โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 116 ภาพลวงตาที่ทางเข้า
- Home
- โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้
- บทที่ 116 ภาพลวงตาที่ทางเข้า
แต่ปรมาจารย์หลายคนกลับผ่านทางเข้าไม่ได้
หวังฮ่าวมองคนที่ทางเข้า รู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย
ป่ามารใจนี่มันประหลาดขนาดนี้เลยหรือ
มีคนพยายามบุกป่ามารใจอย่างต่อเนื่อง แต่ส่วนใหญ่ถูกขวางไว้ที่ทางเข้า
หลายคนเข้าใกล้แล้วถอยออกทันที ราวกับเจอสิ่งน่าสะพรึงกลัว
นักรบที่อยู่ห่างออกไปมองด้วยความสนใจ
ช่างมัน ลองดูก็รู้
หวังฮ่าวเก็บความคิด เดินช้า ๆ ไปยังป่ามารใจ
“อีกคนที่ไม่กลัวตายมาแล้ว ป่ามารใจนี่มันบุกง่าย ๆ ได้ที่ไหน!”
“ใช่ ๆ ไม่ดูคนที่ล้มเหลวที่ทางเข้าบ้างหรือไง ตรงเข้าไปเลยเนาะ?”
“คนแบบนี้เห็นมาเยอะ คิดว่าฆ่ามารยมโลกได้ไม่กี่ตัวก็เก่งแล้ว คิดว่าตัวเองเป็นหลินเฉิงหรือไง?”
“ฉันบอกเลย เขาอยู่ได้ไม่ถึงชั่วโมงแน่…”
“ชั่วโมงอะไร 30 วินาทีก็หนีหัวซุกหัวซุนแล้ว ฉันบอกเลย เขาผ่านขอบป่าไม่ได้ด้วยซ้ำ…”
“วันนี้จะไม่มีสักคนที่เข้าไปในป่ามารใจได้เลยหรือ…”
…
นักรบรอบ ๆ เห็นหวังฮ่าวเดินตรงไปยังป่ามารใจเหมือนเด็กใหม่ ต่างพูดคุยกัน
แต่พวกเขาก็ชินแล้ว ในฐานะกองเชียร์ประจำ พวกเขาเห็นคนแบบนี้มามาก
ทุกวันมีคนมากมายมาฝึกจิตใจที่ป่ามารใจ
แต่ส่วนใหญ่เข้าไปถึงทางเข้าไม่ได้ด้วยซ้ำ
การบุกป่ามารใจไม่เกี่ยวกับขอบเขตวิถียุทธ แต่เกี่ยวกับจิตวิถียุทธและพลังจิต
คนที่มีจิตวิถียุทธและพลังจิตแข็งแกร่งมีโอกาสผ่านมากกว่า
คนที่ผ่านทางเข้าได้ ถือว่ามีจิตวิถียุทธแข็งแกร่งมากแล้ว
คำพูดของคนเหล่านี้ไม่กระทบใจหวังฮ่าวเลย
หวังฮ่าวเดินช้า ๆ เข้าไปในป่ามารใจ
ยิ่งเข้าใกล้ป่ามารใจ หวังฮ่าวยิ่งรู้สึกถึงความกดดันที่แทรกซึมถึงวิญญาณ
อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งการฆ่าฟันอันหนักหน่วง
【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ในร่างหวังฮ่าวเริ่มทำงานโดยไม่รู้ตัว
พลังจิตในสมองปกป้องหวังฮ่าวอย่างแน่นหนา
ที่นี่มันประหลาดจริง ๆ หวังฮ่าวพึมพำในใจ
หญ้ารอบ ๆ มีกลิ่นอายสีดำเข้มพันรอบ ราวกับมีพลังสะกดวิญญาณ
ที่ขอบป่ามารใจ มีนักรบคนอื่น ๆ ฝึกจิตใจของตน
แต่ก้าวของพวกเขาช้ากว่าหวังฮ่าวมาก
ราวกับทุกก้าวต้องแบกรับความเจ็บปวดมหาศาล
ขณะที่หวังฮ่าวเดินไปยังทางเข้า ยังได้ยินเสียงสะอื้นและครวญครางจากข้าง ๆ
ป่ามารใจมีกลิ่นอายสีดำเข้มพวยพุ่งออกมาไม่หยุด
หวังฮ่าวรู้สึกเหมือนหลงเข้าไปในหมอกควัน
ทุกอย่างรอบตัวมืดมิดลง
หวังฮ่าวระวังตัว เขาเคยหาข้อมูลเกี่ยวกับป่ามารใจมาแล้ว
