โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 426 การต่อสู้ของผู้คนจากศาลาเฉาถัง!
กลยุทธ์การต่อสู้ในครั้งนี้….
เหอซือเต๋า…ผู้แข็งแกร่งเพียงคนเดียวขอบเขตรวบรวมเต๋า เขา จะเป็นผู้เข้าขัดขวางเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยหวาง
อดีตผู้นำของจักรวรรดิราตรีเยือกแข็ง…หานเฉียนเย่เข้ายับยั้ง นายพลที่เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงตัวหนึ่ง
แล้วเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงอีกเก้าตัวที่เหลือนั้นล่ะ?
แน่นอน มันจะเป็นหน้าที่ของผู้คนจากศาลาเฉาถัง…พร้อม กับเจิ้นหนี่ตงเสี่ยวฉินแห่งหอการค้าเสินหยิง
พวกเขาทั้งหมดจะเข้าจัดการกับพวกมัน!
และการตัดสินใจครั้งนี้นั้น…
มันถูกต่อต้านจากเกือบทุกคน
ในบรรดาทั้งเจ็ดคนนี้…
มีเพียงรัชทายาทอย่างมู่ฟู่เฉิงเท่านั้น ที่อยู่ขั้นกลางขอบเขต ภวังค์เทพ!
ส่วนคนที่เหลืออีกหกคนอยู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิทั้งหมด
ด้วยขอบเขตเพียงเท่านี้ พวกเขาจะต่อกรกับเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้าตัวได้อย่างไร?
อย่างไรก็ตาม เมื่อเหอซื่อเต๋ายืนกรานว่าต้องใช้คนจากศาลา เฉาถังเท่านั้น เหตุผลคือ…พวกเขาแข็งแกร่งเพียงพอ
เป็นเพราะว่าผู้แข็งแกร่งที่สุดได้ออกตัวมาแล้ว ทำให้คนที่เหลือ ทั้งหมดไม่สามารถโต้แย้งได้ พวกเขาทำได้แต่ต้องลองเสี่ยงดวงเชื่อ ในแผนกลยุทธ์นี้เท่านั้น
และตอนนี้…มันไม่มีเวลาให้พวกเขาต้องกังวลในเรื่องนี้อีก!
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับถงหลินและระดับเซี่ยปิงได้พุ่งเข้ามาแล้ว!
เมื่อพวกเขาต้องรับมือกับกองทัพเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายจำนวนมาก ถ้า พวกเขาเสียสมาธิ พวกเขาจะกลายเป็นสารอาหารของศัตรูอย่าง แน่นอน
…
อีกด้านหนึ่ง…
ทุกคนจากศาลาเฉาถังยืนอยู่ตรงข้ามกับเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้า แต่พวกเขาไม่ได้ดูวิตกกังวลหรือหวาดกลัวเลย
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “พวกเราไม่ได้ร่วมมือต่อสู้กับศัตรูพร้อม กันมานานแล้วใช่ไหม?”
“ใช่…ล่าสุดที่เราลงมือพร้อมกันมันก็หลายปีแล้ว”
“ข้าล่ะอยากเห็นความแข็งแกร่งของเจ้าจริงๆ ว่าเจ้าจะพัฒนาขึ้น มากขนาดไหน?”
“ฮิฮิฮิ…ข้าเองก็อยากเห็นความแข็งแกร่งของศิษย์น้องหกด้วย”
“เฮ้…ศิษย์น้องหก เจ้าไม่ควรทำให้ศิษย์พี่ของเจ้าผิดหวังนะ”
นั่นคือสิ่งพวกเขาอยากรู้จริงๆ ว่ามู่ฟู่เฉิงแข็งแกร่งขนาดไหน?
แต่ไม่มีใครรู้ว่ามู่ฟูเฉิงกำลังคิดอะไรอยู่…
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้าที่อยู่ฝั่งตรงข้าม พวกมัน มองดูผู้คนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มเยาะเย้ย
“เฮอะ…จากความแข็งแกร่งของพวกเจ้า มันเป็นไปได้ไหมว่า เผ่าพันธุ์มนุษย์ของพวกเจ้าไม่มีผู้ที่แข็งแกร่งกว่านี้อีกแล้ว”
เย่ชิวไป่ก้าวไปข้างหน้า เขาหยิบดาบดาวตกเก้าฉื่อขึ้นมา แล้ว กล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ ว่า “เจ้าจะรู้ก็ต่อเมื่อเจ้าได้ลอง!”
