โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 390 ขอบเขตบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์!
ณ ภูเขาหลินเจี่ย
หมอกสีดำอันมืดมิดยังคงอยู่
อย่างไรก็ตาม กลับไม่พบเผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดนอีกต่อไป
ราวกับว่าพวกมันหายไปจากโลก
แต่ความเป็นจริงคือ เผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้ทำการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ เป็นเรื่องปกติที่พวกมันจะระดมกำลัง
ทำให้ตอนนี้ พวกมันทั้งหมดได้ม ่งหน้าไปแดนมารแล้ว!
การจะข้ามไปอีกฝากหนึ่งของภูเขาหลินเจี่ยไม่ง่ายนัก
มันมีปราการสวรรค์ที่กั้นขวางไว้ เพื่อไม่ให้ก้าวข้ามไปอีกฝั่งได้!
ปราการสวรรค์นี้ถูกสร้างขึ้นโดยมน ษย์
ในเวลานั้น จักรพรรดิดาบดาวตกและผู้เชี่ยวชาญมากมายเป็นผู้สร้าง
หลังจากปราบเผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดนแล้ว พวกเขาก็เปลี่ยนเลือดเนื้อของพวกเขา ให้กลายเป็นปราการสวรรค์!
มันแยกอีกฝั่งของภูเขาหลินเจี่ยให้ออกจากมิตินี้โดยสิ้นเชิง!
แต่ปราการสวรรค์แห่งนี้มีทางเข้าอยู่หนึ่งทาง ซึ่งเป็นรอยแยกที่เกิดจากค่ายกล
นี่คือเส้นทางเดียวที่จะไปถึงอีกด้านหนึ่งของภูเขาหลินเจี่ยนั่นเอง
ในตอนนี้ พวกเขาทั้งหมดได้มาถึงจ ดนี้แล้ว แต่ค่ายกลได้ถูกฉีกจนเปิดออก
แน่นอนว่ามันทำโดยเผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดน!
เมื่อท กคนผ่านช่องทางนี้มาแล้ว
ทั้งหมดมองเห็นพื้นที่ราบ ที่เต็มไปด้วยพลังงานชั่วร้ายสีดำ!
ที่ราบถูกพลังชั่วร้ายสีดำกัดเซาะ จนกลายเป็นดินแดนสีดำ!
ไม่มีต้นไม้ใบหญ้าสักต้นเดียว!
ไร้ลมหายใจของสิ่งมีชีวิตใดๆ!
ในท้องฟ้าเบื้องบน มีกล ่มเมฆขนาดใหญ่ปรากฏอยู่ราง
กล ่มเมฆนี้คือ ค่ายกลชำระล้างขนาดใหญ่!
แต่ค่ายกลชำระล้างนี้ มันก็ถูกปกคล มไปด้วยหมอกสีดำขนาดใหญ่เช่นกัน
ทำให้ค่ายกลไม่สามารถสร้างผลกระทบใดๆ ได้เต็มประสิทธิภาพ
นี่คือผลจากการกัดเซาะอย่างต่อเนื่องของหมอกสีดำ ที่ผ่านช่วงเวลามานานนับหมื่นปี
ทั้งหมดมองไปด้านหน้า ท กคนเห็นรูปปั้นดาบยาวเก้าฉื่อที่แตกหักปักติดอยู่บนที่ราบ!
ดาบเล่มนี้้ไม่เข้ากันกับโลกสีดำแห่งนี้เลย!
เย่ชิวไป่จำดาบเล่มนี้ได้ทันที
ดาบยาวเก้าฉื่อนี้
มันคือดาบของจักรพรรดิดาบดาวตก!
ดาบเล่มนี้เหมือนกับดาบยาวเก้าฉื่อที่อยู่กับเย่ชิวไป่ท กประการ
จางหย นจงที่อยู่ด้านข้างกล่าวด้วยน ้าเสียงท ้มว่า “ดาบเล่มนี้ มันสลักด้วยวิญญาณของจักรพรรดิดาบดาวตก เพื่อที่จะยับยั้งเผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดนไว้ที่นี่!”
ได้ยินดังนั้น เย่ชิวไป่ก็พยักหน้า
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความเคารพ
จักรพรรดิดาบดาวตกได้ใช้เลือดเนื้อของตัวเอง เพื่อเปลี่ยนร่างให้เป็นปราการสวรรค์
และเขายังใช้วิญญาณของตัวเอง เป็นแกนหลักของค่ายกลยับยั้งอีกด้วย!
เจ้าต้องรู้ว่าวิธีการนี้ มันจะป้องกันไม่ให้จักรพรรดิดาบดาวตกกลับชาติมาเกิดตลอดกาล!
ผู้ที่สามารถทำสิ่งนี้เพื่อประโยชน์ของผู้คนทั้งหมดก
มันสมควรแก่การชื่นชมมากมิใช่หรือ?
