โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 317 ลุกขึ้นมาและสู้ต่อ
นิกายหานหลิง(วิญญาณเยือกแข็ง) ณ เขตแดนภายในนั้น มีสถานะที่สูงมาก
แม้จะอยู่ท่ามกลางกองกำลังชั้นหนึ่ง มันก็ยังถือว่าเป็นนิกายที่แข็งแกร่ง!
แต่เรื่องที่เจิ้งหยงฉีเข้าร่วมนิกายหานหลิงนั้น เป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายจริงๆ!
อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้มีผลกระทบเพียงเล็กน้อยต่อเสี่ยวเฮย
เขาแค่รู้ว่า
เจิ้งหยงอันรังแกเด็กด้วยขอบเขตที่เหนือกว่า และต้องการบังคับให้ศิษย์พี่ใหญ่คุกเข่าใช่ไหม?
ถ้าอย่างนั้นเขาก็สามารถรังแกและกดขี่บุตรสาวของเขาได้เช่นกัน!
หรือว่า
สังหารนางทิ้งดีไหม?
เจิ้งหยงฉีถือกระบี่ลมน้ำแข็งแล้วมองมาที่เสี่ยวเฮยด้วยสายตาเย็นชา พร้อมกล่าวอย่างไม่แยแส: “ในการประลอง ดาบกระบี่ไร้นัยน์ตา อาการบาดเจ็บล้มตายไม่อาจหลีกเลี่ยง ถ้าเจ้าต้องการถอนตัวในตอนนี้ก็ไปได้เลย”
นางกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง
เจิ้งหยงฉีมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างมาก!
ที่สำคัญ นางยังมีความคิดที่จะสังหารเสี่ยวเฮยด้วย!
แต่เสี่ยวเฮยไม่ได้พูดสิ่งใดเลย
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “ถ้าอย่างนั้น นี่ก็คือการประลองด้วยชีวิตและความตายซินะ”
นางตกตะลึงเล็กน้อย ความมั่นใจของอีกฝ่ายมาจากไหน?
อย่าพูดถึงช่องว่างระหว่างขอบเขตของพวกเขา
ที่สำคัญคือ เจิ้งหยงฉีได้รับการยอมรับให้เป็นศิษย์ส่วนตัวของรองผู้นำนิกายหานหลิง!!
และเจิ้งหยงฉี
นางยังมีร่างจิตวิญญาณน้ำแข็งอีกด้วย
ทำให้นางเหมาะอย่างยิ่งสำหรับทักษะบ่มเพาะของนิกายหานหลิง!
เจิ้งหยงฉีมั่นใจว่า แม้แต่มหาจักรพรรดิผู้แข็งแกร่ง นางก็สามารถต่อสู้ด้วยได้!
แล้วเสี่ยวเฮ่ยที่ยืนอยู่ตรงหน้าของนางล่ะ?
เห็นได้ชัดว่าความแข็งแกร่งของเขายังไม่ถึงขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ!
อย่างไรก็ตาม คำพูดของเย่ชิวไป่ก็ทำให้เจิ้งหยงอันและเจิ้งหยงฉีเห็นด้วย
แต่หลังจากหยางฉีฟังเย่ชิวไป่กล่าวเช่นนี้
เขาก็แนะนำอย่างรวดเร็ว: “พี่เย่ ใจเย็นๆ! เจิ้งหยงฉีมาจากนิกายหานหลิงเชียวนะ!”
เย่ชิวไป่ส่ายหัวและยิ้ม: “อย่ากังวล นางสู้กับศิษย์น้องสี่ข้าไม่ได้อย่างแน่นอน”
เจิ้งหยงฉีไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเสี่ยวเฮยเนี้ยนะ?
หยางฉีมองอย่างว่างเปล่าที่เสี่ยวเฮยบนเวทีประลอง
หลังจากที่สังเกต ใบหน้าของเสี่ยวเฮยเต็มไปด้วยความเฉยเมย
แต่ดวงตามีปราณมารไหลเข้าไปจนกลายเป็นสีดำอันมืดมน!
วิญญาณชั่วร้ายที่ไม่สามารถปราบปรามได้ทั่วร่างกายเขา ก็ให้เกิดแรงกดดันที่ทำให้สิ่งมีชีวิตทั้งหมดยอมจำนน!
