โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 498 เวทีเซียนหยวน
เมื่อเสี่ยวเฮยออกมาจากใต้น ้าตก
มันเป็นเวลาเช้าของวันถัดไปแล้ว
แม้แต่หยวนซู่ที่สืบทอดสายเลือดวานรปีศาจมาอย่างสมบูรณ์ แบบ
เขาก็ยังรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
ครั้งแรกที่เสี่ยวเฮยเข้าไปน ้าตก เขาก็สามารถทนอยู่ได้หนึ่งวัน หนึ่งคืนเต็มๆ?
มีเพียงผู้เดียวที่ไม่เห็นแปลกใจแม้แต่น้อยคือหัวหน้าหมู่บ้าน เขา กลับกล่าวว่า “มันต้องแบบนี้ มันถึงจะสมกับฐานะของเจ้า……”
อย่างไรก็ตาม เสี่ยวเฮยที่ออกมานั้น แม้ร่างกายจะฟื้นฟูด้วย โอสถแล้ว แต่จิตใจกลับเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง
ภายใต้แรงกดดันที่รุนแรงเช่นนี้ จิตใจจึงถูกใช้ไปอย่างสุดขีด
ทันทีที่ตกลงมาจากน ้าตก เขาก็หมดสติไป
เมื่อเสี่ยวเฮยตื่นขึ้น
มันเป็นเวลาสามวันต่อมา…
หลังจากสัมผัสร่างกายของตัวเองแล้ว เสี่ยวเฮยก็รู้สึกได้ชัดเจน ว่าร่างกายของเขาแข็งแกร่งขึ้นสองเท่าจากเมื่อก่อน
และนี่เป็นเพียงวันเดียวของการฝึกฝนเท่านั้น
เขาได้มาถึงกายนิรันดร์ขั้นที่ห้าอย่างสมบูรณ์แล้ว!
เรื่องนี้ทำให้เสี่ยวเฮยรู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างมาก
รูปแบบการฝึกฝนเช่นนี้ มันช่างเหมาะกับเขาจริงๆ!
ในเวลานี้เอง…
หยวนฮั่นเดินเข้ามา และกล่าวว่า “เสี่ยวเฮย เจ้าตื่นแล้ว?”
เมื่อเห็นหยวนฮั่นถือถาดอาหารป่านานาชนิดเข้ามา เขาก็อด ไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง
หยวนฮั่นยิ้มเบาๆ “ถึงเราจะเข้าสู่สภาวะพีกู๋(ไม่กินธัญพืช ทั้ง 5 หมู่) แล้ว แต่เนื้อสัตว์เหล่านี้ก็มีคุณภาพสูงมาก”
“ยิ่งเจ้ากินเข้าไปมากๆ มันก็จะยิ่งทำให้ผลการฝึกฝนก่อนหน้านี้
มั่นคงยิ่งขึ้น”
เมื่อเสี่ยวเฮยมองดูชิ้นเนื้อขนาดใหญ่บนจาน มันเรียกได้ว่ายาว และกว้างเกือบสามจั้ง!
และยิ่งไปกว่านั้น ปราณจิตวิญญาณที่อัดแน่นอยู่ในนั้น มันก็ มากมายมหาศาล
ทั้งหมดนี้ มันเป็นผลงานการล่าสัตว์อสูรประจำวันของชาวบ้าน หมู่บ้านเซียนหยวน
หลังจากเสี่ยวเฮยกินเข้าไปอย่างหิวกระหายแล้ว
หยวนที่อยู่ด้านข้างก็กล่าวว่า “วันนี้เรามีพิธีบูชายัญ เรามี กิจกรรมหนึ่งนั่นคือ…การประลองโดยอาศัยเพียงกายเนื้อเท่านั้น”
“ผู้ชนะจะได้ไปสักการะรูปปั้นบรรพบุรุษ”
เมื่อได้ยินเรื่องนี้ เสี่ยวเฮยก็เบิกตากว้างทันที
เขาเป็นคนบ้าคลั่งการต่อสู้อยู่แล้ว
และเขาต้องการทดสอบด้วยว่าตัวเองได้พัฒนาขึ้นมากแค่ไหน หลังจากการฝึกฝนที่ผ่านมา!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้…
เสี่ยวเฮยก็รีบพยักหน้าทันที
หยวนฮั่นหัวเราะ “ฮ่าฮ่าฮ๋า…นิสัยของเจ้ามันเหมือนกับพวกเรา มากจริงๆ พวกบ้าคลั่งการต่อสู้!!”
