โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 82 เจ้าแค่ต้องการมากขึ้น!
สำนักชางเต๋าแดนเหนือ
แม้ว่าตอนนี้จะอยู่อันดับ 2 ก็ตาม
แต่ภูมิหลังยังคงมีอยู่
ความแข็งแกร่งโดยรวม ยังคงแข็งแกร่งกว่าสำนักชางเต๋าแดนใต้
กำลังรบสูงสุดยังมากกว่าแดนใต้
ที่สุดแล้ว สำนักแดนเหนือ ยังมีนักดาบเช่นหยุนจิง ซึ่งอยู่ใน
อันดับ 7 ในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ์สี่ภูมิภาค
ณ ตอนนี้ ที่ภูเขาด้านหลังของสำนักชางเต๋าแดนเหนือ
นี่เป็นพื้นที่ต้องห้ามของสำนัก และไม่อนุญาตให้เข้าไปโดยไม่ได้
รับความยินยอมจากเจ้าสำนักและผู้อาวุโส
ที่นี่เป็นสถานที่ฝึกฝนของหยุนจิงด้วย
ที่น ้าตก หยุนจิงนั่งไขว่ห้างข้างน ้าตก
หลังจากสองก้านธูป เจตจำนงของดาบก็ปะทุออกมาจากร่างของ
หยุนจิง!
(ชั่วยาม 时辰 คือหน่วยนับเวลาแบบโบราณของจีน หนึ่งชั่ว
ยาม เท่ากับเวลา 2 ชั่วโมงครึ่งชั่วยาม 半个时辰 คือหน่วยนับเวลา
แบบโบราณของจีน เท่ากับเวลา 1 ชั่วโมงหนึ่งก้านธูป 一炷香 คือ
หน่วยนับเวลาแบบโบราณของจีน เท่ากับเวลา 60 นาที หรือ 1 ชั่ว
โมงเค่อ 刻 คือหน่วยนับเวลาแบบโบราณของจีน หนึ่งเค่อ 一刻
เท่ากับเวลา 15 นาทีหนึ่งถ้วยชา 一盏茶 คือหน่วยนับเวลาแบบ
โบราณของจีน เท่ากับเวลา 15 นาทีหนึ่งจิบชา 一杯茶 คือหน่วยนับ
เวลาแบบโบราณของจีน เท่ากับเวลา 5 นาทีเฟิน 分 คือหน่วยนับ
เวลาแบบโบราณของจีน เท่ากับ นาที)
หยุนจิงเปิดตาของเขาทันที!
ในดวงตามีแสงปราณดาบส่องออกมา!
ทันใดนั้น ก้อนหินที่อยู่ตรงหน้าเขาถูกกระทบด้วยแสงปราณ
ดาบ
ก้อนหินแหลก!
แต่อยู่ๆ ก็มีชายหนุ่มปรากฎตัวต่อหน้าหยุนจิง!
หยุนจิงตกตะลึง และยกดาบขึ้นทันที ฟันไปที่ชายผู้นั้นทันที!
ชายผู้นั้นไม่คาดคิดว่าอีกฝ่ายจะโจมตีโดยตรง นิ้วหนึ่งโผล่
ออกมาและนิ้วนั้นกลายเป็นดาบ และโจมตีบนไหล่ของหยุนจิง!
เมื่อการโจมตีนี้ตกลงบนไหล่ของหยุนจิง ทำให้มือของเขาที่ถือ
ดาบสั่นสะท้านทันที และดาบก็หลุดออกจากมือของเขา!
สิ่งนี้ทำให้หยุนจิงตกใจมาก
ด้วยความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา มีคนไม่มากนักที่สามารถ
ทำเช่นนี้ได้!
และอีกฝ่ายเพียงแค่ชี้นิ้วก็ทำให้เขารู้สึกไร้แรงต้าน
ถ้าสู้กันจริงๆ เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ได้ยังไง?