“เจ้า…แส่หาความตาย!”
หลังจากกล่าวจบประโยคนี้แล้ว เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียง เก้าตัวก็รีบพุ่งออกไปพร้อมกัน!
แม้ว่าความแข็งแกร่งของพวกเย่ชิวไป่และคนอื่นๆ มันจะด้อยกว่า พวกมันมากก็ตาม
แต่ถึงอย่างนั้น…
พวกมันก็ต้องลงมือเต็มที่…เพราะนี่คือสงคราม!
นี่ไม่ใช่การประลองหรือการต่อสู้เล็กๆ น้อยๆ
ดังนั้น พวกมันจะไม่ออมมือเพราะเหตุนี้
สิงโตจะต่อสู้กับกระต่ายอย่างสุดกำลัง
มีใครบ้างจะไม่ทราบความจริงข้อนี้?
…
เมื่อเห็นเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้าเข้ามา
เย่ชิวไป่เป็นผู้นำโจมตีด้วยการปลดปล่อยอาณาเขตดาบ!
เจตจำนงดาบของบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ มันทะยานขึ้นไปบน ท้องฟ้าในตอนนี้!
อาณาเขตดาบปกคลุมรอบพื้นที่…ทำให้รอบๆ ตัวเต็มไปด้วย เจตจำนงดาบ!
เจตจำนงดาบกวาดล้างทุกสิ่ง!
ข้างๆ กันนั้น หงหยิงถือหอกวัฏจักร ในตอนนี้นางได้ทะลวงเข้าสู่ ขั้นปลายขอบเขตมหาจักรพรรดิแล้ว เจตจำนงสังสารวัฏกลายร่าง เป็นมังกร มันพันรอบๆ หอกหงหยิงทันที!
หงหยิงก้าวไปข้างหน้า จิตวิญญาณของจักรพรรดิลงประทับร่าง ของนาง!
ทำให้ตอนนี้ นางเป็นเหมือนกับจักรพรรดินีนิรันดร์ที่จุติลงมาสู่ โลก!
ส่วนหนิงเฉินซินไม่ได้ออกมาด้านหน้า เขาอยู่ข้างหลัง ในมือถือ คัมภีร์เต๋า และท่องมนต์เก้าอักขระออกมาพร้อมๆ กัน
เพียงทำตามคำกล่าวของข้า!
ขุนพลสวรรค์ที่ถือหอกศักดิ์สิทธิ์สีทองพุ่งเข้าหาคู่ต่อสู้ทันที!
อย่างไรก็ตาม เขายังไม่จบเพียงแค่นี้
ดวงตาของหนิงเฉินซินเย็นชา และเจตจำนงเต๋าขงจื๊อก็คำรามไป ทั่วร่างกายของเขา
ในตอนนี้ เจตจำนงเต๋าขงจื๊อได้กดดันร่างของเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้าตัวโดยตรง!
พวกมันทั้งเก้าต่างตกตะลึงและร่างกายของพวกมันเริ่มสั่นเทา
เจตจำนงเต๋าขงจื๊อเป็นศัตรูตามธรรมชาติของเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ของพวกมัน
แม้ว่าพวกมันจะเป็นถึงระดับเซี่ยเจียงที่อยู่ขั้นสูงสุดขอบเขต ภวังค์เทพก็ตาม…ความแข็งแกร่งของพวกมันก็ได้รับผลกระทบ เช่นกัน
ในเวลาเดียวกัน มู่ฟู่เฉิงก็หยิบยันต์เก้าแผ่นออกมา
เขาโยนยันต์เก้าสิบเก้าสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์โกลาหล…ที่ใช้สายฟ้า มารทำลายล้างเป็นพื้นฐานออกไป!
วิธิการใช้ยันต์นี้…มันเหมือนกับการสร้างค่ายกล
มู่ฟู่เฉิงขว้างยันต์ออกไปในเก้าทิศทางที่แตกต่างกัน
โดยเขาทำให้ทิศทางทั้งเก้า…ล้วนครอบคลุมเผ่าพันธุ์ชั่วร้าย ระดับเซี่ยเจียงเหล่านี้ทั้งหมด
ผ่านไปสักพัก ในบริเวณที่ยันต์ครอบคลุมอยู่นั้น มันเกิดเมฆ ดำทมึนปกคลุมทั่วพื้นที่ และสายฟ้ามารทำลายร้างผ่าลงมาอย่าง ต่อเนื่อง!
