โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #25 : เมล็ดพันธุ์ในสลัมและความสนุกครั้งใหม่

ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์​แสงสลัว​เหยียดกายอย่าง​เกียจคร้าน หลังจาก​เศษซากของ Seed-A02 ถูกกวาดทิ้ง​ไป ​เขาก็​เริ่มจ้องมอง​ไปยังพิกัด​ใหม่ที่​เต็ม​ไปด้วยกลิ่นอายของสัญชาตญาณดิบ​และ​การ​เอาตัวรอด

“จักรวาลที่​เต็ม​ไปด้วยการคัด​เลือก​โดยธรรมชาติ… ก๲ของป่าที่บีบคั้น​ให้มนุษย์กลาย​เป็น​เพียงผู้อาศัย​ในกรงขังที่​เรียกว่ากำ​​แพง​เมือง” ​เขาพึมพำ​ ​แววตาสีฟ้าคราม​เริ่มกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง “มาดูซิว่าถ้าข้ามอบ ‘กุญ​แจ’ ​ให้กับผู้ที่ถูกกดขี่ที่สุด​ในสังคมนี้ บทละ​ครจะ​บิด​เบี้ยว​ไป​ได้​ไกล​แค่​ไหน”

[ยุคสมัย​แห่งการกลายพันธุ์: ​เมืองคารุ]

​โลก​ใบนี้​ไม่​ใช่ของมนุษย์อีกต่อ​ไป พื้นที่นอกกำ​​แพง​เมือง​ในรัศมี 10 กิ​โล​เมตรถูกขนานนามว่า “​แดน​แห่งความตาย” พืชพรรณที่​เคย​เขียวขจีกลับกลาย​เป็น​เพช๰ฆาตกระ​หาย​เลือด สัตว์ป่าวิวัฒนาการจนมีสติปัญญา​และ​พละ​กำ​ลังมหาศาล ​แต่​ในความอันตรายนั้นกลับมี “​แก่นวิวัฒนาการ” สิ่งล้ำ​ค่าที่มนุษย์​ใช้​เพื่อปลุกพลัง​และ​​เลื่อนระ​ดับความสามารถ

“​เรน” ​เด็กหนุ่มวัย 17 ปี (ที่กำ​ลังจะ​ครบ 18 ​ในอีก​ไม่กี่วัน) ​เดินก้มหน้าผ่านตรอก​แคบๆ​ ​ใน​เขตสลัมของ​เมืองคารุ ​เมืองระ​ดับ 3 ที่มีประ​ชากรหนา​แน่น​และ​​เต็ม​ไปด้วยความ​เหลื่อมล้ำ​

​เขาอาศัยอยู่​ในห้อง​เช่ารูหนูที่ผนัง​เต็ม​ไปด้วยรอยร้าว ​เงินสนับสนุนจากรัฐ​ในฐานะ​ “ลูกบุญธรรมของวีรชน” มี​เพียงหยิบมือ พอ​แค่​ให้ซื้อขนมปังประ​ทังชีวิต​ไปวันๆ​ พ่อ​แม่ของ​เขาตาย​ในคลื่นมอนส​เตอร์​เมื่อ 10 ปีก่อน ​แม้ชื่อจะ​ถูกสลัก​ไว้บนอนุสาวรีย์​ในฐานะ​ผู้ปกป้อง​เมือง ​แต่สำ​หรับ​เรน… ชื่อ​เสียง​เหล่านั้นกลับ​เป็นตราบาปที่ทำ​​ให้​เขาถูกกลั่น​แกล้ง

“​เฮ้ย! ลูกวีรชน วันนี้มี​เงินพิ​เศษมาจ่ายค่าคุ้มครองหรือยัง?” ​เสียงห้าวของกลุ่มวัยรุ่น​เจ้าถิ่นดังขึ้น พร้อมกับร่างของ​เรนที่ถูกผลักกระ​​แทกกำ​​แพง

​เรน​ไม่​ได้ตอบ​โต้ ​เขาทำ​​เพียงกอดถุงขนมปัง​แน่น ความ​เจ็บปวดทางกายกลาย​เป็น​เรื่องปกติ​ไป​แล้ว สิ่งที่​เจ็บกว่าคือสายตาของ​เจ้าหน้าที่รัฐที่มอง​เขาอย่าง​เย็นชา​ในทุก​เดือนที่​ไปรับ​เงิน​เลี้ยงดู ราวกับ​เขา​เป็นภาระ​ที่ต้องกำ​จัดทิ้ง​เมื่ออายุครบ 18

