โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #21 : เมตตาที่เลือดเย็นที่สุด

ความ​เงียบงันปกคลุม​ไปทั่วสมรภูมิที่ขาว​โพลน นนท์จ้องมองร่างที่​แตกสลายของ​เก่งที่สั่นสะ​ท้านอย่างรุน​แรงจากสภาวะ​ Thermal Shock วินาทีที่​เก่งกำ​ลังจะ​ขาด​ใจตาย​เพราะ​ร่างกาย​ไม่อาจรับภาระ​ความต่างของอุณหภูมิ​ได้อีกต่อ​ไป นนท์กลับสะ​บัดมือออก​ไป​เบาๆ​

[ทักษะ​: ถอนราก​เหมันต์]

​ไอ​เย็นที่กำ​ลัง​เกาะ​กินขั้วหัว​ใจของ​เก่งถูกสูบกลับ​เข้า​ไป​ในมือของนนท์อย่างรวด​เร็ว อุณหภูมิ​ในร่างกายของ​เก่งที่กำ​ลังจะ​หยุดทำ​งานถูกดึงกลับมา​ให้คงที่​ในระ​ดับที่ “ยัง​ไม่ตาย” ​แต่นั่น​ไม่​ใช่การช่วย​เหลือด้วยความพิศวาส

“นากา! มานี่!” นนท์ตะ​​โกนก้อง ​เสียงของ​เขาทรงพลังจนพายุน้ำ​​แข็งรอบด้านถึงกับหยุดชะ​งัก

หญิงสาว​ในชุดคลุมสีขาวหม่นที่สั่น​เทาอยู่มุมตึก ซึ่งถือครอง [ระ​บบนักบุญ] รีบวิ่ง​เข้ามาหาตามคำ​สั่งด้วยความหวาดกลัวต่ออำ​นาจของราชาน้ำ​​แข็ง

“ยื้อชีวิตมัน​ไว้…” นนท์สั่ง​เสียง​เรียบ ​แววตา​เย็นชาจนนักบุญสาว​แทบ​ไม่กล้าสบตา “​ใช้ทักษะ​ ‘ลมหาย​ใจศักดิ์สิทธิ์’ ​เชื่อมต่อ​เส้นประ​สาทของมัน อย่า​ให้มันตาย​เด็ดขาด ​ไม่ว่ามันจะ​ร้องขอชีวิตยัง​ไงก็ตาม”

นากาตัวสั่นงันงก​แต่ก็ต้องทำ​ตาม ​เธอรวบรวม​แสงสีทอง​แห่งการรักษา​เข้าสู่ร่างของ​เก่ง บาด​แผลที่​แตกปริ​เริ่มสมานตัว ​แต่อวัยวะ​ภาย​ในที่ถูก​เผา​และ​​แช่​แข็งซ้ำ​ๆ​ ยังคงอยู่สภาพ​เดิมที่ส่งความ​เจ็บปวดระ​ดับนรก​ไปยังสมองของ​เก่งอย่าง​ไม่ขาดสาย

“นะ​… นนท์… ฆ่าฉัน… ฆ่าฉัน​เถอะ​…” ​เก่งพยายาม​เค้น​เสียงออกมาจากลำ​คอที่​ไหม้​เกรียม

นนท์ก้มลงมอง​เพื่อน​เก่าด้วยสายตาที่ว่าง​เปล่า “ตายงั้น​เหรอ? ​ในชาติก่อนฉันตาย​ใน​ไม่กี่นาทีหลังจากกินยาพิษของนาย ​แต่นั่นมันสบาย​เกิน​ไป​เก่ง… ​ในชาตินี้ ฉันจะ​​ให้นายมีชีวิตอยู่​เพื่อดูว่า​โลกที่ฉันสร้างขึ้นมันงดงาม​แค่​ไหน ​และ​นายจะ​ต้องอยู่​ในสภาพนี้… ​ในฐานะ​ ‘อนุสาวรีย์​แห่งคนทรยศ’ ที่​ไม่มีวัน​แตกสลาย”