ในเวลานี้ เจิ้งหยงอันบอกเริ่มต้นการประลอง
ตูม!
รอบๆ ตัวเจิ้งหยงฉี มีออร่าปราณน้ำแข็งกำลังเกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว!
นางปิดผนึกเวทีประลองทั้งหมดด้วยน้ำแข็ง!
พื้นที่ทั้งหมดของเวทีกลายเป็นน้ำแข็งทันที!
ในตอนนี้ จู่ๆ อุณหภูมิก็ลดลงกะทันหัน
ด้วยสิ่งที่เกิดขึ้น มันยังเปลี่ยนการแสดงออกของผู้ที่รับชมการต่อสู้อีกด้วย
ออร่าปราณทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อมได้ด้วยงั้นหรือ?
แล้วเสี่ยวเฮยจะสามารถต้านทานเจตจำนงน้ำแข็งอันทรงพลังได้หรือไม่?
เมื่อเห้นสิ่งนี้ เจิ้งหยงอันก็พยักหน้าเล็กน้อยเช่นกัน
พรสวรรค์ของเจิ้งหยงฉีนั้นเหนือกว่าตัวเขาเอง
แถมตอนนี้ได้รับการยอมรับให้เป็นศิษย์ของนิกายหานหลิงอีก และความก้าวหน้าในการบ่มเพาะของนางยังทำให้เขาภูมิใจมาก!
แต่เสี่ยวเฮยที่ยู่ตรงข้ามกับนาง
เขาก็ยังคงไม่สะทกสะท้าน
ในทางตรงกันข้าม.
ปราณมารพลุ่งพล่านขึ้นมาทันที!
ด้านหลังเขา มีเงามารขนาดใหญ่มารวมตัวกัน!
เทพมารกำลังจะมา!
ดวงตาของเงามารมองดูสิ่งมีชีวิตทั้งหมด ด้วยความตั้งใจที่จะดูถูกโลก!
ใช่! มันดูถูกสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกนี้!
ราวกับว่าในสายตาของมัน สิ่งมีชีวิตทั้งหมดเป็นเพียงมดเท่านั้น!
ฉับพลัน
เสี่ยวเฮยก็ก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว!
น้ำแข็งใต้เท้าของเขาแตกกระจายในทันที!
เสี่ยวเฮยพุ่งไปหาเจิ้งหยงฉี!
เขาเหมือนสัตว์ป่า!
มีเส้นสามแถบปรากฏบนพื้นผิวร่างกายของเสี่ยวเฮยในเวลาเดียวกัน
เขากระตุ้นกายมารนิรันดร์จนพลังขึ้นจนสูงสุดแล้ว!
ในสายตาของเสี่ยวเฮย ร่างของเจิ้งหยงฉีกำลังถูกฉีกกระชากออกจากกันเป็นชิ้นๆ!
เมื่อเห็นเช้นนี้ เจิ้งหยงฉีก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
กระบี่ลมน้ำแข็งสั่นไหวอยู่ในมือของนาง
ดอกไม้น้ำแข็งบานสะพรั่งปรากฏต่อหน้านาง
ดอกไม้แต่ละดอกเต็มไปด้วยเจตจำนงแห่งน้ำแข็ง!
ทำให้ตอนนี้อากาศโดยรอบยิ่งหนาวจัด!
สำหรับเสี่ยวเฮยที่พุ่งเข้าหา ก็มีเศษน้ำแข็งอยู่ตามร่างกายของเขาด้วย
มันต้องการชะลอความเร็วในการวิ่งของเสี่ยวเฮย
แล้วยังไง?
สิ่งนี้มีประโยชน์อะไร?
เสี่ยวเฮยก็ยังคงพุ่งเข้าหาด้วยความเร็วที่ไม่ลดลงแม้แต่น้อย
ทุกครั้งที่ตะกรันน้ำแข็งปรากฏบนร่างกายของเสี่ยวเฮ่ย มันจะถูกทำลายโดยกล้ามเนื้อที่พลุ่งพล่าน!
และตอนนี้ ดอกไม้น้ำแข็งที่กำลังเบ่งบาน ก็พุ่งเข้าหาเสี่ยวเฮยในทันที!
