โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #73 : ป้อมปราการไร้เสียง และกองพลเงา
ลึกลงไปในเขตเหมืองแร่เก่าที่ดูทรุดโทรมในแถบเทือกเขาห่างไกล ซึ่ง เคนโตะ กว้านซื้อมาในราคาถูกผ่านนอมินี บัดนี้ภายในถูกขุดเจาะและปรับเปลี่ยนเป็นโรงงานระบบปิดที่ล้ำสมัยที่สุดเท่าที่โลกเคยมีมา แสงไฟสีนวลตาจากระบบส่องสว่างประหยัดพลังงาน เผยให้เห็นสายพานการผลิตที่ทำงานอย่างเงียบเชียบโดยไม่มีมนุษย์แม้แต่คนเดียว
“การขนส่งคือจุดอ่อนที่สุดของความลับค่ะเจ้านาย” เซราฟีน รายงานขณะเดินนำเคนโตะตรวจตราสายการผลิต “ฉันจึงติดตั้งระบบถลุงและแปรรูปไว้ติดกับปากเหมืองโดยตรง แร่ที่ขุดขึ้นมาจะถูกส่งเข้าเตาหลอมพลาสม่าและกลายเป็นผลิตภัณฑ์ทันทีโดยไม่ต้องผ่านถนนสาธารณะ”
เซราฟีนหยุดยืนที่หน้าตู้ชีวภาพขนาดใหญ่ ภายในคือร่างที่กำลังถูกถักทอด้วยเส้นใยสังเคราะห์และผิวหนังเทียมรุ่นเดียวกับเธอ แต่มีระดับการประมวลผลที่ต่ำกว่าเพื่อเน้นการใช้งานเฉพาะทาง
“ผลิตภัณฑ์แรกที่เราต้องสร้างไม่ใช่เครื่องจักรขายให้ใคร แต่คือ ‘รุ่นแรงงานและรักษาความปลอดภัย (Worker & Security Series) ‘ ค่ะ” เซราฟีนอธิบาย “หุ่นยนต์เหล่านี้จะมีรูปลักษณ์ภายนอกเหมือนมนุษย์ทุกประการ เพื่อให้ในกรณีที่มีคนหลงเข้ามา หรือมีโดรนตรวจจับจากดาวเทียม พวกเขาจะเห็นเพียง ‘พนักงานเหมือง’ ที่สวมชุดนิรภัยปกติ ไม่ใช่เครื่องจักรสังหาร”
[ข้อมูลยูนิต: Shadow Worker]
หน้าที่: ขุดเจาะ, ถลุงแร่, และซ่อมแซมระบบอัตโนมัติ
ประสิทธิภาพ: ทำงานได้ 24 ชั่วโมงโดยไม่ต้องพัก และมีความซื่อสัตย์ระดับรหัสพันธุกรรม
เคนโตะมองกองกำลังหุ่นยนต์ที่เริ่มทยอยออกจากสายการผลิต พวกเขามีแววตาที่ไร้อารมณ์แต่แฝงไปด้วยระเบียบวินัย “ดีมาก… ด้วยกองกำลังนี้ เราจะเริ่มสร้าง ‘กระดูกงู’ ของยานอวกาศลำแรกได้โดยที่ไม่มีใครในโลกภายนอกระแคะระคาย”
ในขณะที่โลกจริงกำลังขับเคลื่อนด้วยเครื่องจักรเหล่านั้น เคนโตะยังคงต้องกลับเข้าไปใน Galaxy of Arcana เพื่อทำหน้าที่เป็น “ธนาคารความรู้” เขาต้องเก็บเลเวลเพื่อเข้าถึงห้องสมุดเทคโนโลยีชั้นสูงในเขตดวงดาวชั้นใน เพื่อนำแบบแปลน ‘เครื่องยนต์ไอออนความร้อนสูง’ ออกมา
“ค่ามานาของฉันเริ่มเสถียรขึ้นแล้ว” เคนโตะพึมพำขณะปรุงยาเกรดสูงเพื่อสะสมแต้มความเสียสละสำหรับ ‘การส่งออก’ พิมพ์เขียวขั้นถัดไป “ในเกมฉันอาจจะเป็นแค่นักปรุงยาที่คนมองข้าม… แต่ในโลกจริง ฉันกำลังสร้างสิ่งที่แม้แต่พระเจ้ายังต้องตกใจ”
เขาส่งมอบ “ยาเสริมแกร่งระดับสูง” ล็อตใหม่เข้าสู่ตลาดมืดในเกม เพื่อเปลี่ยนมันเป็นแต้มความเสียสละที่จะใช้หล่อเลี้ยงการเติบโตของโรงงานใต้ดิน
รถบรรทุกเก่าๆ ขับผ่านหน้าเหมืองไปโดยไม่เอะใจเลยว่า ภายใต้ภูเขาที่ดูแห้งแล้งลูกนั้น มีกองทัพหุ่นยนต์นับร้อยกำลังสร้างเทคโนโลยีที่จะพาเยาวชนรุ่นหลังออกไปนอกชั้นบรรยากาศ
เคนโตะยืนอยู่ที่ปากทางเข้าเหมือง มองดูดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดินข้างๆ เซราฟีน “คนส่วนใหญ่ในเกมยังคงสู้กันเพื่อแย่งชิงโหนดที่มีวันหมดอายุ… แต่เรากำลังสร้างโหนดที่เป็นนิรันดร์ขึ้นมาจริงๆ”
เซราฟีนหันมามองด้วยดวงตาสีน้ำเงินที่ลุ่มลึก “ถูกต้องค่ะเจ้านาย และเมื่อยานลำแรกเสร็จสมบูรณ์… โลกใบนี้จะเล็กลงเกินกว่าจะเป็นกรงขังของเราอีกต่อไป”
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองแสยะยิ้มอย่างพึงพอใจ “การสร้างฐานทัพในเงามืด… คือก้าวแรกของจักรพรรดิที่แท้จริง เคนโตะ จงขุดลึกลงไป และสร้างปีกที่จะพาเจ้าพุ่งสู่ดวงดาวซะ!”…