โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 492 การต่อสู้ที่ดุเดือด
ไม่มีใครคิดว่าเย่ชิวไป่จะชนะ…
ฝ่ายหนึ่งอยู่ขั้นปลายขอบเขตภวังค์เทพและอีกฝ่ายอยู่ครึ่งก้าว ภวังค์เทพ ความแตกต่างในความแข็งแกร่งระหว่างพวกเขานั้นกว้าง มาก!
ตระกูลหยางย่อมมีสีหน้าผ่อนคลายอยู่แล้ว
รอบนี้พวกเขาจะต้องชนะอย่างแน่นอน
เมื่อถึงเวลานั้น พื้นที่ทะเลของตระกูลคังก็จะเป็นของพวกเขา เช่นกัน
คังไห่ฉงและคังเฉิงมองดูเวทีด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
ในตอนแรก เย่ชิวไป่บอกว่าเหรินหยินไห่จะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา เขาแน่วแน่ในสัญญาของเขาจนทั้งสองไม่รู้ว่าจะตอบโต้อย่างไร
เหรินหยินไห่มองไปที่เย่ชิวไป่ตรงหน้าเขาแล้วกล่าวว่า “อือ… ขอบเขตดาบระดับบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ ด้วยพรสวรรค์ด้านดาบ เช่นนี้ เจ้าถือได้ว่าเป็นอัจฉริยะในเมืองเล็กๆ อย่างเมืองชิงไห่แห่งนี้”
“อย่างไรก็ตาม ภูมิภาคเทียนชิงนั้นใหญ่มากเจ้ารู้ไหม? เมื่อเจ้า เดินออกจากเมืองที่ห่างไกลเช่นนี้ เจ้าจะรู้ว่าเจ้าสายตาแคบสั้นแค่ ไหน”
เย่ชิวไป่ยิ้มแต่ไม่ได้กล่าวอะไร
มีเพียงความมั่นใจที่แสดงออกมาในดวงตาเท่านั้นที่ลุกเป็นไฟ!
ตั้งแต่เย่ชิวไป่ฝึกฝนมา เขามีแต่การต่อสู้ข้ามระดับทั้งนั้น!
และทุกครั้ง เขาเป็นฝ่ายชนะมาตลอด
ไม่ต้องกล่าวถึง……
ยังกับว่า ข้าไม่เคยสังหารขั้นปลายขอบเขตภวังค์เทพมาก่อน ใช่ไหม?
ในตอนนี้…
ผู้ตัดสินจากคฤหาสน์งเจ้าเมืองตะโกนว่า “การประลองเริ่มต้น ขึ้น!”
เหรินหยินไห่ไม่เคลื่อนไหวเป็นครั้งแรก เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการ รอให้เย่ชิวไป่ลงมือก่อน
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่ย่อมไม่สุภาพ
ไม่ว่าศัตรูจะอ่อนแอหรือแข็งแกร่ง เขาก็จะไม่มีวันดูถูกมัน
อาณาเขตดาบครอบคลุมเวทีการประลองทั้งหมด!
เจตจำนงดาบของบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์คำรามทั่วท้องฟ้า!
บนเวทีการประลอง รอยดาบถูกทิ้งไว้ทีละจุด!
ในเวลาเดียวกัน…
เย่ชิวไป่ถือดาบดาวตกยาวเก้าฉื่อและก้าวออกไปในก้าวเดียว!
เพียงพริบตา! เขาก็มาถึงตรงหน้าเหรินหยินไห่!
เจตจำนงดาบในอาณาเขตดาบทั้งหมดถูกควบคุมโดยเย่ชิวไป่ ในตอนนี้!
ปราณดาบขนาดยักษ์ก่อตัวขึ้นทีละเล่ม และพุ่งเข้าหาเหรินหยิน ไห่!
เมื่อเย่ชิวไป่อยู่ในอาณาเขตดาบ
เขาคือราชาแห่งดาบอย่างแท้จริง!
ดาบทั้งหมดจะต้องถูกควบคุมโดยเย่ชิวไป่!
เมื่อมองไปที่ดาบขนาดใหญ่ที่ฟันมาตรงหน้าเขา การแสดงออก ของเหรินหยินไห่ก็ไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
ราวกับว่าเขาไม่ได้ใส่ใจพวกมันเลยนี้
เขายกมือขึ้นมาข้างเดียว
หลังจากนั้น ความแข็งแกร่งขั้นปลายขอบเขตภวังค์เทพก็ระเบิด ออกมาทันที!
ทันใดนั้นก็มีลมพัดอย่างรุนแรง!
กรวดทรายปรากฏออกมาจากอากาศบาง ๆ
มีก่อตัวของพายุทราย!
นี่คือการผสมผสานระหว่างเจตจำนงที่เกี่ยวกับลมและเจตจำนงที่
เกี่ยวกับฝืนปฐพี
แน่นอนว่า…
ความสำเร็จของเหรินหยินไห่ในเจตจำนงทั้งสองนี้ มันก็ไม่ได้ต ่า ทรามเช่นกัน!
