โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 411
การทดสอบทั้งหมดของเสี่ยวเฮยสิ้นสุดลงแล้ว…
การทดสอบสี่ระดับแรกคือกระดูก เลือดเนื้อ เส้นเอ็นและผิวหนัง!
การทดสอบทั้งสี่ระดับนั้น มันทำให้กายเนื้อของเสี่ยเฮยเปลี่ยนแปลงไปทั้งหมดหรือกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ มันทำให้ร่างกายของเสี่ยวเฮยแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก!
ที่ผ่านมากายเนื้อของเสี่ยวเฮยเทียบเท่าขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิ…
แต่ตอนนี้กายเนื้อของเขาเทียบได้กับขอบเขตมหาจักรพรรดิแล้ว!
ส่วนการทดสอบระดับที่ห้าคือ การต่อสู้กับชายหนุ่มร่างเงาที่ดูเหมือนกับเสี่ยวเฮยทุกประการ
แต่ระดับที่ห้าจะเรียกว่าการทดสอบ มันก็กล่าวได้ไม่เต็มปากนัก…
อันที่จริงมันคือการชี้แนะ!
ชายหนุ่มร่างเงาชุดทักษะหมัดและทักษะการต่อสู้
ด้วยเหตุผลบางประการ ทักษะหมัดชุดนี้ มันให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างมากในระหว่างการต่อสู้
ดังนั้น ในการต่อสู้กับชายหนุ่มร่างเงา เขาสามารถเรียนรู้มันได้อย่างรวดเร็ว
ชื่อของทักษะหมัดนี้มักจะอยู่ในใจของเขาตลอดเวลา
หมัดมารจุติ…
ทักษะนี้แบ่งออกเป็นสี่ชุดสี่หมัด
หมัดพั่วเทียน(ทำลายสวรรค์)
หมัดฉื่อเทียน(สังหารสวรรค์)
หมัดฟู่เทียน(พิชิตสวรรค์)
หมัดซ่างเทียน(กลบฝังสวรรค์)
แน่นอนว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเสี่ยวเฮย เขาแทบจะไม่สามารถใช้หมัดพั่วเทียน ซึ่งเป็นหมัดแรกได้เลย
หลังจากที่เขาผ่านการทดสอบทั้งห้าครั้งแล้ว
รางวัลสูงสุดสำหรับเสี่ยวเฮย มันไม่ใช่แค่การเปลี่ยนแปลงกายเนื้อและทักษะหมัดชุดนี้เท่านั้น
เขายังได้มีชิ้นส่วนความทรงจำเพิ่มเติมและ…วิธีควบคุมแดนมาร!
….
เมื่อเห็นว่าผู้ที่ออกมาคือเสี่ยวเฮย…
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “ออร่าปราณของศิษย์น้องสี่แข็งแกร่งยิ่งกว่าเก่า”
ยิ่งเห็นฉากนี้ มู่ฟู่เฉิงยิ่งสงสัยมากขึ้นเกี่ยวกับภูมิหลังของศิษย์พี่สี่คนนี้
ส่วนซือเฉิง เขาถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ออร่าปราณอันทรงพลังเช่นนี้
มันสามารถปราบเผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายนอกเขตแดนได้ทันที ที่เจ้าปรากฏตัว!
มันรวมไปถึงเผ่าพันธ์ุชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางด้วย!
ในตอนนี้ สถานการณ์เริ่มพลิกกลับแล้ว!
เผ่าพันธ์ุชั่วร้ายนอกเขตแดนมองดูชายชุดดำ พวกมันสังเกตเห็นสายตาของชายที่ปรากฏตัวออกมาด้วยคิ้วที่ขมวด…
ดวงตาของชายผู้นี้ ช่างเย็นชาไร้อารมณ์ใดๆ!
ราวกับว่าการมองเผ่าพันธ์ุชั่วร้าย มันเหมือนกับการมองมด!
“เจ้าเป็นใครกันแน่…”
การยับยั้งสายเลือดที่ทรงพลังเช่นนี้!