นี่คือวิธีการใช้ยันต์ที่บันทึกไว้ในตำรายันต์
การวางค่ายกลยันต์สามารถบรรลุผลเช่นเดียวกับการใช้ค่ายกล ปกติ
มันคือการวางค่ายกลเพื่อก่อตัวแล้วยืมพลังจากสวรรค์และ ปฐพี…
หลังจากนั้นผนึกพลังเก็บไว้แล้วปล่อยสายฟ้าเพื่อโจมตี!
พลังสายฟ้ามารทำลายล้างนี้…นอกจากมันจะโจมตีด้วยความ รุนแรงแล้ว
มันยังมีฤทธิ์ทำให้บริสุทธิ์อีกด้วย
ด้วยพลังแฝงเช่นนี้…สำหรับเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายแล้ว นี่ถือเป็น จุดอ่อนอีกอย่างหนึ่งเช่นกัน!
มาดูด้านอื่นๆ บ้าง…
ซือเฉิงถือขวานหมิงหวงซวนเฮยในมือข้างหนึ่ง และถือหินดารา ที่เขาซื้อมาจากงานประมูลของหอการค้า เสินหยิงในมืออีกข้างหนึ่ง
ซือเฉินปลดปล่อยปราณแห่งดวงดาวออกมาเต็มพิกัด!
พลังแห่งการยับยั้งราวกับเป็นดาวตก พวกมันพุ่งลงบนร่างของ เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้า
ด้วยออร่าปราณที่ยับยั้งนี้…ส่งผลให้พวกมันอ่อนแอลงถึงสาม เท่า!
ในปัจจุบัน ความแข็งแกร่งของพวกมันเหลือเพียงขั้นกลาง ขอบเขตภวังค์เทพเท่านั้น!
ในเวลาเดียวกัน…
มู่ว่านเอ๋อที่อยู่ด้านหลังหลังของทีม
นางโยนโอสถสีฟ้าระดับโฮ่วตู่ออกมาทันที
โอสถกระจัดกระจายไปทั่วทั้งทุกพื้นที่ของเผ่าพันธุ์มนุษย์!
มันทำให้ทุกคนทรงพลังและแข็งแกร่งมากขึ้น!
เมื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ทุกคนเห็นประสิทธิภาพของโอสถนี้…มันทำ ให้ทุกคนตกใจจริงๆ
ทั้งความแข็งแกร่งและความสามารถในการฟื้นตัวเพิ่มขึ้นอย่าง มาก!
แม้แต่เหอซือเต๋าบนท้องฟ้าก็แข็งแกร่งขึ้นมากเช่นกัน!
“สมกับเป็นโอสถระดับโฮ่วตู่จริงๆ…”
ในตอนนี้…เหอซือเต๋าสามารถต่อสู่กับผู้แข็งแกร่งขั้นกลาง ขอบเขตรวบรวมเต๋าได้แล้ว!
เมื่อเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้าเห็นฉากที่เกิดขึ้นนี้
มันทำให้สีหน้าของพวกมันดูมืดมนมาก
“เฮอะ…แล้วยังไง? พวกเจ้าก็ยังอยู่แค่ขอบเขตมหาจักรพรรดิอยู่ ดี”
ช่องว่างระหว่างขอบเขตจักรพรรดิและขอบเขตภวังค์เทพมัน กว้างแค่ไหน?
คำถามนี้ตอบได้ง่ายมาก
มันเหมือนกับเด็กทารกถือกิ่งไม้ต่อยตีกับยักษ์ที่สูงกว่าท้องฟ้า!
แต่…
ผู้คนจากศาลาเฉาถังคือทารกธรรมดา?
แน่นอนว่าไม่อยู่แล้ว…ความสามารถของพวกเขาในการต่อสู้ ข้ามขอบเขตคือเรื่องปกติ!
หลังจากที่พวกเขาเห็นว่าศัตรูได้รับผลกระทบแล้ว
พวกเขาทั้งหมดรีบพุ่งเข้าไปหาเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงทั้ง เก้าทันที!