ดอกมารมายาในป่ามารใจจะปล่อยปราณมารมายาออกมา ซึ่งสามารถลวงจิตของนักรบได้อย่างรุนแรง
หลายคนหลงอยู่ในภาพลวงตาก่อนถึงทางเข้า เพราะถูกปราณมารมายากระทบ
นักรบรอบ ๆ ส่วนใหญ่จมอยู่ในภาพลวงตา
เมื่อปราณมารมายาฟุ้งกระจาย หวังฮ่าวเริ่มลืมว่าตัวเองอยู่ที่ไหน ทำอะไร
“พี่ รู้สึกเหนื่อยแล้วใช่ไหม พักสักหน่อยไหม!” เสียงใสดังขึ้นข้างหูหวังฮ่าว
หวังฮ่าวค่อย ๆ ลืมตา เห็นสาวน้อยหน้าตาสะสวยปรากฏต่อหน้า
รอบตัวเป็นห้องที่หวังฮ่าวคุ้นเคย
นี่บ้านฉัน? หวังฮ่าวมองรอบ ๆ การตกแต่งที่คุ้นเคย เฟอร์นิเจอร์ที่ใช้มานาน
สาวน้อยนั่งข้าง ๆ มองหวังฮ่าวพร้อมรอยยิ้ม
“เจ้าเป็นใคร?” หวังฮ่าวขมวดคิ้ว เธอเรียกฉันว่าพี่ ฉันมีน้องสาวตั้งแต่เมื่อไหร่
สาวน้อยชะงัก ดูเหมือนไม่คาดคิดว่าหวังฮ่าวจะตอบแบบนี้
“ฉันชื่อหวังซินเยวี่ย เป็นน้องสาวเจ้า พี่ ลืมฉันแล้วหรือ?” สาวน้อยกล่าวต่อ
“ตู้ม ตู้ม ตู้ม!!!”
ทันทีที่สาวน้อยพูดจบ หมัดของหวังฮ่าวก็พุ่งเข้าใส่
พร้อมเสียงระเบิดดังสนั่น โลกตรงหน้าหวังฮ่าวแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ
มารชั่วกล้าดียังไงมาหลอกฉัน ฉันมีน้องสาวที่ไหน!!
หวังฮ่าวพึมพำในใจ วินาทีที่โลกแตกสลาย หวังฮ่าวหลุดออกจากภาพลวงตา ความกดดันรอบตัวกลับมาครอบงำอีกครั้ง
ป่ามารใจมีแค่นี้เอง?
ใช้กลลวงระดับต่ำแบบนี้?
หวังฮ่าวส่ายหัว ไม่คิดหาคนที่สมเหตุสมผลกว่านี้หน่อยหรือ
น้องสาว? ตลกสิ้นดี…
หวังฮ่าวรู้สึกดูถูกในใจ…
หลังจากทำลายภาพลวงตา หวังฮ่าวเดินต่อไปยังทางเข้า
เอ๊ะ… o(╯□╰)… เหมือน… ฉันจะมีน้องสาวจริง ๆ นะ… หวังฮ่าวเหมือนนึกอะไรสำคัญได้
หวังซินเยวี่ย… น้องสาวที่ได้มาง่าย ๆ นั่น…
หวังฮ่าวชะงักฝีเท้า ช่างมัน… ผ่านภาพลวงตานี้ได้ก็พอ… เรื่องอื่นช่างมัน…
…
ในวิลล่าหรูแห่งหนึ่งในเมืองเจียงหลิน
“ฮัดชิ้ว!”
สาวน้อยหน้าตาสะสวยจามกะทันหัน
ใครด่าฉันอยู่… หวังซินเยวี่ยถูจมูก พึมพำเบา ๆ
ข้างหวังซินเยวี่ยมีสาวงามในชุดโลลิต้าที่ประณีต
สาวงามถือชานมไข่มุกในมือซ้าย จิบเบา ๆ
“คงเป็นพี่หวังฮ่าวคิดถึงเจ้าแน่!” หลินจื่อเหยียนกระพริบตา กล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล
หวังซินเยวี่ยครุ่นคิดครู่หนึ่ง ไม่แน่ใจ “เอ่อ… อาจจะ…”
…
ไม่นาน หวังฮ่าวมาถึงทางเข้าป่ามารใจ
ทางเข้ามีปราณมารมายาลอยออกมาไม่หยุด ป่าทั้งผืนดูมืดมิดน่าสะพรึงกลัว
ราวกับถูกหมอกปกคลุม มีเสียงลมพัดทรายดังเป็นระยะ
ด้านหลังหวังฮ่าว มีนักรบหลายคนยืนนิ่งด้วยสีหน้าต่าง ๆ ไม่สามารถก้าวต่อได้
“เฮ้อ!!!”
หวังฮ่าวสูดหายใจลึก ความกดดันจากป่ามารใจทำให้พลังจิตของหวังฮ่าวตื่นตัวอย่างมาก