โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 472 ลึกลงไปในหมอกสีด ำ
กำรลอบโจมตีอย่ำงกะทันหันนี้…
มันท ำให้ทุกคนต่ำงตกใจ
พวกเขำไม่ได้คำดหวังว่ำซิงหยุนจะมีควำมกล้ำลอบโจมตีหลู่ฉำง เซิน!
เพรำะเขำใช้ก ำลังเก่ำจนหมดไป และก ำลังใหม่ยังไม่เกิดขึ้นมำ
และนี่คือตอนที่หลู่ฉำงเซินมุ่งควำมสนใจไปที่กำรพุ่งเข้ำหำแท่น หินสุดท้ำย
ในตอนแรกทุกคนต่ำงคิดว่ำ…ซิงหยุนจะประสบควำมส ำเร็จ และ ผู้ที่มีพรสวรรค์เก ำลังก็จะล้มลง
จี้เฉียนเหยำยังกัดฟันสีเงินของนำงและฟำดฝ่ำมือของนำง ออกไป แต่มันก็ยังสำยเกินไป
นำงท ำได้เพียงเฝ้ำดูอย่ำงช่วยไม่ได้ ในขณะที่ดำบสีเงินที่มีกลิ่น อำยอันชั่วร้ำยบินไปทำงหลู่ฉำงเซิน!
แต่ทว่ำ…
เมื่อทุกคนคิดว่ำหลู่ฉำงเซินท ำอะไรไม่ถูก
จู่ๆ เจตนำดำบก็ควบแน่นอยู่ข้ำงหลังเขำ ซึ่งไม่เพียงแต่ท ำลำย แผนกำรลอบโจมตีของซิงหยุนเท่ำนั้น
แต่เจตจ ำนงดำบยังแทงทะลุกลำงคิ้วของเขำด้วย!
วิญญำณของซิงหยุนถูกท ำลำย!
แต่ว่ำ……
หำกเป็นเช่นนี้ เขำจะฝ่ำคลื่นอันท่วมท้นที่ซัดเข้ำมำได้อย่ำงไร?
แม้แต่จี้เฉียนเหยำเองก็ส่ำยหัวอย่ำงช่วยไม่ได้
ซิงเฉิงยิ้มอย่ำงขมขื่นจำกด้ำนหลังและกล่ำวอย่ำงปลอบโยนว่ำ “พี่หลู่ ยังเหลือเวลำอีกเจ็ดวัน ดังนั้นรักษำควำมแข็งแกร่งของเจ้ำไว้ ก่อน”
ทว่ำหลู่ฉำงเซินดูเหมือนจะไม่ได้ยินเสียงของซิงเฉิง
กำรโจมตีเพื่อสังหำรซิงหยุนเขำท ำแบบสบำยๆ โดยไม่ต้องมอง ไปด้ำนข้ำง
หลู่ฉำงเซินยังคงไม่หยุดนิ่ง
เขำแปลงร่ำงเป็นมังกรพเนจรและพุ่งเข้ำหำคลื่นโดยตรง!
มันไม่มีช่องว่ำงอยู่ในนั้น
ทุกคนในปัจจุบันส่ำยหัวอย่ำงช่วยไม่ได้
เฮ้อ…เขำต้องล้มเหลวอย่ำงแน่นอน
เอ๋…ท ำไมถึงไม่มีเสียงตกน ้ำเลย?
เมื่อทุกคนหันมองไปทิศทำงนั้น
ฉับพลัน ใบหน้ำของพวกเขำก็แข็งทื่อรำวกับถูกฟ้ำผ่ำ
พวกเขำเห็นชำยคนหนึ่งในชุดคลุมสีขำวอยู่อีกด้ำนหนึ่งโดยไม่ มีครำบน ้ำบนร่ำงกำยแม้แต่น้อย
เขำช่ำงดูโล่งโปร่งสบำยรำวกับเทพเซียนลงมำสู่โลก!
เขำท ำได้อย่ำงไร?
เขำสำมำรถไปถึงแท่นหินที่เก้ำในขณะที่ถูกคนอื่นรบกวนได้ ยังไง?
