โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 79 ทักษะจากตำราดาบไท่จู ผิงซานเหอ!!

ในตำราดาบไท่จู(ต้นกำเนิดเที่ยงแท้)
มันมีเจตจำนงของชีวิตที่ไม่มีที่สิ้นสุด
ตอนนี้ หวงเจิ้นจาง ได้ใช้ทักษะลับเผาไหม้โลหิต และความ
แข็งแกร่งของเขาเพิ่มขึ้นสองเท่า เทียบได้กับขอบเขตก้าวข้ามแดน
หยวน!
ถึงแม้ว่า เย่ ชิวไป่ จะเคยสังหารผู้แข็งแกร่งในรายรายนามผู้
เยี่ยมยุทธ์สี่ภูมิภาค
แต่มันก็คือการใช้สมบัติจากภายนอก
ด้วยความไม่แน่ใจ
ตอนนี้ เย่ ชิวไป่ อยากรู้ว่าเขาจะสามารถต่อสู้โดยไม่ใช้ดาบชิงห
ยูได้หรือไม่?
แต่เขาอยากลอง!
ดวงตาของเย่ ชิวไป่มุ่งมั่นมากขึ้น มันเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ
แห่งการต่อสู้
หวงเจิ้นจาง อดไม่ได้ที่จะตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นปราณโลหิต
ก็พุ่งไปที่ศีรษะของเขา ล้างสติของเขา และเขาก็โกรธมาก!

นี่เป็นผลข้างเคียงของทักษะลับ!
เมื่อไม่สามารถรักษาสติไว้ได้ ผู้ใช้ทักษะจะถูกครอบงำด้วยจิต
สังหารอันชั่วร้าย และกลายเป็นเครื่องจักรทำได้เพียงแต่สังหาร
เท่านั้น
อาจกล่าวได้ว่า หวงเจิ้นจาง ไม่ลังเลเลยที่จะสังหาร เย่ ชิวไป่ ลง
ที่นี่!
ท้ายที่สุด พรสวรรค์นี้น่ากลัวเกินไป
ถ้ามันไม่ตายที่นี่ ราชวงศ์หลัวอี้จะล่มสลาย!
จนถึงขณะนี้ หวงเจิ้นจาง ไม่คิดถึงสิ่งใดอีกแล้ว
แม้จะต้องทำลายรากฐานเต๋าของเขาก็ตาม!
ฟุบ!
หวงเจิ้นจาง พุงเข้าหาเย่ ชิวไป่
กำปั้นเคลือบปราณโลหิตกระแทกลง!
เย่ ชิวไป่ไม่ถอยหรือหลบหลีก เขายกดาบขึ้นและฟันออกไป!
ปราณอสูรที่มืดมิดบนดาบ ได้หายไปอย่างสมบูรณ์ในขณะนี้
ในทางกลับกันมีปราณที่ไม่มีที่สิ้นสุดมาแทน!
เส้นลมปราณในร่างกาย เริ่มเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง

เมื่อเห็นเย่ ชิวไป่เตรียมรับการชกต่อหน้า ทุกคนที่อยู่ใต้ลาน
ประลองหยานหยุนก็ประหลาดใจ
ดาบกับกำปั้นปะทะกัน!
เย่ ชิวไป่ ไม่ได้ทำลายผู้คนด้วยดาบของเขาอย่างที่ทุกคนคิด!
แต่เจตจำนงของชีวิตที่ไม่มีที่สิ้นสุดบนดาบ ดูเหมือนจะกลายเป็น
ตาข่ายดาบห่อหุ้มกำปั้นของหวงเจิ้นจาง ทีละชั้น!
ทำให้หมัดฝ่าเข้าไปไม่ได้!
เมื่อเห็นสิ่งนี้หวงเจิ้นจาง ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย
เย่ ชิวไป่ สามารถรับหมัดของเขาได้?
ต้องรู้ว่าหวงเจิ้นจาง ใช้ทักษะลับเผาไหม้โลหิต เขามีความ
แข็งแกร่งของขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวนแล้ว
หวงเจิ้นจาง ปล่อยเสียงคำรามออกมาอย่างน่ากลัว
เสียงคำรามกลายเป็นปราณ ก่อตัวเป็นคลื่นเสียงโลหิต กวาดไป
ทาง เย่ ชิวไป่!
เย่ ชิวไป่ ก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็วและฟันออกไปด้วยดาบ!
“ผิงซานเหอ!”(สายน ้าขุนเขาอันเงียบสงบ)
นี่คือทักษะดาบที่บันทึกไว้ใน ตำราดาบไท่จู!
เป็นเพียงทักษะเดียว ที่เย่ ชิวไป่ สามารถใช้ได้ในขณะนี้!

