โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 367 ติดตามสายเลือดแล้วสังหารทิ้ง!
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลู่ฉางเซินกล่าว
ทุกคนต่างก็ตกใจ
นี่เจ้าต้องการกวาดล้างพวกเขาทั้งหมดเลยใช่ไหม?
สีหน้าของเจ้าสำนักเฉียนเหมินดูน่าเกลียด และดวงตาของเขา
มืดมน เขากล่าวว่า “เก๋อเซี่ย ศิษย์คนอื่นๆไม่ได้มีส่วนร่วมในเรื่องนี้
ท่านจะโหดร้ายไปหรือเปล่า?”
หลู่ฉางเซินถามว่า “แล้วถ้าเจ้าโจมตีศัตรู เผาผลาญศัตรู เจ้าจะ
ทิ้งเชื้อไฟไว้ข้างหลังไหม?”
เจ้าสำนักเฉียนเหมินได้ยินคำถามนี้ทำให้เขาตกตะลึง
ถ้าเจ้าปฏิเสธว่าไม่เคยมีความคิดเช่นนี้
แสดงว่าเจ้าไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญตัวจริง
เมื่อตัดวัชพืช มันต้องถอนรากออกมาด้วย
นี่คือเรื่องจริงที่ทุกคนย่อมรู้อยู่แล้ว
หากมีภัยซ่อนเร้นเนื่องจากเจ้าไม่เด็ดขาด
ในอนาคตเจ้าจะยุ่งยากอย่างแน่นอน
แม้ว่าโอกาสนี้จะน้อยมาก แต่มันก็ยังมีโอกาสอยู่ดี
ภัยซ่อนเร้นเช่นนี้ต้องระวังไว้ให้ถึงที่สุด!
ในตอนนี้ ผู้นำกองกำลังทั้งสามไม่สามารถต้านทานได้ในที่สุด!
คนแรกที่แบกรับความรุนแรงคือ เจ้าสำนักเฉียนเหมิน!
ภายใต้การโจมตีของกฎแห่งดาบ หอกที่กลายเป็นเลือดในมือ
ของเขาก็แตกกระจาย!
ไม่สามารถหยุดยั้งได้เลยแม้แต่น้อย
ไม่มีที่ว่างสำหรับการต่อต้านเลย!
ในตอนนี้ หอกที่พิเศษสุดๆ ในมือของเจ้าสำนักเฉียนเหมินแตก
ออกเป็นชิ้น ๆ !
ด้วยใบหน้าของเขาที่ซีดเผือดราวกับคนตาย พลังของกฎแห่ง
ดาบพุ่งผ่านระหว่างคิ้วของเจ้าสำนักเฉียนเหมินทันที!
กฎแห่งดาบหลั่งไหลเข้าสู่ร่างของเจ้าสำนักเฉียนเหมิน
ทำลายล้างจากภายใน!
ทำลายล้างทั้งชีวิต!
ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงที่แทบจะยืนอยู่จุดสูงสุดของเขตแดนมิติโลก
ระดับต ่านี้ กลับถูกสังหารทิ้งอย่างง่ายดาย!
แม้แต่จิตวิญญาณก็ไม่ถูกทิ้งไว้ข้างหลัง
เป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเกิดใหม่ได้อีกครั้ง
เมื่อเห็นชะตากรรมของเจ้าสำนักเฉียนเหมิน
ผู้นำนิกายหานหลิงก็ยิ้มแย้มออกมาอย่างสวยงาม
ถึงแม้ว่านางจะไม่อยากยอมแพ้ก็ตาม
แต่ในใจของนาง กลับปลงตกกับชีวิตเรียบร้อยแล้ว
เมื่อลองคิดดูแล้ว
มันเป็นเพราะความโลภของข้าเองด้วย
สำหรับสมบัติชิ้นนี้ชิ้นเดียว
มันทำให้ข้าสูญเสียชีวิตตัวเองและทั้งนิกาย…
มันคุ้มค่าหรือไม่?
แน่นอนว่ามันไม่คุ้มค่า!
