โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 181 โลกจันทร์มืด

บทที่ 181 โลกจันทร์มืด

ร่างของหวังฮ่าวถูกห่อหุ้มด้วยสายฟ้าอันเกรี้ยวกราด พลังสายฟ้าพลุ่งพล่านราวกับเขาเป็นเทวราชแห่งสายฟ้า ครอบครองสนามรบด้วยอำนาจอันน่าสะพรกลัว

เมื่อ ดาบน้ำแข็งสายฟ้าลึกล้ำ ปรากฏในมือ เผ่ายมทูตรอบข้างเผยแววตาคร้ามเกรงเพียงชั่วขณะ

“ฉีกมนุษย์ผู้นี้ให้แหลก!” เสียงเย็นเยือกดังมาจากที่ไกล

ทันใดนั้น เผ่ายมทูตจำนวนมากพุ่งเข้าหาหวังฮ่าวราวคลื่นสึนามิ

“ตูม! ตูม! ตูม!” เสียงสายฟ้าคำรามก้องป่า

หวังฮ่าวยิ้มเยาะ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย ร่างของเขาเคลื่อนไหวว่องไวในป่ามืดราวเงาผี ร่างกายกลายเป็นแสงวูบวาบท่ามกลางสายฟ้า

ป่าทั้งผืนถูกกลืนด้วยเสียงคำรามของสายฟ้า หวังฮ่าวราวกับยมทูตแห่งความตาย เก็บเกี่ยวชีวิตของเผ่ายมทูตอย่างง่ายดาย

เผ่ายมทูตเหล่านี้อยู่ในขั้นปรมาจารย์ระดับล่าง ต่อหน้าพลังสายฟ้าของหวังฮ่าว พวกมันเปราะบางราวไก่ในเขียง เขาไม่จำเป็นต้องใช้ วิชายุทธ ใด ๆ เพียงพลังสายฟ้าบริสุทธิ์ก็เพียงพอที่จะบดขยี้พวกมัน

ในระยะไกล มารที่มีเขาสามเขา—ผู้นำที่สามของเผ่ายมทูต—มองการต่อสู้ด้วยความตื่นตระหนก ทำไมมนุษย์ผู้นี้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้?

ทั้งที่อยู่ในขั้นตำหนักหยวนเช่นเดียวกัน แต่หวังฮ่าวฆ่าเผ่ายมทูตราวกับตัดหญ้า มันเกินหยั่งถึง!

เผ่ายมทูตเป็นเผ่าชั้นยอดที่มีความมั่นใจในพลังของตน แต่การถูกมนุษย์บดขยี้เช่นนี้ทำให้ผู้นำที่สามรู้สึกถึงความหนาวเย็นในหัวใจ

ในป่ามืด แสงสายฟ้าพลุ่งพล่าน เลือดของเผ่ายมทูตสาดกระจาย เสียงร้องโหยหวนแห่งความเจ็บปวดดังก้อง

เผ่ายมทูตถอยร่นอย่างต่อเนื่อง ไร้พลังต้านทานต่อการโจมตีของหวังฮ่าว

ผู้นำที่สามเห็นเผ่าของตนพ่ายแพ้ มันเรียก พลังเก้ายมโลก ออกมาแล้วพุ่งหนีไปด้วยความเร็วสูงสุด

ครู่ต่อมา เผ่ายมทูตในป่าถูกกำจัดจนสิ้น กลิ่นคาวเลือดและซากศพกระจัดกระจายเต็มป่า

“หวังฮ่าว เจ้ามารที่มีเขาสามเขานั้นหนีไปทางซ้ายด้านหน้า ตามไปจับมันมา! มันต้องเป็นตัวสำคัญของเผ่ายมทูตและรู้ที่ตั้งของ น้ำพุเก้ายมโลก!” ต้าไป๋กล่าวในหัวของหวังฮ่าว

หวังฮ่าวพยักหน้า ร่างของเขาพุ่งตามทิศที่ต้าไป๋บอกทันที

ผู้นำที่สามวิ่งหนีสุดชีวิต มันสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายเย็นเยือกจากด้านหลัง มนุษย์ผู้นี้… น่ากลัวเกินไป!

“มนุษย์ ข้าคือผู้นำที่สามของเผ่ายมทูต หากเจ้ายังตามมาอีก เจ้าจะต้องเสียใจ!” เสียงของมันดังก้องในป่ามืด

หวังฮ่าวหรี่ตา ผู้นำที่สาม? ความเร็วไม่เลวเลยนี่

เผ่ายมทูตที่เขาเพิ่งกำจัดอยู่ในขั้นปรมาจารย์เจ็ดขั้น ซึ่งแข็งแกร่งกว่าเผ่ามารยมโลกขั้นปรมาจารย์หกขั้นที่เขาเจอในสมรภูมิ แต่ก็ยังถูกเขาบดขยี้อย่างง่ายดาย

“ฉัวะ!” หวังฮ่าวใช้ พลังควบคุมอวกาศ ร่างของเขาหายวับจากป่ามืด

ผู้นำที่สามสัมผัสได้ว่ากลิ่นอายการไล่ล่าหายไป มันถอนหายใจด้วยความโล่งอก ในที่สุดก็รอด!

