โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 80 ท่านคือผู้มีวาสนากับพุทธองค์

ในสายตาของผู้อาวุโสหอคุมกฎ
เย่ ชิวไป่ เป็นเพียงศิษย์ของสำนักสาขาแดนใต้
หยิ่งผยองเพราะถือว่าเป็นอัจฉริยะ?
ในชีวิตของเขา เขาเห็นอัจฉริยะร่วงหล่นมาไม่รู้แล้วกี่ครั้ง?
ยิ่งไปกว่านั้น หวงเจิ้นจาง เป็นศิษย์ของเขา ทำไมเขาถึงจะ
ปกป้องไม่ได้!
เป็นไปไม่ได้ ที่จะดูศิษย์เขาตายด้วยน ้ามือของผู้อื่น
การมาถึงของผู้อาวุโสหอคุมกฎ ทำให้ทุกคนประหลาดใจ
ลานประลองหยานหยุน เป็นสถานที่สำหรับแก้ไขความเกลียดชัง
เป็นที่ต่อสู้เพื่อชีวิตและความตาย
เป็นสถานที่ดูแลโดยหอคุมกฎ

ในฐานะผู้อาวุโสหอคุมกฎ การมีอคติเป็นเรื่องต้องห้ามอย่างยิ่ง
ดวงตาของ เย่ ชิวไป่ ก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาเช่นกัน และเขาก็ใช้
ดาบฟันออกไป!
ดาบนี้ใช้ ทักษะผิงซานเหอโดยตรง!(สายน ้าขุนเขาอันเงียบสงบ)

ตำราดาบไท่จู เปิดตัวอย่างสมบูรณ์!
เจตจำนงดาบตัดผ่านท้องฟ้า!
ท้ายที่สุดแล้ว อีกฝ่ายเป็นผู้เชี่ยวชาญขอบเขตก้าวข้ามแดน
หยวน อย่างแท้จริง
และเขายังเป็นหนึ่งในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ์สี่ภูมิภาค
เย่ ชิวไป่ ไม่กล้าที่จะประมาท
ถึงกระนั้น แสงดาบก็ยังแตกเป็นเสี่ยงๆ ด้วยปราณฝ่ามือนั้น และ
พุ่งไปที่ร่างของ เย่ ชิวไป่ โดยตรง!
อั๊ก!
เย่ ชิวไป่กระอักเลือดเต็มปาก แล้วบินกลับไปด้านหลัง!
เห็นได้ชัดว่าหากไม่ได้ใช้ดาบชิงหยุน เขาก็ยังไม่สามารถต่อสู้
กับผู้แข็งแกร่งในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ์สี่ภูมิภาคได้
ผู้อาวุโสหอคุมกฎอยู่ในอันดับที่ 21 ในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ์สี่
ภูมิภาค!
เย่ ชิวไป่ มองอย่างเย็นชาที่ผู้อาวุโสของหอคุมกฎ และพูดด้วย
ความเย้ยหยันว่า “นี่คือหอคุมกฎ? กฎสามารถถูกละเมิดได้ถ้าเจ้า
ต้องการ แล้วจะสร้าง หอคุมกฎขึ้นมาทำไม?”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ทุกคนก็อ้าปากค้าง

แม้ว่าเขาจะไม่สามารถต่อกรได้ แต่เขาก็เลือกที่จะเผชิญหน้ากับ
ผู้อาวุโสหอคุมกฎที่ทรงพลัง
เย่ ชิวไป่ ดูเหมือนจะไม่มีความกังวลใดๆ เลย
ผู้อาวุโสหอคุมกฎได้ยินก็ขมวดคิ้ว และตบฝ่ามืออีกครั้งอีกครั้ง!
แม้ว่าการสังหาร เย่ ชิวไป่ ที่นี่จะไม่ดีต่อชื่อเสียงของเขา
อย่างไรก็ตาม ชื่อเสียงมันจะดีขึ้น หลังจากนั้นไม่นาน
ท้ายที่สุดแล้ว ในโลกนี้ ผู้แข็งแกร่งเป็นที่นับถือ
กฎ?
กฎก่อตั้งโดยผู้แข็งแกร่ง!

