โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 425 การกลับมา!
เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายนอกเขตแดนที่บุกมาเขตแดนราตรีเยือกแข็ง ไม่ได้ทรงพลังมากนัก…
อย่างไรก็ตาม ฝ่ายตรงข้ามยังคงมีเผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายระดับเซื่ย หวาง(ราชา) หนึ่งตัวและระดับเซี่ยเจียง(ขุนพล)สิบตัว
ในหมู่พวกมันมีระดับถงหลิง(ควบคุม)และเซี่ยปิง(ทหาร) นับไม่ ถ้วน
พูดตรงๆ…
มันเหนือความคาดหมายอย่างมาก นึกไม่ถึงว่าเขตแดนราตรี เยือกแข็งยังสามารถคงอยู่ได้นานเช่นนี้
หานเฉียนเย่กล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ทุกวันนี้ ทรัพยากร ด้านสนับสนุนของพวกเรากำลังเหลือน้อย ไม่ว่าจะเป็นโอสถ ยันต์ และค่ายกลต่างๆ มันก็ขาดแคลนมากขึ้นไปอีก”
เหอซื่อเต๋าพยักหน้ารับทราบ
หลังจากมองไปที่หานเฉียนเย่มาระยะหนึ่งแล้ว
เขาค้นพบว่า…หานเฉียนเย่ถึงขีดจำกัดแล้ว ปราณจิตวิญญาณ ในร่างกายของเขาแย่มาก และลมหายใจของเขาก็แผ่วเบามากยิ่ง กว่า
ในตอนที่ เหอซือเต๋ากำลังคิดว่า เขาจะแก้ปัญหานี้ได้อย่างไร?
ทันใดนั้น ตงเสี่ยวฉินก็ลุกขึ้นและกล่าวเบาๆว่า “ไม่ต้องกังวล เรื่องทรัพยากร ข้าจะจัดการมันเอง”
ทุกคนมองไปที่ตงเสี่ยวฉินแล้วพยักหน้า
ตงเสี่ยวฉินคือเจิ่นหนี่(นักบุญหญิงศักดิ์สิทธิ์) ของหอการค้าเสิน หยิง
อาจกล่าวได้ว่า แม้แต่ราชวงศ์ไร้ขอบเขตก็ยังไม่มีทรัพยากรทาง การเงินที่แข็งแกร่งเท่ากับหอการค้าเสินหยิง
เมื่อตงเสี่ยวฉินกล่าวเช่นนั้น เรื่องทรัพยากรก็สามารถแก้ไขได้
มู่ว่านเอ๋อยังกล่าวติดตลกจากด้านข้างว่า “ข้าช่วยเรื่องโอสถได้ นะ!”
มู่ฟู่เฉิงกล่าวเสริมด้วยว่า “ข้าสามารถสร้างยันต์ป้องกันทั่วไป ได้”
เมื่อได้ยินสิ่งที่มู่ฟู่เฉิงกล่าว
ทุกคนในศาลาเฉาถังต่างพูดไม่ออก
ยันต์ทั่วไป?
เจ้าจำเป็นต้องซ่อนอะไรแบบนี้ด้วยเหรอ?
แม้แต่ตงเสี่ยวฉินก็อดไม่ได้ที่จะปิดปากและหัวเราะเบา ๆ
ทุกวันนี้ แม้ว่ามู่ฟู่เฉิงจะไม่ได้เริ่มที่จะเปิดเผยความจริง แต่ยันต์ สังหารที่ปล่อยออกมาระหว่างการต่อสู้นั้นมันมีความพิเศษมากพออยู่ แล้ว
มู่ฟู่เฉิงเม้มริมฝีปากและมองดูสีหน้าของพวกเขา โดยธรรมชาติ แล้ว เขาย่อมรู้ว่าพวกเขากำลังคิดอะไรอยู่…
พวกเจ้าจะรู้อะไร?
นี่เรียกว่าฉางโจว!
(藏拙 (ปล่อยไก่) ความหมายประมาณว่า ไม่กล้าออกความเห็น เพราะกลัวจะปล่อยไก่ออกมา เหมือนกับว่ามู่ฟู่เฉิงไม่กล้าออกตัวแรง เพราะกลัวว่าสิ่งที่ทำมันจะไม่สมกับราคาคุย)
หานเฉียนเย่ตกตะลึงเล็กน้อย เขามองไปที่ตงเสี่ยวฉินละคนอื่น ๆ เขาถามว่า “สามคนนี้คือ?”
