โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 378 เย่ชิวไป่ส ำแดงพลัง!
เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยหน้ำเขียวระดับถงหลิง(ควบคุม)
ขอบเขตของมันอยู่ขั้นกลำงมหำจักรพรรดิ
แน่นอน ควำมแข็งแกร่งของมันทรงพลังมำก!
แม้แต่ผู้เชี่ยวชำญขั้นกลำงมหำจักรพรรดิธรรมดำก็ไม่สำมำรถ รับมือกับมันได้
ส่วนหนึ่งเป็นเพรำะ ควำมแข็งแกร่งทำงกำยเนื้อของเผ่ำพันธุ์ชั่ว ร้ำยนั้นทรงพลังอย่ำงยิ่ง
แถมมันยังมีพลังปรำณชั่วร้ำยแทนที่จะเป็นปรำณจิตวิญญำณ อีกด้วย!
พลังปรำณชั่วร้ำยนี้ มันสำมำรถส่งผลต่อกำรไหลเวียนปรำณจิต วิญญำณในเส้นลมปรำณของผู้ฝึกตนที่อยู่รอบข้ำง
ซึ่งผลก็คือ ผู้ที่เผชิญหน้ำกับมันไม่สำมำรถใช้พละก ำลังเต็มที่
ได้!
นี่คือเหตุผลที่ทุกคนดูถูกควำมแข็งแกร่งของพวกเย่ชิวไป่ทั้งสำม คน
ในสำยตำของพวกเขำ พวกเย่ชิวไป่สำมำรถต่อกรได้เพียงพวก ระดับเซี่ยปิง(นักรบ)หรือระดับเซี่ยเจียง(ขุนพล)เท่ำนั้น
อย่ำงมำกที่สุด เจ้ำสำมำรถมั่นใจได้ว่ำเจ้ำจะไม่ตำยแน่ๆ
แต่ในตอนนี้
พวกเย่ชิวไป่ทั้งสำมคน พวกเขำรีบวิ่งไปหำเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำย ระดับถงหลินทั้งสำมพร้อมเพรียงกัน!
ทั้งสำมช่ำงกล้ำจริงๆ!
แม้แต่มู่ชิงชิงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยและเอ่ยเตือน: “ควำมแข็งแกร่ง ของเจ้ำไม่เพียงพอที่จะเผชิญหน้ำกับเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยระดับถงหลิน บำงทีเจ้ำอำจไม่เข้ำใจควำมแข็งแกร่งของพวกเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอก เขตแดน ดังนั้นเจ้ำควรมุ่งไปที่เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยระดับธรรมดำจะดีกว่ำ ”
“อย่ำกล้ำหำญเกินไปนัก”
ไม่ว่ำจะเลวร้ำยแค่ไหน
สำมคนนี้ก็คือศิษย์พี่ของพี่ชำยนำง
ทั้งหมดเหมือนเป็นรอบครัวเดียวกันเดียวกัน
ดังนั้น มู่ชิงชิงจึงเอ่ยเตือนด้วยกำรให้เหตุผลที่ดี เพื่อเห็นแก่ ควำมปลอดภัย
อย่ำงไรก็ตำม เย่ชิวไป่ดูเหมือนจะไม่ค่อยพอใจนัก หลังจำกยิ้ม เล็กน้อยแล้ว เขำก็กล่ำวว่ำ “ฝ่ำบำท ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับพวกเรำ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ มู่ชิงชิงท ำได้เพียงส่ำยหัวอย่ำงช่วยไม่ได้ เมื่อนำง เห็นควำมไม่ประมำณตนของคนทั้งสำม
ดังนั้นนำงจึงไม่สนใจมันอีกต่อไป
เพรำะสถำนกำรณ์ในวันนี้
นำงไม่สำมำรถคิดมำกเกี่ยวกับเรื่องของพวกเขำได้จริงๆ
มีเพียงมู่ฟู่เฉิงเท่ำนั้นที่แอบหัวเรำะอยู่ข้ำงๆ
เจ้ำกังวลเกี่ยวกับศิษย์พี่ทั้งสำมคนของข้ำงั้นเหรอ?
