โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - ตอนที่ 214: ค่ายกลพายุทะเลเมฆ
(ปล. ให้อธิบายก่อนว่าทำไมเสี่ยวเฮยที่ไปทุ่งน ้าแข็งแดนเหนือ
สุดขั้วในครั้งแรก แล้วทำไมเขาถึงไม่นำทางหรือเขาจำทางไม่ได้)
(ตอนเสี่ยวเฮยไปฝึกฝนร่างกายปีศาจชั่วนิรันดร์ และผนึกก็
หลวมคลาย ซึ่งนำไปสู่สถานะมาร สติของเขาไม่ชัดเจน และเขาเดิน
สุ่มๆ ดังนั้น เสี่ยวเฮยจึงจำทางมาที่นี่ไม่ได้ แต่รู้แค่เพียงเคยมาที่นี่
เท่านั้น.)***ข้อความของผู้แต่งนะครับ
พรสวรรค์ของมู่หรงโหมวก่อนที่มู่หรงซีจะเกิดนั้น เป็นความ
ภาคภูมิใจอันดับหนึ่งของตระกูลมู่หรง
พรสวรรค์ของเขา น่าประทับใจมาก!
ตอนนี้ เขามาถึงขั้นขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนตอนปลายแล้ว
อย่างไรก็ตาม มู่หรงโหมวฝึกฝนเร็วกว่ามู่หรงซีหลายปี
มู่หรงโหมวเดินออกมาจากฝูงชน ยืนอยู่ตรงข้ามกับเย่ชิวไป่ มอง
ไปที่ดาบไม้ในมือของเขา และอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว: “เจ้าเอาไม้ชิ้นนี้
มาทำไม?”
เย่ชิวไป่ หัวเราะเบาๆ : “แค่เจ้า เท่านี้ก็พอแล้ว”
เย่ชิวไป่กล่าวอย่างเป็นธรรมชาติ
ดูเหมือนจะเป็นการระบุข้อเท็จจริง
แต่น ้าเสียงนี้เอง ที่ทำให้มู่หรงโหมวโกรธเล็กน้อย
เขารู้สึกถูกประเมินต ่าไป
“ข้าได้ยินมาว่าเจ้าเก่งมากในการต่อสู้แบบก้าวกระโดด ดังนั้น
ข้าจะไม่ลดระดับลง เจ้าว่าคิดอย่างไร?”
เย่ชิวไป่พยักหน้า
อันที่จริง ไม่ว่าฝ่ายตรงข้ามจะลดขอบเขตหรือไม่ ก็ไม่มีผลกับ
เขา
ส่วนมู่หรงโหมว ก็ไม่คิดว่าตนเองจะแพ้
ตัวเขายังเป็นอัจฉริยะอีกด้วย
มีประสบการณ์ในการต่อสู้ กับผู้แข็งแกร่งในขอบเขตเสมือนเทพ
มาแล้ว!
ถึงจะแพ้ แต่ก็ยังตอบโต้กลับได้
ดังนั้น เขาไม่คิดว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับเย่ชิวไป่ ซึ่งมีขอบเขตที่
ต ่ากว่าของเขาเอง!
มู่หรงโหมวยกทั้งสองข้างด้วยใบหน้าที่ยโส เขากล่าวว่า: “ถึงแม้
จะแค่ประลอง ย่อมอาจมีการผิดพลาดหรือพลั้งมือบ้าง เจ้าควรเข้าใจ
เมื่อข้ากล่าวเช่นนี้นะ?”
เย่ชิวไป่ดูเหมือนจะยิ้ม แต่ไม่ยิ้ม
เขาสบตามู่หรงโหมว.
“แล้วถ้าการต่อสู้ครั้งนี้คือ การต่อสู้ด้วยชีวิตและความตายล่ะ?”
“เจ้ากล้าไหม?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของมู่หรงโหมวก็ยิ่งโกรธมากขึ้น
เห็นได้ชัดว่าเย่ชิวไป่ไม่ได้จริงจังกับเขา!
ช่างหยิ่งสุดๆ!
มู่หรงโหมวโบกมือ แล้วก็มีธงปลิวไสว!
ตระกูลมู่หรงเก่งเรื่องค่ายกล นี่เป็นความจริงที่ทุกภูมิภาคยอมรับ
ธงค่ายกลเริ่มหมุนรอบตัวของเย่ชิวไป่!
ในหมู่พวกมัน มีคลื่นน ้าซัดเข้าหาเย่ชิวไป่!
และคลื่นน ้าค่ายกลของมู่หรงซี ก็ขยายออกไปเรื่อยๆ!
ในที่สุด มันก็กลายเป็นคลื่นที่น่าสะพรึงกลัว
ซัดสาดในพื้นที่นี้ กลิ้งและไหล โจมตีไปที่เย่ชิวไป่!
ค่ายกลพายุทะเลเมฆ(หยุยฮ่าวไห่หลางเจิ้ง)!
นี่คือค่ายกลที่แข็งแกร่งที่สุดของมู่หรงโหมว!
