โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 449 กองก ำลังกลับมำอีกครั้ง!
กล่ำวตรงๆ…
ในบรรดำกองก ำลังหลักทั้งเจ็ดนั้น ต ำแหน่งที่อยู่ของชำยชรำ ยอดเขำเทียนเจี่ย(ดำบสวรรค์)นั้นหำยำกมำก
กองก ำลังหลักอีกหกกองก ำลังทั้งหมดอำศัยอยู่ในคฤหำสน์หรู ในเมืองต่ำงๆ
มีเพียงชำยชรำจำกยอดเขำเทียนเจี่ยผู้นี้เท่ำนั้นที่อยู่ในป่ำลึก และบนภูเขำอันเก่ำแก่
เขำอยู่ที่เพื่อบ่มเพำะดำบเพียงคนเดียว…
เย่ชิวไป่มำถึงน ้ำพุบนภูเขำ และเหนือน ้ำพุบนภูเขำ มีชำยชรำ คนหนึ่งนั่งขัดสมำธิ หลับตำและมีดำบยำววำงอยู่บนเข่ำของเขำ
เจตจ ำนงดำบที่ก้ำวข้ำมขอบเขตสูงสุดหมุนวนไปรอบๆ ชำยชรำ
มันดูไม่มีอะไรพิเศษแม้แต่น้อย
มีเพียงอำณำเขตแดนไร้ลมที่ดูเหมือนจะก่อตัวขึ้นรอบๆ ชำยชรำ
บำงครั้งใบไม้ก็ร่วงหล่น…
อย่ำงไรก็ตำม ทันทีที่ใบไม้เข้ำสู่อำณำเขตนี้ มันจะถูกตัดเป็น ชิ้นๆ นับไม่ถ้วนด้วยดำบที่มองไม่เห็น!
เย่ชิวไป่กุมมือขึ้นแล้วกล่ำวว่ำ “รุ่นเยำว์…เย่ชิวไป่ ข้ำขอคำรวะ ท่ำนผู้อำวุโส”
ชำยชรำจำกยอดเขำเทียนเจี่ยไม่ลืมตำ
แต่เขำกลับถำมว่ำ: “ถ้ำเจ้ำไม่ได้มำส่งแผนที่เขตแดน แล้วจะมำ อยู่ที่นี่ท ำไม?”
เย่ชิวไป่ยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำแค่มำคุยกับผู้อำวุโส”
“เจ้ำอยำกให้ข้ำช่วยเจ้ำขัดขวำงแผนกำรของกองก ำลังอื่นๆ ใช่ ไหม?”
“ถูกตัอง”
เย่ชิวไป่ไม่แปลกใจเลย…
อีกฝ่ำยย่อมขำดเดำควำมตั้งใจของเขำได้อยู่แล้ว
ท้ำยที่สุดแล้ว ชำยชรำมีชีวิตอยู่มำนำนมำกแล้วและเขำเป็น บุคคลระดับสูงของยอดเขำเทียนเจี่ย เขำย่อมมีควำมคิดที่ลึกล ้ำอย่ำง แน่นอน!
ชำยชรำผู้นี้ชื่อฉู่กุยเต๋ำ เขำเยำะเย้ยและกล่ำวว่ำ “ยอดเขำเทียน เจี่ยได้รับประโยชน์อย่ำงมำกมำย แล้วท ำไมข้ำจะต้องช่วยเจ้ำด้วย?”
เย่ชิวไป่กล่ำวว่ำ “ผู้อำวุโสควรรู้จักข้ำ”
เมื่อฟังค ำเหล่ำนี้แล้ว…
จู่ๆ ฉู่กุยเต๋ำก็ลืมตำขึ้น และเจตจ ำนงดำบก็พุ่งออกมำจำกดวงตำ ของเขำรำวกับสำยฟ้ำ!
เขำมองตรงไปที่เย่ชิวไป่รำวกับว่ำเขำต้องกำรเจำะทะลุจิตใจของ ชำยหนุ่มที่อยู่ตรงหน้ำ
“ท ำไมเจ้ำถึงคิดอย่ำงงั้น?”