ดวงตำของจี้เฉียนเหยำก็แสดงแววตำที่แวววำวเช่นกัน
ผู้ชำยคนนี้มำจำกไหนกันนะ?
ท ำไมข้ำไม่เคยได้ยินเรื่องเกี่ยวกับเขำมำก่อน?
ในอีกด้ำนหนึ่ง ชำยวัยกลำงคนสำมคนปรำกฏตัวต่อหน้ำหลู่ฉำง เซิน
ชำยวัยกลำงคนทั้งสำมคนนี้ล้วนเป็นชำวบ้ำนในหมู่บ้ำนฟ่ำนเห ริน
ทุกคนได้ยินชำยคนหนึ่งถำมว่ำ “เจ้ำก ำลังก่อเหตุสังหำรผุ้คนใน หมู่บ้ำนใช่หรือไม่?”
หลู่ฉำงเซินกล่ำวว่ำ “เขำต้องกำรสังหำรข้ำ แล้วเจ้ำจะให้ข้ำนั่ง รอควำมตำยไม่ได้ใช่ไหม? ข้ำไม่ใช่คนดีขนำดนั้น”
ผู้ที่กล้ำสังหำรข้ำ มันจะถูกข้ำสังหำรทิ้ง!
กำรตอบแทนควำมชั่วด้วยควำมเมตตำงั้นเหรอ?
เฮอะ…มันไม่มีอยู่จริง!
เมื่อชำยวัยกลำงคนทั้งสำมได้ยินสิ่งนี้ พวกเขำไม่ได้ท ำอะไรให้ ยุ่งยำก แต่พยักหน้ำและกล่ำวว่ำ “เจ้ำรออยู่ที่นี่ก่อน แล้วเรำจะ กลับมำ”
หลู่ฉำงเซินยักไหล่แล้วกลับไปอีกด้ำนหนึ่ง
ในกระบวนกำรนี้
แท่นหินยังคงปะทุพร้อมกับสิ่งกีดขวำงที่สอดคล้องกัน
อย่ำงไรก็ตำม หลู่ฉำงเซินยังคงสำมำรถข้ำมแท่นหินทั้งเก้ำได้ อย่ำงง่ำยดำยในเวลำเพียงไม่กี่ลมหำยใจ
ทุกคนมองดูหลู่ฉำงเซินด้วยควำมเงียบงัน รำวกับว่ำพวกเขำ ก ำลังมองเทพเซียน
เขำยังเป็นมนุษย์อยู่หรือเปล่ำ…
ท ำไมเหมือนกับเขำก ำลังเดินเล่นในสวนหลังบ้ำนของเขำเอง…
หลังจำกนั้น มีหลำยคนไม่สำมำรถไปถึงแท่นหินที่สองได้…
หลู่ฉำงเซินเพิกเฉยต่อคนเหล่ำนี้
แต่เขำเดินไปที่ร่ำงของซิงหยุน
ในขณะนี้ แม้ว่ำซิงหยุนจะตำยไปแล้ว แต่เขำยังคงมีสีหน้ำที่ดูน่ำ กลัวอยู่บนใบหน้ำของเขำ พร้อมรอยยิ้มแห่งชัยชนะที่แสดงให้เห็นว่ำ แผนของเขำก ำลังจะประสบควำมส ำเร็จ
หลู่ฉำงเซินเอื้อมมือออกไป และเจตจ ำนงดำบก็พันร่ำงของซิง หยุนโดยตรง!
ฉับ!
เนื้อและเลือดปลิวไปทุกที่!
หลังจำกนั้น หลู่ฉำงเซินก็เอื้อมมืออีกข้ำงของเขำออกไป
ไฟเพลิงล้อมรอบร่ำงกำยที่เหลือของซิงหยุน!
เขำเผำศพที่ถูกตัดเป็นชิ้นๆ ให้กลำยเป็นควำมว่ำงเปล่ำ!