เขาจำอัจฉริยะรุ่นเยาว์ที่ดูเด็กขนาดนี้ไม่ได้เลยจริงๆ
หญิงสาวที่งดงามมากผู้นี้ นางสามารถแก้ปัญหาทรัพยากร ทั้งหมดในเขตแดนราตรีเยือกแข็งได้?
เหอซือเต๋าที่อยู่ด้านข้างอธิบายว่า “ในเมื่อพวกเขากล่าวเช่นนี้ มันย่อมไม่มีปัญหา”
“ข้า…ตงเสี่ยวฉิน เจิ้นหนี่แห่งหอการค้าเสินหยิง”
“ข้า…มู่ฟู่เฉิง องค์ชายรัชทายาทแห่งราชวงศ์ไร้ขอบเขต”
“มู่ว่านเอ๋อ…เอ่อ”
มู่ว่านเอ๋อไม่รู้จะแนะนำตัวนางว่ายังไง นางย่นจมูกและกล่าวว่า “ข้าสามารถกลั่นโอสถระดับโฮ่วตู่(เทพพิภพ)ได้!”
โอสถระดับโฮ่วตู่!
ในเวลานี้ แม้แต่ดวงตาของตงเสี่ยวฉินก็ยังสั่นไหว…
อายุยังเยาว์เพียงเท่านี้…แต่เจ้าสามารถกลั่นโอสถระดับโฮ่วตู่ได้ งั้นเหรอ?
พรสวรรค์ในการปรุงยาเช่นนี้ มันสามารถพูดได้ว่า นางคือ ปรมาจารย์ปรุงยาระดับแถวหน้าของเขตแดนไร้พรมแดน!
แม้แต่ในกลุ่มหอการค้าเสินหยิง นางก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น!
ใบหน้าของหานเฉียนเย่ตกตะลึง และปากของเขาก็อ้ากว้างขึ้น อย่างช่วยไม่ได้
พื้นหลังของแต่ละคนช่างยิ่งใหญ่เหลือเกิน!
เหอซื่อเต๋าผู้อาวุโสสูงสุดของนิกายดาบดาวตก
ตงเสี่ยวฉิน เจิ้นหนี่แห่งหอการค้าเสินหยิง…
เจ้าต้องรู้ว่า หอการค้าเสินหยิงแพร่กระจายไปทั่วเขตแดนมิติ โลกระดับต ่าทั้งหมด!
แม้แต่ในเขตแดนราตรีเยือกแข็ง มันก็ยังมีหอการค้าเสินหยิง
แต่ตอนนี้ หอการค้าเสินหยิงตั้งอยู่ในเมืองหานทางตะวันออก ซึ่ง เมืองนี้ถูกเผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายยึดครองเท่านั้น…
และมู่ฟู่เฉิง…
องค์ชายรัชทายาทแห่งบัลลังก์ของราชวงศ์ไร้ขอบเขต?
หานเฉียนเย่คุกเข่าลงทันทีและกล่าวด้วยความเคารพว่า “คำนับ…ฝ่าบาท!”
มู่ฟู่เฉิงประคองหานเฉียนเย่ขึ้นมาและกล่าวว่า “ตอนนี้ท่านไม่ จำเป็นต้องทางการขนาดนั้น ตอนนี้มันคือสถานการณ์พิเศษ”
หานเฉียนเย่พยักหน้า
เหอซือเต๋ากล่าวเสริมว่า “เตรียมตัวเจ้าให้พร้อมก่อน อีกฝ่าย น่าจะกลับมาเร็วๆ นี้”
เมื่อได้ยินที่เหอซือเต่ากล่าว…ทุกคนพยักหน้ารับทราบทันที
มู่ว่านเอ๋อเริ่มปรุงยาทันที
ตงเสี่ยวฉินรวบรวมกองกำลังที่เหลืออยู่ของเขตแดนราตรีเยือก แข็ง
มู่ฟู่เฉิงเริ่มวาดยันต์ป้องกัน…
หนิงเฉินซินเสริมพลังของค่ายกลป้องกันจักรวรรดิ โดยเพิ่มพลัง ของเต๋าขงจื๊อเข้าไป
…
ณ เมืองหาน
เมืองนี้ถูกเผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายนอกเขตแดนยึดครองและใช้เป็นฐาน บัญชาการทัพ
ตอนนี้พวกมันอยู่ในคฤหาสน์เจ้าเมืองหาน
นี่คืออาคารเดียวที่ได้รับการอนุรักษ์ไว้อย่างดี
เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางและระดับเซี่ยเจียงสิบตัวอยู่ใน ห้องโถงหลัก
ในตอนนี้ พวกมันทั้งหมดกำลังคุกเข่าต่อหน้าชายหนุ่มรูปงาม!