อย่างไรก็ตาม บางครั้งคนเราต้องจ่ายราคาอันแสนแพงให้กับ
ความโลภของเขา
อย่าเอาความโลภเป็นที่ตั้ง
นี่คือหนทางที่จะมีชีวิตอยู่ตลอดไป
มันก็แค่…สายเกินไปที่จะตระหนักถึงมันในตอนนี้…
จะให้นางร้องขอความเมตตางั้นเหรอ?
นี่ไม่ใช่ลักษณะนิสัยของผู้นำนิกายหานหลิง นางมีความ
ภาคภูมิใจในตนเองอย่างสูง!
แต่เรื่องจริงก็คือ……
การขอความเมตตาจะมีประโยชน์อะไร?
อีกฝ่ายก็ได้ชี้แจงให้ชัดเจนแล้ว
เวลาตัดหญ้า มันก็ต้องถอนรากถอนโคน
แม้แต่ศิษย์ของนิกาย เขาก็ไม่ยอมปล่อยไป ดังนั้นจะเป็นไปได้
อย่างไรที่จะปล่อยให้ผู้นำขอบเขตรวบรวมเต๋าอย่างนางรอดไปได้?
ถึงแม้จะเห็นผู้นำหานหลิงแย้มยิ้มอย่างสวยงาม แต่สีหน้าของหลู่
ฉางเซินก็ไม่ได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
ในตอนนี้ กฎแห่งดาบแปลงร่างเป็นดาบขนาดยักษ์
พุ่งเข้าทำลายผู้นำนิกายหานหลิงที่สวยงามผู้นี้โดยตรงทันที!
เมื่อผู้นำนิกายผาซวนหมิงเห็นเหตุการณ์นี้ เขาก็กรีดร้องเสียง
ดังอย่างแปลกประหลาด
โดยไม่ลังเลสักนิด
เขาทำการระเบิดตัวเองทิ้งจริงๆ!
วิญญาณของเขากลายเป็นวิญญาณชั่วร้ายสีดำและหนีออกไป
ไกล!
เจี้ยนหวู่เฟิงมองไปที่ฉากนี้และกล่าวด้วยความประหลาดใจ
“ทักษะสายเลือดหลีกลี้ของผาซวนหมิง เขาสามารถใช้ทักษะนี้ได้
แม้ว่าจะถูกกดดันก็ตาม ทักษะนี้ช่างพิเศษจริงๆ”
ชายชราที่อยู่ด้านข้างส่ายหัวและกล่าวว่า “ถึงกระนั้น ขอบเขต
ของเขาก็จะดิ่งลง เขาอาจจะตกไปสู่ขอบเขตภวังค์เทพโดยตรง และ
วิญญาณของเขาจะได้รับความเสียหาย ไม่มีโอกาสเข้าสู่ขอบเขต
ขอบเขตรวบรวมเต๋าอีกในชีวิตนี้ และไม่สามารถฟื้นตัวได้”
สรุปก็คือ
ผู้นำนิกายผาซวนหมิงในชีวิตนี้ เขาจะอยู่ในขอบเขตภวังค์เทพ
ตลอดไป!
แต่หลู่ฉางเซินไม่คิดเช่นนั้น
หมายความว่า หากมีโอกาสที่ดี เจ้าสามารถฟื้นฟูการฝึกฝน
ของเจ้าได้ไม่ใช่เหรอ?
ข้าจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้น!
แม้ว่าจะอยู่เพียงขอบเขตภวังค์เทพเท่านั้น
ซึ่งดูเหมือนจะไม่เป็นภัยคุกคามต่อเขาเลย
แต่ถ้าเกิดว่ามีเรื่องบังเอิญอย่าง เจ้าได้รับพลังสุดเทพกลับมาล่ะ
หรืออยู่ดีๆ มีผู้แข็งแกร่งโคตรๆ รับเจ้าไปเป็นศิษย์ล่ะ!
ไม่ ไม่ ไม่…ไม่มีทาง!!
หลู่ฉางเซินโบกมือ และดูดเลือดเนื้อของผู้นำนิกายผาซวนหมิง
หยาที่ระเบิดออกเป็นชิ้นๆ เข้ามาหา
หลังจากนั้นเขาโบกมือ
ในมือทำมุทราทันที!
