โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 120 พรสวรรค์ SSS ควบคุมอวกาศ

บทที่ 120 พรสวรรค์ SSS ควบคุมอวกาศ

หวังฮ่าวตาหยี เงามารไกลออกไปทำให้ใจเขาเต้นแรง

พลังกดข่มน่าสะพรึง เขารู้สึกได้แม้อยู่ขอบ

“จะตายที่นี่จริงๆ เหรอ รู้ก่อนไม่มาป่าใจมาร…”

“มั่วหลัวน่ากลัวเกิน เทียบกับมั่วเถิงและหลินเฉิงแข็งแกร่งกว่าหลายขั้น…”

“อันดับหนึ่งรายชื่ออัจฉริยะแข็งแกร่งเกิน… แข็งแกร่งจนหายใจไม่ออก…”

…

นั่นมั่วหลัว? หวังฮ่าวตาโต

พลังจิตมหาศาลทำให้เสียงพูดคุยรอบด้านชัดเจนในสมอง

หวังฮ่าวมองเงามารมหาศาล มั่วหลัว อัจฉริยะสูงสุดของเผ่ามารโบราณ ผู้มีพรสวรรค์ระดับ SSS…

หวังฮ่าวใจเต้นแรง

คิดไม่ถึงว่าจะเจอ มีใจปลูกดอกไม้ไม่บาน ไร้ใจปักหลิวกลับเขียว…

มั่วหลัวอยู่ในส่วนลึกของป่าใจมาร นี่เกินคาดหวังฮ่าว

คนที่ห่อด้วยพลังสายฟ้าไกลออกไปคงเป็นหลินเฉิง มั่วเถิงก็อยู่…

คึกคักจริงๆ หวังฮ่าวสำรวจฉากนี้

จากคำพูดของคนเหล่านี้ หวังฮ่าวรู้ว่ามั่วหลัวตั้งใจใช้พลังมารมายาในป่าใจมารเพื่อทะลวงเป็นนายพลมาร หรือระดับปรมาจารย์

ยิ่งกว่านั้น หลังมั่วหลัวทะลวง เขาจะฆ่ามนุษย์ที่นี่ทั้งหมด?

พวกนี้ทำอะไร ยังไม่ฆ่ามั่วหลัว รอให้เขาทะลวงมาฆ่าเราหรือ?

ไปคัดลอกพรสวรรค์ของมั่วหลัวก่อน ถึงจะสู้ไม่ได้ หนีคงได้… หวังฮ่าวใช้【ดวงตาวิญญาณส่องสว่าง】 สำรวจพื้นที่แกนกลาง

มั่วหลัวสมเป็นอันดับหนึ่งรายชื่ออัจฉริยะ คนเดียวครองทั้งพื้นที่

ยิ่งมีนักรบระดับปรมาจารย์ไม่น้อยรอบด้าน

“พวกนายยืนงงอะไร มีของดีอะไรรีบใช้ ปล่อยให้มั่วหลัวทะลวงหรือ?” หวังฮ่าวตะโกน

คำพูดหวังฮ่าวทำให้ทุกคนตื่น นี่รออะไร รอมั่วหลัวทะลวงมาฆ่าพวกเขาหรือ?

