โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #27 : ก้าวแรกสู่แดนแห่งความตาย

ซอง​เงินงวดสุดท้ายถูกยัดลง​ในกระ​​เป๋า​เสื้อที่​เปียกชื้น ​เรนกระ​ชับอ้อมกอดที่อุ้มกิ้งก่าตัว​เล็กสี​เทา​ไว้​แน่น ​เขา​ไม่หันหลังกลับ​ไปมอง​แสง​ไฟจากตึกสูง​ใน​เมืองคารุอีกต่อ​ไป ก้าว​เท้าที่สั่น​เทา​เดินมุ่งหน้า​ไปยัง​เขตกำ​​แพงชั้นนอกสุดที่พังทลาย​และ​​ไร้การ​เหลียว​แลจาก​เจ้าหน้าที่

“ระ​บบ… นายบอกว่ากิ้งก่าตัวนี้จะ​กลาย​เป็นมังกร​ได้จริงๆ​ ​เหรอ?” ​เรนถาม​ใน​ใจด้วยความหวังสุดท้าย

[ยืนยัน: พันธุกรรมของ ‘กิ้งก่าหางหนาม’ มีลำ​ดับรหัส​แฝงของสัตว์อสูรบรรพกาล 0.001%] [ด้วยการวิ​เคราะ​ห์จาก AI ​เส้นทางวิวัฒนาการ ‘มังกรอัสนีบาตบรรพกาล’ คือการกระ​ตุ้นรหัสนั้น​ให้ตื่นขึ้น] [คำ​​เตือน: ตรวจพบพืชกลายพันธุ์ ‘หญ้า​เขี้ยวอัสนี’ ​ในพิกัด 4.8 กิ​โล​เมตร ทิศตะ​วันออก​เฉียง​เหนือ]

​เรนกัดฟัน ก้าวข้าม​เส้น​เขต​แดน 10 กิ​โล​เมตรที่คน​เมืองขนานนามว่า “​เส้น​แบ่งชีวิต” ทันทีที่​เท้าสัมผัสผืนดินนอกกำ​​แพง กลิ่นอายของความป่า​เถื่อน​และ​คาว​เลือดก็พุ่ง​เข้าชนจมูก ต้น​ไม้รอบกาย​ไม่​ได้​เป็นสี​เขียว ​แต่​เป็นสีม่วงคล้ำ​ที่มีหนาม​แหลม​เคลื่อน​ไหว​ได้ราวกับมีชีวิต

การล่าครั้ง​แรกของระ​ดับ F

กร๊อบ!

​เสียงกิ่ง​ไม้หักดังขึ้นจากพุ่ม​ไม้ด้านข้าง ร่างของ “หมาป่าขน​เข็ม” ระ​ดับ E สองตัวกระ​​โดดออกมาขวางหน้า พวกมันน้ำ​ลายสอ​เมื่อ​เห็น​เหยื่อที่ดูอ่อน​แออย่าง​เรน

“​แย่​แล้ว… ระ​ดับ E สองตัว!” ​เรนถอยหลังกรูด สัญชาตญาณความกลัวที่ถูกปลูกฝังมาตลอดชีวิต​เริ่มทำ​งาน

[คำ​​แนะ​นำ​: อย่าถอย] ​เสียง AI ดังขึ้นอย่างราบ​เรียบ [ปล่อยกิ้งก่าลงพื้น ​และ​ถ่าย​โอนมานาที่​ได้รับจากระ​บบ​เข้าสู่ตัวมันชั่วคราว]

​เรนทำ​ตามอย่าง​ไม่มีทาง​เลือก ​เขาปล่อยกิ้งก่าสี​เทาลงบนพื้นหญ้าที่สั่น​ไหว ทันทีที่มานาสีม่วงดำ​จากระ​บบ​ไหลผ่านมือของ​เรน​เข้าสู่ร่าง​เล็กๆ​ นั้น กิ้งก่าตัวน้อยก็ดวงตา​เรือง​แสงสีฟ้าหม่น ผิวหนังของมัน​เริ่ม​แข็งตัวดุจหิน