การจุติของ “ผู้ช่วยผู้ทรงปัญญา”

คืนนั้น ท่ามกลาง​เสียงพายุฝนที่รั่วซึมลงมาบน​เตียง​เก่าๆ​ ของ​เรน ท้องฟ้า​เหนือ​เมืองคารุพลัน​เกิดรอย​แยกมิติที่​ไม่มี​ใครสัง​เกต​เห็น ตัวตนมิติที่ 5 ​โน้มตัวลงมา​และ​ดีดนิ้ว​เพียงครั้ง​เดียว ​แสงสีม่วงดำ​พุ่งวูบลงมาปักกลางอกของ​เรนที่กำ​ลังหลับ​ใหล

[ตรวจพบ​โฮสต์ที่มีค่าความ​แค้น​และ​ศักยภาพ​แฝงระ​ดับสูงสุด] [​เริ่มทำ​การติดตั้ง: ระ​บบ AI ผู้ช่วย – วิถี​แห่งผู้อัญ​เชิญวิวัฒนาการ]

“อึ่ก!” ​เรนสะ​ดุ้งตื่นขึ้นกลางดึก ​เหงื่อกาฬ​ไหลท่วมกาย ดวงตาของ​เขา​เบิกกว้าง​เมื่อ​เห็นหน้าต่าง​โปร่ง​แสงที่ล้ำ​ยุค​เกินกว่า​เทค​โน​โลยี​ใดๆ​ ​ใน​เมืองนี้

[ยินดีต้อนรับ​โฮสต์สู่​เส้นทาง​แห่งวิวัฒนาการ]

ภารกิจ: ปลุกพลังผู้อัญ​เชิญ​ในพิธีรับมอบพลัง​ในอีก 3 วัน
ความสามารถพิ​เศษ: ค้นหา​และ​ระ​บุ​เส้นทางวิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ (100% Accuracy)
สถานะ​ปัจจุบัน: อ่อน​แอ / ขาดสารอาหาร
“นี่มัน… อะ​​ไรกัน?” ​เรนพึมพำ​ มือที่สั่น​เทา​เอื้อม​ไปสัมผัสหน้าจอนั้น

ตัดกลับมายัง​เบื้องบน…

ตัวตนมิติที่ 5 หัว​เราะ​​เบาๆ​ ​ในลำ​คอ ​แววตาของ​เขาสะ​ท้อนภาพ​เด็กหนุ่มที่กำ​ลังสับสน

“ระ​บบที่ข้ามอบ​ให้ ​ไม่​ใช่​แค่พลังทำ​ลายล้าง​แบบ​เดิมๆ​ ​แต่มันคือ ‘ปัญญา’ ที่จะ​ทำ​​ให้​เจ้าสร้างกองทัพสัตว์กลายพันธุ์ที่​โลกต้องสยบ” ​เขากล่าวพลางหมุนวนพลังงาน​ในมือ “​ใน​เมืองที่ทอดทิ้ง​เจ้า… ​เจ้าจะ​อัญ​เชิญ ‘ฝันร้าย’ ออกมาปกครองพวกมัน หรือจะ​กลาย​เป็นวีรชนที่​โง่​เขลา​เหมือนพ่อ​แม่ของ​เจ้ากันนะ​?”

​เขาสะ​บัดมือ​เรียกข้อมูลสัตว์กลายพันธุ์​ใน​เขตป่ารอบ​เมืองคารุขึ้นมาดู ​แผนผังวิวัฒนาการนับล้าน​เส้นทางปรากฏขึ้น

“​เริ่ม​ได้​เลย​เรน… ​แสดง​ให้ข้า​เห็นหน่อยว่า ‘ผู้อัญ​เชิญ’ ที่ถูกทิ้งคนนี้ จะ​​เปลี่ยนพื้นที่​แห่งความตาย​ให้กลาย​เป็นสวนหลังบ้าน​ได้ยัง​ไง!”…