เย่ชิวไป่อธิบำยว่ำ “เพรำะชำยชรำผู้มอบชิ้นส่วนเหล็กให้ข้ำ… เขำช่วยข้ำครั้งแล้วครั้งเล่ำ”
“ควำมตั้งใจก็คือ…เขำไม่อยำกให้ข้ำตำย ชำยชรำบอกข้ำว่ำ มี ผู้อำวุโสที่แข็งแกร่งกว่ำต้องกำรจะพบข้ำ”
“บำงที…ข้ำคิดว่ำข้ำคงมีคุณสมบัติบำงอย่ำงหรือว่ำข้ำมี พรสวรรค์สูงมำกก็เป็นได้?”
“อย่ำงไรก็ตำม มันไม่ส ำคัญ สิ่งส ำคัญคือ…ชำยชรำจำกไปอย่ำง สบำยใจ เมื่อเขำกองก ำลังหลักทั้งเจ็ดมำที่นี่”
“นั่นหมำยควำมว่ำ ชำยชรำผู้นั้นต้องเป็นหนึ่งในเจ็ดกองก ำลัง หลัก”
“และข้ำก็เป็นผู้ฝึกฝนดำบ ในบรรดำกองก ำลังหลักทั้งเจ็ด มี เพียงยอดเขำเทียนเจี่ยเท่ำนั้นที่เต็มไปด้วยผู้ฝึกฝนดำบ ดังนั้นข้ำจึง คำดเดำผลลัพธ์ได้เช่นนี้”
ฉู่กุยเต๋ำขมวดคิ้วและกล่ำวว่ำ “เจ้ำระบุตัวตนของข้ำ โดยอำศัย คำดเดำสิ่งเหล่ำนี้?”
เย่ชิวไป่ยักไหล่ เขำเลิกคิ้วแล้วกล่ำวว่ำ “ตอนแรกข้ำก็ไม่แน่ใจ แต่เมื่อข้ำกล่ำวค ำเหล่ำนี้ตอนนี้ ข้ำจึงมั่นใจแล้ว”
ฉู่กุยเต๋ำรู้สึกประหลำดใจและถำมว่ำ “เจ้ำไม่กลัวว่ำเจ้ำอำจเดำ ผิด และมำที่นี่อย่ำงหุนหันพลันแล่นเพื่อถูกข้ำสังหำรงั้นเหรอ?”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้เย่ชิวไป่กล่ำวอย่ำงสงบ “ชีวิตเต็มไปด้วยกำรพนัน หำกข้ำเดิมพันถูก ข้ำจะชนะโดยธรรมชำติ หำกข้ำเดิมพันผิด ข้ำก็ แค่เริ่มต้นใหม่ทั้งหมดอีกครั้ง”
ยิ่งไปกว่ำนั้น เย่ชิวไป่ไม่คิดว่ำเขำจะได้มำตำยที่นี่
เขำตรวจสอบให้แน่ใจก่อนแล้วว่ำเขำยึดถือสิ่งนี้เป็นหลักฐำน ก่อนที่เขำจะกล้ำท ำเช่นนี้
เมื่อฟังประโยคนี้จบ…
ฉู่กุยเต๋ำแสดงควำมชื่นชมในสำยตำของเขำและกล่ำวว่ำ “เจ้ำมี จิตใจที่เข้มแข็งและมีควำมกล้ำเพียงพอ ไม่น่ำแปลกใจเลยที่คนผู้นั้น จะชอบเจ้ำ”
เย่ชิวไป่สะดุ้งเล็กน้อย
คนผู้นั้นงั้นเหรอ?
ดูเหมือนเขำจะอ่ำนใจของเย่ชิวไป่ได้
ฉู่กุยเต๋ำยิ้มเบำๆ แล้วกล่ำวว่ำ “คนที่อยำกเจอเจ้ำไง”
ดูเหมือนว่ำสถำนะของบุคคลนั้นจะแข็งแกร่งกว่ำชำยชรำ ตรงหน้ำข้ำงั้นเหรอ?
เย่ชิวไป่ไม่ได้ถำมค ำถำมอีกต่อไป และกล่ำวว่ำ “ผู้อำวุโส ท่ำน ช่วยร่วมมือกับกำรกระท ำของเรำได้ไหม?”
“ท ำไมข้ำถึงต้องช่วยเจ้ำ ยอดเขำเทียนเจี่ยข้ำได้รับส่วนแบ่งเค้ก ก้อนใหญ่ แล้วท ำไมข้ำจะต้องสร้ำงปัญหำด้วย”
“แล้วผู้อำวุโสต้องกำรรับผลประโยชน์มำกกว่ำนี้ไหมล่ะ?”
