โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 423 เดินทางไปกับเจิ้นหนี่
สงครามกำลังจะมาแล้ว…
ผนึกยับยั้งที่อยู่อีกด้านหนึ่งของภูเขาหลินเจี่ยกำลังจะถูก ทำลาย!
เขตแดนไร้พรมแดนทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียวและเข้าสู่ภาวะพร้อม ทำสงคราม!
ผู้อาวุโสทุกคนที่เก็บตัว ผู้อาวุโสสูงสุดหรือผู้มีอำนาจที่เดินทาง ไปต่างเขตแดน ถ้าพวกเขาไม่ออกจากการเก็บตัวก็กลับมาที่เขต แดนไร้พรมแดนกันทุกคน
เพื่อเข้าร่วมสงครามในครั้งนี้!
และในเขตแดนเล็กๆ เขตแดนอื่น
แม้ว่าจะมีการสนับสนุนจากราชวงศ์ไร้ขอบเขตแล้วก็ตาม
แต่มันเป็นไปไม่ได้ที่จะต่อต้านพวกมันทั้งหมด
มีหกเขตแดนแล้ว…ที่ทั้งหมดถูกครอบครอง!
แน่นอนว่า ผู้ฝึกตนเผ่ามนุษย์ทุกคนในเขตแดนที่ถูกยึดครอง พวกเขาต่างถูกใช้เป็นอาหารทั้งหมด…
ข่าวล่าสุดนี้ มู่ฟู่เฉิงเป็นผู้มาแจ้ง…
เขาได้รับคำสั่งเป็นการส่วนตัวจากจักรพรรดิมู่เจิ้งถิง
กลุ่มผู้แข็งแกร่งภายใต้ขอบเขตรวบรวมเต๋าลงมา พวกเขาจะถูก แยกออกเป็นกลุ่มๆ โดยที่กลุ่มทั้งหมดจะถูกนำโดยผู้แข็งแกร่ง
ขอบเขตรวบรวมเต๋า เพื่อสนับสนุนเขตแดนที่ถูกโจมตีโดยเผ่าพันธุ์ ชั่วร้าย!
ส่วนเขตแดนทั้งหกที่ถูกยึดครองแล้ว
ราชวงศ์ไร้ขอบเขตจะทิ้งมันไว้ชั่วคราวก่อน
เหตุผลเพราะ…
พวกเขามีคนไม่พอ!
ภูเขาหลินเจี่ยยังคงต้องการผู้ที่แข็งแกร่งเพื่อปกป้องมันอยู่
สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือ…ป้องกันไม่ให้เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขต แดนรุกรานต่อไป!
จากนั้นสิ่งที่เขตแดนไร้พรมแดนจะต้องเผชิญในตอนนี้ ไม่ใช่แค่ เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายที่ถูกผนึกไว้นอกภูเขาหลินเจี่ยเท่านั้น
มันยังมีเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายที่มาจากด้านนอกอีกมากมาย!
ถ้าเราป้องกันได้ไม่ดี…พวกเขาถูกโจมตีกระหนาบทั้งสองทาง!
นี่เป็นฉากที่ราชวงค์ไร้ขอบเขตไม่อยากเห็นมันเกิดขึ้น…
เย่ชิวไป่ที่เพิ่งกลับมา หลังจากได้ยินข่าวนี้ เขากล่าวว่า “เราต้อง ไปด้วย?”
มู่ฟู่เฉิงกล่าวด้วยใบหน้าขมขื่นว่า “ไม่ใช่เจ้าที่จะไป แต่ข้า ต่างหากที่ต้องไป ท้ายที่สุดแล้ว เจ้าไม่ใช่คนของเขตแดนไร้พรมแดน แม้แต่บิดาของข้าก็ไม่สามารถออกคำสั่งกับเจ้าโดยตรงได้”
หงหยิงที่อยู่ด้านข้างยิ้มแล้วกล่าวว่า “บิดาของเจ้าก็ตั้งใจที่จะให้ เราไปด้วยเหมือนกันไม่ใช่หรือ?”