พวกมันฟังชายหนุ่มรูปงามกล่าวว่า “ภารกิจเปลี่ยนไปแล้ว ในขณะที่ครอบครองเขตแดนระดับต ่านี้ ให้พวกเจ้าเน้นความสำคัญ กับการสังหารทีมสนับสนุนที่มาจากเขตแดนไร้พรมแดน”
“ในหมู่พวกเขา ให้ไว้ชีวิตมู่ฟู่เฉิง จับเขาทั้งเป็น เขาจะมี ประโยชน์อย่างมากในอนาคต”
เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าน้อม รับคำสั่ง”
“แต่ต้าเหริน(นายท่านหรือใต้เท้า) หากเราต้องการทำทั้งหมดนี้
ด้วยความแข็งแกร่งของเราในปัจจุบัน ข้าเกรงว่ามันจะยากที่จะสำเร็จ ได้”
ศัตรูยังมีผู้แข็งแกร่งขอบเขตรวบรวมเต๋าอีกด้วย!
แม้ว่าความแข็งแกร่งของมันจะแข็งแกร่งกว่าผู้แข็งแกร่งขอบเขต รวบรวมเต๋ามาก
อย่างไรก็ตาม มันยังคงเป็นเรื่องง่ายมาก ถ้าศัตรูจะรั้งเขาไว้โดย อาศัยพลังของค่ายกล
ชายหนุ่มรูปงามพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “ข้าเข้าใจดี แต่ตอนนี้ข้า ไม่สามารถที่จะเปิดเผยตัวตนได้ แต่เจ้าอย่ากังวล ข้าพาผู้ช่วยเหลือ มาที่นี่แล้ว”
ทันใดนั้น…เขาก็ปรบมือและมีชายเจ็ดคนในชุดคลุมสีดำมาที่นี่
คนทั้งเจ็ดนี้ล้วนเป็นสิ่งมีชีวิตครึ่งก้าวขอบเขตรวบรวมเต๋า!
เพียงแต่สิ่งที่ทำให้เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางตกใจก็คือ…
ทั้งเจ็ดคนนี้ล้วนมาจากเผ่าพันธุ์มนุษย์!
“ต้าเหริน…นี่คือ?”
ชายหนุ่มรูปงามกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “พวกเขาเป็นผู้ติดตาม ของข้า เจ้าเชื่อใจพวกเขาได้”
หลังจากได้ยินคำกล่าวนี้
เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายระดับเซี่ยหวางและระดับเซี่ยเจียงทั้งสิบต่างก็ เข้าใจดี
ตลอดยุคสมัย มีเผ่าพันธุ์มนุษย์มากมายที่ลี้ภัยมาอยู่กับพวกเขา
เรื่องนี้…มันไม่ใช่เรื่องผิดปกติ
“เอาล่ะ…รีบดำเนินการให้เร็วที่สุด ในไม่ช้า…ตราผนึกใกล้จะถูก ทำลายแล้ว”
“รับทราบ”
ห้าวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว…
ด้วยความช่วยเหลืออย่างเต็มที่จากหอการค้าเสินหยิงและมู่ว่าน เอ๋อ
ทรัพยากรของจักรวรรดิราตรีเยือกแข็งได้รับการเติมเต็มอีกครั้ง
ในหมู่พวกมันมีโอสถระดับโฮ่วตู่ถึงสองเม็ด!