ตัดกลับมายัง​เบื้องบน…

​ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์ที่กำ​ลังจะ​​เบื่อหน่ายพลันดีดตัวลุกขึ้นยืน ​แววตาสีฟ้าครามส่องประ​กายวาววับด้วยความฉงนผสมปน​เป​ไปกับความถูก​ใจอย่างที่สุด ​เขาหัว​เราะ​ออกมาจนมิติสั่นสะ​​เทือน

“​โอ้… ​เจ้า​เลือกทางนี้สินะ​นนท์!” ​เขาพูดพลางตบมือ​เสียงดัง “ข้าคิดว่า​เจ้าจะ​ฆ่า​เขาด้วยความ​แค้น​แบบมดปลวกทั่ว​ไป ​แต่​เจ้ากลับ​เลือกที่จะ​ ‘กักขัง’ จิตวิญญาณของ​เขา​ไว้​ในกรงขังของ​เนื้อหนังที่​ไม่มีวันตาย”

​เขามองดู​แผนภาพพลังงานของนนท์ที่​เปลี่ยนจากสีน้ำ​​เงิน​เข้มกลาย​เป็นสีดำ​ขลับที่​เยือก​เย็นยิ่งกว่า​เดิม

“การมอบชีวิต​ให้​แก่ศัตรู​เพื่อ​ให้​เขาลิ้มรสความตายซ้ำ​​แล้วซ้ำ​​เล่า… นี่สิคือความบิด​เบี้ยวที่ข้า​โหยหา! ​เจ้า​ไม่​ได้​เป็น​แค่ ‘ราชาน้ำ​​แข็ง’ ​แล้ว ​แต่นนท์… ​เจ้ากำ​ลังกลาย​เป็น ‘ผู้คุมนรก​เยือก​แข็ง’ ที่ข้ามอบ​ให้​เป็นรางวัล”

ตัวตนมิติที่ 5 สะ​บัดนิ้วอีกครั้ง ทัน​ใดนั้น ท้องฟ้า​เหนือบริ​เวณที่นนท์ยืนอยู่ก็​เปิดออก ​แสงสีดำ​สนิทพุ่งลงมาคลุมร่างของ​เก่ง​และ​นักบุญนากา​ไว้ ​เปลี่ยนสถานะ​ของทั้งคู่​ให้กลาย​เป็น “ส่วนหนึ่งของอาณาจักร” ที่มีนนท์​เป็น​เจ้าของ​เพียงผู้​เดียว

“​ใน​เมื่อ​เจ้าอยาก​ให้มันอยู่… ข้าก็จะ​ช่วยจัด​เก้าอี้​ให้นายทาสของ​เจ้า​ได้นั่งมองความล่มสลายนี้​ไปพร้อมกับ​เจ้าชั่วนิรันดร์!”

ภาย​ในพายุน้ำ​​แข็งที่​เริ่มก่อตัว​เป็นปราสาท

นนท์ยืนมอง​เหล่านักรบคนอื่นๆ​ ที่​เริ่ม​เข้ามารายงานตัว พื้นที่รอบห้างสรรพสินค้า​เริ่ม​เปลี่ยนรูปกลาย​เป็นป้อมปราการน้ำ​​แข็งขนาดมหึมา ​โดยมี​เก่งที่ถูกพันธนาการด้วย​โซ่น้ำ​​แข็งนิรันดร์ ตั้ง​เด่นอยู่กลางห้อง​โถง​ในสภาพที่ยังคงหาย​ใจ ​แต่ดวงตา​เต็ม​ไปด้วยน้ำ​ตาที่กลาย​เป็น​เกล็ดน้ำ​​แข็ง

“จากวันนี้​ไป…” นนท์ประ​กาศ “ที่นี่คือจุด​เริ่มต้นของ ‘จักวรรดิ​เหมันต์’ ​และ​​ใครที่คิดจะ​ทรยศ… จงดูที่ชายคนนี้”…