ในตอนนี้…
ปราณดาบยักษ์ของเย่ชิวไป่ติดอยู่ท่ามกลางพายุทราย!
มันถูกทรายกรวดถล่มพัดขาดเป็นชิ้นๆ!
“มีเพียงเท่านี้? ดูเหมือนว่าข้าประเมินเจ้าสูงเกินไป”
คำพูดเพิ่งจบลง…
เย่ชิวไป่ปรากฏตัวต่อหน้าเหรินหยินไห่พร้อมด้วยดาบดาวตก แล้ว!
เขาฟันออกมาด้วยดาบเพียงเล่มเดียว!
ดาบเล่มแรกของทักษะดาบซิงหยุนโจมตีพายุทราย!
บูม!
พายุทรายหมุนอย่างรวดเร็ว เย่ชิวไป่ฟันมันและก้อนกรวด จำนวนนับไม่ถ้วนก็ทะลักออกมา!
เจตจำนงดาบในอาณาเขตดาบยังคงปิดกั้นทรายกรวดที่บินอยู่!
ในเวลาเดียวกัน ร่างของเย่ชิวไป่ก็ถูกพายุทรายผลักกลับไป หลายจั้ง!
“เป็นเพียงตั๊กแตนตำข้าว บังอาจขวางรถม้า…”
เมื่อทุกคนดูฉากนี้
พวกเขาแสดงสีหน้าไม่แปลกใจ
ช่องว่างขอบเขตจะก้าวข้ามอย่างง่ายดายได้อย่างไร?
ยิ่งไปกว่านั้น เหรินหยินไห่ยังเป็นอัจฉริยะในภูมิภาคเทียนชิงอีก ด้วย
อย่างไรก็ตาม เย่ชิวไป่ไม่ได้ล่าถอย แต่เขาก้าวไปข้างหน้า!
เขาถือดาบดาวตก แล้วพุ่งเข้าหาพายุทรายอีกครั้ง!
ดาบเล่มที่สองถูกฟันออกไป!
แต่ดาบเล่มนี้ทำให้เหรินหยินไห่ขมวดคิ้วเล็กน้อย
ดูเหมือนว่ามันจะแข็งแกร่งกว่าดาบเล่มแรกงั้นเหรอ?
แต่แล้วไงล่ะ?
ทุกคนเห็นเหรินหยินไห่ชี้ไปข้างหน้า
พายุทรายเหล่านั้นมุ่งหน้าไปยังบริเวณโดยรอบของเย่ชิวไป่!
เหมือนมันอยากจะบีบคอเขาตรงๆ!
สีหน้าของเย่ชิวไป่ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง และเจตจำนงดาบที่อยู่ รอบตัวเขาพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง!
ดาบเล่มที่สามฟันออกไปอย่างรุนแรง!
คราวนี้ เขาก้าวถอยหลังไปเพียงห้าจั้งเท่านั้น
ไม่มีการหยุดชั่วคราวหรือลังเล…
เย่ชิวไป่ยกดาบขึ้นแล้วพุ่งไปข้างหน้าอีกครั้ง!
ดาบเล่มที่สี่!
ดาบเล่มที่ห้า!
ดาบเล่มแล้วเล่มเล่า หลังจากถูกกระแทกกลับ เขาก็พุ่งไป ข้างหน้าอีกครั้ง!
เริ่มมีเลือดไหลออกจากปากของเขาแล้ว
ท้ายที่สุด การเผชิญหน้าทุกครั้งทำให้อวัยวะภายในของเย่ชิ วไป่กระทบกระเทือน!
คังเฉิงถามด้วยสีหน้าเคร่งขรึมว่า “ท่านพี่ ท่านคิดว่าไพ่เด็ดของ พี่เย่คืออะไร?”
“หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าเกรงว่าเราจะล้มเหลว”
คังไห่ฉงส่ายหัวออกมา
สีหน้าของนางดูกังวล
แน่นอนว่า นางก็ไม่รู้เหมือนกัน
ขณะนี้บนเวมีประลอง
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ใบหน้าของเขาก็ค่อยๆ จริงจังขึ้น
คนผู้นี้คือเหรินหยินไห่…
เขาจ้องดูอย่างไม่กะพริบตา แต่ละกระบวนท่าของเย่ฉิวไป่ และ แต่ละครั้งที่เขาถอยหลัง
และตอนนี้ดาบเล่มที่เก้าก็มาถึงแล้ว
ในตอนนี้ เย่ชิวไป่ถอยหลังไปเพียงครึ่งก้าว จากนั้นเขาก็ยืนหยัด อย่างมั่นคง!
เมื่อสังเกตเจตจำนงดาบที่อยู่รอบตัวเขา ดูเหมือนมันจะมี ความรู้สึกคลุมเครือว่าเขากำลังจะทะลวงผ่าน?
ใบหน้าของเหรินหยินไห่เริ่มมืดครึ้มลง
เจ้ากำลังใช้ข้าเพื่อสร้างความก้าวหน้างั้นเหรอ?
เจ้ามันช่างหยิ่งยโสจริงๆ!
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ ใบหน้าของเหรินหยินไห่ก็ดูน่าเกลียดเล็กน้อย มันเปลี่ยนจากการแสดงออกที่สงบและผ่อนคลายก่อนหน้านี้!