มันยังถูกทำลายด้วยความแข็งแกร่ง!
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ดวงตาของ เย่ ชิวไป่ ก็แข็งกร้าว และเขาต้องการที่
จะดึง ดาบชิงหยุนออกมาอีกครั้ง!
ช่วงเวลานี้เอง
ปราณดาบส่องลงมาจากท้องฟ้า!
พุ่งมาหา เย่ ชิวไป่
ทันใดนั้นนิ้วก็ยื่นออกมา
ปราณดาบอันแข็งแกร่ง!

ขยี้ฝ่ามือนั่นโดยตรง!
ผู้อาวุโสหอคุมกฎมองไปที่บุคคลที่อยู่ข้างหน้า เย่ ชิวไป่ ดวงตา
ของเขาจับจ้อง
เจี่ยน เจาเมี่ยน รู้สึกประหลาดใจมากยิ่งขึ้น: “อาจารย์?”
คนที่มาไม่ใช่ใครอื่นนอกจากนักดาบอันดับหนึ่งในดินแดนทาง
เหนือ ผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักชางเต๋าแดนเหนือ
ในทำนองเดียวกัน หยุนจิง อยู่ในอันดับที่ 6 ในรายนามผู้เยี่ยม
ยุทธ์สี่ภูมิภาค!
บรรพจารย์ดาบ!
ตอนนี้ เย่ ชิวไป่ เป็นปรมาจารย์ดาบผู้ยิ่งใหญ่(เจี่ยนฉี) และเหนือ
ปรมาจารย์ดาบผู้ยิ่งใหญ่ก็คือ บรรพจารย์ดาบ(เจี่ยนซง)
เหนือบรรพจารย์ดาบ คือ บรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์!( เจี่ยนเซิง)
“หยุนจิง? เจ้าไม่ได้ประจำอยู่ที่สำนักสาขาแดนเหนือ แล้วเจ้ามา
ทำอะไรในจงหยู”
ผู้อาวุโสหอคุมกฎหรี่ตาลงเล็กน้อย และน ้าเสียงของเขาเต็มไป
ด้วยความไม่พอใจ
หยุนจิงดูไร้ความรู้สึก มองไปที่ผู้อาวุโสหอคุมกฎ และพูดอย่าง
เย็นชา: “โจวชิจง ดูเหมือนว่านิสัยของเจ้ายังคงไม่เปลี่ยนแปลง การ
หยิ่งผยองจะนำหายนะมาสู่สำนักชางเต๋าในไม่ช้าก็เร็ว!”

โจวชิจง เยาะเย้ยและพูดว่า “อะไร? เจ้าต้องการปกป้องเขา?”
“เขาก่ออาชญากรรมอะไร”
หยุนจิง ถามกลับว่า “กฎบนลานประลองหยานหยุน ถูกกำหนด
โดยหอคุมกฎ แต่ตอนนี้เจ้าต้องการทำลายมันด้วยมือของเจ้าเองใช่
ไหม?”
“โจวชิจงเอ๋ยโจวชิจง เจ้าไม่กลัวหรือว่าชื่อของสำนักชางเต๋า
หลักต้นสังกัด จะถูกคนนอกเยาะเย้ย?”
คำพูดของ หยุนจิง ทำให้อับอาย
ใบหน้าของ โจวชิจง น่าเกลียดมาก แต่เขาไม่สามารถทำอะไร
ได้
ท้ายที่สุดแล้ว ความแข็งแกร่งของหยุนจิงนั้นเหนือกว่าเขามาก!
แม้แต่สถานะผู้อาวุโสคุมกฎยังห่างไกล ไม่อาจเทียบกับหยุนจิง
ได้
หยุนจิง มองกลับไปที่ เย่ ชิวไป่ และพูดว่า “เจ้าสามารถทำอะไรก็
ได้ ตามที่เจ้าต้องการ”
“ดาบของนักดาบหักงอไม่ได้ และหัวใจของดาบก็ไม่อาจกีด
ขวางได้!”
หยุนจิง มองเห็นพรสวรรค์ของ เย่ ชิวไป่