แม้ว่ำมู่ฟุ่เฉิงมักจะชักชวนพวกเย่ชิวไป่ทั้งสำมคนให้ท ำตัวต ่ำ ต้อย
ให้ซ่อนตัวเพื่อพัฒนำพลังตนเองให้มำกที่สุด
เมื่อระดับของเจ้ำดีขึ้น มันก็คงไม่สำยเกินไปที่จะแสดงพลัง ออกมำ
แต่ถึงอย่ำงนั้น
เพื่อเรื่องเกี่ยวกับควำมแข็งแกร่งของทั้งสำมคนนี้
มู่ฟูเซิงยังคงเชื่อใจพวกเขำมำก
ยิ่งไปกว่ำนั้น ศิษย์พี่ใหญ่อย่ำงเย่ชิวไป่เอง เขำก็เป็นคนที่ไม่ ประมำทเมื่อเป็นเรื่องเกี่ยวกับกำรต่อสู้
กำรพุ่งไปข้ำงหน้ำเพื่อหำควำมตำย เขำจะไม่ท ำมันอย่ำงง่ำยๆ แน่นอน
ในตอนนี้
ดำบดำวตกเก้ำฉื่อในมือของเย่ชิวไป่เปล่งประกำยอย่ำงบ้ำคลั่ง ด้วยเจตจ ำนงดำบ!
เจตจ ำนงดำบขอบเขตครึ่งก้ำวบรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์ ปะทุ ออกมำในตอนนี้!
เมื่อเห็นพลังของเย่ชิวไป่ปะทุออกมำ ทุกคนต่ำงตกตะลึงเมื่อ สัมผัสได้ถึงเจตจ ำนงของดำบ!
อำยุเพียงเท่ำนี้ แต่มำถึงขอบเขตครึ่งก้ำวบรรพจำรย์ดำบ ศักดิ์สิทธิ์แล้ว?
ไม่แปลกใจเลยที่เจ้ำกล้ำหำญมำก!
พรสวรรค์ด้ำนดำบนี้น่ำทึ่งจริงๆ!
เมื่อเห็นฉำกนี้ มู่ชิงชิงก็โล่งใจชั่วครำวเช่นกัน
แม้ว่ำขอบเขตของเขำจะต ่ำไปหน่อย
แต่กำรชดเชยพลังด้วยขอบเขตดำบ อย่ำงน้อยเขำก็ไม่ควรตำย
ในวันนี้
เย่ชิวไป่ได้ผสมผสำนประสบกำรณ์กำรต่อสู้ และมรดกทั้งหมดที่
เขำได้รับมำ หลังจำกเขำมำถึงที่นี่
ในตอนนี้ ควำมเข้ำใจเกี่ยวกับดำบลึกซึ้งมำกขึ้น!
แน่นอน พลังกำรต่อสู้ก็เพิ่มขึ้นอย่ำงรวดเร็วเช่นกัน!
นี่เป็นเพรำะควำมจริงที่ว่ำ ขอบเขตของเย่ชิวไป่นั้นมั่นคงเกินไป!
มั่นคงดั่งหินผำ!
หลังจำกเขำรู้สึกถึงระดับของตนเองในควำมคิดแล้ว
เขำจึงพุ่งเข้ำไปทันที
อำณำเขตดำบ!
ค่ำยกลดำบสี่สมบูรณ์ค ำรำมอย่ำงบ้ำคลั่ง!
เมื่อผสำนเข้ำกับอำณำเขตดำบ พลังของทักษะนี้จึงเพิ่มขึ้นอย่ำง มำก!
เย่ชิวไป่ฟันเข้ำใส่เผ่ำชั่วร้ำยระดับถงหลินที่อยู่ตรงหน้ำทันที!
เผ่ำชั่วร้ำยหน้ำเขียวตัวนี้เยำะเย้ยและกล่ำวว่ำ “มนุษย์ผู้เปรียบดัง มด เจ้ำกล้ำที่จะจัดกำรกับข้ำเพียงล ำพังงั้นเหรอ?”
หลังจำกกล่ำวอย่ำงนั้น เผ่ำชั่วร้ำยหน้ำเขียวก็คลำยหมัดแล้ว เปลี่ยนเป็นเหยียดฝ่ำมือออก หมอกสีด ำเริ่มรวมตัวกันบนฝ่ำมือของ มัน!
หมอกด ำที่รวมตัวกันกลำยเป็นกรงเล็บขนำดใหญ่!
กรงเล็บยักษ์พุ่งเข้ำไปที่อำณำเขตดำบทันที!
มันต้องกำรที่จะทุบอำณำเขตดำบให้เป็นชิ้นๆ โดยตรง!
เย่ชิวไป่พ่นลมหำยใจอย่ำงเย็นชำ
เขำจะให้มันโจมตีประสบควำมส ำเร็จได้อย่ำงไร?
เมื่อคิดดังนั้น เย่ชิวไป่ใช้ดำบดำวตกยำวเก้ำฉื่อในมือฟันใส่
ทักษะดำบซิงหยุน(อุกกำบำต) ร่วมกับอำณำเขตดำบ เฉือนเข้ำ ที่กรงเล็บปีศำจ!
ตูม!
เสียงดำบค ำรำมลั่น!
หมอกสีด ำลอยขึ้นไปบนท้องฟ้ำ!
ทั้งสองพลังปะทะกัน!
