โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 457 การรับศิษย์
หลังจากก่อตั้งนิกายดาบชิงหยุนเสร็จแล้ว…
หลังจากนั้นเย่ชิวไป่ก็มอบกิจการของนิกายทั้งหมดให้กับเจี้ยน เจาเมี่ยนและเหลียงเฟิงทันที
แต่สิ่งนี้กลับทำให้ทั้งสองคนไม่ค่อยมีความสุข
เดิมทีแล้ว ทั้งสองต้องการสัมผัสได้ถึงวิถีแห่งดาบตลอดเวลาและ ทุกเวลาทุกวัน
แต่ตอนนี้มากกว่าครึ่งหนึ่งของเวลาของทั้งสอง…กลับถูกใช้ไป กับกิจวัตรประจำวันของสำนักดาบชิงหยุน
ท้ายที่สุดแล้ว เย่ชิวไป่คือบุคคลในตำนานของเขตแดน ทุรกันดาร
แน่นอนว่า นิกายดาบชิงหยุนที่เขาก่อตั้งนั้น มันย่อมได้รับความ นิยมอย่างมาก
ในทุกๆวันมีคนอยากเข้ามาเป็นศิษย์จำนวนมาก
ใครๆ ก็อยากมาเยี่ยมชม…
พวกเขายังอยากมาดูด้วยว่า เย่ชิวไป่ทิ้งความลับแห่ง ความสำเร็จไว้บ้างหรือเปล่า?
คนที่เข้ามามีทุกประเภท!
เพราะเรื่องนี้เอง ทำให้พวกเขาทั้งสองคนรู้สึกไม่พอใจมาหลายปี แล้ว!
เหลียงเฟิงกล่าวด้วยสีหน้าอันตรายว่า “เข้ามา แต่เจ้าต้องยับยั้ง ขอบเขตของเจ้า ให้อยู่ในขอบเขตเดียวกับของเรา!”
ตอนนี้เหลียงเฟิงและเจี้ยนเจาเมี่ยนต่างก็ทะลวงไปขั้นปลาย ขอบเขตเสมือนเทพแล้ว
ทั้งสองกลายเป็นหนึ่งในขุมพลังชั้นนำในเขตแดนนี้!
ท้ายที่สุดแล้ว พรสวรรค์ของพวกเขาทั้งสองไม่ได้อ่อนแอตั้งแต่ แรก และทั้งคู่ก็เป็นอัจฉริยะของนิกายในอดีต
ทั้งสองคือบุคคลที่โลกนี้เรียกว่าอัจฉริยะสัตว์ประหลาด…
เพียงแต่ว่าเย่ชิวไป่และศิษย์ศาลาเฉาถังได้รับความนิยมอย่าง มากในเวลานั้น
พวกเขาได้บดบังรัศมีของอัจฉริยะหลายๆ คนจริงๆ…
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่รู้ตัวดีว่าเขาผิด เขาเกาหัวด้วยความเขินอาย และกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ตกลง ตกลง ข้าจะฟังเจ้า เราจะสู้กันตอน ไหน?”
จะต่อสู้กันตอนไหน?
เหลียงเฟิงและเจี้ยนเจาเมี่ยนชักดาบออกมาพร้อมกัน และพุ่งเข้า หาเย่ชิวไป่ทันที!
เย่ชิวไป่ยิ้มเล็กน้อย…
เย่ชิวไป่หยิบดาบไม้ในมือของเขาออกมา และในขณะเดียวกันก็ ลดขอบเขตของเขาลงจนถึงขั้นปลายเสมือนเทพ
เขาไม่ได้ใช้เจตจำนงดาบและอาณาเขตดาบ
เขาเพียงแค่ยกดาบไม้ในมือขึ้น แล้วเหวี่ยงมันออกไปด้วยการ เคลื่อนไหวธรรมดาๆ
เมื่อเห็นฉากนี้ เจั้ยนเจาเมี่ยนและเหลียงเฟิงต่างก็มองหน้ากัน
ทั้งสองรู้ว่าเย่ชิวไป่ออกมือให้พวกเขา
อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่สนใจในเรื่องนี้…
พวกเขาทั้งคู่ต่างก็เป็นผู้ฝึกฝนดาบเช่นกัน
ทุกคนเข้าใจในความจริงแบบเดียวกัน
ต่อหน้านักดาบที่ทรงพลังอย่างแท้จริงนั้น
แม้ว่าขอบเขตจะถูกยับยั้ง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้เจตจำนงดาบ…
ทว่าดาบธรรมดาของเขายังคงสามารถต่อกรกับคู่ต่อสู้ได้อย่าง ง่ายดายอยู่ดี!
