โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 505 เผ่าพันธ์ุแห่งความว่างเปล่า!
บทที่ 505 เผ่าพันธ์ุแห่งความว่างเปล่า!
โลกแห่งนี้…
บนท้องฟ้ามีแต่เมฆดำมืด และมีสายฟ้าไหลอยู่ท่ามกลางพวกมัน
บางครั้งสายฟ้าก็ผ่าลงมาบนโลกที่พังทลาย!
มันทิ้งร่องรอยแห่งการทำลายล้างไว้บนพื้น!
แต่สิ่งที่น่าตกใจไปกว่านั้นก็คือ…
บนโลกที่พังทลายนี้ มีร่างสองศพที่ดูเหมือนจะยึดสวรรค์และปฐพีไว้ และพวกมันยังคงต่อสู้กัน!
ถึงแม้ว่ามันจะกลายเป็นศพไปแล้วก็ตาม!
มีออร่าปราณและออร่าแห่งสายเลือดทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า และแสงสีหยกก็ไหลเวียนอยู่เหนือกระดูก!
ออร่าของมังกรและเฟิ่งหวง(ฟีนิกซ์จีน)แพร่กระจายไปทั่วโลก!
เมื่อหลู่ฉางเซินมาถึงที่นี่ เขามองดูเหตุการณ์ตรงหน้า แล้วพูดกับตัวเองว่า “นี่คือโลกที่เผ่ามังกรและเผ่าเจิ่นหวง(หงส์เทพ) ต่อสู้กันจนพินาศใช่ไหม?”
นกน้อยที่ยืนอยู่บนไหล่ของหลู่ฉางเซินมีสายตาที่เคร่งขรึมและพยักหน้า
“การต่อสู้ในครั้งนั้น มันทำให้เผ่ามังกรและเจิ่นหวง(หงส์เทพ) หายไปจนสิ้น”
เมื่อย้อนกลับไปในตอนนั้น เผ่าพันธุ์ที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของมิติโลกระดับสูงคือ…
เผ่ามังกรและเจิ่นหวง!
ทั้งสองถือกำเนิดตั้งแต่มีโลกนี้
แต่ตอนนี้ทั้งคู่ก็จบลงที่โลกนี้เช่นกัน
เฮ้อ…มันน่าเศร้าจริงๆ
นกน้อยกระพือปีกและกลายเป็นเจิ่นหวงทันที!
กี๊สสสส!
ด้วยเสียงร้องอันดังก้องโลก มันได้บิันไปถึงศพของเจิ้นหวงททันที
ดูเหมือนจะมีแรงดึงดูดระหว่างสายเลือด
ออร่าและเลือดของศพเจิ้งหวงมุ่งตรงไปที่ร่างของนกน้อยในขณะนี้!
ในช่วงเวลาไม่นาน ออร่าปราณและสายเลือดในร่างกายของนกน้อยเริ่มพุ่งสูงขึ้น!
เพลิงศักดิ์สิทธิ์รอบตัวมันเริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ!
หลู่ฉางเซินกำลังมองไปรอบๆ
เมื่อก่อนหน้านี้ เมื่อสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าปรากฏตัวขึ้น
มิติอวกาศจะแตกสลาย!
แม้ว่ายุคสมัยจะเปลี่ยนไปบ้างแล้วก็ตาม
แต่จะยังมีร่องรอยเล็กน้อยหลงเหลืออยู่
แน่นอนว่านี่คือเต๋าแห่งอวกาศ
ในไม่ช้า ความผันผวนเชิงมิติพื้นที่เล็กน้อยก็ถูกค้นพบบนศพมังกรและเจิ้นหวง
“ข้าเจอแล้ว”
ในเวลานี้ นกน้อยกล่าวว่า “ท่านไปก่อน ข้าต้องการดูดซับพลังมังกรและเจิ้นหวงที่นี่ เพื่อเพิ่มพลังของทักษะข้า จากนั้นข้าจะไปหาท่าน”
หลู่ฉางเซินพยักหน้าและเปิดมิติพื้นที่
เขาเข้าไปพร้อมกับซือโถวทันที!
อย่างที่เขาคาดไว้จริงๆ…
ในมิติพื้นที่นี้ มีออร่าของสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าที่เหลืออยู่!
เขาตามรอยและไล่ตามออร่านี้ไปตลอดทาง!
…
หลู่ฉางเซินไปข้างหน้าด้วยความเร็วเต็มที่ เขาผ่านทุ่งดวงดาวจำนวนนับไม่ถ้วนในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ
สุดท้าย ออร่าก็จบลงที่ความว่างเปล่าตรงหน้า
ตรงจุดนี้ดูเหมือนทั้งสองได้มาถึงจุดสิ้นสุดของอวกาศแล้ว
ตรงหน้าของหลู่ฉางเซิน มีสัตว์ร้ายขนาดยักษ์จำนวนนับไม่ถ้วนที่ปกคลุมท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ลอยอยู่อย่างช้าๆ
เมื่อหนึ่งในนั้นสังเกตเห็นร่างของหลู่ฉางเซิน..