ข้างๆ มือของหลู่ฉางเซิน เกิดสัญลักษณ์ลึกลับที่เกิดจากเลือด
เนื้อปรากฏขึ้นอย่างต่อเนื่อง!
“ติดตามสายเลือด!”
ทุกคนมองไปที่รอยเลือดที่บินไปทางทิศตะวันออกอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นฉากนี้ หัวใจของเจี้ยนหวู่เฟิงตกใจมาก!
เป็นไปได้ไหมว่า เขากำลังใช้เลือดเนื้อเพื่อติดตามวิญญาณของ
ผู้นำนิกายผาซวนหมิง?
เขาสามารถทำสิ่งนี้ได้?
หลังจากนั้น หลู่ฉางเซินก้าวไปข้างหน้า
ผ่านไปเพียงลมหายใจ และมุมปากของหลู่ฉางเซินก็โค้งงอขึ้น
เล็กน้อย
เผยให้เห็นรอยยิ้มอันชั่วร้าย
“ข้าเจอเจ้าแล้ว……”
ผู้นำนิกายผาซวนหมิงที่หนีออกมาจากเทือกเขาดาวตก จู่ๆ ก็
เงยหน้าขึ้นมอง
เหนือจิตวิญญาณของเขา มีดาบยาวเล่มหนึ่งลอยอยู่บนนั้น!
เมื่อเห็นดาบยาวนี้ รูปลักษณ์บนใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่าง
มาก
วิญญาณเขาสั่นอยู่พักหนึ่งแล้วซ่อนตัวต่อไป
แต่เขาไม่สามารถซ่อนตัวได้เลย
ดาบที่ลอยอยู่เหนือหัวนั้นเหมือนกับชิ้นเนื้อตายเน่าที่ติดอยู่กับ
กระดูก และไม่ว่าจะสะบัดแรงแค่ไหน มันก็ไม่สามารถหลุดออกได้
เลย!
สักพักด้านข้างของหลู่ฉางเซินก็มีภาพฉายปรากฏขึ้น
ในภาพฉายนั้น เห็นวิญญาณผู้นำนิกายผาซวนหมิงปรากฏ
ออกมา
“สังหารสายเลือด!”
คำทั้งสี่หลุดออกมาอย่างแผ่วเบา
ในภาพฉาย ดาบยาวที่เกิดจากกฎแห่งดาบที่ห้อยอยู่เหนือ
วิญญาณของผู้นำนิกายผาซวนหมิงก็ฟันลง!
ดาบฟันจิตวิญญาณของผู้นำนิกายผาซวนหมิงทันที!
ทำลายวิญญาณทิ้ง!
โดยไม่ทิ้งร่องรอย!
เพียงเท่านี้
ผู้นำของกองกำลังชั้นหนึ่งทั้งสามกองกำลัง
ผู้เชี่ยวชาญชั้นนำสามคนในเขตแดนมิติโลกระดับต ่านี้
บุคคลที่อยู่ในขอบเขตรวบรวมเต๋า!
พวกเขาทั้งหมดถูกหลู่ฉางเซินสังหารด้วยพลังทำลายล้างอย่าง
เด็ดขาด!
ด้วยการโจมตีอย่างรุนแรงนี้ ทุกคนต่างตกตะลึงกับวิธีการที่น่า
ตกตะลึงของหลู่ฉางเซิน
ไป๋ฉีไคยิ้มอย่างขมขื่น เมื่อเขาเห็นดวงตาของหลู่ฉางเซินจ้อง
มองมาที่เขา
ใช้ฝ่ามือตบศีรษะตนเองให้ระเบิดในทันที!
เพราะเขารู้ว่า
เขาไม่มีทางหนีรอดไปได้
แม้แต่ผู้นำนิกายผาซวนหมิง ที่ใช้วิธีหลบหนีด้วยสายเลือด
ออกไปหลายพันลี้
เขายังถูกหลู่ฉางเซินสังหารข้ามความว่างเปล่าได้
แล้วเขาจะหนีไปได้อย่างไร?
ตายอย่างมีศักดิ์ศรีดีกว่า…
จนถึงตอนนี้ ทั้งสามกองกำลังทั้งหมดถูกกวาดล้างจนหมดสิ้น
แล้ว!