หยุนจิงอดไม่ได้ที่จะคิดเช่นนั้น
ดังนั้นเขาจึงถามว่า: “เก๋อเซี่ยคือผู้ใด ท่านมาทำอะไรที่นี่”
ชายคนนั้นถอนหายใจและกล่าวว่า “ข้าแค่มาขอบคุณท่าน”
“ขอบคุณข้า?”
หยุนจิงวางดาบลง ดูงุนงง และกล่าวว่า: “ข้ารู้จักท่านหรือไม่?”
“เย่ ชิวไป่เป็นลูกศิษย์ของข้า”
คนที่มาคือหลู่ชางเชิงซึ่งถูกบังคับโดยฉินเทียนหนาน
เมื่อเขามุ่งหน้าไปที่สำนักหลัก ปรากฎว่าไม่พบหยุนจิง เขาจึง
ตามหาจนมาที่แดนเหนือ
เมื่อคิดถึงสิ่งนี้ หลู่ชางเฉิงก็รู้สึกอึดอัดเล็กน้อย และกล่าวอย่าง
หมดหนทางว่า “เจ้าชิวไป่คนนั้นต้องขอบคุณสำหรับการดูแลของ
ท่าน”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หยุนจิงก็เข้าใจในทันที แต่เขาก็ประหลาดใจ
เช่นกัน
อาจารย์ของ เย่ ชิวไป่?
เขาอยากเจอมานานแล้ว
ต้องเป็นบุคคลที่ไม่ธรรมดา จึงสามารถสอนศิษย์ที่โดดเด่นเช่น
เย่ ชิวไป่ได้!
หยุนจิง ประสานมือของเขาทันทีและกล่าวว่า: “ผู้อาวุโส ท่าน
จริงจังไปแล้ว เย่ ชิวไป่ไม่ใช่แค่ผู้มีพระคุณของลูกศิษย์ข้าเท่านั้น แต่
ยังช่วยให้เจี่ยน เจาเมี่ยนเข้าใจเจตจำนงของดาบด้วย”
“พรสวรรค์และบุคลิคส่วนตัวนั้นยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นข้าจึงอยาก
ช่วยเขา”
หลู่ชางเชิง: “???”
อาวุโส?
ข้าดูเด็กกว่าเจ้ามากนะ?
หยุนจิงผู้นี้ดูเหมือนชายชรา อาจจะแก่กว่าเขามาก…
เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลู่ชางเฉิงก็กล่าวอย่างหมดหนทาง: “ยัง
จำเป็นต้องกล่าวขอบคุณ อืม… ท่านต้องการอะไร? หรือมีอะไร
ต้องการให้ข้าทำให้?”
หยุนจิง โบกมือทันทีและกล่าวว่า “ไม่ ไม่ ไม่ การช่วยเหลือ เย่
ชิวไป่เป็นเพียงความช่วยเหลือของข้าเท่านั้น ผู้อาวุโส ท่านก็รู้ว่าผู้
ฝึกฝนดาบทำสิ่งใด ล้วนออกมาจากใจของพวกเขาเอง”
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่ชางเชิงก็ไม่มีความสุข
เขาไม่ต้องการเป็นหนี้บุญคุณ
มีบุญคุณแล้วต้องชดใช้ทันที ไม่งั้นจะเกิดผลกรรมตามมา
สำหรับ หลู่ชางเฉิน ตราบใดที่ชีวิตปลาเค็มของเขายังมีภัย
คุกคามแม้แต่เล็กน้อย อา….ชีวิตหลังเกษียณ ข้าต้องยุติมันอย่าง
เด็ดขาด!
ตัวอย่างเช่น อย่าเป็นหนี้บุญคุณ!
หลู่ชางเชิงกล่าวด้วยใบหน้าจริงจัง: “ไม่ ข้าต้องขอบคุณเจ้า
ไม่อย่างนั้นข้าจะรู้สึกไม่สบายใจ”
“เจ้าต้องการยาศักดิ์สิทธิ์บ้างไหมล่ะ?”
