โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 391 เข้าสู่แดนมาร

ถ้าพวกเขาต้องการเข้าสู่แดนมาร พวกเขาต้องข้ามผ่านพื้นที่

ราบสีดำแห่งนี้

หลังจากนั้นไม่นาน ทั้งหมดได้มาถึงจุดสิ้นสุดของพื้นที่ราบ

ตรงหน้าของพวเขา มีเหวลึกกว้างสีดำสนิทปรากฏอยู่ตรงหน้า

ภายใต้เหวลึก พลังปราณปีศาจพวยพุ่งขึ้นมา!

มีเสียงหวีดหวิวดังอยู่ตลอดเวลา

มันเหมือนเสียงร้องโหยหวนของปีศาจ!

ที่ด้านข้างของหุบเหวมีแผ่นหินตั้งอยู่

บนแผ่นศิลามีคำสลักอยู่สองคำ

แดนมาร!

นี่คือจุดที่แดนมารอยู่!

ณ ตอนนี้

ในใจของเสี่ยวเฮย ความทรงจำที่ปิดผนึกดูเหมือนจะเริ่มคลาย และสั่นคลอน!

เขาเข้าใจแล้วว่า

ภายใต้ขุมนรกของหุบเขานี้ ต้องมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับความ ทรงจำของเขา

ที่ทางเข้าของแดนมาร มีพลังปราณบางอย่างที่แตกต่างจากพลัง ของหุบเหวปรากฎ

พลังปราณนี้ดูชั่วร้ายมากกว่า

หรืออีกนัยหนึ่ง เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้เข้าสู่แดนมาร ก่อนแล้ว!

มู่ชิงชิงขมวดคิ้วและกล่าวว่า “ดำเนินการตามแผน ทุกคนเข้าสู่ แดนมารทันที!”

“ตอนนี้เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้นำหน้าพวกเราไปแล้ว เราต้องตามมันให้ทัน แน่นอน เราต้องระวังการซุ่มโจมตีของเผ่าพันธุ์ ชั่วร้ายนอกเขตแดนด้วย เข้าใจใช่ไหม?”

พวกเขาสามารถเข้าใจได้ว่า

เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนย่อมคาดเดาการมาถึงของพวกเขา ได้

ดังนั้น

เป็นเรื่องปกติที่พวกมันจะซุ่มโจมตีในแดนมาร!

เมื่อได้ยินมู่ชิงชิงสั่ง ทุกคนต่างพยักหน้า

หลังจากนั้น มู่ชิงชิงก็โบกมือเพื่อให้พวกเขาก็เข้าสู่แดนมารทีละ กลุ่ม!

แม้ว่า ผู้คนในเขตแดนไร้พรมแดนจะมีความเข้าใจจำกัดเกี่ยวกับ แดนมาร

แต่สถานการณ์ขั้นพื้นฐาน พวกเขายังพอเข้าใจ

กาลครั้งหนึ่ง มีชายผู้แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋าที่ก่อตั้งกลุ่ม ขึ้นมา แล้วเข้าไปสำรวจ

กลุ่มมีทั้งหมดสี่คน แต่กลับเหลือรอดออกมาได้เพียงสองคน…

แน่นอนว่า ข้อมูลอันมีค่าก็ถูกนำออกมาเช่นกัน

ในแดนมารแบ่งออกเป็นทั้งหมดเก้าชั้น

สามชั้นบน สามชั้นกลาง และสามชั้นล่าง

ยิ่งเจ้าลงไปลึกมากเท่าไร มันก็ยิ่งมีอันตรายมากขึ้นเท่านั้น

ในสามชั้นบนสุด

ระดับของสัตว์มารน่าจะเป็นความแข็งแกร่งในช่วงขั้นปลาย ขอบเขตมหาจักรพรรดิ

สามชั้นกลางคือขอบเขตภวังค์เทพ!

สำหรับสามชั้นล่าง มันคือสัตว์มารขอบเขตรวบรวมเต๋า!

ในตอนนี้ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตรวบรวมเต๋าที่แต่ละกองกำลังส่ง มา พวกเขาได้เป็นผู้นำแล้วและมุ่งหน้าลงไปยังสามชั้นบน!

มู่ฟู่เฉิง, เย่ชิวไป่, ซือเฉิง, เสี่ยวเฮยและคนอื่นๆ ทั้งหมดจับกลุ่ม และเข้าสู่แดนมารพร้อมๆ กัน!

ทั้งหมดกระโดดลงไป แต่ไม่มีความรู้สึกว่ากำลังล่วงลงไปเลย

ปราณมารอันมหาศาลคำรามขึ้น พร้อมกับพัดพาร่างกายของ ทั้งหมดให้ค่อยๆ ร่อนลงมา!

