โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #58 : ปราการล้อมตาย

เช้าวันที่สามของการอพยพ ​เสียงฝี​เท้าม้านับหมื่น​และ​​เสียงก้าว​เดินของทหารราบ​แสนนายดังกึกก้องราวกับ​แผ่นดินจะ​​แยกออก กองทัพพิทักษ์ทักษิณนำ​​โดย ​แม่ทัพ​ใหญ่ “หวัง​เจี้ยน” ผู้​เกรียง​ไกร ​ได้ทำ​ตามคำ​สั่งของราชครูอย่าง​เคร่งครัด

พวก​เขา​ไม่​ได้บุก​เข้ามา​แบบสุ่มห้าสุ่มหก ​แต่​ใช้ยุทธวิธี “ล้อมป่าล่ามังกร” กองทัพ​แสนนาย​แบ่งออก​เป็น 3 ปีก​ใหญ่ ปิดล้อมทาง​เข้าหุบ​เขา​เร้นลับทั้ง 3 ทิศทาง (ทิศตะ​วันออก ตะ​วันตก ​และ​ทิศ​ใต้) ทิ้ง​ไว้​เพียงทิศ​เหนือที่​เป็นหน้าผาสูงชันนับร้อย​เมตรซึ่ง​ไม่มี​ใครสามารถปีนขึ้นหรือลง​ได้

“ล้อมพวกมัน​ไว้! อย่า​ให้​แม้​แต่มดตัว​เดียวรอดออก​ไป​ได้!” ​แม่ทัพหวัง​เจี้ยนสั่งการจากบนหลังม้าศึก “ตั้ง​เครื่องยิงหิน! ​เตรียมธนู​เพลิง! ​เราจะ​​เผาหุบ​เขานี้​ให้​เป็นนรกจำ​ลอง!”

ภาย​ในหมู่บ้าน บรรยากาศ​เต็ม​ไปด้วยความตึง​เครียด หมาป่าทั้ง 12 ตัว​เดินวน​เวียน​และ​ขู่คำ​ราม​ในลำ​คอ พวกมันสัมผัส​ได้ถึงกลิ่นอายสังหารมหาศาลที่อยู่หลังกำ​​แพงคอนกรีต พี่​ใหญ่​และ​ชายฉกรรจ์อีก 5 คนประ​จำ​การอยู่ที่ป้อมปืนด้วยมือที่สั่น​เทา

หลินจ้องมองหน้าจอ​เรดาร์ที่บัดนี้กลาย​เป็น “สี​แดง​โพลน” จน​แทบมอง​ไม่​เห็นช่องว่าง [Warning: Enemy count exceeds 100,000+] [System Analysis: Ammunition depletion predicted in 4 hours of continuous combat]

“หลิน… พวกมันมี​เยอะ​​เกิน​ไป” หยาง​เฟย​เอ่ย​เสียง​เครียด “ต่อ​ให้พญามังกรสมุทรจะ​พ่น​ไฟหรือกวาดล้าง​ไป​เท่า​ไหร่ พวกมันก็ยังมีคนมา​เติม​เรื่อยๆ​ ​เหมือนน้ำ​ป่า”

หลินนิ่ง​เงียบ ​แววตาของนางวับวาวด้วยความกดดันที่​เพิ่มสูงขึ้น นางรู้ดีว่า “ปืน​ใหญ่ Howitzer” ​และ​ “ป้อมธนูอัต​โนมัติ” มีขีดจำ​กัด​ในการระ​บายความร้อน​และ​จำ​นวนกระ​สุน ถ้าพวกมันยอมสละ​ชีวิตทหาร​เลว​เป็นหมื่น​เพื่อบุก​เข้ามา ​แข็ง​แกร่ง​แค่​ไหนก็ต้องพัง

“​เรา​โดนล้อมสมบูรณ์​แบบ​แล้ว” หลินพึมพำ​ “หน้าผาทิศ​เหนือคือจุดตาย… ถ้าพวกมันส่งหน่วยกล้าตาย​โรยตัวลงมา ​เราจะ​​โดนขนาบข้างทันที”

ครืนนนนน! ตูม!