มันไม่ใช่สิ่งที่สามารถปรากฏในเขตแดนมิติโลกระดับต่ำได้อย่างแน่นอน!
เจ้าต้องรู้ก่อนว่า พวกมันมีร่องรอยของเผ่าปีศาจ(กุ่ยซู)!
ในความเห็นของพวกมัน แม้แต่สายเลือดอันสูงส่งที่อยู่ในตัวยังถูกยับยั้งอย่างเด็ดขาด
คนแบบนี้…ไม่สามารถเป็นคนพื้นเมืองจากเขตแดนมิติโลกระดับต่ำได้อย่างแน่นอน!
ในตอนนี้ เสี่ยวเฮยไม่ได้กล่าวสิ่งใด แต่เขามองไปที่เย่ชิวไป่ ซือเฉิงและมู่ฟู่เฉิง
ทันใดนั้น ความเฉยเมยในดวงตาของเขาเหมือนกับหิมะแรกละลาย…
เสี่ยวเฮยแสดงรอยยิ้มที่จริงใจของเขาอีกครั้ง
“ศิษย์พี่และศิษย์น้อง ข้าทำให้พวกเจ้ากังวลแล้ว”
เย่ชิวไป่ยิ้ม ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร เมื่อมองดูเจ้าแล้ว แสดงว่าความแข็งแกร่งของเจ้าต้องพัฒนาขึ้นมากแน่ๆ”
เมื่อเห็นการพัฒนาของเสี่ยวเฮย สิ่งนี้ทำให้เย่ชิวไป่ทำอะไรไม่ถูกอย่างมาก
เขาคือศิษย์พี่ใหญ่ของศาลาเฉาถัง!
เขาคือผู้ที่ต้องปกป้องศิษย์น้องทั้งหลาย!
แต่ตอนนี้คืออะไร? ศิษย์น้องชายและศิษย์น้องหญิงของเขาทุกคน ดูเหมือนขอบเขตจะแข็งแกร่งมากกว่าเขา…
สิ่งนี้ทำให้เย่ชิวไป่รู้สึกเขินอายมาก…
อย่างไรก็ตาม เขาก็มีความสุขกับการเติบโตของพวกเขาเช่นกัน
เสี่ยวเฮยยิ้มออกมาและเกาหัว…
เมื่อเห็นฉากสนทนานี้
เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายนอกเขตแดนหันไปมองที่เย่ชิวไป่ด้วยสายตาที่หวาดกลัวมาก
ศิษย์พี่?
ชายที่น่าสะพรึงกลัวผู้นี้…คือศิษย์น้องของมดพวกนี้จริงๆ งั้นเหรอ?
มู่ชิงชิงและคนอื่นๆ พวกเขามองฉากนี้ด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย
เมื่อแรกเข้าสู่แดนมาร…
พวกเขาได้ค้นพบแล้วว่า ประสบการณ์ชีวิตของเสี่ยวเฮยนั้นไม่ธรรมดา
ในแดนมารแห่งนี้ ดูเหมือนว่าสัตว์มารทุกตัวจะถือว่าเสี่ยวเฮยเป็นดั่งราชา!
แม้แต่ชายผมดำที่มีขอบเขตอันไม่อาจหยั่งรู้ เขายังเรียกเสี่ยวเฮยว่าท่านจอมมาร!
ในตอนนี้เสี่ยวเฮยปรากฏตัวอีกครั้งและดูเหมือนว่า เขาจะกลายเป็นตัวตนที่ไม่อาจเอื้อมได้สำหรับพวกเขาแล้ว
การแพร่กระจายของปราณมารศักดิ์สิทธิ์อันมืดมิด…
แถมยังยับยั้งสายเลือดของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางหลายตัวบนท้องฟ้า!