ในห้าวันนี้ โอสถระดับสวรรค์จำนวนมากได้รับการกลั่น เช่นเดียวกับมีโอสถระดับโฮ่วตู่อีกสองรายการ
ทำให้ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองมู่ว่านเอ๋อด้วยความชื่นชม…
ส่วนมู่ฟู่เฉิงยังวาดยันต์ทั้งกลางวันและกลางคืน
แต่ถึงอย่างนั้น…
ยันต์ทั้งหมดเป็นยันต์ป้องกันทั่วไปจริงๆ ไม่ใช่ที่ยันต์ที่บันทึกไว้ ในตำรายันต์ของเขา
อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้มันก็เพียงพอแล้ว
และในวันนี้เอง…
เผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายนอกเขตแดนได้โจมตีเมืองหลักของจักรวรรดิ ราตรีเยือกแข็งอีกครั้ง!
หมอกดำนับไม่ถ้วนปกคลุมท้องฟ้าตะวันออก!
หานเฉียนเย่อยู่ด้างหลังเหอซือเต๋าครึ่งก้าว เขาเหม่อมองไปยัง หมอกสีดำบนท้องฟ้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ทันใดนั้น เหอซือเต๋าออกคำสั่งว่า “เตรียมพร้อมที่จะต่อสู้!”
ในตอนนี้…
พวกเขาเปิดใช้งานค่ายกลป้องกันจักรวรรดิแล้ว!
โดมแห่งแสงปกคลุมทั่วทั้งเมืองหลัก!
และรอบๆ โดมแห่งแสง มีมังกรหมุนวนอยู่!
นี่คือปราณจิตวิญญาณแห่งการก่อตั้งราชวงค์
อย่างไรก็ตาม เมื่อเปรียบเทียบกับค่ายกลป้องกันจักรวรรดิก่อน หน้านี้
ผลกระทบของค่ายกลวันนี้ได้รับพลังจากเต๋าขงจื๊อ!
แน่นอนว่า…มันคือฝีมือของหนิงเฉินซิน!
ในตอนนี้ เหอซือเต๋าชักดาบออกมา เขาก้าวเท้าเข้าสู่ความว่าง เปล่า และเดินขึ้นไปบนท้องฟ้า!
ที่ด้านข้างของเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายนอกเขตแดน เผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ระดับเซี่ยหวางก็ลุกยืนขึ้นเช่นกัน
ผู้ทรงพลังขอบเขตรวบรวมเต๋าทั้งสอง พวกเขากำลังจะต่อสู้กัน!
ชั่วขณะหนึ่ง ดูเหมือนว่าทั่วทั้งเขตแดนราตรีเยือกแข็งกำลังสั่น สะท้าน!
ท้องฟ้าส่งเสียงคำราม
การต่อสู้ระหว่างขอบเขตรวบรวมเต่านั้น มันน่ากลัวมาก…จนไม่ มีใครสามารถเข้ามาแทรกแซงได้!
ในตอนนี้ สมาชิกทั้งหมดของเผ่าพันธ์ุุชั่วร้ายนอกเขตแดนก็ ระดมพลและเริ่มโจมตีค่ายกล!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หานเฉียนเย่ก็โบกมือทันทีและสั่งการว่า “โจมตี ได้!”
ณ ตอนนี้…
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงสิบตัวถูกส่งออกมาพร้อมกัน
หานเฉียนเย่ลากออกไปหนึ่งตัว
ตัวที่เหลือจะถูกต่อสู้โดยพวกศาลาเฉาถังและคนอื่นๆ!
แน่นอนว่ารวมถึงตงเสี่ยวฉินด้วย
พวกเขาทั้งหมดต่อสู้ข้ามระดับเพื่อต่อสู้กับเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายทั้ง เก้าขอบเขตภวังค์เทพด้วยขอบเขตมหาจักรพรรดิ!
เรื่องนี้มีการหารือกับเหอซือเต่ามาก่อนหน้านี้แล้ว
เมื่อทุกคนดูฉากนี้
พวกเขาทั้งหมดรู้สึกว่ามันน่าเหลือเชื่อ!
มีช่องว่างขนาดใหญ่ในแง่ของจำนวนและขอบเขต พวกเขาจะ ต่อสู้ได้อย่างไร?