โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #37 : วิปโยคเมืองคารุ และการปิดบัญชีเลือด
เสียงหวอเตือนภัยระดับสีแดงฉานดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมืองคารุ ผู้คนนับแสนต่างแตกตื่นเมื่อเห็นขอบฟ้าทิศตะวันออกกลายเป็นสีดำทมิฬ ไม่ใช่เพราะพายุฝน แต่เป็นฝูงสัตว์ร้ายกลายพันธุ์นับหมื่นชีวิตที่ถูก “นิกซ์” (มังกรนิลบรรพกาล) ใช้พลังวิญญาณเข้าครอบงำดวงจิตจนคลุ้มคลั่ง พวกมันบุกจู่โจมกำแพงเมืองอย่างบ้าคลั่งโดยไม่เกรงกลัวต่ออาวุธเลเซอร์หรือปืนใหญ่
“ยิง! อย่าให้พวกมันข้ามกำแพงมาได้!” เสียงสั่งการระลอกสุดท้ายของเหล่าทหารรักษาการณ์ดังก้องท่ามกลางเสียงคำรามของมอนสเตอร์
เงามรณะในคฤหาสน์เจ้าเมือง
ในขณะที่กองกำลังเกือบทั้งหมดของเมืองถูกดึงไปป้องกันกำแพงเมือง เรนที่สวมชุดคลุมสีดำสนิทและอำพรางตัวด้วยทักษะของ “วายุ” และ “นิกซ์” ก้าวเดินผ่านประตูคฤหาสน์เจ้าเมืองที่ไร้การป้องกันอย่างเงียบเชียบ
ภายในห้องโถงหรูหรา สิงหะ ที่แขนด้วนและ ศิลา ผู้เป็นเจ้าเมือง กำลังนั่งจิบไวน์ด้วยความกระวนกระวายใจ โดยไม่รู้เลยว่า “ความตาย” ได้มายืนอยู่เบื้องหลังพวกเขาแล้ว
“พวกมันบุกมาได้ยังไงพร้อมกันขนาดนี้! หรือว่าไอ้เด็กนั่นมัน…” ศิลาพูดไม่ทันจบ เสียงฝีเท้าเบาๆ ก็ดังขึ้น
“ใช่… ฉันเอง” เรนปรากฏตัวออกมาจากเงามืด ดวงตาสีม่วงเข้มเรืองแสงอำมหิต
“แก! ไอ้เรน! แกเข้ามาที่นี่ได้ยังไง!” สิงหะถอยกรูจนตกเก้าอี้
“ฉันมาเพื่อคืน ‘ของขวัญ’ ที่พวกแกเคยมอบให้ฉันตลอด 10 ปี” เรนสะบัดมือเบาๆ ทันใดนั้น “กิ่งก้าน” ก็ชอนไชขึ้นมาจากพื้นหินอ่อน รัดร่างกายของคนในตระกูลสิงหราชและตระกูลเจ้าเมืองที่อยู่ในห้องนั้นไว้ทั้งหมด
“ช่วยด้วย! ใครก็ได้—” ศิลาพยายามจะตะโกนเรียกการ์ด แต่ “นิกซ์” กลับปรากฏกายออกมากลืนกินเสียงเหล่านั้นหายไปในความว่างเปล่า
เรนไม่ได้ฆ่าพวกเขาทันที เขาปล่อยให้คนเหล่านั้นลิ้มรสความกลัวถึงขีดสุด ก่อนจะสั่งให้อสูรของเขาทำการ “ล้างบาง” ทุกชีวิตที่เกี่ยวข้องกับความอยุติธรรมนี้จนสิ้นซาก เลือดสีแดงฉานสาดกระเซ็นไปทั่ววอลเปเปอร์ทองคำที่พวกเขาแสนภูมิใจ
จุดจบของทรราช และความว่างเปล่า
หลังจากภารกิจล้างแค้นเสร็จสิ้น เรนเรียกสัตว์อสูรทั้งหมดกลับเข้าสู่มิติเลี้ยงสัตว์ เขาเดินออกจากคฤหาสน์ที่บัดนี้กลายเป็นสุสานอย่างเงียบเชียบ ในขณะที่ด้านนอกกำแพงเมือง ทหารเริ่มยันฝูงมอนสเตอร์ไว้ได้เพราะนิกซ์คลายการควบคุมเพื่อให้พวกมันถอยกลับไปตามสัญชาตญาณ
เมื่อแสงอาทิตย์ยามเช้ามาถึง ความเงียบเข้าปกคลุมเมืองคารุที่สะบักสะบอม ทหารและประชาชนต่างร้องไห้ด้วยความดีใจที่รอดชีวิตมาได้ แต่ความดีใจนั้นอยู่ได้ไม่นาน…
เมื่อหน่วยรักษาความปลอดภัยวิ่งเข้าไปแจ้งข่าวที่คฤหาสน์เจ้าเมือง พวกเขาต้องพบกับภาพที่สยองขวัญยิ่งกว่ามอนสเตอร์บุกเมือง ศิลา เจ้าเมืองผู้ยิ่งใหญ่ และสิงหะ มหาเศรษฐีระดับ A พร้อมสมาชิกในครอบครัวทุกคน ถูกสังหารอย่างโหดเหี้ยม ไม่เหลือแม้แต่คนเดียว!
ตัดกลับมายังเบื้องบน…
ในมิติที่ 5 ตัวตนบนบัลลังก์ยืนขึ้นมองดูซากปรักหักพังของเมืองคารุด้วยรอยยิ้มที่พอใจ แววตาสีฟ้าครามส่องประกายวาววับ
“ปิดม่านได้อย่างสมบูรณ์แบบ!” เขาปรบมือเสียงเบาแต่ก้องกังวาน “ล้างเมืองด้วยฝูงสัตว์ร้ายเพื่อดึงความสนใจ และล้างตระกูลด้วยมือตัวเองเพื่อดับแค้น… เรน เจ้าทำได้เหนือกว่าที่ข้าคาดไว้มาก”
เขามองไปยังร่างของเรนที่กำลังเดินหายเข้าไปในป่าลึก มุ่งหน้าสู่โลกที่กว้างใหญ่กว่าเดิม “เมืองระดับ 3 แห่งนี้เล็กเกินไปสำหรับเจ้าแล้ว… ต่อไปคือเมืองหลวงที่เต็มไปด้วยผู้วิวัฒนาการระดับ S และเทพเจ้าที่แท้จริง”
เขาสะบัดมือหนึ่งครั้งเพื่อลบเลือนร่องรอยมานาของเรนที่ทิ้งไว้ในเมือง “จงไปเถอะ… ไปรวบรวมอสูรที่เหลือให้ครบเก้าตน ข้าจะรอดูวันที่เจ้ากลายเป็น ‘จักรพรรดิอสูร’ ที่สั่นสะเทือนมิติที่ 5 แห่งนี้!”…
YOU MAY ALSO LIKE
