โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #74 : หอคอยผู้พิชิตเหล็กกล้า และรางวัลแห่งเงา
ใจกลางเขตแดนรกร้างของ Galaxy of Arcana หอคอยโลหะมหึมาที่ถูกขนานนามว่า “หอคอยผู้พิชิตเหล็กกล้า (Tower of Iron Conqueror) ” ตั้งตระหง่านเสียดฟ้าเสมือนเสาเข็มของพระเจ้า ที่นี่คือสถานที่ทดสอบสำหรับอาชีพสายการผลิตและสายช่างเทคนิคโดยเฉพาะ ซึ่งเคนโตะรู้ดีว่าหากเขาต้องการแบบแปลนที่ซับซ้อนกว่าเดิม เขาไม่อาจหาได้จากตลาดมืดอีกต่อไป
“ชั้นที่ 50… มานาของฉันต้องประคองไว้ให้ถึงนาทีสุดท้าย” เคนโตะพึมพำขณะสวมหน้ากากกันก๊าซพิษ
เขาไม่ได้ใช้ดาบหรือปืนเข้าฟาดฟันกับหุ่นยนต์ผู้เฝ้าหอคอย แต่เขาใช้ “ระเบิดทำลายวงจร” ที่ปรุงจากแร่หายในโหนดอัลเทีย และสั่งการให้กองทัพ อามอร์กี้ เข้าทำหน้าที่เป็นโล่เนื้อเหล็กเพื่อถ่วงเวลาให้เขาติดตั้งกับดักกลไก
หลังจากผ่านการต่อสู้ที่กินเวลากว่า 5 ชั่วโมง จนหลอดมานาของเคนโตะแทบจะกลายเป็นสีแดงกะพริบแจ้งเตือนถึงอันตราย ในที่สุดบอสผู้เฝ้าชั้นสูงสุดก็พ่ายแพ้ต่อสารเคมีกัดกร่อนชนิดพิเศษที่เคนโตะปรุงสดๆ กลางสนามรบ
[แจ้งเตือน: คุณพิชิตหอคอยผู้พิชิตเหล็กกล้า ชั้นที่ 50 สำเร็จ!] [คุณได้รับรางวัลระดับตำนาน: พิมพ์เขียว “ยานลำเลียงพลอำพรางรุ่นสเตลธ์ (Ghost Carrier – Model A0) “]
“ยานลำเลียงพลอำพราง…” เคนโตะเบิกตากว้างเมื่อเห็นรายละเอียด ยานลำนี้ไม่ได้มีไว้เพื่อการสู้รบซึ่งๆ หน้า แต่มันถูกออกแบบมาเพื่อการขนส่งที่ “มองไม่เห็น” ทั้งจากเรดาร์ความร้อนและคลื่นเสียง ซึ่งตรงกับความต้องการของเขาในโลกจริงอย่างที่สุด
เคนโตะไม่รอช้า เขาใช้สร้อยข้อมือกุญแจดาราจักรทำการ “ถอดรหัส” และส่งผ่านพิมพ์เขียวนี้ออกสู่ระบบเซิร์ฟเวอร์ใต้ดินในเหมืองร้างทันที
ในโลกจริง เซราฟีน รับข้อมูลเหล่านั้นและเริ่มประมวลผลผ่านสมองกลระดับสูง “เจ้านายคะ ยานลำนี้มีระบบ ‘Active Camouflage’ ที่ใช้การหักเหแสงผ่านสนามแม่เหล็กไฟฟ้า ถ้าเราสร้างมันสำเร็จ เราจะสามารถขนส่งทรัพยากรหรือกองกำลังหุ่นยนต์ไปที่ไหนก็ได้ในโลก โดยที่ดาวเทียมทหารของทุกประเทศจะเห็นเพียงแค่ความว่างเปล่าค่ะ”
“เริ่มการผลิตโครงสร้างส่วนแรกทันที” เคนโตะสั่งการด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด “ใช้เหล็กกล้าผสมรุ่นใหม่ที่เราเพิ่งถลุงได้ เราจะสร้าง ‘เงา’ ที่บินได้ขึ้นมา”
ภายในโรงงานอัตโนมัติ หุ่นยนต์ Shadow Worker นับร้อยเริ่มเชื่อมรอยต่อของตัวยานรูปทรงลิ่มที่ดูโฉบเฉี่ยว วัสดุสีดำด้านที่ดูดซับแสงทำให้มันดูเหมือนหลุมดำขนาดเล็กกลางโรงงาน
เคนโตะยืนมองภาพความคืบหน้าผ่านจอมอนิเตอร์ในห้องพักของเขา เขารู้ดีว่าความขี้ขลาดและความระแวงของเขาในตอนแรก ได้กลายเป็นเกราะคุ้มกันที่ทำให้เขากลายเป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในเงามืด
“กวิน… พวกแกจงภูมิใจในเรือรบที่ดูน่าเกรงขามในเกมต่อไปเถอะ” เคนโตะยิ้มอย่างเยือกเย็น “เพราะในโลกจริง… ยานอำพรางของฉันกำลังจะลอยอยู่เหนือหัวพวกแก และพวกแกจะไม่มีวันรู้ตัวเลยจนกว่าวินาทีสุดท้ายจะมาถึง”
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองหัวเราะด้วยความพึงใจ “รางวัลของผู้ชนะ… คือพลังที่เหนือจินตนาการ เคนโตะ จงสร้างยานแห่งเงา และเตรียมตัวสำหรับการขยายอาณาจักรสู่ห้วงอวกาศที่แท้จริง!”…