โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 451 โดนปราบปรามอย่างสมบูรณ์!
การขัดแย้งผู้มีอำนาจ…
มักมาพร้อมกับกระดูกของกองกำลังจำนวนนับไม่ถ้วน
สิ่งเดียวกันนี้เป็นจริง ไม่ว่าจะเป็นกองกำลังหลักทั้งเจ็ดหรือ ราชวงศ์ไร้ขอบเขตก็ตาม
และในตอนนี้…
กองกำลังหลักทั้งเจ็ดเขตแดนมิติโลกระดับกลางต้องการ ครอบครองเขตแดนมิติโลกระดับกลางต ่าทั้งหมด
พวกเขาต้องการทรัพยากรมากขึ้นและหาพื้นที่ต้องห้ามที่ยัง ไม่ได้สำรวจ
จุดประสงค์คือ…เพื่อทำให้รากฐานและพลังของพวกเขา แข็งแกร่งขึ้น!
ทั้งปล้นสะดม!
ยึดครอง!
มันคือวิธีการที่สั้นที่สุดในการบรรลุสิ่งเหล่านี้…
แน่นอนว่า มู่เจิ้งถิงและผู้นำที่มีอำนาจคนอื่นๆ ต่างก็รู้เรื่องนี้ดี
ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถตำหนิกองกำลังหลักทั้งเจ็ดสำหรับ ความไร้เหตุผลเช่นนี้ได้
พวกเขาทำได้แค่โทษตัวเองเท่านั้น
เพราะเหตุใดพวกเขาจึงไม่แข็งแกร่งพอ?
ในโลกของผู้ฝึกตน ผู้แข็งแกร่งย่อมกลืนกินผู้อ่อนแอ
ถ้าเจ้าไม่แข็งแกร่งพอ…เจ้าจะถูกทุบตี!
หากพลังของเจ้าลดลง…เจ้าจะถูกปล้นชิง!
นี่คือความจริงอันเป็นนิรันดร์…
“เจ้ายังไม่ยอมแพ้งั้นเหรอ?”
เหอหวู่เว่ยชี้นิ้วของเขาไปที่ท้องฟ้าเหนือท้องฟ้า
รังสีของดวงอาทิตย์ที่แผดจ้าเป็นเหมือนแสงไฟอันร้อนแรงที่
รวมตัวกันบนท้องฟ้าอีกครั้ง
ตราบใดที่เหอหวู่เว่ยวางนิ้วนี้ลง ลำแสงที่ทำลายท้องฟ้าและปฐพี ก็จะลงมายังกองกำลังพันธมิตรในพื้นที่ของเขตแดนไร้พรมแดนอีก ครั้ง!
ถึงตอนนั้น มันจะไม่มีใครต้านทานได้!
ในเวลาเดียวกัน ผู้นำหุบเขาเหล่ยจื่อยื่นมือออกมา
ระหว่างมือของเขา ดวงอาทิตย์เล็กๆ ที่แผดเผาด้วยเปลวเพลิงก็ ค่อยๆ โผล่ออกมา!
เมื่อดวงอาทิตย์เล็กๆ นี้ปรากฏ…
เขตแดนไร้พรมแดนทั้งหมดดูเหมือนจะละลายด้วยออร่าปราณ อันร้อนแรง!
ผู้ฝึกตนที่อ่อนแอขอบเขตมหาจักรพรรดิไม่สามารถต้านทาน ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น เปลวไฟก็เริ่มปรากฏขึ้นจากอากาศบางๆ รอบๆ ตัว ของพวกเขา
เมื่อมีสายลมพัดผ่าน…
มันก็เกิดเพลิงไหม้!
ท่ามกลางเสียงกรีดร้อง เขาถูกเผาทั้งเป็นกลายเป็นเถ้าถ่าน
ไม่เหลือแม้แต่จิตวิญญาณ!
แค่ปลดปล่อยทักษะออกมา มันก็มีผลที่น่าสะพรึงกลัว เหมือนกับ ดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ ที่กำลังร่วงหล่นลงมา
มันจะเป็นวันสิ้นโลกแบบไหนกันแน่?
