โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 184 หัวใจของอาณาจักร
ตอนนี้.
มีภูติผีตนหนึ่งเดินมาถึงทางเหนือสุดทวีป
ที่นี่ อุณหภูมิลดต ่าลงจนน่ากลัว!
อุณหภูมิติดลบ ต ่ากว่าทั่วไป!
ข้าเกรงว่า แม้แต่ขอบเขตเสมือนเทพที่แข็งแกร่ง ก็ยังพบว่ามัน
ยากที่จะขยับแม้แต่นิ้วเดียวที่นี่
พวกเขาอยู่ที่นี่ไม่ได้!
แต่.
เหมือนเห็นภาพหลอน ของชายในชุดคลุมสีขาว เดินอยู่ใน
สถานที่นี้เหมือนเดินบนพื้นราบ
เหมือนเดินเล่นในสวน!
ที่นี่ แม้ว่าอุณหภูมิจะเลวร้าย ยิ่งกว่าทางแดนเหนือสุดขั้ว
แต่ปราณจิตวิญญาณ กลับมากมายมหาศาล!
ปราณในที่นี้เหมือนกับเป็นสสาร มีความหนืดข้นมาก
มันยังควบแน่นเป็นเมือกปราณ ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
และนี่คือส่วนที่ลึกที่สุดของแดนเหนือสุดขั้ว!
ในโลกรกร้างนี้ เกรงว่ายังไม่เคยมีใครมาที่นี่
ชายในชุดคลุมสีขาวมาที่นี่
เขาถูกดึงดูดด้วยปราณจิตวิญญาณ
ปราณนั้นพาเขามาที่นี่
เงาของชายคนนั้นคือ หลู่ชางเฉิง!
“ห่าอะไรพาข้ามาที่นี่ได้เนี้ย?”
หลู่ชางเฉินเดินไปข้างหน้าพร้อมกับสาปแช่ง
เดิมทีเขากำลังผักผ่อน และไม่คิดจะออกไปที่ไหน
จู่ๆ เขาก็รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงเรียก เสียงนั้นบอกให้เขามาหา
แต่หลู่ชางเฉิน ไม่ต้องการเกี่ยวข้องกับหลายสิ่งมากเกินไป
เรื่องของเย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ หลู่ชาง
เฉินปวดหัวแล้ว
เขาต้องการที่จะไม่สนใจ
อย่างไรก็ตาม ระบบบอกว่า
มีบางสิ่งบางอย่างที่นี่ มีประโยช์สำหรับเขา!
ต้องมาที่นี่เท่านั้น.
พอระบบกล่าวอย่างนั้น
หลู่ชางเชิงจะทำอะไรได้อีก
ก็ต้องมาได้เท่านั้น
ท้ายที่สุดแล้ว ถ้าข้าอยากใช้ชีวิตแบบเรียบๆ
ข้ายังคงต้องการระบบ
หลู่ชางเฉินยังคงเดินหน้าต่อไป
รอบๆ ถูกปกคลุมด้วยชั้นน ้าแข็งหนา
เขาสามารถมองเห็นบางอย่างได้บ้าง
สัตว์อสูรร์บางตัวที่หลงเข้ามาในสถานที่แห่งนี้ ก็ถูกแช่แข็ง
เช่นกัน
นั่นเป็นเรื่องธรรมชาติ
ท้ายที่สุดแล้ว อุณหภูมิที่นี่ แม้แต่มหาอำนาจขอบเขตเสมือน
เทพ ก็ไม่สามารถแม้แต่คงอยู่ชั่วขณะหนึ่งได้
และยิ่งไปข้างหน้าเท่าไหร่
อุณหภูมิยิ่งลดต ่าลงเรื่อยๆ และปราณก็เข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน
ในที่สุด.
ทางเดินดูเหมือนจะสิ้นสุดลงแล้ว
และตรงหน้าของหลู่ชางเฉิน รัศมีก็ปรากฏขึ้น
หลู่ชางเชิงหยุดดู
ปราณที่ดึงดูดเขา มาจากรัศมีนี้
และภายในรัศมี
เขาเห็นได้อย่างชัดเจน
มันคือหัวใจ
หัวใจสีแดงดั่งโลหิต
หัวใจยังคงเต้นอยู่
ทำเสียง “ตึก”
แม้จะฟังดูเล็กน้อย
แต่ดูเหมือนว่าเสียง จะสามารถส่งผ่านแก้วหู และส่งผลต่อการ
เต้นของหัวใจในร่างกายของเขาได้!