มันหอบหายใจ มนุษย์ผู้นั้นน่ากลัวเกินไป แม้มันจะอยู่ในขั้นปรมาจารย์ห้าขั้นและใช้พลังเก้ายมโลกหนีสุดชีวิต ก็ยังเกือบถูกจับได้

“ฉัวะ!” ทันใดนั้น มิติด้านหน้าสั่นสะเทือน

ผู้นำที่สามตื่นตระหนกเมื่อเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลายืนอยู่ตรงหน้า มองมันด้วยสายตาเย็นชา

“ตูม! ตูม! ตูม!” พลังอันมหาศาลกดทับร่างของมัน

แม้ผู้นำที่สามจะใช้พลังเก้ายมโลกถึงขีดสุด มันก็ถูกกดไว้แน่น ไร้หนทางขยับ

“ข้าคิดว่าเจ้าไม่อยากตายใช่ไหม?” หวังฮ่าวกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ มือของเขามีแสงสายฟ้าพลุ่งพล่านราววิญญาณที่เต้นระบำ

ผู้นำที่สามมองสายฟ้าด้วยความสิ้นหวัง พลังสายฟ้านี้… มันทำลายเผ่ามารได้อย่างสมบูรณ์!

“ข้ายอมจำนน!” มันกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความพ่ายแพ้

หวังฮ่าวยิ้มเล็กน้อย นี่แหละดี ทำไมต้องสู้ให้ตายกัน? ยอมจำนนแต่แรกง่ายกว่าเยอะ

“บอกมา ที่นี่คือที่ใด เจ้าเป็นใคร และ น้ำพุเก้ายมโลก ของเผ่ายมทูตอยู่ที่ไหน?” เขาถามด้วยน้ำเสียงเย็นเยือก

ผู้นำที่สาม—ม่อโยวชวน—เล่าทุกอย่างที่หวังฮ่าวอยากรู้

มันเป็นผู้นำที่ดูแลป่า เฮยโยวหลิน ซึ่งเป็นเขตอำนาจของเผ่ายมทูต เผ่านี้ครองพื้นที่ทางเหนือของ โลกจันทร์มืด และเป็นเผ่ามารที่แข็งแกร่งที่สุดในภูมิภาคนี้

“โลกจันทร์มืด?” หวังฮ่าวหรี่ตา “นี่ไม่ใช่ซากโบราณหรือ?”

ม่อโยวชวนตกตะลึง “เจ้า… เจ้าไม่ใช่คนของโลกจันทร์มืด?”

มันตัวสั่นเมื่อนึกถึงความเป็นไปได้ที่น่าสะพรกลัว “เจ้า… มาจากโลกภายนอก?”

ลมหนาวพัดผ่าน ม่อโยวชวนรู้สึกถึงความเย็นยะเยือกในหัวใจ

“นั่นไม่ใช่เรื่องที่เจ้าต้องสนใจ” หวังฮ่าวเอียงคอมองมัน “เล่าต่อ เรื่องโลกจันทร์มืด”

ม่อโยวชวนก้มหน้า มันรู้ว่าชีวิตของมันอยู่ในมือของมนุษย์ผู้นี้ มันเล่าต่อด้วยน้ำเสียงสั่นเทา

เผ่ายมทูตเข้ามาในโลกจันทร์มืดเมื่อหลายหมื่นปีก่อน หลังจากเผชิญภัยพิบัติในโลกภายนอก เผ่ามารอื่น ๆ เช่น เผ่ามารยักษ์และเผ่ามารโลหิต ก็เข้ามาด้วยเช่นกัน

นอกจากนี้ ยังมีเผ่ามนุษย์ที่ถูกส่งเข้ามาเพื่อกำจัดเผ่ามารในยุคโบราณ แต่รอยแยกมิติที่ใช้ข้ามโลกถูกทำลาย ทำให้ทั้งเผ่ามารและมนุษย์ติดอยู่ในโลกจันทร์มืดนานนับหมื่นปี

หวังฮ่าวใจเต้นแรง โลกจันทร์มืดเป็นโลกขนาดเล็ก? ซากโบราณแห่งนี้ไม่ใช่แค่ซาก แต่เป็นอีกโลกหนึ่ง?

“หลายหมื่นปี เผ่ามารของเจ้าไม่มี มารเทวะ หรือ มารศักดิ์สิทธิ์ เกิดขึ้นเลยหรือ?” หวังฮ่าวถามด้วยความสงสัย

…