เสี่ยวเฮยคือคนแรกที่นำหน้า!
เทพมารจุติ!
ในวันนี้…เสี่ยวเฮยมีกายเนื้อที่แม้แต่ผู้ที่อยู่ขอบเขตมหา จักรพรรดิขั้นปลายก็ไม่กล้าที่จะเข้าชน!
ปราณมารอันดำมืดควบแน่นอยู่ข้างหลังเสี่ยวเฮย!
ที่ผ่านมา…เสี่ยวเฮยได้รับประสบการณ์มากมายจากบททดสอบ แดนมาร
แถมยังได้รับชิ้นส่วนความทรงจำอีกชิ้นหนึ่งด้วย
ทำให้เวลานี้เมื่อเขาใช้เทพมารจุติ…
ภาพหลอนของเทพมารที่อยู่ข้างหลังเขา มันก็แข็งแกร่งขึ้นมาก กว่าเดิมมาก!
เมื่อเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงทั้งเก้ารู้สึกถึงออร่าปราณนี้
ใบหน้าของพวกมันเปลี่ยนไปด้วยความตกใจ!
ลึกๆ ในจิตใจ พวกมันรู้สึกถึงความหวาดกลัวที่ไม่อาจควบคุมได้ จริงๆ!
มันไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของคู่ต่อสู้
แต่มันการกดขี่ทางสายเลือด!
สายเลือดเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายของพวกมันถูกกดขี่อย่างโหดเหี้ยม ในตอนนี้!
ไม่รอให้พวกมันคิดมากเกินไป…
เสี่ยวเฮยถือทวนมารเก้าชั้นฟ้า เขายกทวนขึ้นและฟาดใส่ เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงตัวหนึ่งทันทีจากด้านบนลงด้านล่าง เขาโจมตีมันอย่างรุนแรง!
แน่นอนว่า เงาเทพมารที่อยู่ข้างหลังเขาก็เคลื่อนไหว เช่นเดียวกัน!
พลังทำลายล้างช่างน่ากลัว!
มิติพื้นตรงจุดที่ทวนเหวี่ยงผ่านเริ่มแตกสลายในตอนนี้!
ส่วนหนึ่งเป็นเพราะมิติพื้นที่ของเขตแดนราตรีเยือกแข็งนั้น มัน บอบบางกว่าเขตแดนไร้พรมแดนมาก…
เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงตัวนี้ระงับความกลัวในใจของมัน แล้วตะโกนเสียงดังก้อง มันยกกรงเล็บของมันขึ้น กรงเล็บตบทวน วิเศษที่เต็มไปด้วยปราณมารอันชั่วร้าย!
พลังทั้งสองปะทะกัน!
ตูม!
อย่างที่คิดไว้…
เสี่ยวเฮยกระเด็นไปไกลสิบจั้ง!
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่น่าตกใจก็คือ…เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียง ตัวนี้ มันถอยหลังไปสามก้าวเช่นกัน!
สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ มันทำให้เผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงตัวนี้ดู หวาดกลัว
มันเป็นไปได้ยังไง!
ความแข็งแกร่งของศัตรูด้อยกว่ามันอย่างเห็นได้ชัด!
ทำไมมันเผ่าพันธุ์มนุษย์ผู้นี้ถึงสามารถบรรลุผลเช่นนี้ได้ เขา สามารถทำให้มันต้องล่าถอยในการปะทะด้วยกำลังทางกายภาพ?
หลังจากเสี่ยวเฮยตั้งหลักได้ เขายังคงพุ่งเข้าหาศัตรูราวกับว่าไม่ มีอะไรผิดปกติ!
ในเวลานี้เอง เจตจำนงดาบของเย่ชิวไป่กลายเป็นปราณดาบ ขนาดยักษ์อยู่เบื้องหลังเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงตัวนี้ ปราณ ดาบรวมเข้ากับค่ายกลดาบสี่สมบูรณ์และทักษะไท่จู!
ซื่อเจ๋ไท่จู(ดาบสี่สมบูรณ์ผสานไท่จู)!
ทั้งสองคนล้อมเผ่าพันธุ์ชั่วร้ายระดับเซี่ยเจียงตัวนี้ไว้ตรงกลาง!
เย่ชิวไป่มีความตั้งใจที่จะสังหารมันเป็นตัวแรก!