“เขารู้ว่าเจ้าเป็นศิษย์น้องของเรา ตราบใดที่เขาส่งเจ้าออกไป เรา ก็ไม่สามารถปฏิเสธได้ตามธรรมชาติ”
มู่ฟู่เฉิงพยักหน้าและกล่าวว่า “นั่นคือความจริง เขาบอกว่า…เขา ต้องการให้ข้าออกไปบ่มเพาะข้างนอกสักหน่อย เพื่อที่ข้าจะได้ แข็งแกร่งขึ้นเมื่อสงครามเริ่มต้นขึ้น”
สำหรับตัวตนอย่างมู่ฟู่เฉิงนั้น
หากบิดาให้เขาทำสิ่งที่อันตรายเช่นนี้
มู่ฟู่เซิงกล่าวว่า เขารู้สึกเสียใจมาก…
ท่านเป็นบิดาทางสายเลือดของข้าจริงๆ หรือเปล่า!?
ซือเฉิงถามว่า “แล้วเราควรไปที่เขตแดนไหนก่อนดี?”
เสี่ยวเฮยลูบมือและยิ้มกล่าวว่า “ข้าแค่อยากจะทดสอบว่าข้า แข็งแกร่งแค่ไหนเท่านั้น”
หงหยิง หนิงเฉินซินและเย่ชิวไป่ก็มองมู่ฟู่เฉิงด้วยรอยยิ้มเช่นกัน
เมื่อเห็นว่าศิษย์พี่ทั้งหมดไม่มีใครปฏิเสธเลย
มู่ฟู่เฉิงคงจะโกหก…ถ้าเขาบอกว่าเขาไม่รู้สึกซาบซึ้งแม้แต่ น้อย…
หลังจากนั้น เขาก็กล่าวออกมาว่า “เราจะไปที่เขตแดนราตรี เยือกแข็ง(หานเย่ว)”
“กลุ่มนี้นำโดยผู้อาวุโสสูงสุดนิกายดาบดาวตก…เหอซือเต๋า”
เหอซือเต๋าอยู่ครึ่งก้าวปรมาจารย์เต๋าดาบ(เจี้ยนเต๋า) ในเวลา เดียวกัน เขายังเป็นผู้แข็งแกร่งขั้นแรกขอบเขตรวบรวมเต๋า!
เขตแดนราตรีเยือกแข็งคือเขตแดนที่ค่อนข้างอ่อนแอในหมู่เขต แดนมิติโลกระดับต ่า
แน่นอน…ไม่ว่ามันจะอ่อนแอแค่ไหน แต่มันก็ยังแข็งแกร่งกว่าเขต แดนวิญญาณสวรรค์และเขตแดนทุรกันดารเล็กน้อย
ท้ายที่สุดแล้ว เขตแดนราตรีเยือกแข็งคือเขตแดนที่มีผู้แข็งแกร่ง ขอบเขตภวังค์เทพนั่งประจำการอยู่
บุคคลนี้ผู้คือผู้นำกองกำลังที่ปกครองเขตแดนราตรีเยือกแข็ง และเป็นอดีตจักรพรรดิของจักรวรรดิราตรีเยือกแข็ง
เย่ชิวไป่ถามว่า “เราจะออกเดินทางเมื่อไร?”
ยังไม่ทันที่มู่ฟู่เฉิงจะกล่าวตอบ
ชายชราผู้หนึ่งซึ่งมีดาบอยู่บนหลัง เขาเดินเข้ามาจากนอกประตู แล้วกล่าวอย่างใจเย็นว่า “ตอนนี้…เราออกเดินทางกันได้เลย”
หลินเจี่ยก็ยืนอยู่ข้างหลังชายชราเช่นกัน
เห็นได้อย่างชัดเจนว่า
หลินเจี่ยจะเข้าร่วมในการเดินทางครั้งนี้ด้วย
บางคนมองหน้ากันแล้วลุกขึ้นยืนอย่างช่วยไม่ได้
ไม่มีทางเลือกอื่น…ข้าต้องไปทำงานได้แล้ว
แต่คิดอีกด้าน มันก็เป็นเรื่องดี…ตอนนี้ข้าไม่มีอะไรทำ ข้าเพียง แค่ออกไปฝึกฝน เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งของข้าได้อย่างรวดเร็ว!