ในมุมมองของ หยุนจิง เขามีโอกาสที่จะกลายเป็นบรรพจารย์
ดาบศักดิ์สิทธิ์
เจ้ารู้ไหมว่าในโลกนี้ไม่มีบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์ มาเป็นเวลา
หลายหมื่นปีแล้ว
เขาต้องการเห็นการกำเนิดของ บรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์!
เย่ ชิวไป่ พยักหน้าและมองไปที่ หวงเจิ้นจาง
ทันใดนั้น เขาดึงดาบอาโม่ออกมา และเดินไปหาเขาทีละก้าว
ทีละก้าว!
ปราณของดาบจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องตามจังหวะ!
กระแสปราณแรงขึ้นเรื่อยๆ!
หวงเจิ้นจาง ดูฉากนี้และรู้ว่า เย่ ชิวไป่ จะมาฆ่าเขาอย่างแน่นอน!
อดไม่ได้ที่จะมองไปที่ โจวชิจง ต่อหน้าเขา
ใบหน้าของ โจวชิจง น่าเกลียด เขามองไปที่ เย่ ชิวไป่ และพูด
อย่างไร้ความปรานี: “เจ้าต้องการทำทุกอย่างใช่มั้ย”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เย่ ชิวไป่ ไม่ตอบกลับ
ปราณยังคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว!
เมื่อเห็นเช่นนี้ โจวชิจง ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากก้าวไป
ข้างหน้า พร้อมที่จะเคลื่อนไหว!

อย่างไรก็ตาม ในขณะนี้ หยุนจิง ก็มาหา โจวชิจง โดยชี้ไปที่
หน้าผากของเขา
ฉากนี้ มาพร้อมกับใบหน้าเย็นชาที่เหมือนน ้าแข็ง และเสียงที่
เหมือนมาจากขุมนรก ทำให้ผู้คนรู้สึกผวาและหวาดกลัว!
“ถ้าเจ้ากล้าที่จะเคลื่อนไหว โจวชิจง ข้าไม่รังเกียจที่จะตัดหัวเจ้า
และทำความสะอาดแกะดำให้กับสำนักชางเต๋า!”
สำนักชางเต๋า เดิมมีหน้าที่ในการเทศนาและการสั่งสอน
มีการตั้งกฎเกณฑ์มากมาย
หากกฎของลานประลองหยานหยุนถูกทำลายตามความต้องการ
ของใครก็ได้ ศิษย์จะไม่ตั้งคำถามกับสำนักหรือ?
เมื่อสำนักไม่ได้รับความไว้วางใจจากศิษย์ของตนเอง สำนักจะ
ประกาศคำสอนต่อชาวโลกได้อย่างไร
ไม่กวาดบ้านแล้วจะกวาดโลกได้หรือ?
การกระทำของ โจวชิจง แตะเส้นขีดจำกัดของ หยุนจิง อย่างไม่
ต้องสงสัย!
เมื่อรู้สึกถึงจิตสังหารในดวงตาของหยุนจิง โจวชิจงเชื่อว่าตราบ
ใดที่เขากล้าที่จะเคลื่อนไหว เจตจำนงดาบที่อยู่ข้างหน้าจะสังหารเขา
โดยไม่ลังเล!