หลินเฉิงไกลออกไปชะงัก หน้าตาเย็นชา

ตัวเองถูกมั่วหลัวข่มจนไม่กล้าขัดขวาง

นักรบมนุษย์รอบด้านโจมตีมั่วหลัวพร้อมกัน

มั่วหลัวเหมือนไม่สนใจ ยังดูดซับพลังหยวนรอบด้านอย่างรวดเร็ว

มั่วเถิงขมวดคิ้วเข้ม รวบรวมเผ่ามารรอบด้านสู้กับมนุษย์

สถานการณ์วุ่นวายทันที

หลินเฉิงสู้กับมั่วเถิงต่อ

พลังมารและพลังหยวนฟ้าดินผสมปนเป พลังดุร้ายพุ่งออก

หวังฮ่าวตาหยี ตอนนี้เป็นโอกาสเข้าใกล้มั่วหลัว ถ้าเขาทะลวง คงยากคัดลอกพรสวรรค์

หวังฮ่าวใช้พลังหยวนในร่าง เปิด【ก้าวเงามาร】 พุ่งหามั่วหลัวด้วยความเร็วสายฟ้า

มีมารหลายตัวขวางหวังฮ่าว แต่เจอหน้าก็ถูกปราบ

มั่วเถิงที่สู้กับหลินเฉิงเห็นหวังฮ่าว

“ไอ้สวะ แกกล้า…” มั่วเถิงเห็นลูกน้องถูกหวังฮ่าวจัดการง่ายๆ

ยิ่งหวังฮ่าวเข้าใกล้มั่วหลัวอย่างรวดเร็ว

มั่วเถิงตื่นตระหนก ถ้าการทะลวงของมั่วหลัวล้มเหลวเพราะเขาขวางคนไม่สำเร็จ

มั่วเถิงไม่รู้จะเจอผลอะไร แต่ไม่ใช่สิ่งที่เขาอยากรับ

หลินเฉิงพลังสายฟ้าพุ่ง ระเบิดพลังสายฟ้าดุร้าย โจมตีมั่วเถิง

“ขวางไอ้สวะนั่น อย่าให้มันใกล้ท่านมั่วหลัว…” มั่วเถิงตะโกนแหลม

เสียงแหลมดังทั่วพื้นที่แกนกลาง

เผ่ามารรอบด้านทิ้งศัตรู พุ่งหาหวังฮ่าว

แต่ความเร็วหวังฮ่าวไวมาก ในไม่กี่ลมหายใจ เขาข้ามระยะไกล

ยิ่งเข้าใกล้มั่วหลัว ความกดดันยิ่งมหาศาล

【เคล็ดหลอมวิญญาณดารา】ทำงานเต็มที่ ตราดาราปกป้องสมอง

【เคล็ดหลอมกายสายฟ้า】สร้างโล่สายฟ้ารอบตัว

ใกล้แล้ว ใกล้มั่วหลัวแล้ว หวังฮ่าวใจเต้นรัว

มั่วหลัวนั่งอยู่นั่นเหมือนมีพลังกดข่มดุร้าย

ชั่วพริบตา หวังฮ่าวรู้สึกเหมือนมั่วหลัวลืมตา

【ติ๊ง! ตรวจพบพรสวรรค์ระดับ SSS ระยะ 3 เมตรข้างหน้า คัดลอกหรือไม่?】

เสียงระบบดังในสมองหวังฮ่าว

ถาม**อะไร ไม่ดูสถานการณ์ รีบคัดลอก…

【ติ๊ง! คัดลอกสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับพรสวรรค์ระดับ SSS ควบคุมอวกาศ ควบคุมพลังอวกาศ ในพื้นที่หนึ่ง สามารถใช้พลังอวกาศเคลื่อนย้ายหรือโจมตี! รายละเอียดกรุณาสำรวจเอง!】

เสียงระบบดังในสมองหวังฮ่าว

ควบคุมอวกาศ! ระดับ SSS!

หวังฮ่าวยังไม่ทันดีใจ เห็นมั่วหลัวหายไป

แรงกระแทกน่าสะพรึงเกือบทำลายจิตหวังฮ่าว

แย่แล้ว! มั่วหลัวตื่น!

หวังฮ่าวใช้พรสวรรค์ใหม่ทันที

“ซู่!!!”

เสียงลมดัง ร่างหวังฮ่าวหายไปจากที่เดิม

“ตูม ตูม ตูม!!!”

เมื่อร่างหวังฮ่าวหาย พลังน่าสะพรึงระเบิดพื้นที่ที่เขาอยู่

พื้นที่เหมือนแตก กลิ่นอายสุญญากาศลึกล้ำไหลออก

หืม!

มั่วหลัวตาเป็นประกาย นักรบมนุษย์นี่น่าสนใจ

หลบการโจมตีของเขาได้

ยิ่งกว่านั้น ร่างเขามีกลิ่นอายที่คุ้นเคย การหายตัวชั่วพริบตานั้นเหมือนพลังอวกาศของเขา

คงคิดผิด คงเป็นยันต์เคลื่อนย้าย มั่วหลัวคิด

นอกจากพลังอวกาศ ยันต์อวกาศก็เคลื่อนย้ายชั่วคราวได้…

ช่างมัน แค่แมลงตัวน้อย ถึงมีพลังอวกาศก็แล้วไง!

ฉันมั่วหลัวมาถึงจุดนี้ ไม่ใช่แค่พลังอวกาศ

มั่วหลัวยิ้ม กลิ่นอายร่างพุ่ง…

ทุกคนในพื้นที่แกนกลางสิ้นหวัง…

“ขอแสดงความยินดีกับท่านมั่วหลัวที่ทะลวงเป็นนายพลมาร!”

“ขอแสดงความยินดีกับท่านมั่วหลัวที่ทะลวงเป็นนายพลมาร!”

“ขอแสดงความยินดีกับท่านมั่วหลัวที่ทะลวงเป็นนายพลมาร!”

…

เผ่ามารรอบด้านแสดงความยินดีด้วยความนอบน้อม กลิ่นอายของมั่วหลัวทำให้พวกเขาลำบาก แต่ความคลั่งและนับถือในตายิ่งระงับไม่ได้

นักรบมนุษย์หน้าซีด

มั่วหลัวทะลวง… จบแล้ว…