ไม่น่ำเชื่อ พลังทั้งสองสูสีกันจริงๆ!
เมื่อพวกเขำเห็นฉำกนี้ มันท ำให้ผู้คนรอบข้ำงหวำดกลัว!
ด้วยควำมแข็งแกร่งเพียงครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิ เขำกลับ สำมำรถรับกำรโจมตีเต็มก ำลังของเผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยระดับถงหลิน ได้!?
ควำมสำมำรถในกำรต่อสู้ข้ำมระดับแบบนี้ มันน่ำกลัวเกินไปหรือ เปล่ำ?
เมื่อเห็นว่ำมนุษย์มดตัวน้อยสำมำรถรับมือมัน เผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำย หน้ำเขียวก็มีใบหน้ำที่น่ำเกลียด
ไอ้เจ้ำมนุษย์มดตัวนี้ทัดเทียมกับข้ำงั้นเหรอ?
แล้วอย่ำงนี้ข้ำก็เสียหน้ำจนอนำคตข้ำจะอยู่ต่อในเผ่ำพันธ์ุุชั่ว ร้ำยของข้ำได้ยังไง?
เมื่อคิดได้
มันก็ร้องตะโกนด้วยควำมโกรธ
เผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวก้ำวไปข้ำงหน้ำทันที!
ปีกสีน ้ำเงินที่อยู่ข้ำงหลังมันโบกสะบัดขึ้นมำ!
หมอกด ำมืดฟุ้งกระจำย พลังปรำณชั่วร้ำยนับไม่ถ้วนกวำดไป ทำงเย่ชิวไป่!
เหมือนพำยุทอร์นำโด!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ เย่ชิวไป่ไม่กลัวแม้แต่น้อย
กำรแสดงออกเขำไม่เปลี่ยนแปลงเลย
หลังจำกนั้น เจตจ ำนงดำบของดำบในอำณำเขตดำบ มัน กลำยเป็นแม่น ้ำที่ทอดยำวในทันที และเจตจ ำนงดำบของครึ่งก้ำว บรรพจำรย์ดำบศักดิ์สิทธิ์ก็ค ำรำมอย่ำงบ้ำคลั่ง!
ค่ำยกลดำบสี่สมบูรณ์ผสำนกับอำณำเขตดำบเข้ำด้วยกัน
ร่วมด้วยทักษะจำกต ำรำดำบไท่จู ทั้งสำมทักษะถูกรวมเข้ำเป็น หนึ่งเดียว!
อำณำเขตเจตจ ำนงซื่อเจ๋ไท่จู(ดำบสี่สมบูรณ์ผสำนไท่จู)!
สองพลังที่แตกต่ำงกันอย่ำงสิ้นเชิงปะทะกันอย่ำงบ้ำคลั่ง!
ชั่วขณะหนึ่ง หมอกสีด ำดูเหมือนจะเดือดพล่ำน!
หมอกด ำสำดกระเซ็นอย่ำงต่อเนื่องในทุกทิศทำง!
ในตอนนี้เอง
เย่ชิวไป่ใช้โอกำสนี้โจมตีด้วยทักษะดำบซิงหยุน ดำบเล่มที่สอง!
ดำบเล่มที่สำม!
จนถึงดำบเล่มที่เก้ำ!
ทักษะดำบซิงหยุน
ดำบหนึ่งเล่มแข็งแกร่งกว่ำดำบก่อนหน้ำ ทบเท่ำทวีพลังไปเรื่อยๆ
ดำบแต่ละเล่มสำมำรถรวมเข้ำกับพลังของดำบก่อนหน้ำได้
ยิ่งฟำดฟันดำบมำกเท่ำไหร่ มันก็ยิ่งทรงพลังมำกขึ้นเท่ำนั้น
แววตำหวำดกลัวของเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยหน้ำเขียวเริ่มรุนแรงขึ้น
ปรำณดำบที่อยู่ตรงหน้ำ ยิ่งโจมตีเข้ำมำมำกเท่ำไหร่ มันยิ่ง แข็งแกร่งขึ้น!
ในตอนนี้ มำถึงดำบเล่มที่สิบแล้ว!
มันยิ่งท ำให้ใบหน้ำของมันเปลี่ยนไปมำกยิ่งขึ้น!
ด้วยควำมกลัว มันรีบสะบัดฝ่ำมือของมันขึ้น!
ท ำให้หมอกด ำก่อตัวอีกครั้ง!
กรงเล็บสีด ำสองอันก ำลังต้ำนทำนดำบเล่มที่สิบของเย่ชิวไป่อ ย่ำงบ้ำคลั่ง!
