โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #59 : บัญชาสวรรค์และอาญามังกร
เสียงโลหะกระแทกกับคอนกรีตดังสะท้อนก้องไปทั่วหุบเขา ประตูเหล็กกล้าหน้าด่านเริ่มบิดเบี้ยวจากการถูกซุงยักษ์พุ่งชนซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทหารราบของแม่ทัพหวังเจี้ยนยอมสละชีพทับถมกันเป็นทางเดินข้ามร่องคูเมืองที่หลินขุดไว้ แม้ป้อมปืนจะสังหารพวกมันไปนับพัน แต่จำนวนที่เหลืออยู่อีกเกือบแสนนายก็ยังคงดาหน้าเข้ามาอย่างไม่ขาดสายราวกับฝูงตั๊กแตนที่หิวกระหาย
หลินยืนอยู่บนยอดหอคอยบัญชาการที่เริ่มสั่นคลอนจากการระดมยิงหินเพลิง หน้าจอในมือของนางกะพริบเป็นตัวอักษรสีทองที่สื่อความหมายว่า:
[ระบบฉุกเฉิน: คุณต้องการเปิดใช้งาน “โหมดกวาดล้างสรรพสิ่ง” หรือไม่? (คำเตือน: ผลลัพธ์ที่ตามมาจะไม่สามารถย้อนกลับคืนได้) ]
นางรู้ดีว่าคำว่า “ย้อนกลับไม่ได้” อาจหมายถึงการสูญเสียแต้มทั้งหมด การที่ระบบมิติอาจจะพังทลาย หรือแม้แต่การดึงเอาพลังงานจากต่างมิติมาใช้จนทำลายความสมดุลของโลกใบนี้
“หลิน! พวกมันเริ่มโรยตัวลงมาจากหน้าผาทิศเหนือแล้ว!” เสียงตะโกนของพี่ใหญ่ดังมาจากวิทยุสื่อสารด้วยความตระหนก
หลินหันไปมองทิศทางหน้าผาที่เคยคิดว่าเป็นกำแพงธรรมชาติ บัดนี้ยอดฝีมือหน่วยกล้าตายของราชครูเฉินเริ่มโรยตัวลงมาตามเถาวัลย์และเชือกเส้นหนา ปิดทางถอยสุดท้ายของพวกเขาโดยสมบูรณ์ ทุกทิศทางถูกปิดตายด้วยคมดาบของศัตรู
หยางเฟยก้าวออกมาข้างๆ หลิน ดาบในมือของเขาสั่นเครือแต่แววตายังคงแน่วแน่ “หากวันนี้ต้องเป็นจุดจบ ข้าขอออกไปตายเยี่ยงมังกรในสมรภูมิ ดีกว่ารอให้พวกมันบดขยี้ในห้องลับแห่งนี้”
หลินมองดูหยางเฟย แล้วหันกลับมามองดูสมาชิกในหมู่บ้าน 30 ชีวิตที่กอดกันตัวกลมด้วยความหวาดกลัว นางนึกถึงความทรงจำของยาย นึกถึงความพยายามที่สร้างทุกอย่างขึ้นมาจากศูนย์ นางจะไม่ยอมให้ “ราก” ที่นางหยั่งลงไปถูกถอนขึ้นมาง่ายๆ
“ไม่… ไม่มีใครต้องตายที่นี่” หลินเอ่ยเสียงเรียบ นางกดปลายนิ้วลงบนหน้าจอสีทอง “ในเมื่อโลกนี้บีบให้ฉันกลายเป็นปีศาจ… ฉันก็จะแสดงให้เห็นว่าปีศาจที่แท้จริงเป็นยังไง”
ทันทีที่นางกดยืนยัน ท้องฟ้าเหนือหุบเขาพลันมืดดับลงสนิท เมฆพายุหมุนวนเป็นเกลียวสีม่วงดำราวกับหลุมดำขนาดใหญ่ แสงสว่างจ้าปะทุขึ้นจากใจกลางหมู่บ้าน ทะยานขึ้นสู่ชั้นบรรยากาศอย่างรุนแรง