หลังจากกล่าวจบ หลู่ชางเชิงก็โยนขวดหยกบริสุทธิ์และมอบให้
หยุนจิง
มีทั้งหมด 5 ขวด และแต่ละขวดก็ดูไม่ธรรมดาสุดๆ!
ยาศักดิ์สิทธิ์แบบไหนกันเนี้ย!
หยุนจิงอดไม่ได้ที่จะตกใจเมื่อเห็นมัน
เม็ดยาศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้เป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน และใน
บรรดายาศักดิ์สิทธิ์ที่เขารู้จัก ไม่มียาชนิดใดเทียบได้กับเม็ดยาที่หลู่
ชางเฉิงมอบให้!
หลู่ชางเฉิน กล่าวว่า: “ยาศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้สามารถฟื้นฟูปราณ
ในร่างกายได้ในทันที มีประโยชน์หรือไม่”
ฟื้นปราณในทันที?
หยุนจิงผงะเมื่อได้ยินคำกล่าวนั้น
สิ่งนี้มีประโยชน์มากกว่า มีประโยชน์อย่างมาก!
เรียกได้ว่าสิ่งนี้สามารถช่วยชีวิตคนได้ ในขณะต่อสู้ด้วยชีวิตและ
ตาย!
หยุนจิงโบกมือทันทีและกล่าวว่า “สิ่งนี้มีค่าเกินไป! ข้ารับไม่ได้”
การแสดงออกของ หลู่ชางเฉิน ค้าง
ยังไม่พอใช่ไหม?
“งั้นข้าจะวางค่ายกลให้เจ้า!”
หลังจากกล่าวจบ เขาก็พลิกฝ่ามือ และธงค่ายกลก็ปรากฏขึ้น
รอบๆ น ้าตก!
เพียงชั่วพริบตา!
การก่อตัวของค่ายกล!
ทันใดนั้น ในภูมิภาคแดนเหนือ รัศมีปราณดูเหมือนจะบางลง
เล็กน้อยในทันที!
และในค่ายกล!
ปราณดูหนาแน่นขึ้น!
หยุนจิงเพียงแค่สูดลมหายใจเข้า รู้สึกได้เลยว่าความเร็วในการ
ฝึกฝนของเขาเพิ่มขึ้นหลายเท่า!
เมื่อรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงนี้ หยุนจิงก็อดไม่ได้ที่จะดูหวาดกลัว!
นี่คือค่ายกล จริงดิ?
ค่ายกลแบบใดกัน ที่สามารถมีผลที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ได้?
ข้าเกรงว่าแม้แต่กองกำลังพิทักษ์ของสำนักชางเต๋าหลักจงหยู ก็
ไม่สามารถเทียบได้?
มีเพียงหลู่ชางเชิงเท่านั้นที่รู้
ค่ายกลนี้เป็นค่ายกลที่เรียบง่าย ของค่ายกลรวบรวมวิญญาณใน
ศาลาเฉาถัง
“ผู้อาวุโส… นี่มันล ้าค่าเกินไป ข้ารับไม่ได้…”
รับไม่ได้!
คืออะไร!
เจ้าแค่ต้องการมากกว่านี้! !