ดอกไม้น้ำแข็งในขณะนี้
มันกลายร่างเป็นกระบี่น้ำแข็ง!
กระบี่น้ำแข็งพุ่งเข้าใส่ ราวกับจะเจาะร่างกายของเสี่ยวเฮย!
การแสดงออกของเสี่ยวเฮยไม่ได้เปลี่ยนไปเลย เมื่อเขาเห็นสิ่งนี้
ปราณมารพุ่งสูงขึ้น และเขาก็ต่อยออกไป!
ในช่วงเวลาที่ต่อยนี้
มีเสียงคำรามเทพมารดังลั่น!
มีวิญญาณชั่วร้ายพวยพุ่งออกมา!
เงาเทพมารที่อยู่ด้านหลังเสี่ยวเฮย ก็ต่อยออกมาพร้อมกันในทันที!
หมัดที่ต่อย ให้ความรู้สึกที่ทรงพลังเหมือนมันสามารถทำลายเมืองได้ในหมัดเดียว!
หมัดกระทบกับดอกไม้กระบี่น้ำแข็ง!
ตูม!
ดอกไม้กระบี่น้ำแข็งแตกสลายทันที!
กลายเป็นชิ้นส่วนของผลึกน้ำแข็ง
กระจัดกระจายอยู่ในอวกาศ
สาวนเจิ้งหยงฉี นางไม่ได้เปลี่ยนสีหน้าแม้แต่น้อย
แต่นางยิ้มออกมาเล็กน้อย
นางถือกระบี่ในมือข้างหนึ่งและมืออีกข้างกำลังทำมุทรา!
ผลึกน้ำแข็งกระจัดกระจายในพื้นที่ของเวทีการประลอง
ในตอนนี้ มันกลายเป็นกระบี่บางๆ ที่เป็นน้ำแข็ง!
กระบี่บางพุ่งไปทางเสี่ยวเฮยอีกครั้ง!
บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยกระบี่บางๆ
กลายเป็นกระบี่นับหมื่น!
ตัวกระบี่มีขนาดเล็ก แต่คมมาก!
ทุกคนประหลาดใจเมื่อเห็นฉากนี้
สมควรแล้ว!
ผู้ที่สามารถเป็นศิษย์ของนิกายหสนหลิงได้
ย่อมผิดปกติ!
เพียงฝนกระบี่ที่ตกลงมาบนท้องฟ้า แม้แต่ครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิที่ทรงอำนาจในปัจจุบัน ก็ยังรู้สึกว่าพวกเขาไม่ทางที่จะต้านทานได้เลย!
เขาจะถูกฝนกระบี่จากท้องฟ้าทะลุทะลวงร่างเท่านั้น!
แต่ถึงกระนั้น เสี่ยวเฮยก็ชกหมัดสีดำเล็กๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง
หมัดสีดำระเบิดกระบี่บางๆ เหล่านั้นให้เป็นชิ้นๆ!
แต่กระบี่บางๆ เหล่านี้ หนาแน่นแค่ไหนกันทั่วท้องฟ้า?
ถึงเสี่ยวเฮยพยายามโจมตีกระบี่บางทั้งหมด แต่มันก็ยังมีบางส่วนเล็ดลอดมาได้!
กระบี่บางกระทบกับร่างของเสี่ยวเฮยนับไม่ถ้วน
แต่สิ่งที่เกิดขึ้น มันทำให้สีหน้าของเจิ้งหยงฉีเปลี่ยนแปลงไป
กระบี่บางที่กระทบตัวเขานั้น
ปรากฎว่ามันเหลือเพียงรอยสีขาว บนร่างกายของเสี่ยวเฮยเท่านั้น!
ไม่มีเลือดออกแม้แต่หยดเดียว!
แถมใบหน้าของเสี่ยวเฮยก็ไม่มีความเจ็บปวด
สิ่งนี้ทำให้รู้ว่า กระบี่บางๆ บนท้องฟ้าที่ตกลงบนร่างกายของเขา มันไม่ทำให้เกิดอันตรายใดๆ เลยแม้แต่น้อย
เสี่ยวเฮยเลยละทิ้งการต่อต้าน และปล่อยให้กระบี่บางๆ พุ่งกระทบตัวเขาอย่างสบายๆ
หลังจากนั้น เสี่ยวเฮยเองก็ก้าวำปช้างหน้าอีกครั้ง
ปราณมารระเบิดออกมา!
