โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 379 เสริมก ำลังก ำแพงอวกำศ?
ผู้คนรอบตัวต่ำงก็มองไปที่เย่ชิวไป่
สีหน้ำของพวกเขำดูหวำดกลัว
ด้วยขอบเขตเพียงครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิ เขำสำมำรถต่อสู้ข้ำม ขอบเขตได้จริงๆ
เย่ชิวไป่กดดันชนเผ่ำชั่วร้ำยนอกเขตแดนระดับถงหลิน และท ำ ให้มันบำดเจ็บสำหัส!
ในระหว่ำงกำรโจมตีทั้งหมด เย่ชิวไป่สำมำรถรับมือได้อย่ำง ง่ำยดำย!
จนกลำยเป็นเขำบดขยี้อยู่ฝ่ำยเดียวในที่สุด!
นี่เป็นสิ่งที่ผู้ฝึกตนครึ่งก้ำวมกำจักรพรรดิสำมำรถท ำได้งั้นหรือ?
แน่นอนค ำตอบคือ ไม่มีทำง!
แม้ว่ำจะมีควำมแตกต่ำงเพียงขั้นเดียวระหว่ำงครึ่งก้ำวมหำ จักรพรรดิและขอบเขตมหำจักรพรรดิ
แต่ควำมห่ำงของขั้นนี้กว้ำงแค่ไหน?
ผู้ฝึกตนทั้งหมดย่อมทรำบดี
นี่ไม่ใช่ควำมกว้ำงเหมือนขอบเขตก้ำวข้ำมแดนหยวนไป ขอบเขตเสมือนเทพ
ยิ่งขอบเขตสูงเท่ำไรก็ยิ่งกว้ำงมำกขึ้นเท่ำนั้น!
ครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิสำมำรถต่อสู้ได้สูสีกับขั้นต้นมหำ จักรพรรดิ
ผู้ที่ท ำได้ก็ต้องถูกเรียกว่ำอัจฉริยะ!
ถ้ำครึ่งก้ำวมหำจักรพรรดิสำมำรถสังหำรขั้นต้นมหำจักรพรรดิ ได้
ต้องเรียกว่ำอัจฉริยะในหมู่อัจฉริยะ!
แต่นี่คือเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนแดนระดับถงหลิง(ควบคุม)
มันอยู่ในขั้นกลำงมหำจักรพรรดิ แต่มันแข็งแกร่งกว่ำขั้นกลำง ธรรมดำทั่วไป
เย่ชิวไป่สำมำรถท ำให้บำดเจ็บสำหัสได้ เรำจะเรียกเขำว่ำอะไร?
สัตว์ประหลำด……
นี่คืออัจฉริยะสัตว์ประหลำดผู้ชั่วร้ำยที่แท้จริง…
ในด้ำนอื่นๆ นั้น
สถำนกำรณ์ของเสี่ยวเฮยและซือเฉิงก็เหมือนกัน
เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนระดับถงหลิงทั้งสองได้รับบำดเจ็บ สำหัส และถูกขับไล่จนถอยเข้ำไปในหมอกด ำ!
ในหมู่พวกเขำทั้งสอง ซือเฉิงนั้นน่ำประทับใจยิ่งกว่ำ เขำกดดัน เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนระดับถงหลินตลอดทั้งกระบวนกำร
ไม่ใช่เพียงเพรำะขอบเขตของซือเฉิง เขำได้ทะลุทะลวงไปสู่มหำ จักรพรรดิแล้วเท่ำนั้น
แต่เขำมำถึงขั้นกลำงขอบเขตมหำจักรพรรดิ!
ที่ส ำคัญ ตอนนี้เป็นตอนกลำงคืนแล้ว
ในท้องฟ้ำยำมค ่ำคืนมีดวงดำวมำกมำย
ซือเฉิืงผู้ฝึกฝนปรำณแห่งดวงดำว ด้วยสถำนะนี้ ประสิทธิภำพ กำรต่อสู้ของเขำเพิ่มขึ้นอย่ำงมำก!
เพียงแต่เพรำะที่ีแห่งนี้เต็มไปด้วยหมอกด ำ
แม้ว่ำจะมีค่ำยกลช ำระล้ำงโลกขนำดเล็กช่วย แต่มันก็ส่งผลได้ เล็กน้อย
ท ำให้เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนได้รับผลกระทบไม่มำกนัก
ซึ่งถ้ำไม่มีหมอกด ำเหล่ำนี้ช่วยเสริมพลัง กลัวว่ำซือเฉิงจะ สำมำรถสังหำรมันได้อย่ำงง่ำยดำย!