ถ้าเจ้าต้องการลงไป เจ้าต้องพึ่งพาปราณจิตวิญญาณของเจ้า เอง เพื่อฝ่าฟันกระแสปราณที่รุนแรงนี้!

แน่นอนว่าปราณมารนี้ มันมีผลกระทบต่อการเคลื่อนไหวของ ปราณจิตวิญญาณในร่างกายเช่นกัน

ท้ายที่สุดแล้ว ปราณมารจและปราณจิตวิญญาณไม่ได้มาจาก แหล่งเดียวกัน

ท่ามกลางปราณมาร เสี่ยวเฮ่ยเป็นผู้นำและไปถึงชั้นหนึ่งเป็นคน แรก!

จากมุมมองของเขา ด้านล่างมันดูไม่เหมือนหุบเหวเลย

มันกลับมีท้องฟ้า

และมีพื้นดิน

เพียงแต่ว่าท้องฟ้านี้เป็นสีดำสนิทเท่านั้น

เมฆปราณมารลอยลอยอยู่ทั่วท้องฟ้า

ในโลกสีดำนี้ มีวิญญาณชั่วร้ายล่องลอยอยู่ตลอดเวลา!

หุบเขาสลับซับซ้อน มีศพอยู่ทุกหนทุกแห่ง

ในหมู่พวกมัน มีซากศพของสัตว์มารมากมาย

และยังมีซากศพของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนอีกด้วย

นี่ก็หมายความว่า เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้ผ่านสถานที่

แห่งนี้ไปแล้ว

เมื่อขณะที่ ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทอง บุคคลที่แข็งแกร่ง ที่สุดในทีม เขากำลังจะยืนข้างหน้าและเป็นผู้นำนั้น

จู่ๆ เสี่ยวเฮยก็กล่าวขึ้นมาว่า “ข้าจะเป็นผู้นำทาง”

ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่เขาก็ยัง กล่าวว่า “เจ้ายังไม่แข็งแกร่งพอ เจ้าควรอยู่ข้างหลัง”

เสี่ยวส่ายหน้าและไม่ฟังคำพูดของผู้บัญชาการองครักษ์เกราะ ทอง เขาอธิบายว่า “ร่างกายของข้าเหมาะกับสถานที่แห่งนี้มากกว่า”

เมื่อเสี่ยวเฮยกล่าวประโยคนี้จบ

ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองรู้สึกตกใจเล็กน้อย

ร่างกายของเจ้า?

เมื่อเห็นผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองสงสัย เสี่ยวเฮ่ยก็ปล่อย ทักษะกายมารนิรันดร์ออกมาทันที!

เกลียวปราณมารสีดำหมุนวนรอบๆ ร่างของเสี่ยวเฮย!

เมื่อรู้สึกถึงปรามมารที่ออกมาจากร่างกายของเสี่ยวเฮย

ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองตกตะลึงอีกครั้ง

เขาสัมผัสได้ชัดเจน ออร่าบนร่างกายของเสี่ยวเฮยเกือบจะคล้าย กับออร่ามารในหุบเหวแห่งนี้!

มู่ฟู่เฉิงก็แทรกขึ้นมาในเวลานี้และกล่าวว่า “ให้ศิษย์พี่ของข้าเป็น ผู้นำทาง”

เมื่อได้ยินองค์ชายกล่าวเช่นนี้ ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองก็ พยักหน้า

เขาตระหนักดีว่ารุ่นเยาว์กลุ่มนี้ย่อมมีความคิดที่ดี และย่อมไม่ ประมาท

ยิ่งไปกว่านั้น องค์ชายมู่ฟู่เฉิงก็เป็นคนกล่าวออกมาเอง เขาจะไม่ เชื่อฟังได้อย่างไร?

มู่ฟู่เฉิงมองไปที่เสี่ยวเฮยแล้วถามว่า “ศิษย์พี่ เจ้าค้นพบอะไร ไหม?”

เสี่ยวเฮ่ยส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่ แต่วิญญาณชั่วร้ายตรงด้านนั้นดู เหมือนจะดึงดูดข้า เหมือนมันกำลังนำทางข้าไปที่ไหนสักแห่ง”

มู่ฟู่เฉิงพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม

กลุ่มคนทั้งหมดเริ่มก้าวไปข้างหน้า ติดตามเสี่ยวเฮย

พวกเขาทั้งหมดเข้าสู่หุบเขาสีดำ

ปราณจิตวิญญาณที่นี่เบาบางมาก

ดังนั้น ทุกคนพยายามรักษาปราณจิตวิญญาณไว้ตลอดเวลา

เพื่อเติมปราณจิตวิญญาณ เจ้าสามารถพึ่งพาโอสถได้เพียง เท่านั้น

ระหว่างทาง ซากศพของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายและสัตว์มารสามารถพบ เห็นได้ทุกที่

พวกเขาทั้งหมดเดินทางมาถึงทะเลสาบ

ทะเลสาบตรงหน้าคนเหล่านี้ ปราณมารชั่วร้ายสีดำหมุนวนอยู่ บนผิวน ้า!