เจี้ยนหวู่เฟิงมองฉากนี้ด้วยอารมณ์ที่อธิบายไม่ถูก
ตอนจบนี้ช่างเหมือนความฝันจริงๆ…
แม้ว่ามู่ฟู่เฉิงจะมาที่นี่ มันก็ยากที่จะพลิกกลับสถานการณ์
แต่หลังจากอาจารย์ของพวกเย่ชิวไป่ทั้งสามมาถึง
เรื่องนี้ก็จบลงทันที!
แค่เพียงไม่ถีงหนึ่งชั่วยาม
เขาทำลายทั้งสามกองกำลัง!
ความแข็งแกร่งของบุคคลผู้นี้
ควรแข็งแกร่งระดับไหน?
ข้าเกรงว่า เขาคงไปถึงระดับจักรพรรดิดาบดาวตกแล้วใช่ไหม?
หลังจากเขาคิดถึงตรงนี้ เขาก็รู้สึกตัวขึ้นมาทันที
หลู่ฉางเซินมองมาที่เจี้ยนหวู่เฟิง มู่ฟู่เฉิงและคนอื่นๆ
มีความสงสัยในดวงตาของเขา
ระยะเวลาไม่นาน
แต่เจี้ยนหวู่เฟิง มู่ฟู่เฉิงและทุกคนที่อยู่ตรงนั้น
พวกเขาทั้งหมดรู้สึกราวกับว่ายมทูตได้วางเคียวบนคอของพวก
เขา
ทุกคนรู้สึกหายใจไม่ออก!
เมื่อเห็นฉากนี้
ทันใดนั้นการแสดงออกของเย่ชิวไป่ก็เปลี่ยนไป และเขาก็รีบ
กล่าวว่า “ท่านอาจารย์ พวกเขาเป็นเพื่อนของพวกเรา”
ในช่วงเวลานี้
ความสงสัยในดวงตาของหลู่ฉางเซินค่อยๆ จางหายไป
พลังของกฎแห่งดาบที่ถืออยู่ในฝ่ามือของเขาก็หายไปอย่าง
เงียบๆ
เจี้ยนหวู่เฟิง มู่ฟู่เฉิงและคนอื่นๆ รู้สึกได้ทันทีว่าอากาศในโลกนี้
มันช่างสดชื่นมากแค่ไหน
พวกเขารู้ทันทีว่า
ถ้าเย่ชิวไป่ไม่ได้กล่าวแบบนี้
ข้ากลัวว่าหลังจากนั้น
ผลที่ตามมาอาจเป็นหายนะ……
พวกเขาทั้งหมดจะถูกสังหารทันทีโดยชายที่น่าสะพรึงกลัวอย่าง
ยิ่งผู้นี้!
แต่ถึงอย่างนั้น
ผู้อาวุโสผู้นี้ระมัดระวังตัวมากเกินไปแล้ว!
แม้แต่พวกเขาที่ไม่แข็งแกร่งเท่าไหร่นัก!
เจ้ายังต้องระวังมากขนาดนี้เลยเหรอ?
ในทางกลับกัน มู่ฟู่เฉิงกลับไม่คิดอย่างนั้น
เห็นเขามองตรงไปที่หลู่ฉางเซิน
ด้วยดวงตาเปล่งประกาย!
นี่คือคนที่แข็งแกร่งมากจริงๆ!
แถมยังไม่ประมาทและระมัดระวังตัวมากด้วย
คนผู้นี้คือแบบอย่างของคนอย่างข้าจริงๆ!
นี่คือคนประเภทที่ข้าอยากจะเป็นแน่นอน!
หลังจากนั้น หลู่ฉางเซินไม่ได้อยู่ที่นี่นานนัก
แต่เขามองไปที่เย่ชิวไป่แล้วกล่าวว่า “เดี๋ยวข้าค่อยคิดบัญชีเจ้า
ในภายหลัง”
เมื่อกล่าวเสร็จเรียบร้อย
เขาก็หายตัวไป!
ทุกคนรู้ว่าหลู่ฉางเซินหายไปไหน…
ตัดหญ้าต้องถอนรากออกนั่นเอง!
YOU MAY ALSO LIKE
