โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 380 ดวงตาที่ลึกล ้า

เมื่อหลิวซื่อหลูเห็นสีหน้าของหลู่ฉางเซินแล้ว

เขาก็ถอยหลังออกมาเล็กน้อย

เขาต้องการดูว่า หลู่ฉางเซินจะจัดการกับกำแพงเขตแดนมิติได้ อย่างไร

กำแพงนี้ไม่มีผู้ใดรู้ที่มาหรือทราบว่ามันเกิดขึ้นได้อย่างไร

แล้วหลู่ฉางเซินใช้วิธีไหนเสริมความแข็งแกร่งของมัน?

ในตอนนี้ หลู่ฉางเซินก็กำลังคิดถึงปัญหานี้เช่นกัน

กำแพงมิติที่อยู่ตรงหน้ามันไม่ใช่ค่ายกล

ในเวลาเดียวกัน มันไม่ได้ถูกหล่อหลอมด้วยปราณจิตวิญญาณ

มันเหมือนกับ…เจตจำนงมากกว่า

ไม่…ไม่ใช่สิ พลังประเภทนี้ ไม่ใช่เจตจำนง แต่มันเป็นพลังแห่ง กฏแน่นอน!

มันคือ…กฎแห่งอวกาศ!

มันคือเต๋าหลักที่ประกอบกันเป็นกำแพงเขตแดนนี้

ข้าต้องทำความเข้าใจกฏแห่งอวกาศให้ชัดเจนก่อน

ทุกวันนี้ หลู่ฉางเซินเข้าใจเพียงเจตจำนงแห่งอวกาศเพียงเท่านั้น

เพราะที่ผ่านมา เขาไม่ได้เจาะลึกถึงพลังแห่งอวกาศมาก่อน

ดังนั้นแล้ว

เขาจำเป็นต้องเข้าใจโครงสร้างเต๋าของกำแพงเขตแดนมิตินี้

ก่อนอื่น ข้าต้องวิเคาระห์เต๋าของกำแพงก่อน

เมื่อเขาคิดเรื่องนี้ได้แล้ว

หลังจากนั้น หลู่ฉางเซินก็ยื่นมือออกมา โดยตั้งใจที่จะสัมผัส กำแพงเขตแดนมิติ

เมื่อเห็นฉากนี้ หลิวซื่อหลูดูหวาดกลัวและรีบหยุดเขาทันที “อย่า แตะต้องนะ!”

“หากไม่มีวิธีการพิเศษ มือของท่านจะถูกบดขยี้เป็นชิ้นๆ ด้วยกฏ แห่งอวกาศ จนเละกลายเป็นเนื้อ ฮะ…อะไรกันวะ!?”

เมื่อพูดถึงคำพูดสุดท้าย ใบหน้าของหลิวซื่อหลูก็ตกตะลึงจนตา ค้าง ขณะที่เขามองไปที่ภาพตรงหน้า

รูม่านตาของหลิวซื่อหลูหดตัวทันที!

ตัวเขาสั่นอย่างต่อเนื่องเหมือนเกิดแผ่นดินไหวอย่างรุนแรง

เชี้ย…ข้าเห็นมือของหลู่ฉางเซินวางอยู่บนกำแพงเขตแดนมิติ แล้ว

ในกำแพงเขตแดน กฏแห่งอวกาศกำลังโจมตีหลู่ฉางเซินอย่าง ต่อเนื่อง!

อย่างไรก็ตาม มันไม่สามารถสั่นคลอนหลู่ฉางเซินได้เลย!

ในทางตรงกันข้าม หลู่ฉางเซิงมองดูหลิวซื่อหลูด้วยความสงสัย ราวกับถามว่า

เจ้ากล่าวว่าอะไรนะ?

หลิวซื่อหลู “…”

ไอ้บ้านี่…

แม้ว่าหลิวซื่อหลูจะแข็งแกร่งมาก แต่เขาก็ยังได้รับบาดเจ็บสาหัส หากเขาสัมผัสกับกำแพงเขตแดนมิตินี้โดยไม่มีวิธีการพิเศษ

ถ้าเกิดเขาได้รับบาดเจ็บโดยเกิดจากกฏแห่งอวกาศ เขาจะไม่มี ทางรักษาบาดแผลได้เลย!

