โลกนับล้านจักรวาลไม่สิ้นสุด - ตอนที่ #79 : ม่านบังตาแห่งจันทรา และการตอบโต้จากความมืด
หลังจากคลิปวิดีโอถูกเผยแพร่ไปทั่วโลก องค์การอวกาศยักษ์ใหญ่ทั้ง NASA, Roscosmos และ CNSA ต่างพยายามเบนกล้องโทรทรรศน์วิทยุและดาวเทียมสอดแนมไปยังดวงจันทร์ แต่ผลที่ได้คือ “ความว่างเปล่า” “เราไม่พบร่องรอยความร้อน ไม่พบสัญญาณเรดาร์สะท้อนกลับ และไม่มีการส่งคลื่นวิทยุใดๆ ออกมาจากด้านสว่างเลย” หัวหน้านักวิทยาศาสตร์รายงานต่อผู้นำมหาอำนาจ “ถ้าฐานทัพนั้นมีจริง มันต้องซ่อนอยู่ในด้านมืด (Far Side) ซึ่งเป็นจุดอับสัญญาณจากโลก 100% เรากำลังสู้กับศัตรูที่เรามองไม่เห็นแม้แต่เงา”
ความสมเหตุสมผลที่ว่าโลกตามหาเคนโตะไม่เจอ กลับยิ่งทำให้มนุษย์บ้าคลั่งกว่าเดิม เพราะ “ความกลัวในสิ่งที่มองไม่เห็น” นั้นรุนแรงที่สุด รัฐบาลมหาอำนาจเริ่มหันมาไล่บี้กับสิ่งที่จับต้องได้แทน นั่นคือ “ผู้เล่นระดับสูงในเกม Galaxy of Arcana”
ในไทย กองทัพเข้าควบคุมตัวผู้เล่นติดอันดับ Top 100 ทุกคนเพื่อเค้นข้อมูล โดยเฉพาะ กวิน และ เมย์ ที่ครอบครองไอดีระดับจักรพรรดิ (ที่ขโมยเคนโตะมา) พวกเขาถูกกักบริเวณในฐานทัพทหารและถูกบังคับให้ล็อกอินเข้าเกมเพื่อ “หาพิกัด” ของนักปรุงยานิรนามในโลกเสมือน เผื่อว่าจะโยงไปถึงพิกัดในโลกจริงได้
“ฉันบอกแล้วไงว่ามันเป็นแค่เกม!” กวินตะโกนใส่เจ้าหน้าที่ “ฉันไม่รู้ว่าไอ้นักปรุงยานั่นมันเป็นใครในโลกจริง!”
เมื่อตรวจจับไม่ได้ มหาอำนาจจึงตัดสินใจใช้แผนการที่สิ้นคิดที่สุด นั่นคือการส่ง “ขีปนาวุธนิวเคลียร์พิสัยไกล” จำนวน 12 ลูก พุ่งเป้าไปที่จุดยุทธศาสตร์ต่างๆ บนด้านมืดของดวงจันทร์แบบสุ่ม (Saturation Bombing) เพื่อหวังว่าแรงสั่นสะเทือนหรือฝุ่นฟุ้งกระจายจะเผยให้เห็นร่องรอยของสิ่งปลูกสร้าง
เคนโตะเฝ้ามองวิถีโคจรของขีปนาวุธเหล่านั้นผ่านจอภาพในฐานทัพด้วยสายตาเย็นชา “พวกเขากำลังทำลายสมดุลของดวงจันทร์เพียงเพื่อจะหาตัวฉัน… เซราฟีน เปิดใช้งาน ‘กำแพงแม่เหล็กไฟฟ้า (EM Shield) ‘ และเตรียมระบบ ‘ปืนใหญ่รางแม่เหล็ก’ (Railgun) ป้องกันชั้นบรรยากาศดวงจันทร์”
ขีปนาวุธลูกแรกพุ่งเข้าสู่เขตวงโคจรดวงจันทร์ แต่ก่อนที่มันจะกระทบพื้นผิว แสงสีฟ้าหม่นจากยอดเขาบนดวงจันทร์ก็พุ่งสวนขึ้นมาด้วยความเร็วเหนือแสง 7 เท่า (Mach 7+) กระสุนเหล็กไหลไร้ดินระเบิดเข้าปะทะกับนิวเคลียร์จนแหลกละเอียดเป็นผุยผงในอวกาศโดยไม่มีการระเบิด
โลกได้รับสัญญาณภาพสุดท้ายจากดาวเทียมสื่อสารที่บังเอิญจับภาพลำแสงนั้นได้เพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่สัญญาณจะถูกตัดขาดไปอีกครั้ง
เคนโตะยืนกอดอก แสงสีน้ำเงินจากหน้าจอสะท้อนใบหน้าของเขา “ถ้าพวกแกยังไม่หยุดส่งขยะขึ้นมาบนนี้… ลูกต่อไปฉันจะไม่ยิงสกัดในอวกาศ แต่ฉันจะยิงมันกลับไปที่ฐานยิงของพวกแกบนโลก”
เบื้องบนมิติที่ 5 ผู้เฝ้ามองยิ้มอย่างพึงใจ “หมัดแรกที่มองไม่เห็น… คือคำเตือนที่ดังที่สุด เคนโตะ จงแสดงให้เห็นว่าดวงจันทร์ดวงนี้ไม่ใช่สนามเด็กเล่นของมดปลวกอีกต่อไป!”