โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #29 : ปีกแห่งวายุและบททดสอบกลางเวหา
บนยอดเขาเสียดฟ้าที่อากาศเบาบางและเต็มไปด้วยกระแสลมเชี่ยวกราก เรน ก้าวเดินขึ้นไปตามหน้าผาหินที่ลาดชัน โดยมีเจ้า “อัสนี” (มังกรอัสนีทารก) เกาะอยู่ที่ไหล่ของเขา กระแสไฟฟ้าจางๆ จากตัวมังกรช่วยกระตุ้นกล้ามเนื้อของเรนให้ตื่นตัวและทนทานต่อความหนาวเย็น
[ตรวจพบเป้าหมาย: นกกระจิบวายุ (ระดับ F) ] [สถานะ: บาดเจ็บจากการถูก ‘เหยี่ยวเนตรอัคคี’ ไล่ล่า] [คำแนะนำจาก AI: นี่คือโอกาสทองในการทำสัญญาและกระตุ้นสายเลือดวิหคพายุคลั่ง]
เบื้องหน้าของเรนคือนกตัวเล็กๆ ขนสีเทาหม่นที่ดูไม่ต่างจากนกธรรมดา แต่มันกลับกำลังพยายามปีกที่หักเพื่อหนีจากเหยี่ยวตัวใหญ่ที่แผ่ความร้อนระอุออกมา
“อัสนี จัดการเหยี่ยวนั่นซะ!” เรนสั่งการอย่างเฉียบขาด
เปรี้ยง! มังกรน้อยอ้าปากพ่นกระสุนสายฟ้าสีทองเข้าใส่เหยี่ยวเนตรอัคคีจนมันร่วงลงสู่หุบเขา เรนรีบเข้าไปอุ้มนกกระจิบตัวน้อยขึ้นมา พร้อมกับเรียกใช้มานาที่เหลืออยู่ทั้งหมดเชื่อมต่อพันธสัญญา
การวิวัฒนาการอสูรตัวที่สอง
[เริ่มการวิวัฒนาการ: นกกระจิบวายุ -> วิหคพายุคลั่ง (ระยะเริ่มต้น) ] [ระดับพลัง: E]
แสงสีเขียวมรกตระเบิดออกมาจากอุ้งมือของเรน นกกระจิบตัวจ้อยขยายร่างขึ้นจนมีความกว้างปีกกว่าสองเมตร ขนสีเทากลายเป็นสีเขียวครามที่ดูคมกริบราวกับใบมีด ดวงตาของมันเป็นสีเหลืองทองที่แฝงไปด้วยความเร็ว
[สัตว์อัญเชิญตัวที่ 2: วายุ (วิหคพายุคลั่ง) ]
ธาตุ: ลม
ทักษะพิเศษ: ใบมีดสุญญากาศ, เร่งความเร็วพริบตา
“ตอนนี้ฉันมีทั้ง ‘อัสนี’ ที่เน้นพลังทำลาย และ ‘วายุ’ ที่เน้นความเร็ว” เรนมองดูอสูรทั้งสองด้วยความภาคภูมิใจ
การล้างแค้นกลางป่า
เวลาผ่านไปอีก 2 เดือน เรนเริ่มออกล่าอย่างเปิดเผยมากขึ้น เขาใช้แผนการต่อสู้ที่ซับซ้อนขึ้น โดยให้อัสนีเป็นตัวเปิดการโจมตีและให้วายุคอยสนับสนุนจากบนฟ้า ผลลัพธ์คือเขาสามารถสยบมอนสเตอร์ระดับ D ได้อย่างง่ายดาย
[ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบกลุ่ม ‘ฮันเตอร์รับจ้าง’ จากเมืองคารุ 5 คน กำลังมุ่งหน้ามาทางพิกัดของโฮสต์] [หัวหน้ากลุ่ม: ระดับ C สายพละกำลัง]
เรนหยุดนิ่ง แววตาของเขาเย็นเยียบลง “ฮันเตอร์จากเมืองคารุงั้นเหรอ? คงจะเป็นพวกที่ออกมาล่าของล้ำค่าสินะ” เขานึกถึงภาพเจ้าหน้าที่รัฐที่เคยไล่เขาเหมือนหมูเหมือนหมา
“วายุ ไปสังเกตการณ์เหนือหัว… อัสนี เข้าไปในมิติเลี้ยงสัตว์ก่อน รอคำสั่งซุ่มโจมตี”
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์หัวเราะจนตัวโยน เขาเอื้อมมือไปคว้า ‘ป๊อปคอร์นพลังงาน’ มาถือไว้ในมือด้วยความสนุกสนาน
“โอ้! อาหารจานหลักเริ่มเสิร์ฟแล้ว!” เขาพูดพลางจ้องมองกลุ่มฮันเตอร์ระดับ C ที่กำลังจะเดินเข้าสู่ ‘กับดัก’ ของเด็กหนุ่มที่พวกเขาเคยเรียกว่าขยะ “เจ้าพวกนี้คิดว่าตัวเองแข็งแกร่งเพราะมีระดับ C… แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่าพวกเขากำลังเผชิญหน้ากับ ‘จอมทัพอสูร’ ที่มีพระเจ้าหนุนหลัง!”
เขาสะบัดมือเบาๆ เพื่อลดทัศนวิสัยรอบข้างกลุ่มฮันเตอร์ให้มืดครึ้มลง
“จงแสดงให้ข้าดูเรน… ว่ามนุษย์ระดับ C จะทนแรงกระแทกจากสายฟ้าและคมลมของเจ้าได้นานแค่ไหน!”…