เขาไม่ลังเลเพราะขอบเขตของเย่ชิวไป่
อย่างที่เขากล่าวไปก่อนหน้านี้ การต่อสู้ครั้งนี้ไม่มีการออมมือ
ในการต่อสู้ระหว่างความเป็นความตาย ถ้าอยากจะยั้งมือไว้ มี
เพียงสมองโง่ๆ เท่านั้นที่สามารถทำเรื่องแบบนี้ได้
สิงโตสู้กับกระต่ายอย่างสุดกำลัง!
เอาล่ะ ใครคือสิงโต ใครคือกระต่าย
ยังไม่ทราบ?
เจ้าเมืองเป่ยหยวนยังกล่าวด้วยอารมณ์: “หัวหน้าตระกูลมู่หรง
ลูกชายเจ้า ช่างเป็นอัจฉริยะจริงๆ”
ชายชรานิกายพุทธะพนมฝ่ามือเข้าหากัน พยักหน้าและกล่าว
ว่า: “อมิตาภะ ชายชราผู้นี้เคยเห็นค่ายกลพายุทะเลเมฆมาก่อน
เช่นกัน และการก่อตัวโดยปรมาจารย์มู่หรง ไดเข้าถึงแก่นแท้ของมัน
แล้ว”
พายุทะเลเมฆ
ค่ายกลก่อตัวเป็นทะเลเมฆและบดขยี้ศัตรูด้วยพลังแห่งคลื่นใน
ทุกทิศทาง!
ไม่ว่าจะใช้เป็นค่ายกลการกับดักหรือค่ายกลสังหาร ก็เป็นค่าย
กลที่ทรงพลังอย่างยิ่ง!
ระดับการก่อตัวของมัน
อยู่ในอันดับต้นๆ ของระดับปฐพี!
เมื่อได้ยินคำชมจากชายทั้งสองคน
ซึ่งไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ
แต่มู่หรงอี้ก็ยังคงแสดงความพึงพอใจในดวงตา เขาพยักหน้า
และกล่าวว่า: “ค่ายกลพายุทะเลเมฆของ โหมวเอ๋อ คือไพ่ตายของ
เขา มีเพียงไม่กี่คนในตระกูล ที่สามารถเอาชนะเขาได้ด้วย
ความสำเร็จเช่นนี้”
และผู้คนในศาลาเฉาถัง ก็ได้ยินสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าว
เสี่ยวเฮยเกาหัวของเขา และกล่าวอย่างตรงไปตรงมา: “ค่ายกลนี้
ดูเหมือนว่าจะไม่ทรงพลังเท่ากับของท่านอาจารย์”
หนิงเฉินซินยิ้มและส่ายหัว: “เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว”
หงหยิงยังกล่าวอีกว่า: “ใช่”
เย่ชิวไป่ซึ่งถูกขังอยู่ในค่ายกลยิ้มและกล่าวว่า: “เสี่ยวเฮย เจ้า
กำลังเปรียบเทียบเขากับอาจารย์? คนผู้นี้อยู่คนละมิติกับท่านอยู่
แล้ว”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของมู่หรงโหมวก็มืดมนอย่างมาก และ
ดวงตาของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธ
“ท่ามกลางการต่อสู้ เจ้ายังมีเวลาคุยกันอีก? เจ้าไม่กลัวความ
ตาย?”
เสียงของเย่ชิวไป่มาจากใต้การล้อมของคลื่นจากทุกทิศทุกทาง
“ค่ายกลนี้ ดูเหมือนจะไม่เพียงพอที่จะสังหารข้า”
“ถ้าอย่างนั้น เจ้าก็ลองทำลายค่ายกลนี้ดู!”
ในตอนนี้เอง มู่หรงโหมวกำมือแน่น!
คลื่นโหมกระหน ่าทุกทิศทุกทาง คลื่นลมเริ่มปั่นป่วน!
พื้นที่โดยรอบ เริ่มสร้างระลอกคลื่น!
เย่ชิวไป่ซึ่งถูกขังอยู่ในค่ายกล ในที่สุดก็ปล่อยลมปราณออกมา
ซะที
ขอบเขตบรรพจารย์ดาบ ระเบิดออกมาในทันที!
เฉกเช่นดอกไม้บานสะพรั่งกว่าร้อยดอก เย่ชิวไป่ที่อยู่จุด
ศูนย์กลาง เขาโจมตีไปยังบริเวณโดยรอบ!
ตูมๆๆๆๆ!
การระเบิดของเจตจำนงดาบนั้น เจาะทะลุพายุทะเลเมฆโดยตรง!
เหมือนดวงอาทิตย์ในคืนเดือนมืด
กลางคืนคือพายุทะเลเมฆ และเจตจำนงดาบที่ทะลุทะลวงก็
เหมือนแสงตะวัน!
เมื่อดูฉากนี้
สีหน้าของมู่หรงโหมวก็เปลี่ยนไป!
เพียงแค่เย่ชิวไป่ปลดปล่อยเจตจำนงดาบ เขาก็เจาะรูออกจาก
ค่ายกลพายุทะเลเมฆ
เจาะจนพรุนเป็นรู!