หลังจำกท ำทั้งหมดนี้แล้ว
หลู่ฉำงเซินปรบมือของเขำ
“เอำล่ะ…เรียบร้อยแล้ว.”
เมื่อดูฉำกนี้ ทุกคนก็รู้สึกค่อนข้ำงพูดไม่ออก
เขำท ำวุ่นวำยไปเพื่ออะไร?
เจ้ำสังหำรจนเขำตำยไปแล้ว แต่เจ้ำยังคงระบำยควำมโกรธกับ ศพอีกงั้นเหรอ?
หลู่ฉำงเซินแตะคำงของเขำแล้วกล่ำวว่ำ “เพื่อควำมปลอดภัย ข้ำ ไปกวำดล้ำงตระกูลซิงเมื่อออกไปข้ำงนอกดีไหมนะ?”
ทุกคน:……
ตระกูลซิงคือก ำลังสูงสุดของเขตแดนเทียนเหอ
ถึงแม้ว่ำมันจะอ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเขำก็ตำม
แต่ไม่ใช่สิ่งที่เจ้ำ “รุ่นเยำว์” จะสำมำรถเอำชนะได้!
จี้เฉียนเหยำเดินเข้ำมำแล้วกล่ำวด้วยรอยยิ้ม “เจ้ำต้องกำรให้ข้ำ ช่วยไหม?”
หลู่ฉำงเซินส่ำยหัวอย่ำงรวดเร็ว
ข้ำไม่สำมำรถขอให้เจ้ำเข้ำมำวุ่นวำยได้
พี่สำว ข้ำไม่อยำกเกี่ยวข้องกับเจ้ำทั้งคนสวยและผู้ก่อปัญหำ
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ซิงเฉิงก็ตกใจมำกเช่นกัน “ไม่ต้อง! พี่หลู่ไม่ต้อง กังวล! จำกนี้ไป ข้ำจะดูแลตระกูลซิงเอง และข้ำจะไม่ยอมให้ใครใน ตระกูลซิงมำแก้แค้นเจ้ำ!”
แม้ว่ำเขำจะคิดว่ำ ตอนนี้ไม่รู้หลู่ฉำงเซินจะมีควำมสำมำรถใน กำรท ำลำยตระกูลซิงได้หรือไม่?
แต่พรสวรรค์ของสัตว์ประหลำดเช่นนี้
เขำจะกลำยเป็นยักษ์ใหญ่อย่ำงแน่นอนในอนำคต
กำรท ำลำยตระกูลซิงในเวลำนั้น มันจะไม่ง่ำยกว่ำหรือ?
ถึงเรำจะเป็นเพื่อนกับคนแบบนี้ไม่ได้ แต่ก็ต้องไม่ท ำให้เขำขุ่น เคือง!
จี้เฉียนเหยำเห็นว่ำหลู่ฉำงเซินพยำยำมหลีกเลี่ยงนำง…รำวกับ นำงเป็นเทพเจ้ำแห่งโรคระบำด
นำงอดไม่ได้ที่จะพึมพ ำว่ำ “ข้ำดูน่ำกลัวมำกเลยเหรอ?”
เมื่อได้ยินที่นำงบ่น…
ทุกคนตกตะลึงอีกครั้ง
หลู่ฉำงเซินผู้นี้ ท ำตัวเช่นนี้กับนำงได้ยังไง…
หลู่ฉำงเซินกล่ำวอย่ำงช่วยไม่ได้ว่ำ “ท ำควำมเข้ำใจท่ำร่ำงมังกร พเนจรให้ดีและรีบผ่ำนกำรทดสอบ เวลำมีจ ำกัด”
ผู้ชำยคนนี้นี่…
จี้เฉียนเหยำกลอกตำเล็กน้อย อย่ำงไรก็ตำม สิ่งที่หลู่ฉำงเซิน กล่ำวมันถูกต้อง
ทุกคนรวบรวมสติทันที และบำงคนยังคงพยำยำมต่อไป
บำงคนเริ่มนั่งขัดสมำธิและท ำควำมเข้ำใจทักษะ…
…
อีกด้ำนหนึ่ง
ในบ้ำนไม้ไผ่
ชำวบ้ำนสำมคนมำที่นี่
“คำรวะเซียนเซิง”
ทั้งสำมได้ยินเซียนเซิงกล่ำวว่ำ “ไม่ต้องถำมหำควำมผิด เขำแค่ ปกป้องตัวเอง”
ชำวบ้ำนทั้งสำมไม่แปลกใจเลย…
โดยไม่ต้องถำม เซียนเซิงก็รู้จุดประสงค์ของกำรมำที่นี่
ไม่มีเหตุผลอื่นใด
เพรำะเขำคือเซียนเซิง…
เขำย่อมรู้ทุกอย่ำง
…
ในจุดที่ลึกที่สุดของเขตแดนมิติโลกระดับต ่ำ
เขตแดนนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหมอกสีด ำอันมืดมิด!