เจตจำนงของดาบหวีดหวิว!
ปราณดาบฟันออกมาแนวตั้ง และแนวนอน!
ปราณดาบที่บรรจุพลังของภูเขา และแม่น ้าที่เงียบสงบตัดตรงไป
ที่คลื่นเสียงโลหิต!
แคว๊ก!
เสียงฉีกกระฉากของคลื่นเสียงโลหิต!
ปราณดาบเรืองแสงไม่หยุด ยังพุ่งเข้าหาหวงเจิ้นจาง!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ หวงเจิ้นจาง ก็ตะโกนด้วยความโกรธและกระทืบ
พื้น!
ลานประลองหยุนหยานสั่นอย่างรุนแรงในขณะนี้!
หากเป็นเพียงสนามประลองธรรมดา เกรงว่าตอนนี้มันจะ
พังทลายลง!
ทันใดนั้น ร่างกายของ หวงเจิ้นจาง ก็เหมือนลูกกระสุนปืนใหญ่
หันหน้าไปทางปราณแสงดาบโดยตรง!
ตอนนี้เขากำลังใช้ทักษะลับเผาไหม้โลหิต ทำให้เขาขาดสติไป
แล้ว!
ในความคิด มีอย่างเดียวคือ ต้องการฉีกกราชากศัตรูตรงหน้า!
กินเนื้อ ดื่มโลหิต!

ปราณแสงดาบใกล้เข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ และกำปั้นของหวงเจิ้น
จาง ก็พันม้วนไปด้วยเส้นแสงสีแดงฉาน ราวกับถูกพันด้วยใยแมงมุม
เปื้อนโลหิต
“โฮก!”
เสียงคำรามราวกับสัตว์ร้ายออกมาจากปากของหวงเจิ้นจาง!
ตึบ!
ราวกับสัตว์ป่าดุร้าย มันทุบปราณแสงดาบอย่างแรง!
เจี้ยน เจาเมี่ยน เมื่อเห็นภาพนี้ รู้สึกตัวสั่นอย่างรุนแรง!
อย่างไรก็ตาม แขนของหวงเจิ้นจาง ก็ถูกปกคลุมด้วยเจตจำนง
ของดาบอย่างไม่มีที่สิ้นสุด!
เจตจำนงของดาบนั้นเหมือนกับดาบยาวที่แหลมคมตัดแขนของ
หวงเจิ้นจาง!
พัฟ!
โลหิตไหลไม่หยุด!
หวงเจิ้นจาง ส่งเสียงคำรามอู้อี้และก้าวถอยหลัง!
แต่ในเวลานี้ เย่ ชิวไป่ได้หายไปจากที่เดิม กลายเป็นลำแสงดาบ
และไล่ตามหวงเจิ้งซานที่ถอยหนี!
ใช้ประโยชน์จากการล่าถอยเพื่อสังหารเขา!

ลานประลองหยานหยุนด้วยกฎชีวิตและความตาย!
เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู เย่ ชิวไป่จะยับยั้งได้อย่างไร?
เมื่อคู่ต่อสู้อ่อนแอที่สุด เขาจะสังหารโดยตรง โดยไม่ทิ้งปัญหา
ใดๆไว้
นี่เป็นทางเลือกที่ถูกต้องที่สุด
สำหรับท่าทางเหมือนผู้กล้า ที่ไว้ชีวิตศัตรูเพื่อเสริมเกียรติยศ?
จะทำสิ่งนั้นไปเพื่อ?
สำหรับศัตรู มีเพียงไม่เจ้าตายก็ข้าตาย เมื่อเผชิญหน้ากับคน
ประเภทนี้ เย่ ชิวไป่ จะไม่ลังเลเด็ดขาด!
หวงเจิ้นจาง ก็เห็น เย่ ชิวไป่ พุ่งเข้ามาหาเขาเหมือนกัน
ดวงตาเต็มไปด้วยเลือด และตอนนี้ อวัยวะทั้งเจ็ดมีโลหิตไหล
หยด!
เหมือนผีห่าโผล่มาจากขุมนรก!
หวงเจิ้นจาง กระแทกเท้าลงไปที่พื้น บังคับให้ร่างที่ถอยหลังของ
เขาหยุดลง
ทันใดนั้น กำปั้นทั้งสองกำแน่น และทุบเย่ ชิวไป่จากบนลงล่าง!