เย่ชิวไป่ได้โค้งคำนับไปทางดาบ
เขานิ่งอยู่ท่านี้เป็นเวลายาวนาน
ในตอนนี้เอง
ดาบดาวตกเก้าฉื่อที่อยู่กับเย่ชิวไป่เริ่มสั่นสะท้าน!
ในเวลาเดียวกัน รูปปั้นดาบดาวตกที่เสียหาย ซึ่งตั้งอยู่ใจกลางที่ราบสีดำก็เริ่มสั่นไหว!
ในช่วงเวลานี้เอง
ที่ราบสีดำเริ่มสั่นสะเทือน!
เหมือนแผ่นดินไหว!
ท กคนต่างมองไปที่รูปปั้นดาบดาวตกด้วยความหวาดกลัว
เกิดอะไรขึ้น?
หรือว่ารูปปั้นดาบดาวตกที่หลับใหลมาเป็นเวลานาน ทำให้เกิดเหต การณ์เช่นนี้?
มีเพียงจางหย นจง และหลินเจี่ยเท่านั้นที่มองไปทางเย่ชิวไป่
ผู้ที่สามารถทำให้เกิดเหต การณ์เช่นนี้ได้
มีเพียงเย่ชิวไป่เท่านั้น!
ผู้สืบทอดของจักรพรรดิดาบดาวตก!
จู่ๆ เย่ชิวไป่ก็ยืนตัวตรงราวกับว่าเขาถูกเรียกตัว เขาเดินทีละก้าวไปยังรูปปั้นดาบดาวตกที่อยู่ตรงหน้า
ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองมองไปที่ฉากนี้ เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย และตะโกนวว่า “เย่ชิวไป่ เจ้าอย่าทำอะไรตามอำเภอใจ!”
“ถ้าเจ้าทำเช่นนี้ มันมีแนวโน้มที่จะทำลายสถานการณ์โดยรวมอย่างมาก!”
ที่ราบสีดำนี้ เดิมทีเป็นบริเวณรอบนอกพื้นที่ ที่เผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้ถูกยับยั้งไว้
ในวันนี้
เผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้ฉีกผนึกค่ายกลออกไปแล้ว
ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในที่ราบสีดำแห่งนี้
จางหย นจงมองไปที่ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองแล้วกล่าวว่า
“ปล่อยเขาไป”
ผู้บังคับบัญชาองครักษ์เกราะทองขมวดคิ้วและตอบว่า “เราต้องม ่งความสนใจไปที่สถานการณ์โดยรวม!”
หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ยังเห็นเย่ชิวไป่ม ่งหน้าต่อไป
สิ่งนี้ทำให้ผู้บังคับบัญชาองครักษ์เกราะทองหมดความอดทน ทำให้เขายื่นมือออกมาเพื่อที่จะขัดขวาง
จู่ๆ ก็มีพลังบางอย่างตกลงมาจากท้องฟ้า!
มันคือเจตจำนงดาบ!
แถมยังเป็นเจตจำนงปรมาจารย์เต๋าดาบขั้นสูงส ด!
การแสดงออกของผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองเปลี่ยนไปเล็กน้อยและเขาก็เงยหน้าขึ้นมองบนท้องฟ้า
เขาไม่เห็นบ คคลใดอยู่บนท้องฟ้าแม้แต่ผู้เดียว
แต่เขาได้ยินอะไรบางอย่างกระจายไปทั่วพื้นที่ราบ!
“ปล่อยเขาไป ข้าจะจับตาดูเขาเอง”
ใบหน้าของผู้บังคับบัญชาองครักษ์เกราะทองเข้มขึ้นเล็กน้อย
เขารู้แล้วว่าเจตจำนงปรมาจารย์เต๋าดาบขั้นสูงส ดนี้มาจากผู้ใด
เขาคือผู้นำนิกายดาบดาวตก
ผู้แข็งแกร่งในขอบเขตรวบรวมเต๋า เจี้ยนหวู่เฟิง
แน่นอน
การเดินทางในครั้งนี้
เจี้ยนหวู่เฟิงได้มาที่นี่ด้วยตนเอง!
ในเมื่อเขาอยู่ที่นี่ ผู้ใดก็ไม่สามารถแตะต้องเย่ชิวไป่ได้!
เพราะเขาคือนักบ ญดาบของนิกายดาบดาวตก!
ไม่ต้องพูดถึง
อาขารย์ที่อยู่เบื้องหลังเย่ชิวไป่นั้น เขาน่ากลัวมากเกินไป…
หากมีอะไรเกิดขึ้นกับเย่ชิวไป่
หมายความว่าอาจเกิดปัญหาใหญ่บางอย่างขึ้นมา!