ดังนั้นเขาจึงได้แต่มองดูเย่ ชิวไป่ก้าวไปสู่การสังหารหวงเจิ้นจาง
อย่างช่วยไม่ได้!
ในขณะนี้ หวงเจิ้นจาง ไม่สามารถเคลื่อนไหวได้เนื่องจาก
ผลข้างเคียงของทักษะลับเผาโลหิต เมื่อเห็นเย่ ชิวไป่ถือดาบเข้ามา
ใกล้ เขาต้องการอยากจะกล่าวอะไรบางอย่าง
แต่เขาก็ปิดปากลง
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าสิ่งที่เขาพูดนั้นไร้ประโยชน์
ท้ายที่สุดแล้วทั้งสองก็ตรงกันข้ามกัน
ทั้งสองฝ่ายอยู่ในสถานการณ์ที่เป็นศัตรูคู่อาฆาต
หวงเจิ้นจางหลับตา
เย่ ชิวไป่ เดินขึ้นไปหา หวงเจิ้นจาง ด้วยปราณอสูรของดาบ และ
ฟันลงด้วยดาบ
โดยไม่ลังเลใดๆ
แทงทะลุคิ้วของ หวงเจิ้นจาง โดยตรง!
สังหารอย่างเด็ดขาด!
หวงเจิ้นจางไร้ลมหายใจ!
โจวชิจง มองฉากนี้ด้วยใบหน้าที่น่าเกลียดอย่างยิ่ง ตะคอกอย่าง
เย็นชา แล้วบินออกไปทันที!

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หยุนจิงก็วางนิ้วมือลง มองไปที่เย่ ชิวไป่ และพูดว่า
“จงฝึกฝนอย่างหนัก”
หลังจากพูดจบ เขาก็จ้องไปที่ เจี้ยน เจาเมี่ยน
เจี้ยน เจาเมี่ยน: “…”
เขารู้ว่าดวงตาของอาจารย์หมายถึงอะไร
ดูที่ เย่ ชิวไป่สิ แล้วมองไปที่เจ้า
เหลือเชื่อจริงๆ ข้าคือศิษย์ท่านนะ!
เจี้ยน เจาเมี่ยนอยากจะร้องไห้ แต่ไร้น ้าตา!
ในขณะนี้ หยุนจิงปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ ข้างชายวัย
กลางคน
“ไม่คิดว่าเจ้าจะมองเขาในแง่ดีขนาดนี้?”
หยุนจิงมองไปที่ชายวัยกลางคน พยักหน้าและพูดว่า: “เด็กคนนี้
เป็นนักดาบโดยธรรมชาติ เขาเป็นคนเดียวที่สามารถก้าวเข้า
ขอบเขตนั้น นับประสาอะไรกับเขาเป็นคนในสำนักชางเต๋าของข้า
ข้าต้องการปกป้องเขาเป็นเรื่องปกติ ”
“อย่างไรก็ตามท่านเจ้าสำนัก ท่านก็อยู่ตรงนี้ใช่ไหม ทำไมท่าน
ไม่ห้ามเย่ ชิวไป่”
ชายวัยกลางคนยิ้มและพูดว่า: “โจวชิจง มากเกินไปจริงๆ เขาไม่
เหมาะที่จะเป็นผู้อาวุโสของหอคุมกฎอีกต่อไป”

ยิ่งไปกว่านั้น ชายวัยกลางคนยังกลัวคนที่อยู่เบื้องหลัง เย่ ชิวไป่
อาจารย์ลึกลับ
คนที่สอนลูกศิษย์ได้ขนาดนี้ เป็นคนยังไงนะ?
“หยุนจิง ทำไมเจ้าไม่กลับมาที่สำนักหลัก และเป็นผู้อาวุโสของ
หอคุมกฎแทนล่ะ”
“ไม่อะ ข้ายังอยากพักผ่อนอยู่”
“เจ้า…”
ในเวลาเดียวกัน.
ในหมู่บ้านบนภูเขาลูกใหญ่ทางแดนใต้.
หนิงเฉินซินกำลังจะออกจากหมู่บ้าน จู่ๆ ก็มีลาหัวโล้น(หลวงจีน)
ปรากฏตัวต่อหน้าเขา
“ข้าเห็นท่านมีวาสนากับพุทธองค์ ท่านอยากไปวัดชิงซิน(ไร้
กังวล)กับนักบวชเฒ่าคนนี้ไหม”