โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 395 เริ่มต้นการทดสอบ!
เมื่อฟังสิ่งที่ชายผมดำกล่าว
เย่ชิวไป่ก็รู้สึกโล่งใจ
เมื่อพิจารณาจากท่าทีของชายผมดำที่มีต่อเสี่ยวเฮยก่อนหน้านี้
ข้าคาดเดาได้ว่า เขาไม่มีทางทำอะไรที่เป็นอันตรายต่อเสี่ยวเฮย อย่างแน่นอน
แต่มู่ฟู่เฉิงไม่คิดเช่นนั้น
เขากำลังคิดอีกอย่าง
แม้ว่าเสี่ยวเฮ่ยจะได้รับอันตรายจากชายผมดำผู้นี้ แต่ความ แข็งแกร่งของพวกเขาจะทำสิ่งใดได้บ้าง?
เว้นแต่จะมีคนที่สามารถยับยั้งชายผมดำผู้นี้ได้ปรากฏตัวขึ้น
ดังนั้นมู่ฟู่เฉิงจึงแจ้งหลู่ฉางเซินด้วยจี้หยกทันที
เนื้อหาของข้อความมีดังนี้
เรียนท่านอาจารย์
ไม่เจอกันนาน ข้าคิดถึงท่านมาก แม้ว่าข้าอยากคุยกับท่านด้วย ตนเองจริงๆ ก็ตาม
แต่ตอนนี้ มีเรื่องเร่งด่วนมากที่ต้องอาศัยการแทรกแซงจากท่าน อาจารย์
ศิษย์พี่สี่ตอนนี้ถูกพาตัวไปโดยบุคคลลึกลับ บุคคลที่มีอำนาจ มาก บุคคลที่ไม่มีใครสามารถเอาชนะได้
แม้แต่บิดาของข้า เขาก็ไม่สามารถเอาชนะเขาได้เช่นกัน
แม้ว่าชายลึกลับคนนี้จะเรียกศิษย์พี่สี่ว่าจอมมาร แต่ศิษย์ก็ยังคง กังวล หากมีเลห์กลหรือเขาจงใจล่อลวงศิษย์พี่สี่ให้ทำอะไรบางอย่าง ผลที่ตามมาอาจเป็นหายนะ
เพื่อความปลอดภัย ข้าอยากจะขอให้ท่านอาจารย์เข้ามาดู
แน่นอนว่า ข้าจะไม่เปิดเผยความคิดของข้าต่ออีกฝ่ายในตอนนี้ ท่านอาจารย์สามารถเข้ามาอย่างเงียบๆ ได้ และถ้าไม่มีอะไรเกิดขึ้น ท่านก็จากไปอย่างเงียบๆ ได้เช่นกัน
ศิษย์มู่ฟู่เฉิงแสดงความเคารพท่าน ด้วยการรู้สึกขอบคุณท่าน อย่างสุดซึ้ง
ข้อความนี้ ค่อนข้างสุภาพใช่ไหม?
แน่นอน หลู่ฉางเซินซึ่งอยู่ห่างไกลในเขตแดนทุรกันดารไม่ สามารถหัวเราะหรือร้องไห้ได้ หลังจากเขาได้รับข้อความนี้
แต่ถึงอย่างนั้น
ข้าต้องบอกว่า มู่ฟู่เฉิงทำได้ดีทีเดียว
อย่างน้อยก็รู้ว่าอย่าเปิดเผยตัวเอง
ในจุดนี้เพียงอย่างเดียว มันก็ดีกว่าฝูงลูกสุนัขอย่างพวกเย่ชิวไป่ มากแล้ว!
ให้ตายเถอะ เมื่อคิดถึงสิ่งที่ไม่น่าพอใจเหล่านี้ ข้าอยากจะระเบิด หัวพวกเขาให้หมด…
ทันใดนั้น เขาก็กัดฟันและโยนพลั่วในมือทิ้งไปอย่างโมโห!
