โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 90 รับรางวัล กายอนารยะศักดิ์สิทธิ์!

ย้อนเวลากลับไปก่อนเย่ ชิวไป่เจอศัตรู

ดินแดนจงหยู

ภูเขาไท่ไป๋

ลึกเข้าไปในภูเขา มีสถานที่แห่งหนึ่งถูกเพลิงดาเผาไหม้

ที่นี่ ต้นไม้โดยรอบถูกเผาไหม้ทั้งหมด!

และตรงกลางของพื้นดินที่ไหม้เกรียมนั้น มีก้อนหินสีดาขนาด ใหญ่อยู่ก้อนหนึ่ง!

ทันใดนั้น.

ชายในชุดคลุมสีขาวมาที่ก้อนหิน เอามือแตะคางของเขาแล้ว กล่าวว่า “หือ? นี่คือตาแหน่งที่ระบบเป็ นคนบอก แต่ทาไมมันถึงเป็ น แค่ก้อนหินล่ะ”

คนที่มาคือหลู่ชางเฉิง

หลังจากที่หลู่ชางเฉิงกล่าวจบ

กลางก้อนหิน มีรอยแตกและแขนออกมาจากก้อนหิน!

หินดามีรอยร ้าวไปทั่ว!

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลู่ชางเฉิงก็ตกใจ “นี่… อย่าบอกนะว่าเป็ นลิง?”

ก้าวไปข้างหน้า รู ้สึกถึงปราณลมหายใจแห่งชีวิต มันมีพลังมาก หลู่ชางเฉินรู ้สึกอย่างคลุมเครือว่าทั้งหมดอยู่ในหินสีดา มีเสียงหัวใจเต้น!

บูม… บูม บูม!

เมื่อรอยแตกของหินสีดากว้างขึ้น เสียงของหัวใจที่เต้นก็ยิ่งดังขึ้น เมื่อเสียงหัวใจเต้นดังขึ้นเท่าไหร่ สัตว์อสูรในภูเขาไท่ไป๋ ก็ดู เหมือนจะได้รับผลกระทบมากขึ้นเท่านั้น! มีเสียงร ้องคารามดังลั่น! เสียงคารามดังไปทั่วทั้งภูเขาไท่ไป๋ !

แม้แต่สัตว์อสูรที่มีขอบเขตต่า ก็ดูเหมือนจะทนเสียงหัวใจเต้นไม่ ไหว

ร่างระเบิดตาย! เมื่อหลู่ชางเฉินเห็นสิ่งนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเล็กน้อย ลูกศิษย์ของข้าดูเหมือนจะไม่ธรรมดา ในเวลานี้ รอยแตกในหินดาเริ่มใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ มีมืออีกข้างพุ่งออกมาจากรอยแตก!

หลังจากนั้น กระแสของปราณและโลหิตก็พุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้ า! หินสีดาเริ่มสั่นอย่างรุนแรง!

เมื่อเห็นสิ่งนี้ หลู่ชางเฉิงก็โบกมือของเขา และปราณกาแพงกั้นก็ กางออกเหมือนโดม ปิดกั้นการเคลื่อนไหวตรงนี้ เป็ นไปไม่ได้เลยที่คนนอกจะตรวจสอบได้ พลังปราณและโลหิตที่ทรงพลังเช่นนี้ มันสามารถส่งผลกระทบโดยตรงต่อสัตว์อสูรโดยรอบ หลู่ชางเฉิน รอคอยว่าศิษย์ผู้นี้จะเป็ นคนแบบไหน เวลาผ่านไปหนึ่งก้านธูป พลังปราณและโลหิตด้านในก้อนหินนั้นแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ เสียงหัวใจที่เต้นรัวราวกับเสียงกลอง และเสียงฟ้ าร ้องก็ดัง กึกก้อง!

มีรอยแตกมากขึ้นในหินดา และในที่สุดมันก็กระจายไปทั่วหินดา ทั้งหมด!

ในสายตาคาดหวังของ หลู่ชางเฉิน หินด าแตกออกแล้ว! มองดูใกล้ๆ มันคือชายหนุ่มที่เปลือยเปล่า!

ตรงกันข้ามกับสิ่งที่หลู่ชางเฉินคิดไว้ ร่างของชายหนุ่มผู้นั้นดู ผอมเล็กน้อย

รูปลักษณ์ภายนอกธรรมดา เรียบง่ายและดูซื่อสัตย์ หากไม่คิดเกี่ยวกับพลังปราณและโลหิตทั่วร่างกายของชายหนุ่ม ที่เหลือดูเหมือนจะไม่มีอะไรพิเศษ!