ทำให้เวทีประลองเต็มไปด้วยรอยร้าวทันที!
เขากระทืบบนพื้นเวทีประลอง
แล้วพุ่งเข้าหาเจิ้งหยงฉี!
ในช่วงเวลานี้
สีหน้าของเจิ้งหยงฉีก็เปลี่ยนไปแล้วเช่นกัน!
นางต้องการใช้ทักษะของนาง แต่ไม่ทัน เพราะเขาเข้ามาใกล้เกินไปแล้ว
เมื่อใช้ทักษะไม่ได้ นางจึงใช้กระบี่ลมน้ำแข็งตวัดเข้าใส่อย่างรวดเร็ว!
การผสมผสานระหว่างเจตจำนงกระบี่และเจตจำนงน้ำแข็งช่างน่าสะพรึงกลัว!
แต่ใบหน้าของเสี่ยวเฮยก็ไม่แยแส เขากำนิ้วมือทั้งห้าและเปลี่ยนฝ่ามือให้เป็นกำปั้น!
เขาต่อยเพียงหมัดเดียว!
เทพมารที่อยู่ข้างหลังเขาก็ต่อยออกมาเช่นกัน!
บูม!
กระบี่ลมน้ำแข็งแทงเข้าหาหมัดยักษ์
เจิ้งหยงฉีถูกแรงระเบิดทำให้ถอยไปข้างหลังโดยตรง!
นางย้อนกลับไปหลายสิบก้าว จนนางมาถึงขอบเวทีประลองแล้ว!
ในเวลาเดียวกัน ก็มีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของนาง
ใบหน้าที่สวยและขาว กลายเป็นซีดเซียวในทันที!
นางดูเจ็บปวดอย่างยิ่ง
เหี้ยมมาก!
เห็นได้ชัดว่า เสี่ยวเฮยไม่สนใจทนุถนอมบุปผางามเลย
โดยเฉพาะบุตรสาวของศัตรู
ในสายตาของเขา นางเป็นเพียงศัตรูที่ต้องถูกเขาฉีกเป็นชิ้นๆ เท่านั้น!
ตูม!
เวทีประลองเกิดแผ่นดินไหวครั้งใหญ่!
แล้วร่างของเสี่ยวเฮยก็หายไปจากจุดนั้นอีกครั้ง!
ช่วงเวลาต่อมา
เขาก็ปรากฏตัวต่อหน้าเจิ้งหยงฉี
ใช้หมัดเดียว ระเบิดเข้าใส่ อีกครั้ง!
การแสดงออกของเจิ้งหยงฉีเปลี่ยนไปอย่างมาก
นางไม่มีเวลาที่จะโต้ตอบ
ได้แต่ขวางกระบี่เพื่อป้องกัน!
แต่หนึ่งหมัดก็โจมตีการป้องกันออกไปจนหมด!
เจิ้งหยงฉีกระเด็นขึ้นไปในอากาศ กำลังจะออกนอกเวทีประลอง
เหมือนการประลองจะจบลงแล้ว โดยที่เจิ้งหยงฉีโดนบดขยี้เพียงฝ่ายเดียว
แต่เสี่ยวเฮยกลับเอื้อมมือออกมา
เทพมารที่อยู่ข้างหลังเขา ก็เหยียดฝ่ามือออกเช่นกัน
มันจับเจิ้งหยงฉีที่กำลังบินกลับหัวอยู่กลางอากาศ!
ดึงนางกลับมาสู่เวทีประลองอีกครั้ง!
คลิก คลิก คลิก คลิก!
เวทีประลองขันพังทลายลงแล้ว!
รอยแตกนับไม่ถ้วน ราวกับใยแมงมุม!
เจิ้งหยงฉีถูกกระแทกลงพื้น และกระอักเลือดพุ่งออกมา!
เสี่ยวเฮยกำลังยืนอยู่กลางอากาศ
เขามองไปที่เจิ้งหยงฉีด้วยสายตาที่ไม่แยแส เแล้วจึงกล่าวว่า: “ลุกขึ้นมาและสู้ต่อ!”
ในตอนนี้ ทุกคนต่างเงียบ…