แม้ว่าหลู่ฉางเซินจะแข็งแกร่งกว่าเขามากก็ตาม

แต่ก็ไม่ใช่ว่าเขาไม่มีอะไรผิดปกติ!

กายเนื้อที่ทำแบบนี้ได้ มันน่ากลัวขนาดไหนรู้ไหม?

สิ่งที่หลิวซื่อหลูไม่รู้ก็คือ

ร่างกายของหลู่ฉางเซินพูดได้ว่า ไม่มีใครในจักรวาลนี้สามารถ ทำร้ายเขาได้

แต่เขาไม่รู้ตัวในเรื่องนี้นะ…

เมื่อเห็นฉากตรงหน้าสักพัก หลิวซื่อหลูก็เอามือปิดหน้าของเขา สัตว์ประหลาดตัวนี้อยู่เหนือจินตนาการของเขามากเกินไป

ข้าถึงกับเกิดความรู้สึกขึ้นมาแวบหนึ่งว่า ที่ผ่านมาข้าบ่มเพาะ เพื่ออะไร?

ทำไมเขาเกิดความคิดบ้าๆ แบบนี้ขึ้นมาได้นะ!

ในตอนนี้ หลิวซื่อหลูกำลังพิจารณาว่า เขาจะรายงานเรื่องนี้ต่อ ผู้บริหารระดับสูงดีหรือไม่ และขอให้พวกเขาจัดอันดับรายชื่อทมิฬ ขึ้นมาใหม่

หลู่ฉางเซินน่าจะสามารถเข้าสู่สองอันดับแรกได้แน่นอน

ส่วนอันดับหนึ่งนั้น?

เมื่อหลิวซื่อหลูคิดถึงบุคคลผู้นั้น…

ใบหน้าของเขาแสดงสีหน้าเคร่งขรึมออกมาทันที

บุคคลนั้นคือปีศาจตัวจริง…

เป็นไปไม่ได้ที่จะเอาชนะได้เลย

นอกจากนี้ แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเอาชนะอั้นหยูได้ แต่อั้นหยูก็ ไม่อยากยั่วยุเขาง่ายๆ เช่นกัน

ในเวลานี้

หลู่ฉางเซินกำลังหลับตาลง

ปล่อยให้กฏแห่งอวกาศที่มีความรุนแรงอย่างยิ่งโจมตีร่างกาย ของเขา

เขานิ่งไม่ไหวติง

ในตอนนี้ หลู่ฉางเซินกำลังดูดซับเต๋าแห่งอวกาศอย่างบ้าคลั่ง

เขาพยายามรับรู้หลักการเต๋าภายในของกำแพงเขตแดนมิตินี้

หลิวซื่อหลูมองไปที่ฉากนี้และคิดกับตัวเอง

เจ้าเข้าใจเต๋าแห่งอวกาศแล้วงั้นเหรอ?

หากสิ่งนี้เกิดกับคนอื่น หลิวซื่อหลูคงจะประหลาดใจ

เต๋าทุกอย่างในจักรวาลนี้ เข้าใจได้ยากมาก

ไม่ว่าเจ้าจะเก่งแค่ไหน มันก็ยังขึ้นอยู่กับโอกาสด้วย

ไม่ต้องพูดถึง

เต๋าแห่งอวกาศ

มันเป็นอำนาจระดับสูงสุดในบรรดาหลักการของเต๋าทั้งมวล!

แน่นอน ความยากในการทำความเข้าใจมันสูงกว่าเต๋าอื่นๆ มาก

แต่ถึงอย่างนั้น

ถ้าเป็นตัวหลู่ฉางเซิน หลิวซื่อหลูคงไม่แปลกใจอีกแล้ว!

ในตอนนี้ หลิวซื่อหลูกำลังคาดเดาเพียงเรื่องเดียว

หลู่ฉางเซินจะใช้เวลานานเท่าใดจึงจะเข้าใจในเต๋าแห่งอวกาศ?