พูดจบแล้ว หยวนฮั่นก็โอบไหล่เสี่ยวเฮย พาเขาเดินไปที่เวที เซียนหยวนทันที
เวทีเซียนหยวน เป็นลานประลองที่พวกวานรปีศาจต่อสู้กันทุกวัน
ในเวลานี้…
เวทีเซียนหยวนล้อมรอบไปด้วยชาวบ้านหมู่บ้านเซียนหยวน ทั้งหมด
ด้านบนเวที มีสองคนกำลังต่อสู้กัน
พวกเขาไม่ได้ใช้ปราณจิตวิญญาณหรือทักษะใดๆ เลย
มีเพียงการต่อสู้ที่ดุเดือดเลือดพล่านจนเส้นเลือดปูดโปนเท่านั้น
ไม่นานนัก หนึ่งในนั้นถูกหมัดหนึ่งชกจนตกลงมาจากเวทีเซียน หยวน
หยวนฮั่นที่อยู่ข้างๆ หัวเราะและกล่าวว่า “เจ้าอยากจะขึ้นไปท้า ทายบ้างไหม? พวกเขาเป็นวานรปีศาจรุ่นเยาว์ พลังกายของพวกเขา ใกล้เคียงกับเจ้ามากที่สุด”
เผ่าวานรปีศาจเป็นเผ่าพันธุ์ที่มีสายเลือดอันทรงพลัง
ในมิติโลกระดับกลางทั้งหมด พวกเขาก็เป็นเผ่าพันธุ์ชั้นนำ เช่นกัน
เพียงแค่วานรปีศาจรุ่นเยาว์เหล่านี้ พวกเขาก็มีพลังที่สามารถ ต่อกรกับขอบเขตภวังค์เทพขั้นสูงสุดได้แล้ว
หากใช้พลังแห่งสายเลือด แม้แต่ขั้นต้นขอบเขตรวบรวมปราณ ยังต้องเกรงกลัว!
อย่างไรก็ตาม เผ่าวานรปีศาจมักเป็นพวกเงียบขรึม เลยไม่ค่อยมี ผู้ใดรู้จัก…
ในตอนนี้ เสี่ยวเฮยเผยแววตาดุดัน เขาพยักหน้า จากนั้นจึง กระโดดขึ้นไปบนเวทีทันที
ชาวบ้านรอบข้างต่างพากันประหลาดใจ
พวกเขารู้เรื่องราวของเสี่ยวเฮยมาบ้างแล้ว
พวกเขาก็อยากรู้เช่นกันว่า ชายหนุ่มผู้นี้ที่เข้าน ้าตกเพียงครั้ง แรก เขาก็สามารถทำลายสถิติของหยวนซู่ได้อย่างขาดลอย แท้จริง แล้วมีพลังมากขนาดไหน?
เผ่าวานรปีศาจ ล้วนเทิดทูนผู้แข็งแกร่ง!
หัวหน้าหมู่บ้านยิ้มและประกาศว่า “เตรียมพร้อมหรือยัง? เอาล่ะ… เริ่มได้!”
วานรปีศาจที่อยู่ตรงหน้าเสี่ยวเฮยแสยะยิ้ม “ระวัง!”
จากนั้น เขาก็ก้าวเท้าบนเวทีเซียนหยวน
ทันใดนั้น! พื้นดินก็ดูเหมือนจะสั่นไหว
ด้วยพลังกายอันแข็งแกร่งของเขา ร่างกายของเขาจึงพุ่งเข้าใส่ เสี่ยวเฮยเหมือนจรวด
ในชั่วพริบตาเดียว เขาก็มาถึงหน้าเสี่ยวเฮยและชกออกไปหนึ่ง หมัด
พลังหมัดสะเทือนอากาศ!
เสียงระเบิดดังกึกก้อง
ราวกับว่ามิติอากาศถูกหมัดนี้ฉีกขาด!
เมื่อเห็นหมัดนี้ เสี่ยวเฮยก็ยิ้มมุมปาก
เจตจำนงแห่งการต่อสู้เริ่มพุ่งพล่าน
เสี่ยวเฮยคำรามเสียงต ่า ไม่ถอยหนี ไม่หลบเลี่ยง เขาชกออกไป หนึ่งหมัดเช่นกัน
กล้ามเนื้อบนแขนของเขาบวมขึ้นอย่างบ้าคลั่ง เส้นเลือดปูดโปน ราวกับไส้เดือน
บึ้ม!
สองหมัด ปะทะกัน
ในอากาศได้ยินเสียงฟ้าร้อง!
เสี่ยวเฮยถอยหลังสามก้าว แต่วานรปีศาจรุ่นเยาว์ที่อยู่ตรงหน้า เขากลับไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว
แต่ทว่า…
ในวินาทีถัดไป
เสี่ยวเฮยวิ่งเข้ามาอีกครั้ง และมาอยู่ตรงหน้าวานรปีศาจ เขากำ หมัดแน่น ทุบหมัดจากบนลงล่างราวกับค้อนเหล็ก!
เขาฟาดลงมาอย่างหนัก!
“เยี่ยม!”
วานรปีศาจก็รู้สึกถึงจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้เช่นกัน
ก่อนหน้านี้ เขายังกังวลอยู่ว่า การต่อสู้ครั้งนี้มันจะน่าเบื่อ
แม้ว่าพรสวรรค์ด้านร่างกายของเสี่ยวเฮยจะยอดเยี่ยมมาก แต่ เขาก็ยังไม่เติบโตเต็มที่ในสายตาของพวกเขา!