แล้วร่างของมารล่ะ? ร่างผอมบางนี้เจ้าบอกข้าว่าเป็ นร่างกายของมาร? มารของเจ้าผอมแห้ง?

ข้าอ่านการ ์ตูนมาเยอะ! อย่าโกหกข้า… แต่ว่า.

โชคดีแล้วที่เป็ นคน… ถ้าเป็ นลิงจริงๆ ข้าคงได้ไปชมพูทวีปแน่ๆ…

ในขณะนั้นเอง ชายผู้นั้นลืมตาขึ้น และในตอนแรกที่เขาเห็นหลู่ ชางเฉิง

“นี่มัน?” เมื่อได้ยินคากล่าวเหล่านี้ หลูชางเฉิงก็ผงะ “เจ้าเป็ นใคร?”

“ทาไมข้าถึงอยู่ที่นี่?” เด็กชายที่ดี! หรือว่าความจาเสื่อม?

หลู่ชางเฉิงถามอย่างไม่แน่ใจ “เจ้าไม่รู ้ว่าเจ้ามาอยู่ที่นี่ได้ยังใช่ ไหม?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายผู้นั้นก็ส่ายศีรษะ

“แล้วเจ้าชื่ออะไร”

ก่อนหน้านี้เมื่อระบบปล่อยภารกิจรับสมัครศิษย์ ระบบจะบอกชื่อ ของบุคคลนั้น

แต่ครั้งนี้มีแต่เครื่องหมาย???

ดวงตาของชายผู้นั้นว่างเปล่า เขาเกาหัวและกล่าวว่า “ชื่อ? ข้าก็ ดูเหมือนจะจ าไม่ได้เหมือนกัน”

เมื่อเห็นเช่นนี้ หลู่ชางเฉิงก็ไม่ถามคาถามอะไรอีก

ยื่นมือออกมาแล้วกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้าอย่างนั้นเจ้าอยากจะ กราบข้าเป็ นอาจารย์ของเจ้าหรือไม่?”

“อาจารย์?” ชายผู้นั้นมองไปที่ หลู่ชางเฉิน และรู ้สึกตกใจเล็กน้อย พยักหน้าทันทีกล่าวว่า: “ตกลง”

หลังจากกล่าวจบ ชายผู้นั้นก็คุกเข่าลงบนพื้นทันที และกล่าวว่า “คารวะ อาจารย์”

หลู่ชางเฉิน พยักหน้าด้วยความพึงพอใจเช่นกัน

“เจ้าไม่มีชื่อ ข้าจะตั้งชื่อให้ละกัน อือ ในเมื่อเจ้ากระโดดออกมา จากหินดาก้อนนี้ ข้าจะเรียกเจ้าว่าเห้งเจี…”

“ถุย!ไม่ๆๆ ข้าจะเรียกเจ้าว่าเสี่ยวเฮย”(ดาน้อย)

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ชายคนนั้นก็พยักหน้า เกาศีรษะด้วยรอยยิ้มที่ เรียบง่ายและจริงใจบนใบหน้าของเขา และกล่าวว่า “ข้าคือเสี่ยวเฮย ตามที่อาจารย์บอก”

หลังจากนั้น เสียงในใจดังบอก ภารกิจเสร็จสิ้น ตื๊ง!

【ขอแสดงความยินดีโฮสต์ที่ทาภารกิจรับศิษย์สาเร็จ และตอนนี้ ระบบได้มอบรางวัลภารกิจการรับศิษย์】【ทวนมารเก้าชั้นฟ้ า(จิ่วเทียนโม่จี๋) ทักษะกายมารนิรันดร ์ (หว่านกู่โม่ตี่)】【โฮสต์ได้รับกายอนารยะศักดิ์สิทธิ์(หมันฮวงเซิงตี่)】【รับรางวัลเลยไหม】

หลู่ชางเฉิงมองดู ทวนมารเก้าชั้นฟ้ าเป็ นอาวุธที่สามารถอัพเกรดได้อย่างต่อเนื่อง ตอนนี้มันคือสมบัติที่อยู่จุดสุดยอดของระดับสวรรค์ กายมารนิรันดร ์เป็ นทักษะบ่มเพาะขัดเกลาร่างกาย

สาหรับกายอนารยะศักดิ์สิทธิ์ที่ข้าได้รับ เป็ นกายที่เรียกได้ว่าอยู่ยงคงกระพันในหมื่นจักรวาล ดูเหมือนดีมาก?

“รับ.”