(เวลาทำความเข้าใจในสิ่งใด คือต้องเข้าใจในหลักการเต๋าของ สิ่งนั้นนะครับ แต่เวลาใช้งานเราก็จะดึงพลังเต๋าที่เราเข้าใจออกมาใช้ เป็นกฏ ตัวอย่างเช่น หลู่ฉางเซินทำความเข้าใจในเต๋าอวกาศ แต่พอ เข้าใจแล้ว เวลาจะใช้มัน มันจะออกมาในรูปแบบกฏแห่งอวกาศ หรือ เข้าใจในเต๋ากระบี่ เวลาโจมตีก็จะใช้เป็นกฏแห่งกระบี่โจมตี)

เวลาผ่านไปนาทีต่อนาที

เต๋าแห่งอวกาศในร่างกายของหลู่ฉางเซินทวีความรุนแรงมากขึ้น เรื่อยๆ

ขณะเดียวกันก็ยิ่งลึกลับมากขึ้น

พลังของหลักการเต๋าแห่งอวกาศโดยรอบ ดูเหมือนว่ามันจะ หลั่งไหลออกมา เพื่อให้เขาดูดซับอย่างต่อเนื่อง!

ในตอนนี้ ผ่านเวลาผ่านไปหนึ่งในสี่ก้านธูปแล้ว (ประมาณ 3 นาที)

หลู่ฉางเซินได้บรรลุเต๋าเบื้องต้นแล้ว!

เมื่อเห็นฉากนี้ หลิวซื่อหลูแบมือของเขาอย่างช่วยไม่ได้

เขาไม่มีอะไรจะพูดกับสัตว์ประหลาดตัวนี้อีกแล้ว

เวลาผ่านไปอีกหนึ่งก้านธูป… (15 นาที)

ในตอนนี้ รอบๆ ตัวของหลู่ฉางเซิน

เจตจำนงอวกาศของเขาได้รับการเปลี่ยนแปลงในเชิงคุณภาพ…

เจตจำนงอวกาศของเขา มันได้หลอมรวมเข้ากับเต๋าแห่งอวกาศ ที่ปล่อยออกมาจากกำแพงเขตแดนอย่างช้าๆ!

หลังจากนั้นไม่กี่ลมหายใจ

หลู่ฉางเซินก็ลืมตาขึ้น

รูม่านตาของเขากลายเป็นลึกมาก ราวกับมีหลุมดำไม่มีที่สิ้นสุด อยู่ในนั้น!

เจตจำนงแห่งอวกาศในร่างกายของเขา ในขณะนี้ ได้เปลี่ยนเป็น เต๋าแห่งอวกาศอย่างสมบูรณ์!

เขาใช้เวลาเพียงสองก้านธูปเท่านั้น… (30 นาที)

หลู่ฉางเซิงเข้าใจเต๋าแห่งอวกาศอย่างสมบูรณ์

เมื่อเห็นสิ่งนี้ คิ้วของหลิวซื่อหลูกระตุกอย่างต่อเนื่อง…

เต๋ามันเข้าใจได้ง่ายขนาดนั้นเลยเหรอ?

สองก้านธูป?

แค่สองก้านธูป…เจ้าก้เข้าใจเต๋าแห่งอวกาศแล้ว?

ไม่ว่าจะคิดยังไง มันก็เกินจริงไปหน่อยใช่ไหม?

เจ้าคิดว่า เต๋าเป็นเพียงกะหล ่าปลีบนท้องถนน ใครก็หยิบมากิน ได้…

หลังจากนั้น

หลู่ฉางเซินไม่ได้ดึงมือกลับ

แต่กลับปล่อยเต๋าแห่งอวกาศในร่างกายออกมาอย่างต่อเนื่อง

เพื่อสำรวจโครงสร้างของกำแพงเขตแดนมิติ

หลู่ฉางเซินมองเข้าไปในโครงสร้าง!

เขาต้องเข้าใจในโครงสร้างของกำแพงแขตแดนมิตินี้ก่อน เท่านั้น

เขาถึงจะสามารถเสริมกำลังหรือเปลี่ยนแปลงมันได้!