ในตอนนี้ ดาบของชายทั้งสองเต็มไปด้วยเจตจำนงดาบที่พลุ่ง พล่าน!
เจตจำนงดาบของบรรพจารย์ดาบในตอนนี้ มันกลายเป็นแม่น ้า แห่งสวรรค์และปฐพี มันพลุ่งพล่านและซัดสาดไปมา
ปราณดาบฟันไปที่ดาบไม้ในมือของเย่ชิวไป่!
แต่ทว่า…
ดาบไม้ไม่ได้ถูกหักหรือบิดงอแม้แต่น้อย
มันเหมือนกับเป็นเหล็กดำที่แข็งที่สุดในโลก มันไม่ขยับเลย!
ในสายตาของทั้งสองคน เย่ชิวไป่ในตอนนี้เป็นเหมือนภูเขาที่
พวกเขาผ่านไปไม่ได้
มันน่าทึ่งมากจริงๆ!
เย่ชิวไป่ยิ้มและกล่าวว่า “ไม่เลว พวกเจ้าก้าวหน้าขึ้นไม่ใช่น้อย”
หลังจากกล่าวจบ ดาบไม้ในมือของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อยทันที
ทว่ายังไม่มีการเปิดเผยเจตจำนงดาบ
อย่างไรก็ตาม การแสดงออกของทั้งสองคนเปลี่ยนไปทันที!
ในช่วงเวลานี้…
ดาบในมือของเย่ชิวไป่…
มันดูราวกับว่าพลังแห่งสวรรค์และปฐพีจะถูกระดม ใบไม้ ดอกไม้ และต้นหญ้าทุกต้นดูเหมือนจะกลายเป็นดาบที่คมกริบ ณ ขณะนี้!
เย่ชิวไป่ฟันดาบในมือของชายทั้งสองอย่างต่อเนื่อง!
สีหน้าของทั้งสองคนเปลี่ยนไปเล็กน้อย และพวกเขาก็ถอยหลัง กลับไปพร้อมกัน!
ทั้งสองคนเห็นได้ชัดว่าไม่มีเจตจำนงดาบอยู่ในกระบวนท่าฟันนี้้
ดาบไม้ธรรมดาในมือของเย่ชิวไป่ มันดูเหมือนจะสามารถตัด ผ่านภาพลวงตาทั้งหมดในโลกนี้ได้
มันเหมือนกับ…มันสามารถทำลายล้างทุกสิ่งในโลกนี้ได้!
ในเวลานี้ เย่ชิวไป่ถือดาบไว้ในมือขวา มือซ้ายไพล่หลังไว้และ ก้าวเท้าเบา ๆ
จู๋ๆ เขาพุ่งเข้าไปหาทั้งสองคนทันทีชั่วพริบตา!
เขาข้ามผ่านช่องว่าง
เงาดาบลากยาวตามหลังเขา!
ชั่วครู่หนึ่ง พวกเขาทั้งสองเห็นดาบสีเขียวยาวสามฉื่อหลายพัน เล่ม มันกลายเป็นฝนดาบและกวาดไปทางพวกเขาทั้งสองคน!
ใบหน้าของชายทั้งสองคนเปลี่ยนไปด้วยความตกใจ
หลังจากนั้นพวกเขาก็กัดฟันและฟาดดาบไปข้างหน้า!