หลังจากนั้น…
พวกเขาทั้งหมดก็ออกไป
ด้านนอกคฤหาสน์ มีเรือบินลำใหญ่จอดอยู่!
มีรูปแบบค่ายกลอวกาศหลายแบบสลักอยู่บนเรือบิน!
ที่สำคัญ เรือบินดูเหมือนว่ามันจะทำจากวัสดุพิเศษด้วย
ระดับของมันย่อมไม่ต ่าทรามอย่างแน่นอน!
ขณะที่อยู่บนเรือบิน…
เย่ชิวไป่ ซือเฉิงและเสี่ยวเฮย ทั้งสามต่างก็เห็นร่างที่คุ้นเคย
หญิงสาวผู้นี้มีรูปร่างที่ร้อนแรง นางสวมชุดกี่เพ้าสีม่วง ซึ่งเผยให้ เห็นร่างกายที่โค้งไหวราวกับงูน ้า
ริมฝีปากแดงเพลิง…คิ้วดั่งใบหลิว
แววตานางมีประกายแววาวเหมือนดาราและมีจุดไฝอยู่ใต้ดวงตา
นางมีเสน่ห์อย่างยิ่ง!
หญิงสาวผู้นี้…เมื่อดูจากรูปร่างหน้าตาของนางเพียงอย่างเดียว นางมีความงดงามพอๆ กับมู่จือชิงและ หงหยินอย่างแน่นอน
เพียงแต่ว่า…อารมณ์ของพวกนางแตกต่างกัน
ซือเฉิงรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยและกล่าวว่า “เจ้าคือ…หอการค้า เสินหยิงนี่ ทำไมเจ้าถึงมาอยู่ที่นี่”
หญิงสาวผู้นี้ไม่ใช่ใครอื่น…นอกจากเจิ้นหนี่(นักบุญหญิง ศักดิ์สิทธิ์) ของหอการค้าเสินหยิง…ตงเสี่ยวฉิน!
ทุกคนเห็นตงเสี่ยวฉินปิดปากนาง แล้วหัวเราะเบาๆ
นางดูมีเสน่ห์และบริสุทธิ์มาก เวลาเห็นท่าทางของนางเช่นนี้…
เปรียบเสมือนดอกบัวสีเขียวที่ปราศจากโคลน…
ท่าทางที่ตรงกันข้ามกันโดยสิ้นเชิงทั้งสองนี้….มันช่างลงตัวอย่าง มากถ้ามาจากตงเสี่ยวฉิน!
ตงเสี่ยวฉินตอบว่า “เจ้าจำชื่อข้าไม่ได้ด้วยซ ้า?”
ซือเฉิงเกาหัวของเขาอย่างเขินอายเมื่อได้ยินนางตอบ
“ข้า…ตงเสี่ยวฉิน”
หลังจากแนะนำตัวเองแล้ว ตงเสี่ยวฉินกล่าวว่า “ที่ข้ามาอยู่ที่นี่ เพราะข้าเป็นสมาชิกของปฏิบัติการในครั้งนี้ด้วย”
เย่ชิวไป่กล่าวว่า “แม่นางตง เจ้าไม่อยู่ภายใต้อำนาจของราชวงศ์ ไร้ขอบเขตไม่ใช่เหรอ?”
ตงเสี่ยวฉินพยักหน้าและกล่าวว่า “นั่นคือเรื่องจริง การมาร่วมใน ครั้งนี้ ข้าเป็นผู้ร้องขอเอง”
“ทำไมล่ะ?”
“ในเขตแดนราตรีเยือกแข็ง เรามีธุรกิจของหอการค้าเสินหยิงอยู่ ด้วย ในตอนนี้เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดนได้บุกเข้ามาแล้ว มันเป็น เรื่องธรรมดาที่เราจะต้องเข้าไปช่วยแก้ปัญหา”
หลังจากได้ยินที่นางกล่าวแบบนี้ ทุกคนก็เข้าใจได้ทันที
แท้จริงแล้ว ธุรกิจของหอการค้าเสินหยิงนั้นกระจายไปทั่วเขต แดนมิติโลกระดับต ่าเกือบทั้งหมด!