“ตัวอย่ำงเช่น…” เย่ชิวไป่ยิ้มเบำๆ แล้วกล่ำวว่ำ “เตะกองก ำลัง เหล่ำนี้ออกไป และผูกขำดผลประโยชน์ทั้งหมด!”
เมื่อฟังค ำกล่ำวนี้…
ฉู่กุยเต๋ำยืนขึ้น พยักหน้ำแล้วกล่ำวว่ำ “ข้ำช่วยเจ้ำได้ แต่ข้ำจะ ไม่ช่วยเจ้ำโดยตรง”
“หำกแผนกำรล้มเหลว เจ้ำอำจต้องเผชิญกับกองก ำลังหลักทั้ง เจ็ดที่จะท ำลำยล้ำงเขตแดนนี้โดยตรง เจ้ำคิดอย่ำงชัดเจนแล้วหรือ ยัง?”
เย่ชิวไป่พยักหน้ำโดยไม่ลังเล
ท้ำยที่สุดแล้ว ไม่มีวิธีใดที่ดีกว่ำวิธีกำรนี้
ถ้ำไม่ท ำอะไร พวกเขำจะกลำยเป็นทำส มีชีวิตอยู่ที่แย่กว่ำควำม ตำย
ด้วยควำมพยำยำมเพียงเล็กน้อย อย่ำงน้อยมันก็มีโอกำสประสบ ควำมส ำเร็จ
แม้ว่ำมันจะล้มเหลว มันก็จะเป็นเพียงแค่สงครำมเต็มรูปแบบ เท่ำนั้น
ฉู่กุยเต๋ำเตือนว่ำ “อย่ำงไรก็ตำม เจ้ำคิดสิ่งต่ำงๆ เรียบง่ำยเกินไป ไม่มีกองก ำลังหลักใดที่มีจิตใจเรียบง่ำย แผนของเจ้ำมีแนวโน้มที่จะ ล้มเหลว”
เย่ชิวไป่แบมือแล้วกล่ำวว่ำ “ถ้ำข้ำล้มเหลว มันก็แค่ล้มเหลว ช่องว่ำงควำมแข็งแกร่งนั้นกว้ำงมำก เรำท ำได้เพียงแค่ลองดูเท่ำนั้น”
หลังจำกกล่ำวอย่ำงนั้น เย่ชิวไป่ก็กุมมือค ำนับไปทำงฉู่กุยเต๋ำอีก ครั้งและจำกไปทันที
…
ในตอนนี้ ณ รำชวงศ์ไร้ขอบเขต
เมื่อเย่ชิวไป่กลับมำ มู่จือชิงก็ก้ำวไปข้ำงหน้ำจับมือของเขำและ ถำมด้วยควำมกังวลว่ำ “เจ้ำสบำยดีใช่ไหม?”
เย่ชิวไป่ยิ้มตอบรับนำงทันที
เจี้ยนหวู่เฟิงที่อยู่ด้ำนข้ำงกล่ำวติดตลกว่ำ “ฮ่ำฮ๋ำฮ๋ำ ผู้น ำตระกูล มู่ ดูบุตรสำวผู้นี้ของเจ้ำสิ เมื่อเย่ชิวไป่กลับมำ นำงไม่ได้ถำมว่ำ แผนกำรส ำเร็จหรือไม่ แต่นำงถำมว่ำ…ชิวไป่สบำยดีไหม?”
มู่หลี่เป่ยแค่นเสียงอย่ำงเย็นชำและไม่กล่ำวอะไร
ใบหน้ำของมู่จือชิงเปลี่ยนเป็นสีแดงด้วยควำมเขินอำย นำง ปล่อยมือของเย่ชิวไป่แล้วก้ำวออกไป
มู่เจิ้งถิงซึ่งนั่งอยู่ยิ้มแล้วกล่ำวว่ำ “เจ้ำไม่จ ำเป็นต้องถำมสิ่งใด เมื่อชิวไป่กลับมำที่นี่อย่ำงปลอดภัย มันหมำยควำมว่ำเขำจัดกำร แผนกำรส ำเร็จแล้วใช่ไหม?”