หลิวซื่อหลูเห็นฉากที่เกิดขึ้น จนทำให้เขาตกใจมากจนไม่กล้า ดื่มชา
อะไร อะไร อะไรอีก?
เกิดอะไรขึ้นอีก?
ใบหน้าของหลิวซื่อหลูเต็มไปด้วยคำถาม
ข้าจะไปหรือไม่ไปดี?
ถึงจะคิดเช่นนี้ แต่หลู่ฉางเซินยังคงฉีกมิติพื้นที่ออกจากกันและ มุ่งหน้าไปยังเขตแดนไร้พรมแดน
ไม่ว่าจะลำบากแค่ไหน แต่เพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับลูกศิษย์ของ เขา
เขายังคงต้องทำตามที่มู่ฟู่เฉิงบอกอยู่ดี
…
กลับมาที่แดนมาร
เย่ชิวไป่เดินมาหาชายผมดำก่อนผู้อื่น
ชายผมดำกล่าวว่า “ข้าจะไม่ใช้ขอบเขตของข้า ดังนั้นเจ้าก็ สามารถโจมตีข้าได้ตามใจชอบ ไม่ว่าเจ้าจะใช้วิธีการใด ตราบใดที่
ข้าเห็นว่ามันใช้ได้ เจ้าก็สามารถเข้าสู่ชั้นระดับกลางได้”
เมื่อได้ยินที่ชายผมดำบอก เย่ชิวไป่ก็พยักหน้า
เขาเก็บดาบชิงหยุนเข้าไป แล้วนำดาบไม้ออกมา
ชายผมดำเลิกคิ้วเล็กน้อย แล้วพยักหน้าอย่างลับๆ
เย่ชิวไป่รู้ว่าช่องว่างขนาดใหญ่ของขอบเขตไม่สามารถชดเชย ได้ ไม่ว่าจะใช้สิ่งใดก็ตาม
ดังนั้นเขาจึงอาศัยทักษะดาบและความเข้าใจในดาบเพียงอย่าง เดียวเพื่อต่อสู้กับชายผมดำ
เยี่ยม…ศิษย์พี่ของท่านจอมมารผู้นี้ยังคงมีความเข้าใจอยู่บ้าง
แต่คนกลุ่มใหญ่ที่อยู่ข้างหลังเขา ทั้งหมดไม่เข้าใจสิ่งที่เย่ซิวไป่ ทำ
“ทำไมเจ้าถึงได้เย่อหยิ่งเช่นนี้ ทำไมเจ้าถึงใช้เพียงแค่ดาบไม้?”
“เป็นไปได้ไหมที่เขาคิดว่า เขาสามารถผ่านการทดสอบด้วยดาบ ไม้ได้”
“นี่จะไม่ทำให้อีกฝ่ายโกรธและสังหารพวกเราทั้งหมดงั้นหรือ?”
อย่างไรก็ตาม ทั้งหลินเจี่ย,มู่ฉีเฉิงและมู่ชิงชิงไม่ได้กล่าวอะไร เห็นได้ชัดว่า พวกเขาเข้าใจเจตนาของเย่ชิวไป่
หลังจากนั้น
เย่ชิวไป่เริ่มเตรียมตัวโจมตี หลังจากเขาเห็นการพยักหน้าของ ชายผมดำ
เจตจำนงดาบพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า!
อาณาเขตดาบ!
เจตจำนงดาบรวมตัวกันราวกับว่ามันกลายเป็นมหาสมุทรอัน กว้างใหญ่ มันซัดสาดคลื่นดาบขนาดใหญ่กวาดไปทางชายผมดำ!
