โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #24 : จุดจบของราชา และผู้กุมชะตาคนใหม่ (บทสรุป Seed-A02)
- Home
- โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด
- ตอนที่ #24 : จุดจบของราชา และผู้กุมชะตาคนใหม่ (บทสรุป Seed-A02)
แสงสว่างวาบจากการปะทะกันของสองขั้วพลังทำลายล้างทุกสิ่งจนกลายเป็นศูนย์สัมบูรณ์ที่ลุกเป็นไฟ วินาทีที่โลกทั้งใบดูเหมือนจะหยุดนิ่ง นนท์ในร่างโปร่งแสงสีน้ำเงินเข้มพุ่งผ่านเปลวเพลิงสีขาวบริสุทธิ์ของเก่งไปราวกับวิญญาณ หอกน้ำแข็งที่สร้างจาก “แก่นแท้แห่งวิญญาณ” แทงทะลุหน้าอกของเก่งในจังหวะเดียวกับที่หมัดเพลิงของเก่งชกเข้าที่กลางลำตัวของนนท์จนร่างกายส่วนหนึ่งระเหยกลายเป็นไอ
“อั่ก!…” เก่งกระอักเลือดออกมาเป็นเปลวไฟ แววตาสีขาวโพลนเริ่มสั่นระริก “ทะ… ทำไม… พลังที่ฉันมี… มันควรจะเหนือกว่า…”
นนท์ที่ร่างกายครึ่งซีกกำลังแตกสลายจ้องมองเพื่อนรักด้วยสายตาที่สงบนิ่งเป็นครั้งสุดท้าย “เก่ง… นายเลือกพลังเพราะอยากเป็น ‘ราชา’ แต่ฉันเลือกพลังเพราะฉันเข้าใจ ‘ความทรมาน’ ของมัน พลังที่นายได้มาเป็นแค่ของยืม… แต่ความหนาวเย็นของฉัน มันคือความจริงที่ฉันยอมรับมาตลอดสองชาติ”
นนท์บิดหอกน้ำแข็งในมือ พลังความเย็นยิ่งยวดระเบิดออกมาจากภายในร่างของเก่ง แช่แข็งเพลิงสีขาวที่กำลังลุกโชนให้กลายเป็นผลึกแก้วที่แตกละเอียดไปพร้อมกับดวงจิตของเขา
[ภารกิจเสร็จสิ้น: สังหารผู้สืบทอดเพลิงสุริยะ] [ท่านได้รับอำนาจ: ผู้กุมชะตากาลเวลา (Time Lord Status) ]
อำนาจที่ว่างเปล่า
ร่างของเก่งสลายกลายเป็นละอองธุลีสีขาวหายไปกับพายุน้ำแข็ง นนท์ทรุดเข่าลงบนพื้นดินที่บัดนี้เหลือเพียงความว่างเปล่า ปราสาทหายไป อาณาจักรหายไป เหลือเพียงเขาคนเดียวท่ามกลางโลกที่ขาวโพลนและเงียบสงัด
หน้าจอสีทองปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา: [กรุณาเลือก: รีเซ็ตโลกใบนี้ใหม่ หรือ สร้างกเกณฑ์ใหม่ตามใจปรารถนา]
นนท์มองดูหน้าจอนั้นด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานนับร้อยปี เขาไม่ได้ยิ้มดีใจกับชัยชนะ แต่เขากลับหลับตาลงอย่างช้าๆ
มุมมองจากมิติที่ 5
ตัวตนบนบัลลังก์ยืนขึ้นปรบมือเสียงดังกึกก้องไปทั่วจักรวาล แววตาสีฟ้าครามส่องประกายด้วยความพึงพอใจอย่างที่สุด เขาโน้มตัวลงมาดู “ผู้ชนะ” ที่กำลังจะเลือกโชคชะตาใหม่
“ยอดเยี่ยม! เป็นการต่อสู้ที่ไร้ที่ติจริงๆ นนท์” เขาหัวเราะอย่างร่าเริง “ตอนนี้เจ้าคือพระเจ้าของโลกใบนั้นแล้ว เจ้าจะสร้างสวรรค์ที่หนาวเย็น หรือจะดึงเพื่อนรักของเจ้ากลับมาทรมานอีกรอบดีล่ะ? ข้าเตรียมรอดูความบันเทิงใหม่ของเจ้าอยู่นะ!”
แต่แล้ว… รอยยิ้มของตัวตนมิติที่ 5 ก็แข็งค้างไป
นนท์ไม่ได้กดรีเซ็ต ไม่ได้สร้างกใหม่ แต่เขากลับเอื้อมมือไปกดที่คำสั่ง [ลบระบบทั้งหมดและคืนความสมดุลให้แก่จักรวาล]
“นายเฝ้ามองความตายของเราเป็นเรื่องสนุกมานานพอแล้ว…” นนท์พึมพำ น้ำเสียงของเขาส่งผ่านมิติไปถึงหูของตัวตนบนบัลลังก์ “ในโลกที่นายสร้างขึ้น ไม่มีใครเป็นผู้ชนะที่แท้จริงหรอก”
การล่มสลายของ Seed-A02
เปรี๊ยะ!
หน้าจอระบบแตกกระจาย พลังงานกาลเวลาทั้งหมดไหลย้อนกลับไปทำลายโครงสร้างของมิติ Seed-A02 โลกใบนั้นค่อยๆ ม้วนตัวกลับกลายเป็นจุดแสงเล็กๆ และดับวูบไป ความหนาวเย็น ความแค้น และวิญญาณของนนท์เลือนหายไปสู่ความว่างเปล่าที่แท้จริง ที่ซึ่งแม้แต่ตัวตนมิติที่ 5 ก็เอื้อมมือไปไม่ถึง
ในมิติที่ 5 บรรยากาศพลันเย็นเยียบลง ตัวตนบนบัลลังก์ยืนนิ่ง แววตาสีฟ้าครามเปลี่ยนเป็นสีเทาหม่นด้วยความขัดใจ
“เจ้ามดปลวกนั่น… มันกล้าดีไซน์ตอนจบแบบ ‘ทำลายกระดาน’ ทิ้งงั้นหรือ!” เขาครางออกมาด้วยความโกรธจัด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงหัวเราะที่แหบพร่า “ฮะๆ … ฮ่าๆๆ! กล้าดีนี่! ทำลายการทดลองของข้าทิ้งเพื่อหนีไปสู่ความว่างเปล่า…”
เขาสะบัดมือทิ้งอย่างอารมณ์เสีย เศษเสี้ยวของ Seed-A02 กลายเป็นเพียงฝุ่นผงในหลุมดำ
“น่าเสียดาย… แต่ก็ช่างเถอะ” เขาเอนตัวลงพิงพนักบัลลังก์อีกครั้ง พร้อมกับมองไปที่จุดแสงนับล้านที่เหลืออยู่ในจักรวาล “ยังมีหมากรุกอีกหลายกระดานให้ข้าได้เล่น… หวังว่ากระดานหน้า จะไม่มีไอ้พวก ‘ตื่นรู้’ มาทำลายความสนุกของข้าแบบนี้อีกนะ”
เขาสะบัดนิ้วเบาๆ เพื่อมองหาพิกัดถัดไป… Seed-A03 กำลังรอการกำเนิด…