เมื่อเห็นเช่นนี้ เย่ ชิวไป่ก็ปล่อยเสียงเย็นเยียบออกมา ร่างของเขา
กระพริบหายไปชั่วขณะ และกำปั้นของหวงเจิ้นจางก็พลาด ทุบลงพื้น
ไปอีกด้านหนึ่ง!
ในเวลานี้ เย่ ชิวไป่เห็นโอกาสที่เหมาะสมและฟันออกไปด้วย
ดาบ!
หวงเจิ้นจาง รู้สึกตัวว่าพลาด และกำลังถอยกลับอย่างรวดเร็ว แต่
มือของเขายังคงถูกตัดออกด้วยเจตจำนงของดาบที่แหลมคม!
แขนตกลงไปที่พื้น
เย่ ชิวไป่ไม่แม้แต่จะมองมัน เขาฟันออกด้วยดาบของเขา และ
แขนที่ถูกตัดก็ถูกบดเป็นผง!
ทันใดนั้น ปราณอสูรมืดปกคลุมดาบ และเย่ ชิวไป่ตะโกน: “โม๋
หลิน!”(อสูรแสดงตน)
ดาบที่เจ็ด!
ดาบที่ปกคลุมด้วยพลังปราณอสูร และเจตจำนงดาบก็ฟันออกไป
ทันที!
ในขณะนี้ หวงเจิ้นจางไม่สามารถต่อสู้กลับได้
ผลข้างเคียงของทักษะลับเผาไหม้โลหิตได้เริ่มปรากฏขึ้นแล้ว
เห็นได้ชัดว่าด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา มันไม่เพียง
พอที่จะควบคุมมันได้นานเกินไป

พรสวรรค์ของเขาก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสจากทักษะลับ
ตอนนี้เขาได้แต่เฝ้าดูการฟาดฟันลงมาบนร่างกายของเขา!
ในขณะนี้ หวงเจิ้นจาง ฟื้นจากสภาวะกระหายเลือดแล้ว และเห็น
การฟันที่เข้าใกล้เขามาเริ่อยๆ
รอยยิ้มที่บ่งบอกว่าช่วยไม่ได้ก็ปรากฏขึ้น
เขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าเขาจะพ่ายแพ้ด้วยน ้ามือของเย่ ชิวไป่อ
ย่างน่าอาย
เขาขบคิดไม่เข้าใจ ว่าทำไมหวงเทียนหมิง ถึงต้องการยั่วยุคนที่
มีความสามารถที่จะสร้างปัญหาให้กับราชวงศ์หลัวอี้?
แต่ก็ไร้ประโยชน์ที่จะคิดมาก หวงเจิ้นจาง ยอมจำนนต่อชะตา
กรรมของเขาและหลับตาลง
เย่ ชิวไป่ เมื่อเห็นฉากนี้ เขาก็ยังดูเฉยเมย
ผู้คนด้านล่างมองดูฉากนี้ และพวกเขาก็ประหลาดใจอย่างมาก
เช่นกัน
“หวงเจิ้นจาง ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขาเหรอ?”
“น่าเสียดาย ชื่อของหวงเจิ้นจางจะถูกลบออกจากรายชื่อติด
อันดับ นับตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไป”
“การต่อสู้ด้วยขอบเขตมหาสมุทรปราณ สามารถสังหาร
ขอบเขตก้าวข้ามแดนหยวน เด็กคนนี้มีพรสวรรค์พิเศษ”

อย่างไรก็ตาม เมื่อทุกคนกำลังคุยกันอยู่
ร่างหนึ่งพุ่งทะลุกำแพงบนลานประลองหยุนหยาน และมาถึงตัว
หวงเจิ้นจาง
เผยให้เห็นตัว ผู้ที่มาใหม่
เพียงแค่ชี้นิ้ว ปราณอสูรก็ทลายหายไปในทันที!
สลายไประหว่างสวรรค์และปฐพี!
รูม่านตาของ เย่ ชิวไป่ หดลง
ทุกคนตกตะลึงเมื่อเห็นสิ่งนี้
“เขาคือผู้อาวุโสหอคุมกฎ!”
“ข้าได้ยินมาว่า หวงเจิ้นจาง เป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์ของหอ
คุมกฎ”
หวงเจิ้นจาง รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยเช่นกัน จากนั้นจึงกล่าว
อย่างอ่อนแรง: “ขอบคุณ ท่านอาจารย์”
ผู้อาวุโสหอคุมกฎเห็นสิ่งนี้ และพยักหน้าเล็กน้อย
จากนั้นเขาก็มองไปที่เย่ ชิวไป่และกล่าวว่า “ยุติแค่นี้ได้ไหม”
เย่ ชิวไป่ ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่กลัวตัวตนของเขา และกล่าวอย่าง
เย็นชา: “ดูเหมือนว่ากฎของลานประลองหยุนหยาน จะไม่อนุญาตให้
ผู้อื่นเข้ามาแทรกแซง ใช่ไหม?”

เมื่อเห็น เย่ ชิวไป่ หักหน้าเขา ผู้อาวุโสหอคุมกฎก็เย็นชามาก
ขึ้นในสายตาของเขา และกล่าวว่า “มันสมควนยุติได้แล้ว พื้นฐานเต๋า
ของเขาได้รับความเสียหายมากพอแล้ว”
“แล้วถ้าเขาต้องการฆ่าข้าล่ะ เจ้าจะเป็นฝ่ายช่วยข้าไหม?”
ผู้อาวุโสหอคุมกฎดูเหมือนจะหมดความอดทน ตะคอกอย่างเย็น
ชาและเหวี่ยงฝ่ามือออกไป!