ทุกคนที่ดูกำรต่อสู้ต่ำงก้แปลกใจ ทั้งสำมคนนี้มีภูมิหลังที่มำ อย่ำงไร?
มีพลังกำรต่อสู้ที่แข็งแกร่ง และสำมำรถต่อสู้ข้ำมขอบเขตได้ทุก คน?
เมื่อมองดูฉำกนี้ มู่ชิงชิงก็ขจัดควำมสงสัยในใจของนำงไปโดย สิ้นเชิง
พี่ชำยข้ำ ผู้มีนิสัยหยิ่งยโสที่สุดในเขตแดนไร้พรมแดน กลับมี ควำมปรำรถนำที่จะเป็นศิษย์!
นำงรู้ค ำตอบนี้ได้ทันที เพียงแค่มองไปที่พี่ชำยของนำง
ถึงแม้ว่ำ ในปัจจุบันพวกเย่ชิวไป่ทั้งสำมคนยังไม่อยู่ในระดับที่สูง มำก
อย่ำงไรก็ตำม ด้วยควำมสำมำรถในกำรต่อสู้ข้ำมขอบเขต
สิ่งนี้มันสำมำรถแสดงให้เห็นพรสวรรค์ของพวกเขำได้แล้ว!
ทั้งสำมมีศักยภำพในกำรเติบโตที่แข็งแกร่งมำก!
แต่มีเพียงมู่ฟู่เฉิงเท่ำนั้นที่รู้สึกแตกต่ำงออกไป
นำงเห็นเขำเอำมือปิดหน้ำ
มู่ฟู่เฉิงคร ่ำครวญในจิตใจ
ท ำไมพวกเจ้ำถึงต้องมีชื่อเสียงขนำดนี้!
ดูสิ ดูสิ!
สำยตำของคนเหล่ำต่ำงก็ถูกพวกเจ้ำดึงดูดไม่ใช่เหรอ?
จู่ๆ มู่ฟู่เฉิงก็รู้สึกสงสำรหลู่ฉำงเซินเล็กน้อย
คนที่ระมัดระวังตัวเช่นนี้ ท ำไมถึงยอมรับลูกศิษย์ที่มีชื่อเสียงและ ชอบสร้ำงปัญหำได้อย่ำงไร?
แม้ว่ำควำมสำมำรถของพวกเขำจะแข็งแกร่งมำกก็ตำม
แต่ถึงอย่ำงนั้น
ช่วยไม่ได้ มู่ฟู่เฉิงก็ต้องยอมรับมัน…
ณ ขณะนี้
สถำนกำรณ์ก ำลังเปลี่ยนไปแล้ว
เผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนที่เหลือไม่ได้ปรำกฏในหมอกสีด ำ อีกแล้ว
ดังนั้น มู่ชิงชิงจึงรู้สึกโล่งใจที่ผ่ำนวิกฤตนี้ไปได้
แต่……
มู่ชิงชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
ในควำมเป็นจริง พวกมันสำมำรถหยุดควำมก้ำวหน้ำของพวก เขำได้
แต่ก็พวกมันไม่ท ำ
เรื่องนี้พวกมันต้องมีแผนกำรอื่นๆ อีกแน่นอน!
อย่ำงไรก็ตำม ตอนนี้พวกเรำมำถึงที่นี่แล้ว มู่ชิงชิงและคนอื่นๆ จะไม่ได้รับอนุญำตให้ล่ำถอยอีกต่อไป
เมื่อนำงคิดเรื่องนี้แล้ว
มู่ชิงชิงโบกมือแล้วสั่งว่ำ “ให้ผู้บำดเจ็บยืนอยู่ตรงกลำงและใช้ โอสถเพื่อรักษำบำดแผลของพวกเขำ!”
“ผู้ที่มีควำมสำมำรถในกำรต่อสู้ จงรวมตัวกันและก้ำวไป ข้ำงหน้ำ!”