ในอีกด้านหนึ่ง หญิงสาวที่มีเสน่ห์จากนิกานเหอฮวนบิดร่างกาย ที่สง่างามของนาง
เหมือนงูน ้าแกว่งไปมาเบาๆ
ออร่าปราณสีชมพูปลิวกระจายไปทั่วกองทัพ!
ผู้ฝึกตนใดที่สูดออร่าปราณสีชมพูนี้
พวกเขาทั้งหมดต่างมองไปที่หญิงสาวผู้มีเสน่ห์ในทันใด
ดวงตาของเขากลายเป็นสีแดงเลือดทันที
พวกเขาฉีกร่างของตัวเองอย่างต่อเนื่อง
ส่งเสียงคำรามต ่าอย่างแผ่วเบา!
แม้ว่าเนื้อและเลือดจะถูกข่วน แต่พวกเขาก็ไม่รู้สึกตัว!
มันน่ากลัวถึงขีดสุดจริงๆ
ด้วยการกระทำของพวกเขาทั้งสาม
ทำให้ประชาชนของเขตแดนไร้พรมแดนต่างรู้สึกพ่ายแพ้แล้ว
พวกเขาจะต่อต้านไปเพื่ออะไร?
การโจมตีทั้งสามครั้งนี้ไม่เพียงแต่ทำลายร่างกายของทุกคน เท่านั้น
มันยังทำลายหัวใจพวกเขาด้วย…
กำแพงเมืองที่ไม่อาจทำลายได้นั้น มันกำลังจะถูกพังทลายลง ด้วยช่องว่างแห่งความแข็งแกร่งราวหุบเหวกว้างไร้จุดจบ…
ในช่วงเวลาหนึ่ง ความสิ้นหวังก็อบอวลอยู่ในอากาศ
ในเวลานี้เองที่ความขัดแย้งจะขยายออกไปอย่างไม่สิ้นสุด!
ธรรมชาติที่ไม่ดีของมนุษย์ก็จะถูกเปิดเผยโดยไม่พลาดแม้แต่ จังหวะเดียว!
“ใครเป็นคนแนะนำแผนการนี้?”
“คนที่แนะนำคือ เย่ชิวไป่! ถ้าไม่ใช่เพราะความคิดที่ไม่ดีของเขา อีกฝ่ายคงไม่โกรธมากขนาดนี้ ตอนนี้…พวกเรามีทางตายเท่านั้นคือ หนทางเดียว!”
“เจ้าเป็นเพียงรุ่นเยาว์เท่านั้น เจ้าจะทำอะไรได้! เจ้าได้นำทุกคน มาสู่สถานการณ์เช่นนี้!”
“ถ้ายอมจำนนตั้งแต่เริ่มต้น…อย่างน้อยเราก็สามารถอยู่รอดได้!”
ในเวลานี้ พวกเขาลืมไปว่าเคยตัดสินใจร่วมกันมาก่อน
พวกเขาทั้งหมดเคยกล่าวไว้ว่า ยอมตายดีกว่าเป็นทาสของผู้อื่น!
ก่อนหน้านี้ พวกเขากล่าวว่า เราจะรวมเป็นหนึ่งเดียวและเราจะ ไม่มีวันตกเป็นทาส!
ในตอนนี้ ทุกอย่างกลับถูกลืม!
หนึ่งกระจายเป็นสิบ และสิบขยายเป็นร้อย!
ร้อยข้อความเข้าสู่สาธารณชน!
มู่เจิ้งถิงด้านบนก็ได้ยินคำกล่าวเหล่านี้เช่นกัน
เขาอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าที่น่าเกลียดมาก
เขายังรู้สึกทำอะไรไม่ถูกอยู่ในใจเล็กน้อย
ตอนนี้เขาพยายามอย่างเต็มที่เพื่อต่อต้านผลที่ตามมาของศัตรู
เขาไม่มีเวลาจัดการกับคำกล่าวที่ใส่ร้ายตัวเย่ชิวไป่!