ในหมอกสีด ำไร้สิ่งมีชีวิต…
มีเพียงภูติผีจ ำนวนนับไม่ถ้วนเท่ำนั้นที่ค ำรำมอยู่ในหมอกสีด ำ!
นี่คือสถำนที่แห่งควำมตำย!
ชำยผิวขำวคนหนึ่งเข้ำมำในสถำนที่แห่งควำมตำยนี้
“ข้ำไม่ได้คำดหวังเลยว่ำ ที่นี่จะมีมรดกเผ่ำปีศำจผีอยู่ที่นี่ด้วย?”
ชำยคนนั้นแสดงท่ำทีเยำะเย้ย “เป็นเรื่องจริงที่สวรรค์ไม่ทอดทิ้ง ข้ำ!”
“ตรำบใดที่ข้ำได้รับมรดกของตระกูลปีศำจนี้ สำยเลือดปีศำจใน ร่ำงกำยของข้ำ มันต้องแข็งแกร่งขึ้นอย่ำงแน่นอน”
“เมื่อถึงตอนนั้น มันจะเป็นเพียงเรื่องของเวลำก่อนที่ข้ำจะ ครอบครองเขตแดนมิติโลกระดับต ่ำนี้ทั้งหมด…”
หลังจำกนั้น ชำยคนนี้ก็เดินเข้ำไปยังส่วนลึกของหมอกสีด ำ
ที่นั่นมีหอคอยขนำดยักษ์ตั้งตระหง่ำนอยู่บนท้องฟ้ำ
มันถูกผูกโยงด้วยโซ่เหล็กขนำดใหญ่จำกทุกทิศทุกทำงบน ท้องฟ้ำ!
มันดูเหมือน…ก ำลังยับยั้งบำงสิ่งบำงอยำงที่น่ำกลัวอย่ำงยิ่งใช่ ไหม?
…
หมู่บ้ำนฟ่ำนเหริน…
กำรทดสอบครั้งที่สองของหมู่บ้ำน
ในตอนนี้เหลือเวลำอีกเพียงสองวันเท่ำนั้นก่อนที่จะสิ้นสุดลง
บำงคนยังคงไม่สำมำรถผ่ำนไปถึงแท่นหินที่สองได้
และยังมีคนที่ก้ำวหน้ำอย่ำงรวดเร็ว
เขำสำมำรถไปถึงแท่นหินที่เจ็ดได้แล้ว!
แน่นอนว่ำ จี้เฉียนเหยำเป็นผู้น ำในหมู่พวกเขำ
นำงมำถึงแท่นหินที่แปดแล้ว!
น่ำเสียดำยที่นำงไม่สำมำรถผ่ำนแรงกดดันมหำศำลของคลื่นลูก ใหญ่ได้
นี่คือควำมล้มเหลวครั้งที่สำมของนำง
เมื่อจี้เฉียนเหยำก้ำวออกจำกทะเลสำบ นำงยิ้มอย่ำงช่วยไม่ได้ หลังจำกนั้นนำงมองไปที่หลู่ฉำงเซินแล้วกล่ำวว่ำ “เจ้ำช่วยแนะน ำข้ำ หน่อยได้ไหม?”
YOU MAY ALSO LIKE