หลู่ชางเชิงหมดความอดทนและกล่าวว่า “แค่นี้ไม่พอเหรอ”
หยุนจิงกล่าวด้วยความงุนงง: “ไม่ใช่ว่ามันไม่เพียงพอ… แต่มัน
ไม่จำเป็นจริงๆ ผู้อาวุโส…”
เป็นเรื่องโกหกที่จะบอกว่าข้าไม่หวั่นไหว
แต่ด้วยห้วใจแห่งดาบ ทำให้เมื่อเขาเผชิญหน้ากับเม็ดยาและ
ค่ายกลที่ท้าทายสวรรค์ หยุนจิงยังคงรักษาความสงบได้ดีอยู่…
แต่เมื่อมองไปที่ท่าทางของ หลู่ชางเฉิน ที่สาบานว่าเจ้าจะไม่ยอม
แพ้หากเจ้าไม่ยอมรับ หยุนจิง ได้แต่ถอนหายใจและกล่าวว่า: “ผู้
อาวุโส ข้ายังไม่เข้าใจเกี่ยวกับดาบ ได้โปรดชี้แนะข้าเพียงเล็กน้อยก็
พอ”
หยุนจิง กลัวว่าหากเขาไม่เห็นด้วย หลู่ชางเฉิน จะทำอะไรที่น่า
ตกใจ…
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่ชางเชิงก็ผงะ “ทำไมเจ้าไม่เอาของพวกนี้…”
ดาบ?
ได้ ข้าพอรู้นิดหน่อย!
“ก็ได้ งั้นถามมา…”
หยุนจิงมีความสุขมากเมื่อเห็นสิ่งนี้ และกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ให้ข้า
แสดงให้ท่านดูก่อน”
หลังจากกล่าวจบ ก่อนที่หลู่ชางเชิงจะกล่าวอะไร
หยุนจิง หยิบดาบของเขาออกมาและเริ่มแสดงทักษะที่เขาฝึกฝน
รูปแบบแรกคือการใช้ร่างกายเป็นดาบ(เซินเว่ยเจี้ยน)
รูปแบบที่สอง ใช้สายตาเป็นดาบ
นี่คือหยานเจี้ยน(ในดวงตาข้ามีดาบ)
รูปแบบที่สามคือซินเว่ยเจี้ยน(ใช้หัวใจดั่งคมดาบ)
หยุนจิง ยังไม่สามารถเข้าใจรูปแบบนี้ได้
สิ่งนี้ทำให้การบ่มเพาะของเขาไม่คืบหน้า
หลังจากการสาธิต หยุนจิงมองไปที่หลู่ชางเฉินด้วยสายตา
คาดหวัง และกล่าวว่า “ผู้อาวุโส ช่วยชี้แนะได้หรือไม่?”
หลู่ชางเชิง: “…”
ชี้แนะ?
ข้าจะรู้ได้อย่างไร
แต่ใช้หัวใจเป็นเหมือนดาบ?
สิ่งนี้ไม่ขัดแย้งกับ “เจี้ยนหยาน(ในดวงตาข้ามีดาบ)” ก่อนๆ ใช่
ไหม
ดาบที่เห็นด้วยใจแตกต่างจากดาบที่เห็นด้วยตาแน่นอน
หลู่ชางเฉิน คิดอยู่ครู่หนึ่งและพยายามกล่าวว่า: “เจ้าต้องการที่
จะเลิกใช้ดวงตาของเจ้าเป็นดาบหรือเปล่าล่ะ”
เลิกใช้ตาเป็นดาบ?
หยุนจิงผงะเมื่อได้ยินคำกล่าวนั้น
ทันใดนั้น ดูเหมือนเขาจะคิดอะไรบางอย่างได้
ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขานั่งลงไขว่ห้างทันที
หลังจากผ่านไปหนึ่งวัน
ปราณของ หยุนจิง ปะทุขึ้น!
ดวงตาไม่เปิด แต่เจตจำนงของดาบหมุนวนอย่างต่อเนื่องใน
พื้นที่นี้!
คมมาก!
ดูเหมือนจะสามารถตัดทุกสิ่งได้!
ในขณะนี้ แม้ว่าหยุนจิงจะยังไม่ลืมตา เขาก็ยังสัมผัสได้ถึงการ
เปลี่ยนแปลงของโลก!
ตราบเท่าที่จิตใจเคลื่อนไหว ดาบจะไปถึงทันที!
นี่คือรูปแบบที่สาม!
ซินเว่ยเจี้ยน!(ใช้หัวใจดั่งคมดาบ)