เมื่อรู้สึกถึงเจตจำนงดาบนี้
ชายผมดำแสดงความคิดเห็นออกมา “โอ้…บรรพจารย์ดาบ ศักดิ์สิทธิ์ ด้วยอายุเพียงเท่านี้นี้ เจ้าสามารถมาถึงขอบเขตบรรพ จารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ได้ แม้แต่ในหมู่ผู้ฝึกฝนดาบเขตแดนมิติโลก
ระดับสูง เจ้าก็สามารถจัดอันดับอยู่ในอัจฉริยะระดับกลางหรือระดับสูง ได้เลย”
“แต่รากฐานที่มั่นคงของเจ้าพิเศษกว่า มันเพียงพอที่จะอยู่ใน ระดับที่สูงมาก”
เย่ชิวไป่ยิ้มแล้วกล่าวว่า “ขอบคุณที่ท่านชื่นชม”
คำกล่าวเพิ่งหายไป
มหาสมุทรอันกว้างใหญ่ก็เต็มไปด้วยเจตจำนงดาบที่แตกต่างกัน ถึงสี่รูปแบบ!
ค่ายกลดาบสี่สมบูรณ์กับอาณาเขตดาบ!
ทั้งสองผสมผสานกันอย่างลงตัว!
ทำให้พลังแห่งเจตจำนงดาบเพิ่มขึ้นอีกครั้ง!
ในเวลาเดียวกัน ทักษะดาบไท่จูก็ถูกกระตุ้นขึ้นมา และเจตจำนง ของชีวิตไม่มีที่สิ้นสุดก็รวมอยู่ในดาบไม้ของเย่ชิวไป่!
อาณาเขตดาบซื่อเจ๋ไท่จู(ดาบสี่สมบูรณ์ผสานไท่จู) !
หลังจากนั้น เย่ชิวไป่ยังใช้ช้ทักษะดาบซิงหยุนเข้าร่วมด้วย!
ทักษะดาบต่างๆ ดูเหมือนมันจะผสมปนเปแตกต่างกัน
แต่ระดับของความเข้ากันนั้นสมบูรณ์แบบมาก!
ไม่มีแม้แต่นิดเดียวที่ทำให้รู้สึกขัดแย้ง!
ยิ่งกว่านั้น พลังของมันได้เพิ่มขึ้นมากกว่าหนึ่งระดับ!
เมื่อทุกคนรู้สึกถึงพลังนี้ ทำให้ใบหน้าของพวกเขาต่างก็เคร่ง ขรึม
เจตจำนงดาบนี้ การผสมผสานของพลังที่แตกต่างหลากหลาย แต่มันช่างสมบูรณ์แบบมาก!
หลินเจี่ย จางหยุนจงและผู้ฝึกฝนดาบคนอื่นๆ ต่างก็พยักหน้า เช่นกัน
ในแง่ของการใช้ดาบ เย่ชิวไป่คือสุดยอดอัจฉริยะอย่างแท้จริง
จิตวิญญาณดาบก็สมบูรณ์พร้อมเช่นกัน
อาจกล่าวได้ว่า เย่ชิวไป่เกิดมาเพื่อดาบโดยเฉพาะ!
หลังจากเห็นเย่ชิิวไป่ใช้ทักษะดาบเหล่านี้ ความประหลาดใจแวบ เข้ามาในดวงตาของชายผมดำเป็นครั้งแรก
ด้วยขอบเขตเพียงเท่านี้
เขาสามารถผสมผสานทักษะดาบระดับสูงและค่ายกลดาบเข้า ด้วยกันได้
เขาสามารถบรรลุระดับที่สมบูรณ์แบบ นี่ไม่ใช่สิ่งที่อัจฉริยะ ธรรมดาจะทำได้!
แน่นอนว่านี่เป็นเพราะรากฐานที่แข็งแกร่งมั่นคงของเย่ชิวไป่ นั่นเอง
หลังจากที่ชายผมดำได้เห็นสิ่งเหล่านี้แล้ว
การประเมินของเย่ชิวไป่ในจิตใจของชายผมดำเพิ่มขึ้นอีกครั้ง
และเมื่อดาบของเย่ชิวไป่ฟันลงมา
ชายผมดำเหยียดนิ้วออก
หลังจากนั้น เขาก็ต่อต้านการหลอมรวมพลังของดาบได้ด้วย ปลายนิ้ว!