อย่างไรก็ตาม เมื่อหลู่ฉางเซินมองเข้าไปด้านใน

มันไม่ง่ายอย่างที่เขาคิด

ในกำแพงเขตแดนมิตินี้

เต็มไปด้วยปราณฮุนตุ้น

(混沌 Hùndùn สภาพก่อนจักรวาลจะก่อกำเนิดในตำนานจีน มันเต็มไปด้วยความโกลาหลและวุ่นวาย)

ปราณแบบนี้ คือร่องรอยแห่งความโกลาหลเมื่อสวรรค์และโลก กำเนิดขึ้นครั้งแรก!

กล่าวคือ

กำแพงเขตแดนมิตินี้ ไม่เพียงแต่ประกอบด้วยเต๋าแห่งอวกาศ เท่านั้น แต่ยังมีร่องรอยของปราณฮุนตุ้นอีกด้วย!

ไม่น่าแปลกใจเลยที่มันแข็งแกร่งมาก จนสามารถเจาะผ่านได้ ด้วยวิธีการพิเศษเท่านั้น

ปราณฮุนตุ้นแม้เพียงเล็กน้อย มันก็สามารถทำให้บุคคลหรือ วัตถุมีพลังมหาศาลได้

แม้แต่หลู่ฉางเซิงเองก็ยังอยากรู้อยากเห็นเล็กน้อย

เหตุใดที่นี่จึงมีปราณฮุนตุ้นได้ล่ะ?

เพราะเขาเคยอ่านนิยายแฟนตาซีชื่อดังมามากมาย เขาย่อมรู้ดี ว่าปราณฮุนตุ้นนี้ผิดปกติมากเพียงใด

แน่นอนว่า การปรากฏตัวของปราณฮุนตุ้นที่นี่ มันไม่ใช่เรื่อง บังเอิญอย่างแน่นอน

ต้องมีคนนำมันมาไว้ที่นี่อย่างจงใจและตั้งมันเป็นกำแพงเขตแดน มิติ

ในตอนนี้ หลู่ฉางเซินกำลังครุ่นคิดอยู่

เหตุใดจึงต้องสร้างกำแพงเขตแดนกั้นด้วย?

เหตุใดจึงต้องใช้วิธีนี้เพื่อแบ่งเขตแดนมิติออกเป็นสามส่วน คือ ต ่า กลาง และสูง?

ความลับในเรื่องนี้คืออะไร?

ยิ่งหลู่ฉางเซิงคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มากเท่าไร ใบหน้าของเขาก็ยิ่ง เคร่งขรึมมากขึ้นเท่านั้น

สิ่งนี้อาจเกี่ยวข้องกับความลับบางอย่างที่ไม่อันตราย!

เมื่อหลู่ฉางเซินคิดถึงเรื่องนี้แล้ว

เขารีบถอนพลังของเต๋าแห่งอวกาศที่เจาะเข้าไปในนั้นออกมา ทันที

ในเวลาเดียวกัน เขาก็ดึงมือกลับมาด้วย

หลิวซื่อหลูถามว่า “มีอะไรผิดปกติ?”

“ล้มเหลวงั้นเหรอ?”

หลู่ฉางเซินส่ายหัว

เขาคิดว่า

ข้าไม่สามารถทำความเข้าใจหรือทำให้กำแพงเขตแดนนี้

แข็งแกร่งขึ้นได้

เพราะหากข้าเสริมกำลังเข้าไป ตัวข้าก็อาจเข้าไปพัวพันกับ ความลับนี้เข้า

มันย่อมมีเหตุและผล ที่กำแพงนี้ถูกสร้างขึ้นมา

เพราะอย่างนั้น หลู่ฉางเซินจึงไม่ต้องการที่จะแปดเปื้อนกรรม!

สิ่งนี้มันจึงส่งผลให้เขาล้มเหลวในการเสริงพลังกำแพงเขตแดน

ไม่เป็นไร!

แม้ว่ากำแพงเขตแดนจะไม่สามารถเสริมกำลังได้

แต่หลู่ฉางเซินยังคงสร้างค่ายกลต่างๆ มากมาย รอบๆ กำแพง เขตแดนมิตินี้อยู่ดี

หลังจากนั้น เขาก็กลับมาศาลาเฉาถังพร้อมกับหลิวซื่อหลู

และเรื่องราวทั้งหมด

พวกมันมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า จากส่วนลึกของอวกาศ…