ในทะเลสาบ พายุทอร์นาโดที่เกิดจากปราณมารกำลังก่อตัวขึ้น!

ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองกล่าวขึ้นมาทันที “ทุกคนระวังตัว ด้วย!”

เมื่อพายุทอร์นาโดสลายไป ก็เกิดเสียงคำรามดังลั่น!

สัตว์มารสิบตัวปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคน!

และสัตว์มารทั้งสิบตัวนี้ล้วนอยู่ในขอบเขตมหาจักรพรรดิขั้น ปลาย!

เมื่อเห็นสิ่งนี้ ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองจึงรีบจัดการสัตว์ มารทั้งหมดโดยตรง

ในความเป็นจริง ภายใต้สถานการณ์ปกติ มันเป็นหน้าที่ของรุ่น เยาว์ เพื่อพวกเขาได้รับประสบการณ์!

แต่เพราะตอนนี้เหลือเวลาไม่มากนักสำหรับพวกเขา

พวกเขาจะต้องตามเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนให้ทันโดยเร็ว ที่สุด

ความแข็งแกร่งของผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองนั้น เขาอยู่ถึง ครึ่งก้าวขอบเขตรวบรวมเต๋า

เพราะงั้นสัตว์มารขอบเขตเพียงเท่านี้ พวกมันจึงถุูกเขาจัดการ ได้ในพริบตา

เมื่อจัดการเรียบร้อยแล้ว ทุกคนรีบเดินหน้ากันต่อไป

เมื่อออกจากหุบเขาสีดำแห่งนี้แล้ว

ตรงหน้าต่อตาพวกเขา มีประตูที่ส่องแสงสว่างออกมาในความ มืด

ประตูสูงประมาณสิบจั้ง!

ดูเหมือนมันทำมาจากเหล็กสีดำ

อย่างไรก็ตาม ประตูนี้ถูกปิดอย่างแน่นหนา

หลังจากนั้นสักพัก กลุ่มที่เหลือก็มาถึงที่นี่ทั้งหมด

มู่ฟู่เฉิงมองไปที่ประตู แตะคางของเขาแล้วกล่าวว่า “ข้าคิดว่า ตราบใดที่พวกเราผ่านประตูนี้ เราก็จะไปถึงชั้นสองได้ใช่ไหม?”

เมื่อประโยคนี้สิ้นสุดลง

ประตูสีดำบานนี้กำลังเปิดออกอย่างช้าๆ ทันที!

หลังประตูไม่สามารถมองเห็นสิ่งใดได้เลย

เห็นเพียงวังวนที่สร้างจากปราณมารสีดำเท่านั้น!

ในตอนนี้เอง

ในวังวน มีมือยักษ์สองมือที่มีขนสีดำยื่นออกมาจากประตู!

สัตว์มารที่มีขนและเขี้ยวสีดำเดินออกมาจากประตูสีดำ

มันยืนอยู่หน้าประตูสีดำ

ทุกคนลงความเห็นอย่างชัดเจน

เป็นไปไม่ได้ที่จะผ่านประตูนี้ไป ถ้าไม่ได้เอาชนะมัน

ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองมองไปที่ผู้นำของกลุ่มอื่นแล้ว กล่าวว่า “มาร่วมมือกันเพื่อให้ได้รับชัยชนะอย่างรวดเร็วกันเถอะ”

สัตว์มารที่มีเขี้ยวสีดำนี้ มันอยู่ขอบเขตครึ่งก้าวภวังค์เทพเท่านั้น

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้เชี่ยวชาญขอบเขตภวังค์เทพต่างก็พยักหน้า และรีบวิ่งไปหาสัตว์มารพร้อมๆ กันทุกคน!

อย่างไรก็ตาม ขณะที่พวกเขาพุ่งเข้าไปใกล้สัตว์มาร

สัตว์มารเขี้ยวดำตัวนี้ก็ลืมตาขึ้นมา และดวงตาของมันก็เต็มไป ด้วยเส้นโลหิตสีแดง!

หลังจากนั้น ออร่าปราณเริ่มพุ่งสูงขึ้น!

มันเพิ่มระดับจากครึ่งก้าวขอบเขตภวังค์เทพ ไปอยู่ที่ขอบเขต ภวังค์เทพในทันที!