มู่หรงอี้ที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็มองมาเช่นกัน
ทะเลเมฆที่ก่อตัวเป็นพายุสังหาร แท้จริงแล้วคล้ายกับการก่อตัว
ของซึนามิมาก
การรวมกันของคลื่นที่ปั่นป่วนจากทุกทิศทุกทาง ทำให้คนที่อยู่
ในนั้นหายใจไม่ออก และไม่เพียงส่งผลต่อการกระทำของอีกฝ่าย
เท่านั้น
ยังมีคลื่นที่ไม่มีที่สิ้นสุด ความต่อเนื่องที่เป็นเอกลักษณ์ของพายุ
คลื่นซึนามิ
ทำให้ผู้ที่ติดอยู่ในนั้น ไม่สามารถฝ่าวงล้อมได้อย่างง่ายดาย!
ได้แต่ถูกคลื่นพายุบีบให้ตายอย่างช้าๆ หรือไม่ก็หายใจไม่ออก
และจมน ้าตาย!
อย่างไรก็ตาม เย่ชิวไป่สามารถเจาะทะลวงค่ายกลพายุทะเลเมฆ
ได้เพียงแค่ปลดปล่อยเจตจำนงดาบโดยไม่ต้องทำสิ่งอื่นใด?
ขอบเขตบรรพจารย์ดาบ น่ากลัวขนาดนี้เลยหรือ?
ผู้นำนิกายหลินหลูเฟิ่ง ยังแสดงความภาคภูมิใจในสายตาของ
เขา และกล่าวว่า: “ไม่ว่าเมื่อไหร่ ก็ห้ามประมาทนักดาบเด็ดขาด!”
“เจตจำนงดาบ มักจะเป็นวิธีการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของนัก
ดาบ และมันก็อยู่ยงคงกระพัน!”
“ยิ่งไปกว่านั้น วันนี้ เสี่ยวเย่ ได้มาถึงขอบเขตบรรพจารย์ดาบ
แล้ว!”
เจ้าสำนักหยาน มองไปที่การแสดงออกของ หลินหลูเฟิ่ง และอด
ไม่ได้ที่จะบ่น: “ทำไมข้ารู้สึกเหมือน เย่ชิวไป่กลายเป็นศิษย์ของเจ้า”
หลินหลูเฟิ่งหัวเราะออกมาดังๆ เมื่อได้ยิน: “ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! ผู้ฝึกฝน
ดาบทั่วโลก ย่อมเป็นครอบครัวเดียวกัน!”
มู่หรงโหมวกัดฟันแน่น เขาไม่เชื่อว่าจะมีความแตกต่างมากมาย
ขนาดนี้
ค่ายกลของเขา จะพังง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?
มือเขากำแน่นและนิ้วทั้งห้าสอดประสานกัน!
มู่หรงโหมวควบคุมคลื่นทุกทิศทาง พุ่งเข้าหาเย่ชิวไป่อีกครั้ง!
อย่างไรก็ตาม เขาไม่สามารถต้านทานการระเบิดของเจตจำนง
ดาบ ของบรรพจารย์ดาบได้!
หากคลื่นทุกทิศทุกทางเป็นเกราะกำบังน ้า
จากนั้น เจตจำนงดาบเหล่านี้ ก็คือหอกแห่งการโจมตีขั้นสูงสุด
ที่อยู่ยงคงกระพัน!
ชั้นของกำแพงน ้า เต็มไปด้วยรูพรุน!
หลังจากนั้น เย่ชิวไป่ก็ฟันดาบไม้ไปข้างหน้าอย่างนุ่มนวล
เจตจำนงดาบกลายเป็นการเฉือน ตัดผ่านพายุทะเลเมฆในทันที!
ร่างของเย่ชิวไป่ถูกเปิดเผยออกมา
ได้ยินเพียงเขากล่าวเบาๆ ว่า “เจ้าทำได้เพียงเท่านี้เหรอ?”
“เนื่องจากชีวิตและความตายจะถูกแบ่งแยก จุดจบของเจ้าก็
มาถึงวาระแล้วเช่นกัน”
หลังจากกล่าวจบ เย่ชิวไป่ก็ถือดาบไม้ไว้ในมือ ก้าวเท้าเล็กน้อย
และพุ่งเข้าหามู่หรงโหมวทันที!
เขาเหมือนกับเปลี่ยนเป็นดาบที่แหลมคม แทงทะลุพื้นที่และพุ่ง
เข้าหามู่หรงโหมว!
และในตอนนี้เอง
ร่างของมู่หรงอี้ ก็มาอยู่ตรงหน้าของมู่หรงโหมว
อย่างไรก็ตาม แทนที่จะหยุดร่างของเขา เย่ชิวไป่กลับหยิบดาบ
อสูรทมิฬออกมาแทน
ความเร็วเพิ่มขึ้นอีกครั้ง พุ่งเข้าหามู่หรงอี้!
YOU MAY ALSO LIKE