ในเวลาเดียวกัน มือของเขาก็เหวี่ยงออกมา และพายุทราย ทั้งหมดก็บีบเข้าหากันอย่างบ้าคลั่งในตอนนี้
รวมพายุทรายทั้งหมดเป็นหนึ่งเดียว!
ในที่สุด พายุทรายทั้งหมดก็หายไปและถูกแทนที่ด้วยพายุลูกที่
ใหญ่กว่า!
มันคือพายุทรายที่เกือบจะครอบคลุมพื้นที่การประลองทั้งหมด!
กรวดในนั้น มันก็กลายเป็นหินก้อนโตอีกด้วย!
ก้อนหินหมุนไปมาในพายุทราย ราวกับดวงดาวที่โคจรอยู่รอบๆ!
ตราบใดที่มันโจมตี…
แม้แต่ผู้แข็งแกร่งขั้นกลางขอบเขตภวังค์เทพก็ยังได้รับบาดเจ็บ สาหัสโดยตรง!
เย่ชิวไป่เงยหน้าขึ้นเล็กน้อยแล้วมองดูฉากนี้
ดาบดาวตกในมือของเขาถูกล้อมรอบด้วยเจตจำนงดาบ
เจตจำนงดาบที่เต็มไปด้วยดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนนั้นกระจาย อยู่บนดาบดาวตกเหมือนจุดแสงของดวงดาว
และในบรรดาดวงดาวทั้งหมด พวกมันดูเหมือนจะแหลมคมราว กับดาบที่กำลังจะหลุดออกจากฝัก!
ดาบเล่มที่สิบโจมตีออกมาทันที!
ดวงดาวบนดาบดาวตกก็เหมือนกับดวงดาวที่ตกลงมาในขณะนี้!
มันปะทะพายุทรายที่กำลังถล่มฟ้าดิน!
ก้อนหินและดวงดาวที่ร่วงหล่น!
ชนกันส่งเสียงโครมคราม!
ออร่าปราณรอบตัวพลุ่งพล่านอย่างดุเดือด!
เมื่อทุกคนได้เห็นฉากนี้
ผู้คนที่ดูการต่อสู้ก็ดูประหลาดใจมากเช่นกัน
“ข้าไม่ได้คาดหวังว่านักดาบครึ่งก้าวภวังค์เทพจะสามารถต่อสู้ กับเหรินหยินไห่ได้ถึงขนาดนี้?”
“ถ้าทั้งสองอยู่ในขอบเขตเดียวกัน มันก็ยากที่จะบอกว่าใครจะ ชนะและใครจะแพ้”
ใบหน้าของเหรินหยินไห่เริ่มน่าเกลียดมากขึ้น
ตอนนี้เขาเริ่มกังวลกับคู่ต่อสู้ที่ขอบเขตด้อยกว่าได้ยังไง?
ถ้าเรื่องนี้แพร่กระจายกลับไปยังนิกาย กลุ่มศิษย์พวกนั้นจะไม่ หัวเราะจนตายไปเลยหรือไง?
เหรินหยินไห่ก้าวออกมาและตะโกนว่า “เฟิงเป่าฉี(วายุ ก่อกำเนิด)!”
โดยมีเหรินหยินไห่เป็นศูนย์กลาง ลมเริ่มพัดแรงขึ้น!
ในขณะนี้ ดูเหมือนว่าเหรินหยินไห่จะกลายเป็นดวงตาของพายุ และพายุก้อนหินที่กวาดไปทั่วท้องฟ้าและปฐพีดูเหมือนจะเชื่อมโยง เข้าด้วยกันในตอนนี้!
ออร่าปราณก็พุ่งสูงขึ้น!
เย่ชิวไป่ยืนอยู่เหนือพายุทรายโดยถือดาบดาวตก ร่างกายของ เขาถูกบังคับถอยหลังอย่างต่อเนื่อง
แต่ถึงอย่างนั้น…
ไม่มีร่องรอยของความกลัวในดวงตาของเขา
ตรงกันข้าม จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ยังคงเพิ่มขึ้นอย่าง ต่อเนื่อง!
เมื่อรวมเข้ากับเจตจำนงดาบ มันยังคงทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าใน ขณะนี้!
บูม!
ขณะนี้พายุก้อนหินระเบิดออกมา!
ก้อนหินจำนวนนับไม่ถ้วนกวาดไปทั่วเวทีการประลอง!
ผู้คนที่เฝ้าดูรอบๆ อดไม่ได้ที่จะปล่อยออร่าป้องกันออกมา!
แน่นอนว่า เย่ชิวไป่ถูกปกคลุมไปด้วยก้อนหินนี้เช่นกัน!
เมื่อทุกคนมองไปบนเวทีประลอง พวกเขาคิดว่าเย่ชิวไป่พ่ายแพ้ แล้ว
ท่ามกลางพายุเหล่านั้น มีเจตจำนงดาบอันลึกลับอย่างยิ่งแผ่ซ่าน ออกมาอย่างเงียบๆ บนเวทีประลอง!