แต่ทว่า…
ปราณดาบของพวกเขายังคงถูกทำลายล้างด้วยฝนดาบจำนวน มหาศาลอยู่ดี
ในที่สุด ฟนดาบก็เหลือเพียงดาบเล่มเดียว
ดาบนี้ชี้ไปที่พวกเขาสองคน
เย่ชิวไป่เก็บดาบไม้เข้าไปแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เป็นยังไง บ้าง?”
เมื่อฟังประโยคนี้ เจี้ยนเจาเมี่ยนและเหลียงเฟิงต่างก็มองหน้ากัน และยิ้มอย่างขมขื่น
ช่างทรงพลังมาก…
ช่องว่างความแข็งแกร่งระหว่างพวกเขากว้างขึ้นและใหญ่ขึ้นทุก ที
ทั้งสองมองไม่เห็นด้านหลังเย่ชิวไป่อีกต่อไปแล้ว
พูดตามตรง มันเป็นไปไม่ได้ที่จะไม่รู้สึกหดหู่…
อย่างไรก็ตาม มันเป็นความรู้สึกที่ผลักดันให้ทั้งสองคนฝึกฝน อย่างบ้าคลั่งมากขึ้นไปอีก
ถึงแม้ว่าช่องว่างจะกว้างใหญ่ แต่ก็สามารถทำให้มันไม่กว้างขึ้น มากกว่านี้ได้
พวกเขาแค่พยายามติดตามด้านหลังของเย่ชิวไป่อย่างใกล้ชิด ต่อไป
นี่คือเป้าหมายของพวกเขา…
เย่ชิวไป่เก็บดาบไม้ออกไปแล้วกล่าวว่า “บอกข้าหน่อย…พวก เจ้าทั้งสองมาหาข้า ไม่ใช่เพื่อมาให้ข้าทรมานใช่ไหม?”
เมื่อได้คำถามนี้….
ทั้งสองคนอดไม่ได้ที่จะกลอกตา
เหลียงเฟิงถึงกับกล่าวด้วยความโกรธว่า “เจ้าเป็นคนสร้างนิกาย ดาบชิงหยุนใช่ไหม?”
“ใช่ แล้วมีอะไรหรือเปล่า?”
“แล้วความคิดที่จะรับลูกศิษย์ทุกๆ สามปี มันก็ถูกกำหนดโดยเจ้า ใช่ไหม?”
เย่ชิวไป่ตกตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งนี้ หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มอย่างขมขื่น และเกาหัว “วันนี้คือวันรับลูกศิษย์งั้นเหรอ? ข้าลืมไปแล้วจริงๆ”
หงหยิงและคนอื่นๆ ที่อยู่ข้างๆ พวกเขาต่างก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะ ออกมา
นี่คือผู้นำนิกาย?
เปรียบกับหงหยิงไม่ได้จริงๆ นางจัดการทุกอย่างเสร็จแล้ว
จักรวรรดิหยุนหวงที่นางดูแล มันเข้าที่เข้าทางมากแล้ว
ส่วนหนิงเฉินซินล่ะ?
สำนักจือไจ่(สำนักห้องหนังสือ) ของเขาโด่งดังไปทั่วทั้งเขตแดน ทุรกันดารและเขตแดนวิญญาณสวรรค์!
แม้แต่หลู่ฉางเซินเองก็ยังปิดหน้าของเขา แล้วกล่าวว่า “ตั้งแต่นี้
ต่อไป เจ้าอย่ากล่าวว่าเจ้าเป็นศิษย์ของข้าเลย”
เอ๋……
ท่านอาจารย์…นี่ท่านจริงจังใช่ไหม?