เย่ชิวไป่พยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “เรำได้โน้มน้ำวคฤหำสน์อู๋ซูและ ยอดเขำเทียนเจี่ยได้เพียงชั่วครำว”
เมื่อพวกเขำได้ยินเกี่ยวกับคฤหำสน์อู๋ซู ย่อมไม่มีใครแปลกใจ เกินไป
ท้ำยที่สุดแล้ว คฤหำสน์อู๋ซูแต่เดิมนั้นอ่อนแอที่สุดในบรรดำกอง ก ำลังหลักทั้งเจ็ด
ผลประโยชน์ของพวกเขำย่อมได้รับน้อยอย่ำงแน่นอน เย่ชิ วไป่สำมำรถโน้มน้ำวพวกเขำได้ ดังนั้นจึงไม่น่ำแปลกใจ
ทว่ำสิ่งที่ท ำให้ทุกคนประหลำดใจก็คือ…
ยอดเขำเทียนเจี่ยก็โดนเย่ชิวไป่เกลี้ยกล่อมได้ด้วย?
นั่นคือกองก ำลังที่ดีที่สุดในบรรดำกองก ำลังหลักทั้งเจ็ดเชียวนะ!
ผลประโยชน์ที่ได้รับจะต้องไม่น้อยกว่ำกองก ำลังอื่นๆ หรือ มำกกว่ำนั้น!
กลยุทธ์ยั่วยุให้แยกตัวแบบนี้ มันย่อมไม่ส่งผลดีต่อยอดเขำเทียน เจี่ยเลย!
แล้วเย่ชิวไป่สัญญำอะไรกับยอดเขำเทียนเจี่ย?
มู่เจิ้งถิงก็มีค ำถำมเช่นกัน แต่เขำไม่ได้ถำมค ำถำมนี้อีกต่อไป
ลองคิดดูดีๆ เย่ชิวไป่ต้องให้บำงสิ่งบำงอย่ำงที่ท ำให้อีกฝ่ำย ตื่นเต้นและเต็มใจที่จะสละผลประโยชน์ส่วนหนึ่งไป
ท้ำยที่สุดแล้ว มันไม่น่ำแปลกใจที่อำจำรย์ของเย่ชิวไป่จะมีสิ่งที่
น่ำตกใจอยู่แล้ว
“แต่ถึงกระนั้น…”
เย่ชิวไป่กล่ำวต่อว่ำ “เรำยังต้องเตรียมพร้อมส ำหรับกำรท ำ สงครำม ท้ำยที่สุด อีกฝ่ำยไม่ใช่คนโง่ และจะต้องตระหนักอย่ำง แน่นอนว่ำนี่คือกำรสมรู้ร่วมคิด”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ผู้คนจำกกองก ำลังต่ำงๆ ก็เริ่มกล่ำวหำเย่ชิวไป่
“เมื่อรู้เช่นนี้ เจ้ำยังท ำอยู่อีกงั้นเหรอ?”
“นี่ไม่ได้ปลุกเร้ำควำมโกรธของอีกฝ่ำยหรือไง?”
“มันคือแหล่งก ำเนิดเชื้อไฟ เจ้ำเป็นผู้จุดไฟ!”
เย่ชิวไป่ดูสงบมำก และกล่ำวว่ำ “ข้ำแค่เดิมพันกับควำมโลภของ อีกฝ่ำยเท่ำนั้น”
“และถึงแม้ว่ำมันจะล้มเหลว สถำนกำรณ์ก็จะไม่เลวร้ำยไปกว่ำ ตอนนี้อยู่ดี”
ทุกคนเงียบลง…
ถูกต้อง!
ผลลัพธ์ที่เลวร้ำยที่สุดที่เป็นไปได้คือ…ควำมตำย!
มันย่อมดีกว่ำถูกอีกฝ่ำยปฏิบัติเหมือนเป็นทำส
มู่เจิ้งถิงก็พยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “ชิวไป่กล่ำวถูกต้อง เรำไม่มี ทำงเลือกที่ดีกว่ำนี้”
“เริ่มเตรียมตัวได้เลย หลังจำกนี้สี่วัน หำกเรำล้มเหลว เรำต้อง เตรียมต่อสู้จนตัวตำย!”
เวลำสี่วันผ่ำนไปอย่ำงรวดเร็ว
มันเป็นเพียงเวลำที่ผู้ฝึกตนหลับตำแล้วเปิดมันขึ้นมำเท่ำนั้น
เสำแสงที่ส่องมำจำกท้องฟ้ำทั้งเจ็ดเส้น ลงมำยังเมืองจักรพรรดิไร้ ขอบเขตอีกครั้ง!
YOU MAY ALSO LIKE