ใบหน้าของมู่จือชิงเริ่มมืดลงมากยิ่งขึ้น
ดวงตาที่ราวกับน ้าค้างแข็งเหล่านั้น มันกำลังบานสะพรั่งด้วย ความหนาวเย็นในตอนนี้!
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่และคนอื่นๆ ก็ได้ยินเสียงก่นด่านี้เช่นกัน
ตงเสี่ยวฉินเยาะเย้ยไปด้านข้างแล้วกล่าวว่า “เฮอะๆ…เก่งแต่การ พูดประชดประชัน แต่พวกเขากลับไม่รู้ว่าจะยืนหยัดและให้คำแนะนำ ได้อย่างไรตั้งแต่เริ่มต้น!”
สีหน้าของหงหยิงและคนอื่นๆ ก็ดูน่าเกลียดมากเช่นกัน
หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ปัจจุบัน พวกเขาไม่ได้รับอนุญาต ให้ดำเนินการ
ไม่อย่างนั้น ข้าคงตบพวกมันให้ตายจนหมดแน่นอน!
เย่ชิวไป่ดูสงบและเขาส่ายหน้า “ไม่จำเป็นต้องโกรธในเรื่องนี้ เรื่องแบบนี้เป็นสิ่งที่ข้าคาดหวังไว้อยู่แล้ว”
เย่ชิวไป่ได้รับเรื่องราวความไม่ยุติธรรมแบบนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย
หากเจ้าประสบความสำเร็จ เจ้าจะเพลิดเพลินไปกับการปฏิบัติ ของผู้ชนะ
ท้ายที่สุดแล้ว ประวัติศาสตร์ถูกเขียนโดยผู้ชนะนั่นเอง
เขาล้มเหลวหรือเปล่า?
ไม่ใช่…มันก็แค่กำแพงพังลงและทุกคนก็ช่วยกันพลักมันเท่านั้น!
“คิดหาทางก่อน ว่าเราจะต้านทานมันอย่างไร!”
ไม่ว่าเจ้าจะมีพรสวรรค์มากแค่ไหน มันก็ได้แค่นั้น
ช่องว่างความแข็งแกร่งในปัจจุบันไม่สามารถสร้างขึ้นได้ด้วย พรสวรรค์พิเศษ
พวกเขาทั้งหมดส่วนใหญ่ในปัจจุบันอยู่ขอบเขตมหาจักรพรรดิ
ส่วนอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่าขอบเขตของพวกเขาเหนือกว่า ขอบเขตเปลี่ยนแปลงโลหิต!
พวกเขาได้มาถึงขอบเขตเหยินเซียน(เซียนมนุษย์)แล้ว!
(人仙 เซียนมนุษย์ ในคัมภีร์จงลฺหวี่ฉวนเต้าจี๋ เหยินเซียนคือ เซียนที่ยังอาศัยอยู่ในโลกมนุษย์)
เมื่อเปลี่ยนแปลงสายเลือด มันก็หมายถึงการเปลี่ยนแปลง ร่างกายทั้งหมด
วิวัฒนาการของร่างกายคือการกลายเป็นเหยินเซียน(เซียน มนุษย์)!
ถ้าร่างกายมาถึงจุดนี้ พวกเขาจะทะลวงสู่ขอบเขตเหยินเซียน (เซียนมนุษย์)
หนึ่งคือคน(人)และหนึ่งคืออมตะหรือเซียน(仙 )
เพิ่มเซียน(仙 ) เข้ามาแค่คำเดียว
ทำให้พวเขากลายเป็นสิ่งมีชีวิตอีกแบบในทันที…
ฉุ่กุยเต๋าเห็นฉากนี้แล้วไม่ได้ช่วยอะไร
สำหรับเขาแล้ว ตราบใดที่เขาไม่โจมตีผู้คนขอบเขตไร้พรมแดน เขาก็ไม่ต้องกังวลว่าเย่ชิวไป่จะคิดยังไง
เพียงแต่…แม้ว่าเขาจะไม่ดำเนินการ แต่มันก็ไม่แตกต่างอันใดกับ การโจมตีอยู่ดี
“ข้าไม่รู้ว่าผู้อาวุโสคนนั้นคิดอะไร มีช่องว่างขนาดใหญ่ในด้าน ความแข็งแกร่ง”
“นี่มันคือการทดสอบอยู่อีกงั้นหรือ?”