“ว่าไง” เสียงออกมาจากรัศมีนั้น
หลู่ชางเฉินงุนงง
ในเวลานี้ เสียงออกมาจากรัศมีอีกครั้ง
“ในที่สุดเจ้าก็มาแล้ว”
ใบหน้าของหลู่ชางเฉินเต็มไปด้วยเส้นสีดำ เมื่อเขาได้ยินคำ
กล่าวเหล่านี้ เขาต้องการที่จะหันศีรษะและกลับบ้านจริงๆ
ทำไมคำพวกนี้เชยจัง?
ผู้คนมักกล่าวทำนองนี้ และการเอ่ยเหมือนเจาะจงว่าเป็นเขา ก็
ไม่ใช่เรื่องดี!
บอกได้เลยว่า หลังจากนั้นจะมีปัญหาตามมามากมาย
เสียงนั้นดังออกมาอีกครั้ง
“เจ้าคงสงสัยว่าข้าเป็นใคร และทำไมข้าถึงเรียกหาเจ้า”
“แล้วทำไมไม่รีบกล่าวล่ะ” หลู่ชางเฉินสวนกลับด้วยความโกรธ
“…”
หัวใจในรัศมีกำลังครุ่นคิด
ทำไมชายหนุ่มคนนี้ไม่เล่นตามน ้า?
“เจ้าควรรู้ว่าทุกอาณาจักร หากต้องการดำรงอยู่และทำงาน
จำเป็นต้องมีหัวใจ”
หลู่ชางเฉินพยักหน้าและกล่าวว่า: “เข้าใจแล้ว เจ้าคือหัวใจของ
อาณาจักรนี้ใช่ไหม หากไม่มีเจ้า อาณาจักรนี้จะล่มสลาย”
“งั้นก็มีหลายคนอยากได้ตัวเจ้า”
“เจ้าต้องการเลือกคนที่มีความแข็งแกร่ง”
“ก็เลยเรียกข้ามาที่นี่?”
หัวใจแห่งอาณาจักร: “???”
“เจ้ารู้ได้อย่างไร?”
ใบหน้าของ หลู่ชางเฉินเต็มไปด้วยเส้นสีดำ
ทำไมข้าถึงรู้น่ะเหรอ?
ชาติที่แล้ว คนเขียนหมาๆพวกนั้น เขียนแบบนี้ในนิยายไม่ใช่
เหรอ?
“อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเจ้ารู้แล้ว สิ่งต่างๆ ก็จะจัดการได้ง่ายขึ้น”
“ถูกต้อง ข้าเลือกเจ้า”
“เพราะความแข็งแกร่งของเจ้า แม้แต่ข้าก็มองไม่เห็นมัน”
“ที่สำคัญ ข้ารู้ด้วยว่าเจ้าไม่สนใจสิ่งภายนอก”
“ถ้ามีใครจากนอกดินแดนมาจับตัวข้า ข้าเกรงว่า พวกเขาจะถูก
ดูดกลืนและหลอมรวมข้าทันที ในเวลานั้น อาณาจักรนี้ก็จะต้อง
พินาศเช่นกัน”
หลู่ชางเฉิงเม้มริมฝีปากแล้วกล่าวว่า “ทั้งที่รู้ว่า ข้าไม่สนใจสิ่งอื่น
ใด เจ้าก็ยังตามหาข้าอยู่”
สิ่งนี้มีรูในสมอง
ระบุตัวตนเขาได้ แต่ก็ยังเรียกเขามาเนี้ยนะ!?
ไม่ใช่สื.
สิ่งนี้มีแต่หัวใจไม่มีสมอง
เผชิญหน้ากับคนประเภทนี้ที่ไม่เล่นตามน ้า หัวใจของอาณาจักร
ก็ทำอะไรไม่ถูกเช่นกัน
“แต่ถ้าเจ้าได้ข้าไป เจ้าจะได้รับประโยชน์มหาศาลเลยนะ”
“ตัวอย่างเช่น?”
“ความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น” หัวใจบอกด้วยน ้าเสียงภาคภูมิใจ
“ลาก่อน.”
มีระบบ ทำไมข้าถึงต้องการสิ่งนี้?
หัวใจของอาณาจักรรีบกล่าวว่า: “เจ้าไม่กังวลว่า คนที่มีแรงจูงใจ
ซ่อนเร้น จะพบสถานที่นี้และอาณาจักรนี้จะถูกทำลาย?”
หลู่ชางเฉิงกล่าวอย่างโกรธเคือง: “เจ้ากล่าวไปหมดแล้ว มีคน
มากมายที่มีแรงจูงใจซ่อนเร้นที่ต้องการตามหาเจ้า”
“แล้วถ้าข้าพาเจ้าไป คนพวกนั้นจะไม่มาหาข้าแทนเหรอไง?”