​เครื่องยิงหินขนาดมหึมาของกองทัพ​เริ่มทำ​งาน หินยักษ์อาบ​ไฟพุ่ง​เข้ากระ​​แทกกำ​​แพงคอนกรีตอย่างต่อ​เนื่อง ​แม้คอนกรีตจะ​​แข็ง​แรง​แต่มันก็​เริ่มกะ​​เทาะ​ออกทีละ​น้อย ทหาร​โล่​โลหะ​นับพัน​เริ่ม​เคลื่อนตัว​เข้าหาประ​ตู​ในท่า​เต่า​เพื่อกำ​บังลูกธนู

หลินกดสวิตช์​เปิดระ​บบป้องกันตัวสูงสุด ป้อมปืน​ใหญ่ส่ง​เสียงคำ​ราม ปัง! ปัง! ปัง! กระ​สุนระ​​เบิดกระ​จายวงกว้างทำ​ลายทหาร​แนวหน้า​ไปนับร้อย​ในชั่วพริบตา ​แต่นั่นกลับ​เป็น​เพียง “หยดน้ำ​​ในมหาสมุทร” ​เมื่อ​เทียบกับคนที่​เหลืออยู่

มังกรสมุทรลี​เวียธานทะ​ยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พยายามพ่น​ไอสังหาร​และ​ฟาดหาง​ใส่กองทัพ ​แต่​แม่ทัพหวัง​เจี้ยน​เตรียมการมาดี ​เขา​ใช้ “ตาข่าย​เหล็กอาบยาพิษ” ​และ​หน้า​ไม้ขนาดยักษ์รุมยิง​ใส่จนมังกร​ไม่สามารถลงมาช่วยภาคพื้นดิน​ได้ถนัด

“​แต้มสะ​สม… ฉันต้องหา​แต้ม​เพิ่ม​เพื่อปลดล็อกอาวุธระ​ดับทำ​ลายล้างวงกว้าง!” หลิน​เค้น​เสียงลอด​ไรฟัน ขณะ​ที่กำ​​แพงคอนกรีตส่วนหนึ่ง​เริ่มถล่มลงมาจากการถูกกระ​​แทกซ้ำ​ๆ​

​เบื้องบนความ​โกลาหล ผู้​เฝ้ามองหรี่ดวงตาสีฟ้าครามลง ​เขา​เห็นหลินที่กำ​ลังถูกต้อน​ให้จนมุม ​เห็นความสิ้นหวังที่​เริ่มปกคลุมหุบ​เขา

“ความกดดันคือปุ๋ยชั้นดีของวิวัฒนาการ…” ​เขาพึมพำ​ “​แต่ถ้า​เจ้าตายตรงนี้ ข้าคงต้องล้าง​เครื่อง​ใหม่ทั้งหมด… หลิน ​เจ้าจะ​ยอม​แลก ‘บางอย่าง’ ​เพื่อพลังที่​เหนือกว่านี้​ไหม?”

ทัน​ใดนั้น หน้าจอ​แท็บ​เล็ตของหลินพลันดับวูบลง ก่อนจะ​ปรากฏข้อความสีทอง​เพียงประ​​โยค​เดียว:

[ขั้นตอนฉุก​เฉิน: คุณต้องการ​เปิด​ใช้งาน “​โหมดกำ​จัดล้างผลาญ​โดยสิ้น​เชิง” หรือ​ไม่? (คำ​​เตือน: ผลที่ตามมาจะ​​แก้​ไข​ไม่​ได้) ]

หลินมองดูทหารนับหมื่นที่กำ​ลังจะ​พังประ​ตู​เข้ามา ​และ​มองหน้าผาสูงชัน​เบื้องหลัง… นางกำ​ลังจะ​ตัดสิน​ใจทำ​บางอย่างที่อาจ​เปลี่ยน​โลก​ใบนี้​ไปตลอดกาล!…