โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #69 : แรงกระเพื่อมจากโอสถนิรนาม
หน้าจอโฮโลแกรมยักษ์ใจกลางเมืองกะพริบแจ้งเตือนรายการสินค้าใหม่ที่ถูกดึงออกจากคลังฝากขายในเวลาไม่ถึง 0.1 วินาทีหลังจากลงทะเบียน แถบข้อความวิ่งว่อนไปทั่วหน้าต่างสื่อสารของทุกกิลด์
[แจ้งเตือน: “โอสถดารากลั่นบริสุทธิ์ (Epic) ” จำนวน 10 ขวด ถูกจำหน่ายแล้ว] [ชื่อผู้ปรุง: นักปรุงยานิรนาม]
“ระดับ Epic?! เป็นไปไม่ได้!” เสียงตะโกนดังขึ้นจากกลุ่มผู้เล่นระดับสูง “แม้แต่ NPC นักปรุงยาหลวงในเมืองหลวงยังต้องใช้เวลาเตรียมการเป็นเดือน และโอกาสสำเร็จต่ำกว่า 5% ใครกันที่เอาของแบบนี้มาลงขายในตลาดกลาง!”
ภายในห้องประชุมสุดหรูของกิลด์ “เทพสงคราม” กวินทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหงุดหงิด “หาตัวมันให้เจอ! ไม่ว่าจะเป็นใคร หรือกิลด์ไหนส่งมาปั่นตลาด เราต้องดึงตัวมันมา หรือไม่ก็ทำลายมันซะ ยาระดับ Epic 10 ขวดนั้น ถ้าไปตกอยู่ในมือพวกกิลด์คู่แข่ง สงครามชิงโหนดอาทิตย์หน้าเราลำบากแน่!”
เมย์จ้องมองข้อมูลในหน้าจอด้วยแววตาสั่นไหว “กวิน… ยานี้มีคุณสมบัติพิเศษคือ ‘การขยายวงจรประสาท’ มันเป็นยาที่แม้แต่ในโลกจริงก็ยังไม่มีใครผลิตได้สมบูรณ์แบบ ถ้าเราได้สูตรปรุงยาหรือตัวนักปรุงยามา… ไม่ใช่แค่ในเกม แต่เราจะคุมอำนาจในโลกจริงได้ด้วย”
กิลด์มหาอำนาจทั่วยุทธจักรเริ่มส่งสายลับและหน่วยลาดตระเวนกระจายตัวออกไปตามป่าและเหมืองต่างๆ เพื่อตามหาร่องรอยของ “นักปรุงยานิรนาม” โดยที่พวกเขาไม่รู้เลยว่าเป้าหมายที่ตามหา กำลังซ่อนตัวอยู่ในมิติที่ไม่มีใครเข้าถึงได้
ในขณะที่โลกภายนอกกำลังบ้าคลั่ง เคนโตะกลับนั่งขัดสมาธิอยู่ริมลำธารใสภายในโหนดดวงดาว “อัลเทีย” เขาเพิ่งจะฟื้นฟูมานาจากการปรุงยาครั้งล่าสุดเสร็จสิ้น
“เฮ้อ… ปรุงยา Epic นี่กินพลังงานชะมัด” เคนโตะปาดเหงื่อพลางเช็คแต้มความเสียสละในหน้าต่างระบบ “โอ๊ะ! ขายออกหมดแล้วเหรอ? แถมแต้มความเสียสละพุ่งขึ้นมาเกือบแสนแต้มเลย! สงสัยคนจะชอบยาเกรดสูงจริงๆ ด้วย”
เคนโตะยิ้มอย่างซื่อๆ ตามสไตล์โอตาคุที่ไม่ได้สนใจการเมืองในเกม เขาเพียงแค่ดีใจที่จะได้มีแต้มไปแลกยาแรงๆ มาส่งออกไปรักษาตัวเองต่อ และมีเงินทุนไปซื้อวัตถุดิบมาประดิษฐ์ชุดเกราบชีวภาพใหม่ๆ
เคนโตะลุกขึ้นยืน กุญแจดาราที่ข้อมือส่องแสงสีเงินจางๆ เขาเรียกโฮมุนครุส “อามอร์กี้” มาตรวจสอบสภาพความพร้อม “ตอนนี้มานาฉันเพิ่มขึ้นมานิดหน่อยจากการเลเวลอัพเมื่อวาน แต่มันยังไม่พอจะผลิตอะไรที่ใหญ่กว่านี้”
เขาเปิดแผนที่ดาวและเล็งไปที่พิกัดลึกลับที่ “อาย (Eye) ” เพิ่งรายงานเข้ามา มันคือ “ซากยานอวกาศโบราณ” ที่จมอยู่ใต้ดินลึกเข้าไปในเขตอันตราย
“ที่นั่นน่าจะมี ‘แกนพลังงาน’ ที่ช่วยขยายหลอดมานาของฉันได้” เคนโตะพึมพำ “ต้องรีบไปก่อนที่คนอื่นจะสังเกตเห็น… ถึงจะขี้ขลาดแค่ไหน แต่ถ้าเพื่อมานาที่มากขึ้น ฉันก็ต้องเสี่ยง”
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นเยือกขณะมองดูความโกลาหลในเซิร์ฟเวอร์ “เจ้าความรู้สึกช้าเอ๋ย… เจ้าเพิ่งจะโยนระเบิดลงไปในบ่อน้ำนิ่ง และตอนนี้ ฝูงปลาล่าเหยื่อกำลังตามกลิ่นเจ้ามาแล้ว จงแข็งแกร่งขึ้นให้เร็วกว่าที่พวกมันจะหาเจ้าเจอ เคนโตะ!”…
YOU MAY ALSO LIKE