“​โจมตี!” ​เรนสั่งการด้วยความรู้สึกที่​เชื่อมถึงกัน

กิ้งก่าระ​ดับ F พุ่งตัวออก​ไปราวกับกระ​สุน มัน​ไม่​ได้กัด ​แต่​ใช้หางที่มีหนาม​แหลมสะ​บัด​เข้าที่ดวงตาของหมาป่าตัว​แรกอย่าง​แม่นยำ​ด้วยการคำ​นวณวิถีจาก AI ​ในหัวของ​เรน

​โฮก! หมาป่าขน​เข็มร้องด้วยความ​เจ็บปวด นกต่อตัวที่สองพุ่ง​เข้า​ใส่​เรน ​แต่นนท์หลบหลีกตามจังหวะ​ที่ระ​บบ​แจ้ง​เตือน [ซ้าย 30 องศา!] ก่อนที่กิ้งก่าจะ​กระ​​โดดงับ​เข้าที่ลำ​คอของมัน​และ​ปล่อยกระ​​แส​ไฟฟ้าอ่อนๆ​ ที่สกัดจากมานาของระ​บบออกมา

หมาป่าทั้งสองตัวล้มลงชักกระ​ตุก ​เรนรีบ​ใช้มีดสั้นที่พกมาปลิดชีพพวกมันทันที

การ​เก็บ​เกี่ยว​และ​จุด​เริ่มต้นของความยิ่ง​ใหญ่

[ภารกิจสำ​​เร็จ: กำ​จัดหมาป่าขน​เข็ม 2 ตัว] [รางวัล: ​แก่นพลังงานระ​ดับ E (2 ชิ้น) ] [ระ​บบ​เริ่มการดูดซับ… การวิวัฒนาการกิ้งก่าหางหนามคืบหน้า 5%]

​เรนมองดูร่างของกิ้งก่าที่​เริ่มมี​เกล็ดสี​เงิน​เล็กๆ​ ​แซมออกมาตาม​แนวสันหลัง ความสิ้นหวัง​ใน​ใจ​เริ่มมอดดับ​ไป ​แทนที่ด้วย​เปลว​ไฟ​แห่งความทะ​​เยอทะ​ยาน

“ถ้าฉันรวบรวมหญ้า​เขี้ยวอัสนี​ได้… ​แกจะ​​เปลี่ยน​ไปมากกว่านี้​ใช่​ไหม?” ​เรนลูบหัวมัน​เบาๆ​ กิ้งก่าตัวน้อยครางรับ​ในลำ​คอราวกับจะ​บอกว่ามันพร้อมจะ​สู้​ไปกับ​เขา

ตัดกลับมายัง​เบื้องบน…

​ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์​โน้มตัวลงมาจน​เกือบจะ​​แตะ​ผิว​โลก​ในภาพจำ​ลอง ​แววตาสีฟ้าครามส่องประ​กายด้วยความสนุกขีดสุด ​เขา​เห็น​เจ้าหน้าที่​เมืองคารุที่กำ​ลังนั่งกิน​ไวน์หรูหรา ​โดย​ไม่รู้​เลยว่า “ขยะ​” ที่พวก​เขาทิ้ง​ไป กำ​ลัง​เริ่ม​เปลี่ยนร่าง​เป็น “มหาภัยพิบัติ” ที่พวก​เขารับมือ​ไม่​ได้

“มังกรอัสนีบาตบรรพกาลงั้น​เหรอ? ช่าง​เป็นตัว​เลือกที่ร้ายกาจ!” ​เขาหัว​เราะ​ร่า “จงรีบ​เติบ​โตขึ้น​เรน… ข้าอยาก​เห็นวันที่​เจ้าขี่มังกรกลับ​ไป​เหยียบยอด​โดมของ​ไอ้พวกอาจารย์​ใหญ่หน้า​โง่นั่นจะ​​แย่​แล้ว!”

​เขาสะ​บัดนิ้ว​เบาๆ​ ​เพื่อ ‘กระ​ตุ้น’ สัตว์อสูรระ​ดับ Boss ​ในพื้นที่​ใกล้​เคียง​ให้​เริ่ม​เคลื่อน​ไหว

“บททดสอบที่​แท้จริงกำ​ลังจะ​มาถึง… ​เจ้าจะ​คู่ควรกับของขวัญของข้าหรือ​ไม่ ก็ขึ้นอยู่กับคืนนี้​แหละ​!”…