เสียงที่ดูเก่าแก่อย่างยิ่งดังมาจากส่วนลึกในอวกาศ
“มนุษย์ ทำไมเจ้าถึงมาที่เผ่าพันธ์ุแห่งความว่างเปล่าของข้า”
เนื่องจากชายผู้นี้สามารถหาที่อยู่อาศัยของเผ่าพันธ์ุแห่งความว่างเปล่าได้
ดังนั้น มันหมายความว่ามนุษย์ผู้นี้มีความแข็งแกร่งที่ทรงพลังอย่างยิ่ง
หลู่ฉางเซินอุ้มซือโถวที่ยังคงหมดสติอยู่ และถามว่า “ข้ามาที่นี่เพื่อยืมแกนพลังซูคง”
และเมื่อหลู่ฉางเซินพูดคำนี้ออกมา
สัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าทุกตัวหันไปมองที่หลู่ฉางเซินทันที!
ออร่าอันรุนแรงของอวกาศปะทุออกมาจากร่างของสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าหลายร้อยตัว!
และพลังของออร่าเหล่านี้
พวกมันล้วนมีเต๋าแห่งอวกาศอยู่ในตัวทุกตัว!
มันคือออร่าพายุมิติอวกาศที่สามารถโจมตีทุกสรรพสิ่งได้!
ออร่าที่ทรงพลังนี้พุ่งเข้าหาหลู่ฉางเซิน!
อย่างไรก็ตาม หลู่ฉางเซินยืนนิ่งๆ เขาอุ้มซือโถวไว้โดยไม่เคลื่อนไหว
เมื่อออร่าพายุมิติอวกาศที่มีความรุนแรงอย่างบ้าคลั่งโจมตีเข้าใส่ใส่หลู่ฉางเซิน มันไม่ได้สร้างความเสียหายใดๆ ให้กับเขาเลย!
แม้แต่คิ้วของหลู่ฉางเซินก็ยังไม่กระตุกด้วยซ้ำ
อืม…
ดูเหมือนว่าสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าพวกนี้จะไม่แข็งแกร่งเท่ากับข้า
แต่เพื่อความปลอดภัย…
ร่างของหลู่ฉางเซินนี้เป็นเพียงร่างโคลน
หากคู่ต่อสู้ไม่สามารถทำลายร่างโคลนของตัวเขาได้ มันก็ไม่มีอะไรต้องกลัว
“มนุษย์เอ๋ย แกนพลังซูคงเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดของเผ่าพันธ์ุแห่งความว่างเปล่าข้า ข้าไม่สามารถให้เจ้ายืมได้ ดังนั้นโปรดออกไปเถอะ”
หลู่ฉางเซินขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ข้าแค่ขอยืมมันมา เพื่อช่วยลูกศิษย์ของข้า”
“ช่วยชีวิตลูกศิษย์ของเจ้า? แกนพลังซูคงจะชีวิตมนุษย์ได้อย่าง…?”
ยังไรก็ตาม คำพูดเหล่านี้ก็จบลงอย่างกะทันหัน
หัวที่ใหญ่โตของสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าโผล่ออกมาจากความว่างเปล่า!
รูม่านตาของมันใหญ่โตราวกับภูเขา เมื่อมันมองไปที่ซือโถวในอ้อมแขนของหลู่ฉางเซิน ม่านตาของมันก็หดตัวลงทันที!
“ร่างซูคงเจิ้น(ร่างศักดิ์สิทธิ์แห่งความว่างเปล่า)?”
ร่างซูคงเจิ้นงั้นเหรอ?
หลู่ฉางเซินรู้สึกสับสน
ทันใดนั้น สัตว์ร้ายก็พึมพำว่า “ปล่อยเด็กคนนี้ไว้ที่นี่ ข้าจะช่วยเขาเอง”
หลู่ฉางเซินส่ายหัวแล้วพูดว่า “ไม่ได้”
“เจ้าไม่สามารถสอนอะไรเขาได้”
“และข้าไม่ไว้ใจเจ้า”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ สัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าก็พูดว่า “หากไม่มีแกนพลังซูคง ร่างกายของเขาจะระเบิดด้วยพลังแห่งมิติอวกาศอันไม่มีที่สิ้นสุด”
หลู่ฉางเซินหมดความอดทนในเวลานี้และพูดอย่างเย็นชา “ถ้าอย่างนั้นข้าก็ทำได้เพียงเอามันมาด้วยตัวเอง”
“เอามันมาด้วยตัวเจ้า?”
เมื่อสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าได้ยินสิ่งที่หลู่ฉางเซินพูด
ดวงตากลมโตเปลี่ยนเป็นเย็นชาทันทีในขณะนี้
มันเปิดปากที่เหมือนเหวลึก และพลังแห่งมิติอวกาศยังคงควบแน่นอยู่ในนั้น!
ในเวลาเดียวกัน สัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าหลายร้อยตัวที่ลอยอยู่ในความว่างเปล่าก็อ้าปากไปทางหลู่ฉางเซิน และพายุมิติอวกาศก็พ่นออกมาจากพวกมัน!