ที่สำคัญ นิ้วไม่มีอาการสั่นไหวแม้แต่น้อย
ดูราวกับว่า ดาบของเย่ชิวไป่ช่างเบามาก!
อย่างไรก็ตาม ชายผมดำพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เยี่ยมมาก! เจ้า สามารถผ่านไปชั้นต่อไปได้”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ เย่ชิวไป่ก็ยิ้มออกมา เก็บดาบไม้ของเขาเข้าไปใน แหวนมิติ และโค้งคำนับเล็กน้อยไปที่ชายผมดำ
“ผู้อาวุโส ข้าขอรอศิษย์น้องของข้าได้ไหม?”
แต่ชายผมดำส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่จำเป็น หลังจากเข้าสู่ชั้น กลางและชั้นล่างแล้ว ทุกคนจะถูกเคลื่อนย้ายไปยังที่ต่างๆ แบบสุ่ม”
เมื่อฟังคำกล่าวนี้
เย่ชิวไป่พยักหน้าและก้าวเข้าไปในประตู
เขาหายเข้าไปในประตูทันทีอย่างไร้ร่องรอย
หือ…แค่นี้ก็ผ่านแล้วงั้นเหรอ?
ดูเหมือนว่ามันค่อนข้างง่าย
บางคนดูมีความสุขและเดินไปหาชายผมดำทันที
เขาเริ่มโจมตีออกมา
หนึ่งวินาทีเท่านั้น
แล้วเขาก็บินกลับไป!
ชายผมดำถอนนิ้วออกและกล่าวอย่างไม่แสดงอารมณ์ “ย ่าแย่ มาก เจ้ากลับไปซะเถอะ”
ต่อจากนั้น มีคนอีกสองสามคนไม่เชื่อและเข้าไปลองดู
แน่นอน พวกเขาต่างก็ล้มเหลวทุกคน
ในเวลานี้เอง
ทุกคนเริ่มที่จะเข้าใจแล้ว
การทดสอบนี้ จริงๆ แล้วมันยากอย่างมาก
ถ้าไม่ใช่คนระดับอัจฉริยะอย่างแท้จริง เขาจะไม่สามารถผ่านได้!
ในหมู่พวกเขา แม้แต่ผู้บัญชาการองครักษ์เกราะทองยังแทบจะ ไม่ผ่านเลย
หรืออีกนัยหนึ่ง การทดสอบนี้ไม่เกี่ยวกับสถานะ
แต่มันขึ้นอยู่กับความสามารถ!
หลังจากนั้น
ซือเฉิง,มู่ฟู่เฉิง,มู่ฉีเฉิงและคนอื่นๆ ต่างก็ดำเนินการทีละคน
ทุกคนต่างก็ผ่านไปได้
ในเวลาต่อมา
หลังจากที่ทุกคนได้ลองทดสอบแล้ว
ผู้คนส่วนใหญ่ไม่สามารถผ่านการทดสอบได้!
ผู้ที่ไม่ผ่านจะต้องออกจากแดนมารอย่างไม่เต็มใจ และทุกคนต่าง ก็รออยู่ด้านนอกของแดนมารแทน
หลังจากที่ทุกคนออกจากสถานที่แห่งนี้ไปจนหมด
ชายผมดำเงยหน้ามองขึ้นไปทางท้องฟ้า
ดวงตาของเขา ดูเหมือนจะเดินทางผ่านเขตแดนมิติโลกต่างๆ!
“ในที่สุดท่านจอมมารก็กลับมาแล้ว และมันเป็นเพียงเรื่องของ เวลาในตอนนี้…”
“เมื่อท่านจอมมารได้ฟื้นคืนพลัง วันนั้น มันจะเป็นวันตายของ เจ้า!”
…
ณ ตอนนี้
เสี่ยวได้เข้ามาสู่ห้องโถงมืดมิดที่เต็มไปด้วยปราณมาร!
YOU MAY ALSO LIKE