หลังจำกกล่ำวอย่ำงนั้น นำงก็เป็นผู้น ำในกำรถือหอกและก้ำว เดินไปข้ำงหน้ำ
เย่ชิวไป่มองไปที่ฉำกนี้และพยักหน้ำเล็กน้อย
นี่คือสิ่งที่ถูกต้องที่ควรจะท ำ
ในเวลำนี้ ถ้ำพวกเขำล่ำถอย
มันจะไม่เพียงแต่ท ำลำยข้อได้เปรียบเล็กๆ น้อยๆ ที่ได้รับ ในตอนนี้เท่ำนั้น
มันจะท ำให้คนส่วนใหญ่ถูกสังหำรด้วยซ ้ำ!
ในเวลำเดียวกัน.
ถ้ำเจ้ำถอยกลับไป
เมื่อเรำโดนเผ่ำพันธุ์ชั่วร้ำยนอกเขตแดนตลบหลัง เรำอำจ ประสบควำมสูญเสียอีกครั้ง
กำรตัดสินใจดังกล่ำวถูกต้องที่สุด ทุกคนยังคงต้องเดินหน้ำ ต่อไป
…
ในจักรวำลนี้
แบ่งออกเป็นสำมเขตแดนมิติ
เขตแดนมิติโลกระดับต ่ำ โลกระดับกลำง และโลกระดับสูง
และหำกต้องกำรก้ำวข้ำมเขตแดนมิติ พวกเขำต้องใช้ก ำลัง เต็มที่เพื่อท ำลำยก ำแพงอวกำศที่ขวำงกั้นเขตแดนมิติ
และตอนนี้
ก ำแพงอวกำศที่กั้นระหว่ำงเขตแดนมิติโลกระดับกลำงและเขต แดนมิติโลกระดับต ่ำ มีคนสองคนมำที่นี่
ชำยคนหนึ่งในชุดคลุมสีขำวมองไปข้ำงหน้ำ
ที่นี่ทุกอย่ำงมืดไปหมด
มีมิติปั่นป่วนในอวกำศที่ไม่มีที่สิ้นสุดและพำยุอวกำศนับไม่ถ้วน!
ที่ตรงนี้
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตรวบรวมเต๋ำก็ยังสำมำรถตกตำยที่นี่
ได้ หำกเขำไม่ระวัง!
อย่ำงไรก็ตำม ชำยสองคนนี้ดูเหมือนจะสบำยดี
มิติปั่นป่วนในอวกำศนั้น มันเหมือนกับสำยลมที่พัดมำโดนทั้ง สองคนโดยไม่มีปัญหำใดๆ
ในควำมมืดมิดทั้งหมด มีแสงเดียวคือสิ่งกีดขวำงที่อยู่ตรงหน้ำทั้ง สองคน มันกีดขวำงผ่ำนพื้นที่ทั้งหมด!
มันเปล่งประกำยด้วยแสงเจ็ดสี!
ส่องแสงสว่ำงสดใส
กลำยเป็นแสงไฟเพียงแห่งเดียวในพื้นที่คล้ำยหลุมด ำนี้
ชำยชุดขำวถำมว่ำ “นี่คือสิ่งที่ขวำงกั้นเขตแดนมิติโลก ระดับกลำงงั้นหรือ?”
ชำยอีกคนหนึ่งพยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “ก ำแพงกั้นเขตแดนมิตินั้น แข็งแกร่งมำก กำรด ำรงอยู่ที่สำมำรถสร้ำงก ำแพงกั้นดังกล่ำวได้นั้น เขำต้องเป็นบุคคลที่ทรงพลังที่สุดในจักรวำลอย่ำงแน่นอน!”
“อย่ำงไรก็ตำม สิ่งที่แปลกก็คือ ไม่มีผู้ใดรู้ว่ำใครเป็นผู้สร้ำงแผง กั้นเขตแดนมิตินี้ แม้จะเป็นกองก ำลังที่ทรงพลังอย่ำงอั้นหยูก็ไม่มีใคร
รู้ ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงคำดเดำว่ำ แผงกั้นเขตแดนมิตินี้ถูกสร้ำงขึ้น โดยธรรมชำติ”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ชำยในชุดคลุมสีขำวก็กล่ำวอย่ำงรังเกียจ “เจ้ำ ไม่ได้บอกว่ำเครือข่ำยข้อมูลของเจ้ำในอั้นหยูนั้นลึกและกว้ำงมำก จำกสิ่งที่เจ้ำกล่ำวเมื่อกี้ ข้ำคิดว่ำมันไม่มีอะไรเหมือนที่พูดมำเลย”
ถูกต้องแล้ว
ทั้งสองคนที่อยู่ตรงนี้คือ หลู่ฉำงเซินและหลิวซื่อหลู
หลิวซื่อหลูเกำหัวด้วยควำมเขินอำยเมื่อเขำได้ยินกำรเสียดสี ของหลู่ฉำงเซิน เขำกล่ำวด้วยควำมอำยว่ำ “ไม่ใช่ว่ำอั้นหยูจะรู้ทุก เรื่อง… ”
พอเถอะ ข้ำไม่อยำกเข้ำไปพัวพันกับหัวข้อนี้แล้ว!