พอองครักษ์เกราะทองรู้แล้วว่า บ คคลนี้คือผู้ใด
เขายับยั้งตนเองไว้ และไม่กล้าที่จะต่อกรกับเจี้ยนหวู่เฟิง
ไม่ต้องพูดถึง
พวกเขาทั้งคู่ไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน
เจี่ยนหวู่เฟิงคือผู้แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋า ปรมาจารย์เต๋าดาบขั้นสูงส ด และเป็นนักดาบอันดับหนึ่งของเขตแดนไร้พรมแดน!
หลังจากนั้น ท กคนก็เห็นเย่ซิวไป่ค่อยๆ เดินมาถึงรูปปั้นดาบดาวตกภายใต้สายตาของท กคน
เย่ชิวไป่อยู่ห่างกับรูปปั้นดาบดาวตกไม่ถึงสิบจั้ง
ดาบดาวตกที่อยู่กับเขา มันสั่นสะเทือนร นแรงมากขึ้นเรื่อยๆ!
เย่ชิวไป่มีความรู้สึกว่าดาบที่อยู่กับเขากับรูปปั้นดาบ ทั้งสองมันกำลังเชื่อมต่อกันอยู่
เย่ชิวไป่เดินไปสัมผัสร่างรูปปั้นดาบดาวตกด้วยมืออย่างไม่รู้สึกตัว
ทันใดนั้น!
เกิดเจตจำนงดาบขึ้นมา
เจตจำนงดาบนี้ เย่ชิวไป่ค ้นเคยอย่างมาก
มันคือเจตจำนงดาบของจักรพรรดิดาบดาวตกนั่นเอง!
ในช่วงเวลานี้
ขอบเขตดาบของเย่ชิวไป่กำลังพัฒนาขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง!
ในตอนนี้เอง เขาก้าวเข้าสู่ขอบเขตบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ได้โดยตรง!
เสียงร้องของดาบคำราม เหนือพื้นที่ราบสีดำทั้งหมด
เจตจำนงดาบทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า!
เจตจำนงดาบดูเหมือนจะกลายเป็นมหาสม ทรอันกว้างใหญ่!
ซัดสาดบนพื้นที่ราบสีดำ!
ท กคนต่างก็มองฉากนี้ด้วยสายตาหวาดกลัว!
อาย เพียงเท่านี้
เขาได้มาถึงขอบเขตบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์แล้ว?
พรสวรรค์ด้านดาบของร ่นเยาว์ผู้นี้แข็งแกร่งมากแค่ไหนกัน?
มู่ชิงชิงมองดูฉากนี้และรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเท่านั้น เพราะถึงอย่างไร นางก็เคยเห็นความสามารถของเย่ชิวไป่มาแล้ว
เพียงแค่ขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ เขาสามารถทำให้เผ่าพันธ์ุ ชั่วร้ายขอบเขตภวังค์เทพ ถึงกับบาดเจ็บสาหัสได้!
ด้วยพรสวรรค์เช่นนี้
มันย่อมเป็นเรื่องปกติที่จะไปถึงระดับนี้อยู่แล้ว!
แน่นอน เมื่อหลินเจี่ยเห็นฉากนี้ ไม่มีความอิจฉาในดวงตาของเขาเลย แต่กลับเป็นจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่เกิดขึ้นกับเขาแทน!
ในตอนนี้ หลินเจี่ยตั้งเป้าให้เย่ชิวไป่เป็นดั่งภูเขาลูกใหญ่
ภูเขาที่ต้องปีนข้าม!
ส่วนเจี้ยนหวู่เฟิงมองดูฉากนี้แล้วยิ้มเล็กน้อย
จู่ๆ ชายวัยกลางคนที่อยู่ด้านข้าง ยังถามว่า “เขาคือศิษย์ของนิกายดาบดาวตกของเจ้า?”
เจี้ยนหวู่เฟิงส่ายหัวและตอบด้วยรอยยิ้ม “ไม่ แต่เขาคือผู้สืบทอดของจักรพรรดิดาบดาวตก”
เมื่อได้ยินคำตอบเช่นนี้้ ชายวัยกลางคนก็ไม่กล่าวสิ่งใดอีก
ในตอนนี้ เย่ชิวไป่กำลังหลับตาและดูดซับเจตจำนงดาบที่อยู่รอบตัวเขาอย่างเมามัน
หลังจากที่เขาดูดซับมันเสร็จแล้ว เขาก็ลืมตาขึ้นมา
ด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาโค้งคำนับรูปปั้นดาบดาวตกอีกครั้ง!
ณ ขณะนี้.
บางอย่างปรากฏขึ้นในใจของเขา
มีเสียงที่ค ้นเคยแต่ไม่ค ้นเคยดังขึ้นมาในจิตใจ
“ข้าขอให้เจ้า……”
ใบหน้าของเย่ชิวไป่เริ่มจริงจัง
“ดำเนินชีวิตตามความปรารถนาของตัวเจ้าเอง!”