เจี้ยนหวู่เฟิง ราชครูและผู้มีอำนาจคนอื่นๆ ขอบเขตรวบรวมเต๋า พวกเขาก็เห็นฉากนี้เช่นกัน
ราชครูรู้สึกประหลาดใจในตอนแรก หลังจากนั้นเขาก็มีความสุข
ไม่ว่ายังไง…
องค์ชายก็ได้กลายมาเป็นศิษย์น้องของบุคคลผู้นี้แล้ว
ขนาดลูกศิษย์ยังมีความแข็งแกร่งที่ทรงพลังเช่นนี้
แล้วอาจารย์ของเขาจะแข็งแกร่งทรงพลังมากขนาดไหน?
เยี่ยมาก…ฝ่าบาทได้พบกับพันธมิตรที่แข็งแกร่งจริงๆ!
แน่นอนว่า เจี้ยนหวู่เฟิงก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน
เดิมที…เขายังกังวลว่าจะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเสี่ยวเฮยหรือไม่?
ถ้ามีบางอย่างเกิดขึ้น ข้ากลัวว่าผู้อาวุโสคนนั้น เขาอาจทำบางสิ่งที่น่าสะพรึงกลัว!
ก่อนหน้านี้ เขาเพียงคนเดียว…กวาดล้างกองกำลังชั้นหนึ่งออกไปถึงสามกองกำลัง…
และใช้เวลาไปไม่ถึงหนึ่งวัน…
ความแข็งแกร่งแบบนี้ มันอาจเป็นสิ่งที่แม้แต่เจ้าเหนือหัวของเขตแดนไร้พรมแดน จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ไร้ขอบเขต เขาก็ไม่สามารถทำได้อย่างแน่นอน
เฮ้อ…โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
แต่ว่า
เป็นไปตามคาด ลูกศิษย์อาวุโสคนนั้นมันช่าง…
เขาไม่เพียงแต่มีนักดาบที่ทรงพลังอย่างเย่ชิวไป่เท่านั้น
เขายังฝึกฝนคนอย่างเสี่ยวเฮยอีกด้วย
ผู้อาวุโสคนนั้น ช่างไม่ง่ายดายเลยจริงๆ!
ในตอนนี้เอง
เสี่ยวเฮยมองไปที่เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนที่อยู่ด้านล่างและกล่าวว่า “เดี๋ยวข้าค่อยเล่าให้พวกเจ้าฟังเรื่องของข้าทีหลัง ตอนนี้ให้ข้าจัดการกับสถานการณ์ในตอนนี้ก่อน”
เมื่อเขาพูดประโยคนี้
การแสดงออกทางสีหน้าของเสี่ยวเฮยไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ราวกับว่า…เขาแค่กำลังกล่าวถึงเรื่องธรรมดาๆ
เมื่อได้ยิินที่เขาพูด เย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ก็ยิ้มและพยักหน้าอย่างยินดี
ส่วนการแสดงออกของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนเปลี่ยนไปอย่างมาก!
เพียงแค่เขาปรากฏตัวเท่านั้น
เขายังยับยั้งสายเลือดของพวกมันจนหมด!
แล้วพวกมันจะต้านทานสิ่งนี้ได้อย่างไร?
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางตัวหนึ่งกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “พวกข้าคือเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายแห่งเขตแดนมิติโลกระดับกลาง! เรามีสายเลือดของเผ่าปีศาจ! ข้าหวังว่าเจ้าจะปล่อยให้เรามีชีวิตอยู่และเจ้าจะได้รับรางวัลแห่งความเมตตานี้ในอนาคตอย่างแน่นอน!”
“เผ่าปีศาจ?”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ ดวงตาของเสี่ยวเฮยเย็นชามากขึ้นอีกครั้ง
เหมือนเทพมารที่ครองโลก!
“พวกเจ้าเป็นเพียงกองกำลังชั้นหนึ่งระดับต่ำสุดในเขตแดนมิติโลกระดับกลาง แถมร่องรอยสายเลือดของเผ่าปีศาจ พวกเจ้ายังมีน้อยมากจนน่าเวทนา”
“ข้าอยากรู้นักว่า ในหมู่พวกเจ้าทั้งหมด มีกี่ตัวที่สายเลือดของเผ่าปีศาจปรากฎออกมา?”
“เมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าจะยกอ้างเผ่าปีศาจมาเพื่อประโยชน์อะไร?”