แต่ถึงอย่ำงนั้น
เย่ชิวไป่ไม่ให้โอกำสเผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวได้พักหำยใจ
เขำประสำนสองนิ้วเข้ำด้วยกันแล้วยื่นนิ้วดำบออกมำ
เจตจ ำนงดำบฟันอย่ำงต่อเนื่องที่กรงเล็บ!
ในเวลำเดียวกัน
เย่ชิวไป่ใช้โอกำสนี้หลบออกมำ
ทันใดนั้น เขำก็ยกดำบดำวตกเก้ำฉื่อในมือขึ้นมำและฟันมันลง อีกครั้ง!
ดำบที่สิบเอ็ด!
นี่คือขีดจ ำกัดของเย่ชิวไป่ที่ผ่ำนมำ!
เมื่อก่อนเขำท ำได้เพียงฝืนใช้ดำบนี้เท่ำนั้น แต่ตอนนี้ เขำ สำมำรถใช้มันออกมำอย่ำงง่ำยดำย!
ในช่วงเวลำนี้
ควำมเข้ำใจของเย่ชิวไป่เกี่ยวกับทักษะดำบชิงหยุนได้ก้ำวเข้ำสู่ ระดับใหม่แล้ว
เมื่อดำบเล่มนี้ฟันลง!
ถ้ำเปรียบเทียบกับดำบสิบเล่มก่อนหน้ำนี้
หนักกว่ำ ทรงกว่ำ!
ในขณะเดียวกัน ก็ยังแหลมคมมำกยิ่งขึ้น!
ใบหน้ำของเผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวเปลี่ยนไปด้วยควำม ประหลำดใจ และกรงเล็บของมันก็แตกออก!
ร่ำงกำยของมันถอยหลังอย่ำงรุนแรง!
จำกมุมปำกของมัน เลือดสีด ำก็ค่อยๆ ไหลลงมำ
เผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวได้รับบำดเจ็บ!
เมื่อเผชิญหน้ำกับเย่ชิวไป่ที่อยู่ขอบเขตครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิ
เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนระดับถงหลินได้รับบำดเจ็บจริงๆ!
เมื่อเห็นฉำกนี้ ผู้คนรอบตัวเย่ชิวไป่ต่ำงก็ประหลำดใจ
เย่ชิวไป่ผู้นี้ เขำค่อยๆ เปลี่ยนจำกกำรเสมอกันเป็นกำรกดดัน อย่ำงสิ้นเชิง!
มู่ชิงชิงมองดูฉำกนี้แล้วรู้สึกโล่งใจ
“ไม่น่ำแปลกใจเลยที่พี่ชำยต้องกำรเป็นศิษย์ของอำวุโสผู้นี้”
กำรต่อสู้ข้ำมขอบเขต
ประโยคนี้
ดูเรียบง่ำย
อย่ำงไรก็ตำม ยิ่งขอบเขตสูงเท่ำไร มันก็ยิ่งยำกขึ้นเท่ำนั้น
ยำกเหมือนดั่งปีนขึ้นสวรรค์!
อย่ำงไรก็ตำม เย่ชิวไป่ประสบควำมส ำเร็จในสิ่งที่พวกเขำไม่ สำมำรถท ำได้ในขอบเขตครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิ!
ในตอนนี้
เย่ชิวไป่ยังคงกดดันเผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวต่อไป!
ดำบดำวตกเก้ำฉื่อในมือของเขำถูกยกขึ้นสูงอีกครั้ง!
ดำบถูกยกขึ้นเหนือศีรษะ
เย่ชิวไป่รีบพุ่งไปหำเผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียว
ฟำดดำบลงมำ!
ดำบเล่มที่สิบสอง!
ดำบนี้รวบรวมพลังและเจตจ ำนงดำบของสิบเอ็ดเล่มแรก!
เมื่อดำบนี้ฟันออกมำ เผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวก็รู้สึกถึง อันตรำยในที่สุด!
ด้วยกำรเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่บนใบหน้ำของมัน มันจึงส่งเสียง ค ำรำมแปลกๆ!
หมอกด ำนับไม่ถ้วนรวมตัวกันเป็นโล่!
เมื่อดำบตกลงบนหมอกสีด ำ!
มันเหมือนกับกำรท ำลำยล้ำงทุกสิ่ง!
หมอกสีด ำก็เหมือนกับต้นไม้ที่ตำยแล้ว มันถูกตัดออกโดยตรง!
ตูม!
เผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวร้องโหยหวนอย่ำงน่ำสมเพชและบิน ถอยไปข้ำงหลัง!
มันถอยกลับเข้ำไปในหมอกสีด ำ เผ่ำพันธ์ุุชั่วร้ำยหน้ำเขียวไม่ สำมำรถต่อสู้ได้อีกต่อไป!
YOU MAY ALSO LIKE