หลู่ฉางเซินแค่นเสียงอย่างเย็นชา
เขาอุ้มซือโถวไว้ในมือทั้งสองข้าง
ร่างเขาหายไปทันที!
ด้วยพลังกายอันแข็งแกร่ง เขาทะลุผ่านพายุมิติอวกาศอันรุนแรงโดยไม่เป็นอะไรแม้แต่น้อย!
เขาพุ่งเข้ามาที่หัวอันใหญ่โตของสัตว์ร้ายโดยตรง
หลู่ฉางเซินยกขาขึ้นมาทันที!
หัวที่ใหญ่โตเหมือนภูเขามีสายตาเยาะเย้ย และพลังแห่งมิติที่อัดแน่นอยู่ในปากของมันก็พ่นออกมา!
แสงแห่งการทำลายล้างมุ่งไปยังหลู่ฉางเซิน!
พลังแห่งมิติอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้
แม้ว่าจะมีดวงดาวมาขวางกั้นไว้ มันก็จะกลายเป็นความว่างเปล่าทันที!
แต่ทว่า…
หลู่ฉางเซินดูเหมือนจะไม่เป็นอะไรเลย
ท่ามกลางพลังแห่งมิติ เขายกเท้าขึ้นมา และทันใดนั้นก็เหยียบกรามด้านบนของสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าอย่างรุนแรง!
ตูม!
รูม่านตาของสัตว์ร้ายสั่นสะเทือนเหมือนเกิดแผ่นดินไหว!
พลังที่ไม่อาจต้านทานทำให้มันต้องปิดปากลง!
พลังแห่งการทำลายล้างยังคงหมุนกลิ้งอยู่ในปาก!
พลังแห่งมิติอันทรงพลังถูกบีบออกจากร่องฟันที่กว้างใหญ่ราวกับเหว!
หลู่ฉางเซินกล่าวอย่างเย็นชาว่า “ข้าผู้แซ่หลู่ ข้าอาจไม่มีความแข็งแกร่งมากนัก แต่มันก็มากเกินพอที่จะจัดการกับเจ้า”
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลู่ฉางเซินพูด
สัตว์ร้ายขนาดยักษ์รอบตัวต่างมีแววตาตกตะลึงทุกตัว
นี่เจ้ายังไม่แข็งแกร่งพออีกงั้นเหรอ?
เจ้าต้องรู้ว่า พวกมันซึ่งเป็นสัตว์ร้ายแห่งความว่างเปล่าเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ด้านบนสุดของห่วงโซ่อาหาร!
ตั้งแต่สมัยโบราณจนมาถึงปัจจุบัน พวกมันอยู่ยงคงกระพันที่สุด!
มีกี่เผ่าพันธุ์แล้วที่เจ้าได้เห็นความรุ่งเรืองและการล่มสลายลงไป?
แต่ตอนนี้…
หลู่ฉางเฉิงกลับสามารถกระทืบผู้เผ่าพันธุ์ของพวกมันได้!
แม่แต่จะต้านทาน ผู้นำของพวกมันก็ยังไม่มีโอกาส!
“มนุษย์…เจ้าเป็นใครกันแน่?”
หลู่ฉางเซินหัวเราะเยาะ “อะไร เจ้าต้องการล้างแค้น?”
เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาโตเหล่านั้นก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น “ด้วยความแข็งแกร่งอันน่าสะพรึงกลัวของเจ้า เราจะล้างแค้นได้อย่างไร?”
“ข้าสามารถมอบแกนพลังซูคงให้กับเจ้าได้ แต่เด็กในอ้อมแขนของเจ้าจะต้องสืบทอดตำแหน่งของข้าในฐานะผู้นำของเผ่าพันธ์ุแห่งความว่างเปล่าในอนาคต เจ้าตกลงไหม?”
ด้วยความแข็งแกร่งที่หลู่ฉางเซินแสดงออกมา
เด็กคนนี้ย่อมแข็งแกร่งมากกว่าเขาในวันข้างหน้าอย่างแน่นอน!
เมื่อได้ยินคำพูดของผู้นำเผ่า หลู่ฉางเซินก็รู้สึกตกใจเล็กน้อย
เอ๋…มีสิ่งดีๆ เช่นนี้ด้วยหรือ?
“ได้ ข้าตกลง”
หลังจากนั้น ทั้งสองฝ่ายได้บรรลุข้อตกลงกันแล้ว
คริสตัลสีขาวที่เต็มไปด้วยพลังแห่งมิติอวกาศปรากฏต่อหน้าหลู่ฉางเซิน
เขาวางไว้บนหน้าอกของซือโถว
ทันใดนั้น พลังที่ป่าเถื่อนที่อยู่ในตัวของซือโถวก็ถูกดูดซับโดยแกนพลังซูคง!
ไม่นานนัก มันกลายเป็นปราณจิตวิญญาณที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง และเติมเต็มออร่าปราณของซือโถวทันที
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลู่ฉางเซินก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกเช่นกัน
เขาอุ้มซือโถวติดตัวไปด้วย และฉีกมิติพื้นที่และออกจากที่นี่ไป…
YOU MAY ALSO LIKE