เมื่อได้ฟังสิ่งที่เสี่ยวเฮยกล่าวแล้ว…
การแสดงออกของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนทั้งหมดเปลี่ยนไปอย่างมาก!
เจ้าสามารถเข้าใจสถานการณ์ของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายได้อย่างดีถึงขนาดนี้ เจ้าเป็นใครกันแน่?
เสี่ยวเฮยหยุดพูดเรื่องไร้สาระทั้งหมด
ไม่ว่าศัตรูจะมีสายเลือดเผ่าปีศาจหรือต่อให้เป็นเผ่าปีศาจมาเองก็ตาม
แล้วไงล่ะ?
ถ้าเจ้าต้องการทำร้ายเพื่อนศิษย์พี่น้องของข้า ถ้าเจ้าต้องการทำร้ายผู้คนจากศาลาเฉาถัง!
ข้า…เสี่ยวเฮยจะถือว่า เจ้าเป็นศัตรูที่ต้องชดใช้ด้วยความตายเท่านั้น!
ในวันนี้…
ศาลาเฉาถัง…คือบ้านของข้า
เจ้าทำร้ายครอบครัวของข้า
ข้าจะไม่มีวันให้อภัย!
ทุกคนเห็นเสี่ยวเฮยยื่นมือออกมา
ภายใต้สายตาที่หวาดกลัวของทุกคน!
แสงศักดิ์สิทธิ์สีดำเหล่านั้นรวมตัวกันอยู่ในฝ่ามือของเสี่ยวเฮย!
แสงศักดิ์สิทธิ์เริ่มใหญ่ขึ้นจนมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า!
มันค่อยๆ กลายเป็นเครื่องโม่หินสีดำขนาดใหญ่!
โม่หินสีดำถูกแขวนไว้บนท้องฟ้าเหนือเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนต!
หลังจากนั้น โม่หินสีดำเริ่มหมุนอย่างรวดเร็ว!
ปราณมารพลุ่งพล่านอย่างบ้าคลั่ง!
ในตอนนี้เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนทุกระดับที่อยู่ที่นี่ทั้งหมด
ภายใต้การหมุนของโม่หินสีดำ!
เกิดการแตกของเส้นเลือดทั่วร่างกายและเลือดไหลออกมาอย่างต่อเนื่อง!
เลือดถูกดูดกลืนโดยโม่หินสีดำอย่างบ้าคลั่ง!
ในตอนนี้
แม้ว่าเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางจะพยายามต่อต้านแล้วก็ตาม
แต่มันไม่สามารถต้านทานได้แม้เพียงเวลาหนึ่งลมหายใจและเลือดของมันก็ไหลออกมาเช่นกัน!
เลือดถูกสูบออกจากร่างกาย จนมันกลายเป็นเหมือนมัมมี่ในทันที!
แต่ถึงยังไงมันก็ยังไม่ตาย…เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางกัดฟันและต่อต้านอย่างบ้าคลั่ง โดยปล่อยพลังกล้ามเนื้อของพวกมันออกมาทั้งหมดในตอนนี้!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ เสี่ยวเฮยก็แค่นเสียงอย่างเย็นชา
เขาใช้ฝ่ามือกดลงเล็กน้อย
โม่หินสีดำก็หมุนเร็วยิ่งขึ้น!
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางทนต่อไปไม่ไหว มันส่งเสียงโหยหวนอย่างน่าสังเวชใต้โม่หิน!
เลือดจำนวนนับไม่ถ้วนถูกดูดซับออกจากร่างกายของมันทันที!
ภายใต้การกระทำของเสี่ยวเฮย
กลุ่มเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนไม่มีโอกาสต้านทานแม้แต่น้อย
พวกมันทั้งหมดถูกสังหารหมู่!
(ป.ล.ผู้แต่ง…ตอนนี้เสี่ยวเฮยเป็นเจ้าแห่งแดนมารและเขาสามารถควบคุมพลังของแดนมารได้ในขั้นต้น)
YOU MAY ALSO LIKE