คิดได้ดังนั้น หลิวซื่อหลูจึงรีบเปลี่ยนเรื่องและกล่ำวว่ำ “ยังไงก็ ตำม ท่ำนมำท ำอะไรที่นี่? ท่ำนอยำกไปเขตแดนมิติโลกระดับกลำงงั้น เหรอ?”
หลู่ฉำงเซินส่ำยหัว
“เจ้ำไม่ได้บอกว่ำเผ่ำชั่วร้ำยจำกเขตแดนมิติโลกระดับกลำงจะ มำยังเขตแดนมิติโลกระดับต ่ำไม่ใช่เหรอ?”
หลิวซื่อหลูพยักหน้ำ “ใช่ ข้ำกล่ำวเช่นนั้นจริงๆ”
“เจ้ำไม่ได้บอกว่ำมีกองก ำลังอื่นสนใจเขตแดนมิติโลกระดับต ่ำนี้
ด้วยเหรอ?”
หลิวซื่อหลูยังคงพยักหน้ำ
นี่คือข่ำวสำรที่เขำได้รับมำจำกอั้นหยู
หลู่ฉำงเซินกล่ำวด้วยสีหน้ำขุ่นเคือง “แล้วถ้ำพวกเขำมำ พวก เขำจะไม่รบกวนเวลำว่ำงของข้ำงั้นเหรอ?”
“…”
หลิวซื่อหลูขบคิด
สิ่งนี้เกี่ยวอะไรกับเวลำว่ำงของเจ้ำ?
“ดังนั้น ข้ำคิดว่ำ ข้ำจะเสริมควำมแข็งแกร่งให้กับก ำแพงอวกำศ ที่นี่ เพื่อที่พวกเขำจะไม่สำมำรถเข้ำมำได้ยังไงล่ะ!”
“ด้วยวิธีนี้ มันก็คือกำรแก้ปัญหำจำกพื้นฐำนใช่ไหม?”
เมื่อเขำได้ยินค ำพูด “แปลก ๆ” ของหลู่ฉำงเซิน
กำรแสดงออกของหลิวซื่อหลูก็เปลี่ยนไป
ถ้ำมีคนอื่นพูดเรื่องแบบนี้ เขำคงจะหัวเรำะและคิดว่ำมันเป็นเรื่อง ตลก
แต่ว่ำ…
หลิวซื่อหลูสำมำรถเชื่อสิ่งที่หลู่ฉำงเซินพูดออกมำได้
เพรำะสิ่งที่เขำพูด มักเป็นควำมจริง!
ท้ำยที่สุดแล้ว หลู่ฉำงเซินไม่เคยล้อเล่นเกี่ยวกับเรื่องแบบนี้เลย!
“เสริมพลังก ำแพงอวกำศ?”
หลิวซื่อหลูเช็ดเหงื่อจำกหน้ำผำกของเขำแล้วกล่ำวว่ำ “แม้ว่ำจะ เป็นเพียงสิ่งกีดขวำงจำกเขตแดนมิติโลกระดับต ่ำไปเขตแดนมิติโลก ระดับกลำง แต่ระดับของมันไม่ต ่ำและไม่มีใครทรำบที่มำของมัน ท่ำน จะเสริมมันยังไง?”
ในตอนนี้ ออร่ำอันน่ำเกรงขำมค่อยๆ ปรำกฏรอบๆ ตัวของหลู่ ฉำงเซิน
“ข้ำก็ไม่รู้ว่ำจะท ำส ำเร็จหรือเปล่ำ?”
“อย่ำงไรก็ตำม ข้ำต้องกำรลองดู”
ณ ตอนนี้.
ใบหน้ำของหลู่ฉำงเซินจริงจังมำก!
YOU MAY ALSO LIKE