แต่ทว่า…
การแสดงของเสี่ยวเฮยในวันนี้กลับเกินความคาดหมาย!
เขาไม่มีความผ่อนปรนใดๆ ไม่มีการหยุดชะงักใดๆ ทั้งสิ้น
มีเพียงหมัดเท่านั้นที่ต่อเนื่องไม่หยุดหย่อน!
ไม่สนใจสิ่งใดข้างหน้าและต่อสู้ชนิดไม่ยอมหยุด!
แน่นอนว่า ชาวบ้านรอบๆ ก็ปรบมือกัน
ในตอนนี้วานรปีศาจยกมือขึ้น
ทั้งสองพุ่งชนกันอีกครั้ง!
ตูม!
ทันใดนั้น
บนเวทีเซียนหยวน…
ทุกคนได้ยินเสียงก้องกังวานและเสียงระเบิดของแรงดันอากาศ อย่างต่อเนื่อง!
เสี่ยวเฮยถอยหลัง แล้วก้าวไปข้างหน้าอีกครั้ง เขาชกออกไป หนึ่งหมัดและอีกหนึ่งหมด!
ทุกหมัดล้วนซัดเข้าที่หมัดของอีกฝ่ายอย่างจัง!
ราวกับเครื่องจักรที่ไม่เคยเหนื่อยล้า!
ในเวลาเดียวกัน
ความมุ่งมั่นในการต่อสู้ของเสี่ยวเฮยก็ยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ
รอยยิ้มที่มุมปากของเขา เริ่มขยายกว้างมากขึ้นเรื่อยๆ
แม้แต่ตอนนี้ เขายังเริ่มตะโกนและหัวเราะออกมา!
หยวนซู่ที่ยืนอยู่ข้างๆ หัวหน้าหมู่บ้านหัวเราะและกล่าวว่า “ชาย หนุ่มผู้นี้ ถ้าไม่ใช่เพราะความแตกต่างของสายเลือด ข้าคงแยกไม่ ออกว่าใครเป็นวานรปีศาจกันแน่”
หัวหน้าหมู่บ้านหัวเราะและกล่าวว่า “สายเลือดของเขา สูงส่งกว่า ของพวกเรามากนัก”
“หือ? ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น?”
หัวหน้าหมู่บ้านยิ้มโดยไม่ตอบสิ่งใด
เมื่อเห็นเช่นนั้น หยวนซู่ก็เงยหน้ามองเสี่ยวเฮย แล้วกล่าวเบาๆ ว่า “ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่เรื่องบังเอิญ…”
วานรปีศาจที่อยู่บนเวทีเซียนหยวน เขามองดูเสี่ยวเฮยที่ยิ่งต่อสู้ ยิ่งกล้าหาญ เขายิ่งรู้สึกตกใจมากขึ้นเรื่อยๆ
กล่าวตามตรง แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้พลังแห่งสายเลือด แต่เขาก็ รู้สึกเริ่มเหนื่อยล้าบ้างแล้ว
ถึงอย่างนั้น…
เสี่ยวเฮยที่อยู่ตรงหน้า เขากลับไม่หยุดพักแม้แต่น้อย
หมัดของเขายิ่งแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ
ไอ้หมอนี่มันเป็นใครกันแน่?
ในที่สุด…
ด้วยความประมาทเล็กน้อยที่แสดงออกมา
หมัดของเสี่ยวเฮยที่ตามมาติดๆ ทะลุผ่านการป้องกันของวานร ปีศาจ และทุบลงบนหน้าอกของเขา!
อั๊ก…
เลือดไหลออกจากมุมปากของวานรปีศาจ
เขาตกลงจากเวทีเซียนหยวน
เสี่ยวเฮยยืนตัวตรงบนเวทีเซียนหยวน ท่าทางของเขาเปลี่ยนไป
ดวงตาของเขาสงบเยือกเย็น แต่แฝงไปด้วยความภาคภูมิใจ
ราวกับกำลังมองดูสิ่งมีชีวิตที่ต ่าต้อยทั้งหมด เขามองไปรอบๆ และกล่าวว่า “ยังมีใครต้องการท้าทายอีกไหม เข้ามา!”
เมื่อเห็นฉากนี้…
เหล่าวานรปีศาจกลับไม่ได้รู้สึกโกรธ
แต่กลับพยักหน้า
ความนอบน้อมยิ่งทำให้พวกเขารู้สึกรังเกียจ
ความตรงไปตรงมาเช่นนี้ต่างหาก
มันตรงกับความต้องการของพวกเขา
ในขณะนี้ วานรปีศาจทั้งหมดในหมู่บ้านเซียนหยวน พวกเขา ต่างยอมรับเสี่ยวเฮย ชายหนุ่มจากต่างถิ่นคนนี้อย่างแท้จริง
ในเวลานี้เอง หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวว่า “เสี่ยวเฮย เจ้าตามข้ามา”
YOU MAY ALSO LIKE