[แจ้งเตือน: เปิดใช้งานพิธีกรรมอัญเชิญระดับตำนาน “มังกรสวรรค์พิโรธ”]
ท่ามกลางกลุ่มเมฆที่ปั่นป่วน ร่างมหึมาสีทองอร่ามทอประกายเจิดจ้าปรากฏตัวขึ้น ดวงตาของมันเป็นสีฟ้าครามดุจท้องฟ้าที่ไร้ก้นบึ้งของมิติที่ 5 มันคือ “มังกรสวรรค์” ที่มีรัศมีข่มขวัญทุกสรรพสิ่ง มันคำรามก้องเพียงครั้งเดียว พื้นดินและขุนเขาถึงกับสั่นสะเทือน
มังกรสวรรค์พ่นพายุสายฟ้าสีทองลงมาจากฟากฟ้า พุ่งเข้าใส่กองทัพแสนนายที่กำลังโอบล้อมอยู่ คลื่นพลังงานมหาศาลไม่ได้เพียงแค่เผาผลาญ แต่มันทำให้ทหารนับหมื่นที่กำลังปีนกำแพงพลันหยุดชะงัก ร่างกายและอาวุธของพวกเขาเริ่มสลายกลายเป็นเถ้าถ่านไปต่อหน้าต่อตาในชั่วพริบตา
แม่ทัพหวังเจี้ยนที่ขี่ม้าอยู่ไกลออกไปถึงกับตกตะลึงจนพลัดตกจากหลังม้า เมื่อเห็นกองทัพแนวหน้าของเขานับหมื่นนายหายวับไป เหลือเพียงพื้นที่ว่างเปล่าและกลิ่นอายของสายฟ้า
มังกรสมุทรลีเวียธานที่เคยถูกสกดไว้ สัมผัสได้ถึงพลังที่สูงส่งกว่า มันคำรามตอบรับและสะบัดตาข่ายเหล็กจนขาดกระจุย ก่อนจะพุ่งลงมาหมอบอยู่ข้างกายหลิน แววตาของมันตอนนี้เปี่ยมไปด้วยความจงรักภักดีอย่างที่สุดต่อ “ผู้ครองบัลลังก์สวรรค์” คนใหม่
[แจ้งเตือน: ภารกิจป้องกันฐานสำเร็จระดับสูงสุด] [แต้มสะสมที่ได้รับ: 50,000 แต้ม] [สถานะระบบ: เสียหาย 40% – เข้าสู่โหมดซ่อมแซมและวิวัฒนาการ]
หลินยืนอยู่ท่ามกลางความเงียบงันที่น่าสยดสยอง กองทัพแสนนายที่เหลือแตกพ่ายหนีตายกันกระเจิง ทิ้งอาวุธและชุดเกราะไว้เบื้องหลังด้วยความหวาดกลัวว่านางคือเทพเจ้าแห่งการทำลายล้าง หลินหันไปมองหยางเฟยที่บัดนี้ทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้านาง ไม่ใช่ในฐานะองค์รัชทายาท… แต่ในฐานะผู้ที่ศิโรราบต่ออำนาจที่แท้จริง
“เราจะไปที่เมืองหลวง” หลินกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือกดุจน้ำแข็ง “ฉันจะไปทวงบัลลังก์ให้ท่าน… และฉันจะไปถอนรากถอนโคนราชครูคนนั้นด้วยมือของฉันเอง”
ผู้เฝ้ามองแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ เขามองเห็นระดับพลังของหลินที่พุ่งทะลุขีดจำกัดเดิมไปไกลจนระบบสั่นคลอน
“ยินดีด้วยหลิน… เจ้าก้าวพ้นความเป็น ‘ผู้เอาตัวรอด’ มาสู่ความเป็น ‘ผู้ปกครอง’ แล้ว” เขาวาดนิ้วปิดจอภาพ “ก้าวต่อไปคือการล้างบางระบบเก่าที่โง่เขลา… ข้าจะรอชมรากฐานของอาณาจักรใหม่ที่เจ้าจะสร้างขึ้นด้วยเศษซากของจักรวรรดิเดิม”…
YOU MAY ALSO LIKE