แน่นอนว่า…เขตแดนราตรีเยือกแข็งย่อมไม่มีข้อยกเว้น
ส่วนเขตแดนทุรกันดารและเขตแดนวิญญาณสวรรค์นั้น
มันเป็นเพราะทรัพยากรมีน้อยและความแข็งแกร่งยังอ่อนแอมาก เกินไป
หอการค้าเสินหยิงจึงไม่ต้องการเสียเวลาและทรัพยากรในการ พัฒนาตลาดที่นั่น
ตงเสี่ยวฉินโบกแขนที่ราวกับรากบัวสีขาวอันอ่อนโยนของนาง แล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “อย่ามองข้าแบบนี้ ข้าไม่ได้อ่อนแอนะ”
หลินเจี่ยที่ยืนอยู่ด้านข้างกล่าวเสริมขึ้นมาว่า “แท้จริงแล้ว เจิ้นห นี่ผู้นี้ยังเป็นที่รู้จักในฐานะอัจฉริยะ นางไม่ได้ใช้โอสถเพื่อยกระดับ แต่ นางมาถึงขั้นกลางขอบเขตมหาจักรพรรดิด้วยตัวของนางเอง”
เมื่อได้ยินที่หลินเจี่ยบอก…เรื่องนี้ทำให้ทุกคนประหลาดใจจริงๆ
เหอซื่อเต๋า…ผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายดาวตกกล่าวว่า “ข้าว่า พวกเจ้าค่อยพูดคุยรำลึงความหลังตอนที่เราขึ้นเรือบินก่อนเถอะ
เรื่องนี้เป็นเรื่องเร่งด่วน ตอนนี้สงครามจะปะทุขึ้นในเขตแดนไร้ พรมแดนเมื่อใดก็ได้ ดังนั้นเราจึงต้องรีบไป”
ทุกคนพยักหน้าและขึ้นเรือบินทันที
เรือบินลำนี้ช่างดูยอดเยี่ยมมาก
แน่นอนว่า…ความเร็วของเรือบินลำนี้นั้น มันเร็วมากเช่นกัน!
แม้แต่เรือบินชั้นยอดของราชวงค์ไร้ขอบเขตก็ยังอ่อนแอกว่า เล็กน้อย
มู่ฟู่เฉิงถอนหายใจกล่าวว่า “หอการค้าเสินหยิงของเจ้ามี รากฐานที่ลึกซึ้งจริงๆ”
ตงเสี่ยวฉินหัวเราะเบาๆ แล้วตอบว่า “ข้าคิดว่า ท่านควรกระชับ ความร่วมมือกับหอการค้าเสินหยิงของเราให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น หลังจากที่
ท่านขึ้นเป็นจักรพรรดิเถอะ”
มู่ฟู่เฉิงไม่ได้หลงกลในอุบายนี้ เขาส่ายหัวแล้วตอบว่า “ผู้ที่ขึ้น ครองบัลลังก์ ยังไม่รู้ว่าเป็นข้าหรือไม่?”
สองวันของการเดินทางในรั้งนี้…
บางทีพวกเขาอาจจะโชคดี พวกเขาไม่เจอพายุอวกาศเลย
และอีกสองวันต่อมา เรือบินก็ได้มาถึงเขตแดนราตรีเยือกแข็ง เรียบร้อยแล้ว
เมื่อมาถึงเขตแดนราตรีเยือกแข็ง…
อารมณ์ของทุกคนได้รับการกระตุ้นจนถึงจุดสูงสุดแล้ว
ตอนที่เรือบินมาถึงนอกเขตแดนราตรีเยือกแข็งนั้น
ด้วยตาเปล่า พวกเขาเห็นได้ว่ารอบนอกของเขตแดนราตรีเยือก แข็งปกคลุมไปด้วยหมอกสีดำอันหนาทึบ!
ในหมอกดำอันมืดมิด…พลังชั่วร้ายช่างท่วมท้น!
เมื่อเห็นฉากนี้ ดวงตาของเหอซื่อเต๋าก็แสดงจิตสังหาร และ เจตจำนงดาบครึ่งก้าวปรมาจารย์เต๋าดาบของเขาก็ถูกปล่อยออกมา โดยไม่รู้ตัว!
“พวกเจ้าระวังตัวด้วย ตอนนี้…เข้าไปในเขตแดนกันเถอะ!”