สิ่งที่ หลู่ชางเฉินคิดคือ การใช้ชีวิตอย่างสงบสุขโดยไม่ต่อสู้กับ
โลก และปราศจากสิ่งรบกวน
แม้ว่าระบบต้องการ
แม้ว่ามันจะเพิ่มความแข็งแกร่งได้
แต่ประเด็นข้างต้น ล้วนเป็นการเตรียมการสำหรับชีวิตการนอน
ของหลู่ชางเฉิง
ถ้าจะทำให้ชีวิตนี้พัง
หลู่ชางเฉินย่อมเลือกที่จะไม่ทำเช่นนั้น
ไม่ทำ ถึงแม้จะสังหารเขาก็ตาม!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้
หลู่ชางเฉินหันหลังกลับ และจากไปโดยไม่หันกลับมามอง
รอจนหลู่ชางเฉินจะออกจากที่นี่
หัวใจของอาณษจักร ถอนหายใจ “เวลากำลังจะหมดแล้ว…”
…
ในขณะนี้
ณ ดินแดนทางเหนือสุดขั่ว
เสี่ยวเฮยตกอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่ง!
เขาอยู่บนลานน ้าแข็ง กำลังอาละวาดต่อไป!
เมื่อเจอสัตว์อสูร เขาก็จะคำราม และพุ่งเข้าไปฉีกพวกมัน
ออกเป็นชิ้นๆ!
ตอนนี้ร่างกายของเสี่ยวเฮยเต็มไปด้วยเลือด
เส้นน ้าแข็งสีฟ้าเหล่านั้นถูกปกคลุมไปด้วยเลือด
กลิ่นเลือดสามารถได้กลิ่นแม้อยู่ห่างออกไปหลายร้อยจั้ง!
สัตว์อสูรไวต่อกลิ่นของเลือดอย่างมาก
ผลที่ตามมา แม้ว่าเสี่ยวเฮยจะไม่ต้องค้นหาด้วยตัวเอง แต่ก็ยังมี
สัตว์อสูรระดับสูงที่กำลังมองหาเขาอยู่!
รอจนเสี่ยวเฮย กำลังจะฉีกสัตว์อสูรครึ่งก้าวเสมือนเทพ ที่อยู่ต่อ
หน้าเขา
จู่ๆก็มีภูตผีสีขาวที่เร็วมาก พุ่งเข้าหาเสี่ยวเฮยด้วยความเร็วสูง!
เสี่ยวเฮยโดนชนโดยไม่รู้ตัว!
ตูม!
เสี่ยวเฮยตกตะลึง และบินถอยหลังทันที!
ภูตผีสีขาวถอยหลังไปสองก้าวเล็กน้อย
ร่างก็ถูกเปิดเผยอย่างสมบูรณ์
มันคือหนูยักษ์สีขาว!
แต่ฟันของหนูตัวนี้ใหญ่และแหลมคมมาก…
ลมปราณ อยู่ในขอบเขตเสมือนเทพ!
มันคือสัตว์อสูรในขั้นแรกของระดับเสมือนเทพ!
เสี่ยวเฮยอ้าปากค้างและลุกขึ้น
เขายังมึนอยู่ในตอนนี้
ลมหายใจไม่คงที่
ในตอนนี้ ร่างกายของเขาเริ่มอ่อนล้า หลังจากต่อสู้มาเป็น
เวลานาน
ในตอนนี้เอง
หนูยักษืสีขาวฟันแหลม ส่งเสียงร้องและพุ่งเข้าหาเสี่ยวเฮยอีก
ครั้ง!
มันเร็วมาก!
ในพื้นที่นี้ มีเงาสีขาวปรากฏขึ้น และมีเสียงระเบิดของมิติใน
อากาศ!
เสี่ยวเฮยคำรามและต่อยสวนออกไป!
อย่างไรก็ตาม เขาก็กระเด็นไปอีกครั้ง!
หนูยักษ์สีขาวไม่หยุด มันฉวยโอกาสและไล่ตามเสี่ยวเฮย!
เสี่ยวเฮยยังคงบินกลับหัวอยู่กลางอากาศ
หนูยักษ์สีขาวพุ่งไปที่ด้านบน ของร่างกายของเสี่ยวเฮย
ทันใดนั้น เมันอ้าปากที่เปื้อนเลือดออกกว้าง และกัดฟันที่แหลม
คมของมัน ไปที่ตัวของเสี่ยวเฮย!
YOU MAY ALSO LIKE
