวอี้ลงโทษแน่นอน
นึกถึงวิธีการขององค์ชายใหญ่
ชายในชุดเกราะตัวสั่น
เมื่อมองดูกองทัพด้านล่างซึ่งสูญเสียไปเกือบหนึ่งในสามของ
กองทัพ ชายในชุดเกราะนายพลกัดฟันและขมวดคิ้วอย่างโกรธ
เกรี้ยว!
คำรามไปทางกองทัพ: “นับจำนวนกำลังพล!”
YOU MAY ALSO LIKE