ฉู่กุยเต๋ารู้สึกสับสนเล็กน้อยกับการตัดสินใจของผู้อาวุโส
อย่างไรก็ตาม มันจะมีบททดสอบที่เป็นไปไม่ได้เช่นนี้เกิดขึ้นได้ อย่างไร?
เป็นไปได้ไหมที่เย่ชิวไป่เด็กน้อยผู้นี้ เขามีไพ่เด็ดอื่นๆ อีก?
เขาสามารถมีวิธีข้ามขอบเขตมากมาย และต่อกรกับขอบเขตเห ยินเซียนได้?
วิธีเช่นนี้…
มันมีอยู่จริงๆ งั้นเหรอ?
มู่ฟู่เฉิงยิ้มอย่างขมขื่นและกล่าวว่า “เราทำอะไรไม่ได้จริงๆ ดังนั้น เราจึงทำได้เพียงขอให้ท่านอาจารย์ช่วยเท่านั้น”
เมื่อฟังประโยคนี้แล้ว…
ศิษย์ทุกคนจากศาลาเฉาถังพยักหน้า
สถานการณ์ปัจจุบันอยู่นอกเหนือสิ่งที่พวกเขาสามารถแก้ไขได้ จริงๆ
เย่ซิ่วไป่พยักหน้าอย่างเคร่งขรึม เขาหยิบจี้หยกส่ง สัญญาณเสียงออกมา และกำลังจะขอความช่วยเหลือจากหลู่ฉาง เซิน
ทันใดนั้น!
เหนือท้องฟ้า…
เสียงร้องของเฟิ่งหวงดังก้องไปทั่วเขตแดนไร้พรมแดน!
กิ๊ววว!!
เพลิงแห่งนิพพานดูเหมือนจะเข้ามาแทนที่ดวงอาทิตย์ที่ลุกโชน และส่องสว่างไปทั่วทั้งท้องฟ้า!
เพลิงเปลี่ยนเมฆสีขาวแต่เดิมให้เป็นท้องฟ้าสีคราม
มันยิ่งทำให้สีแดงของเพลิงโดดเด่น!
อากาศร้อนเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!
ออร่าปราณที่น่าหวาดกลัวดูเหมือนจะระงับคนทั้งโลก!
ทุกคนอดไม่ได้ที่จะมองท้องฟ้าด้วยสีหน้าหวาดกลัว
เป็นผู้ใดมาอีกในครั้งนี้?
ผู้คนจากเจ็ดกองกำลังหลัก
พวกเขาเงยหน้ามองดูท้องฟ้า…
สีหน้าของเขาดูหวาดกลัวอย่างยิ่ง!
ออร่านี้คือผู้ใด?
พวกเขาได้มาถึงขอบเขตเหยินเซียนแล้ว
มันย่อมไม่มีศัตรูใดในโลกนี้!
แต่ออร่าปราณอันน่าสะพรึงกลัวนี้ ทันทำให้พวกเขาแทบหอบ หายใจ!
ราวกับว่าร่างกายกำลังจะแหลกสลาย!
เซี่ยหนานในระยะไกลก็ดูสีหน้าซีดเซียวเช่นกัน
เขารู้สึกกลัวมากๆ
มันไม่ใช่แค่ความกลัวในจิตใจเท่านั้น
มันคือการปราบปรามสายเลือดอย่างสมบูรณ์!
รู้ไหมว่าเขาได้ปลุกสายเลือดปีศาจขึ้นมาแล้ว!
เผ่าพันธุ์ปีศาจ(กุ่ยซู) คือเผ่าพันธุ์ของเขตแดนมิติโลกระดับสูง!
แต่ตอนนี้เขาถูกยับยั้งด้วยพลังแห่งสายเลือดที่ปล่อยออกมาจาก เจ้าของออร่าปราณนี้!
เขาคือใคร?
YOU MAY ALSO LIKE