หลังจากเสียงหายไป การเปลี่ยนแปลงที่สั่นสะเทือนโลกเกิดขึ้นในร่างกายของ หลู่ชาง เฉิน ทันที! ปราณและโลหิตในเส้นลมปราณเป็ นเหมือนคลื่นขนาดมหึมา! ร่างกายแผดเสียงค าราม! เสี่ยวเฮยมองไปที่หลู่ชางเฉินด้วยสีหน้าตกใจ แม้แต่พลังของปราณและโลหิตที่อยู่รอบตัวเขาก็ยังถูกหลู่ชาง เฉิงยับยั้งทันที! หลู่ชางเฉิน มองไปที่กาปั้นของเขาด้วยใบหน้าที่งุนงง “เอ่อ…ท าไมข้าไม่รู้สึกอะไรเลย?”

มันไม่ใช่ว่าหลู่ชางเชิงไม่รู ้สึกอะไร แต่เป็ นเพราะ ร่างกายของหลู่ชางเฉิน ถึงจุดสูงสุดแล้ว! แม้ว่าตอนนี้จะได้รับกายอนารยะศักดิ์สิทธิ์เพิ่มเข้าไป มันก็ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรได้มาก!

“ช่างเถอะ”

หลู่ชางเฉิน ส่ายหัว หยิบทวนมารเก้าชั้นฟ้ าออกมา ส่งให้เสี่ยว เฮย และกล่าวว่า “เจ้าสามารถใช ้สิ่งนี้เป็ นอาวุธได้ในอนาคต”

เซียว เฮยไม่ปฏิเสธ หยิบมันด้วยมือทั้งสองข้าง และกล่าวด้วย รอยยิ้มที่เรียบง่าย: “ขอบคุณ ท่านอาจารย์”

หลู่ชางเฉิน พยักหน้า จากนั้นชี้ไปที่คิ้วของเสี่ยงเฮย สอนเสี่ยวเฮยถึงวิธีการบ่มเพาะกายมารนิรันดร ์ ตี๊ง!

【ภารกิจต่อเนื่อง ช่วยเสี่ยวเฮยปลดผนึกร่างมาร และกู้ความ ทรงจาของเสี่ยวเฮย】

【ในตอนนี้ ผนึกยังไม่ถูกลบออก】เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลู่ชางเชิงก็กล่าวไม่ออกเล็กน้อย ไม่ยากที่จะลบผนึก

ตามปกติ ตราบใดที่ความแข็งแกร่งของเสี่ยวเฮยถึงระดับหนึ่ง เขาก็สามารถทะลวงผ่านได้เอง สาหรับการฟื้นความจา? เขาจะรู ้วิธีได้ยังไง?

เมื่อนึกถึงสิ่งนี้ หลู่ชางเฉิงทาได้เพียงส่ายหัวอย่างช่วยไม่ได้ ทาได้ทีละขั้นเท่านั้น

“โอเค กลับกันเถอะ” เสี่ยวเฮย พยักหน้าและเดินตามหลัง หลู่ชางเฉิน เวลาปัจจุบัน

เหนือภูเขาไท่ไป๋ เย่ ชิวไป่ มองไปที่กองทัพศัตรูที่อยู่ข้างหน้าเขา ในบรรดาห้าคนที่อยู่ข้างหน้า มีศัตรูเก่าสองคน หนึ่งคือ ฟ่ านจิงเหยา ซึ่งอยู่ในอันดับ 27 ในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ ์ สี่ภูมิภาค

อีกคนคือ ขันทีหมิงที่อยู่อันดับ 7

มีอีกสามคน ไม่ต้องคิดมาก พวกเขาต้องอยู่ในรายนามผู้เยี่ยม ยุทธ ์สี่ภูมิภาค

หวางเทียนหมิงมองไปที่เย่ ชิวไป่ ด้วยจิตสังบนใบหน้าของเขา และกล่าวเยาะเย้ย “เย่ ชิวไป่ ข้ายอมรับว่าพรสวรรค์ของเจ้าท าให้ข้า กลัว”

“ดังนั้นข้าจึงจัดรายการใหญ่เป็ นพิเศษเพื่อเจ้าโดยเฉพาะ”

“ยกเว้นผู้อาวุโสฟ่ านและขันทีหมิง สามท่านนี้คือกงเฟิงราชวงค์ ข้า! มีสองท่านอยู่ในอันดับที่ 24 และ 30 ในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ ์สี่ ภูมิภาค!”

“ผู้แข็งแกร่งห้าคนในรายนามผู้เยี่ยมยุทธ ์สี่ภูมิภาค บวกกับ ทหารม้าชิวหลัว ข้าว่าน่าจะเพียงพอแล้วที่จะสังหารเจ้า?”