แน่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่จะกล่าวเรื่องแบบนี้ต่อหน้าหลู่ฉางเซิน…
ไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องถูกตีอีกครั้ง
หลิวซื่อหลูคือตัวอย่างที่ดี…
…
ในวันนี้…
ถึงเวลาแล้วที่นิกายดาบชิงหยุนจะรับสมัครศิษย์ทุกๆ สามปี
นี่เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ก่อตั้งนิกายดาบชิงหยุนมา
ตามตำนานของเขตแดนทุรกันดาร นิกายนี้ก่อตั้งโดยเย่ชิวไป่ ศิษย์ของหลู่ฉางเซินแห่งศาลาเฉาถัง
ปัจจุบันเขาเป็นนักดาบอันดับหนึ่งของเขตแดนทุรกันดาร
ในตอนนี้ผู้นำนิกายเย่ชิวไป่กลับมาแล้ว
แถมด้วยเหตุการณ์ชี้แนะในวันนั้น
ยิ่งทำให้ผู้ฝึกฝนดาบจากทั่วเขตแดนมีความกระตือรือร้นอย่าง มากเกี่ยวกับนิกายดาบชิงหยุน
ในช่วงเวลานี้ ผู้ฝึกฝนดาบอยู่ทุกหนทุกแห่งหน้าประตูภูเขาของ นิกายดาบชิงหยุนแล้ว
ผู้ฝึกฝนดาบจากทุกภูมิภาคกำลังมาที่นี่ โดยหวังว่าจะเข้าร่วม นิกายดาบชิงหยุน
“เจ้าได้ยินไหม ผู้อาวุโสเย่จะมาสรรหาศิษย์ป็นการส่วนตัวในครั้ง นี้”
“นั่นคือเหตุผลที่เรามาที่นี่ ตอนนี้ ผู้อาวุโสเย่กลายเป็นนักดาบ อันดับหนึ่งและความแข็งแกร่งของเขาไม่อาจคาดเดาได้!”
“หากเจ้าสามารถเข้าร่วมนิกายดาบชิงหยุน เจ้าก็สามารถเดินไป ทั่วเขตแดนแห่งนี้ได้”
“อย่าคิดมากเกี่ยวกับมัน กฎข้อแรกของนิกายดาบชิงหยุนคือไม่ ใช้ดาบเพื่อทำความชั่ว และไม่ใช้พลังของเจ้าเพื่อรังแกผู้อื่น เมื่อถูก ค้นพบ การฝึกฝนของเจ้าจะถูกยกเลิก และนิกายดาบชิงหยุนจะไล่ เจ้าออก!”
“แต่…หากผู้อาวุโสเย่สังเกตเห็นเจ้า และได้รับการยอมรับให้เป็น ลูกศิษย์ เจ้าจะก้าวขึ้นไปสู่จุดสูงสุดได้จริงๆ”
“ถูกต้อง แม้ว่าเจ้าจะไม่สามารถเข้าร่วมศาลาเฉาถังได้ แต่เจ้าก็ สามารถเป็นสมาชิกศาลาเฉาถังจากทางอ้อมได้”
“แต่…พี่ชาย เจ้าไม่ใช่นักดาบใช่ไหม?”
“ข้าเหรอ โอ้ ข้าไม่ ข้าแค่อยากเห็นผู้อาวุโสเย่เท่านั้น”
ผู้ฝึกฝนดาบและผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ล้วนมาที่นี่
พวกเขามาเพียงเพื่อพบกับเย่ชิวไป่…
การรับสมัครศิษย์ในครั้งนี้ หงหยิงและคนอื่นๆ ก็ติดตามเย่ชิวไป่ มาด้วยเช่นกัน
มีเพียงหนิงเฉินซินเท่านั้นที่ไม่ได้มา
เขาได้ยินมาว่าพบบุคคลที่มีเจตนาชั่วร้ายและเขาคือคนชั่วที่บ้า คลั่ง
ในดินแดนจงหยู(ภาคกลาง)มีการสังหารเกิดขึ้นมากมาย
หนิงเฉินซินต้องการไปจัดการกับเรื่องนี้เป็นการส่วนตัว
…
ณ ขณะนี้ การรับสมัครศิษย์ของนิกายดาบชิงหยุนเริ่มขึ้นแล้ว…
YOU MAY ALSO LIKE
