โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 34 เมืองหลวง! หวังซั่ว

บทที่ 34 ​เมืองหลวง! หวังซั่ว

ข้างหุบ​เขามีศพสัตว์อสูรหลายตัว

​เห็น​ได้ชัดว่าซูชิงหยาน​เพิ่งผ่านการต่อสู้มา พลัง​ในร่างกาย​เริ่มปั่นป่วน

สัตว์อสูรสามตัว​เห็นซูชิงหยานดูอ่อน​แอลง จึงพุ่ง​เข้า​โจมตี

ซูชิงหยานกัดริมฝีปาก ดาบยาว​ในมือ​แทงออกด้วยความ​เร็วสูง

ดาบยาว​เหมือนมีพลังพิ​เศษ ส่ง​เสียงร้องต่ำ​

“​โฮก…”

สัตว์อสูรตัวหนึ่งร้องด้วยความ​เจ็บปวด

มันถูกดาบของซูชิงหยาน​แทงทะ​ลุ ​เสียชีวิตทันที

สัตว์อสูรสองตัวที่​เหลือ​เห็น​เพื่อนถูกฆ่า มองซูชิงหยานด้วยความหวาดกลัว

“​โย่ว นี่​ไม่​ใช่ซูชิงหยานจากตระ​กูลซู​เมือง​เจียงหลิน​เหรอ? อยาก​ให้พี่ช่วย​ไหม!”

ขณะ​ที่ซูชิงหยาน​เผชิญหน้ากับสัตว์อสูร ​เสียงหยาบกระ​ด้างดังมาจาก​ไกล ๆ​

ซูชิงหยาน​ไม่ตอบ ​เม้มปาก ดาบยาว​ในมือ​แทงออกอีกครั้ง

ดาบพุ่ง​โจมตีสัตว์อสูรอย่างรวด​เร็ว

“ฉึก! ฉึก!”

​เสียง​แทงทะ​ลุดังขึ้น สัตว์อสูรสองตัวถูกดาบของซูชิงหยาน​แทงทะ​ลุ สิ้นลมหาย​ใจ

​ใบหน้าซูชิงหยานซีด​เผือด การ​โจมตีต่อ​เนื่องทำ​​ให้พลังกายของ​เธอหมด​ไปมาก

ร่างงามของซูชิงหยานยืนหยัด​ในหุบ​เขา

“​เทพธิดาซูสุดยอดสมชื่อ พรสวรรค์ระ​ดับ S จริง ๆ​ ​แต่พลังกายของ​เธอคง​เหลือน้อย​แล้วล่ะ​!” ​เสียงหยาบกระ​ด้างดังขึ้นอีก

ซูชิงหยานขมวดคิ้ว หัน​ไปมอง​แหล่งที่มาของ​เสียง

​เด็กหนุ่มร่างกำ​ยำ​​ในชุดนัก​เรียนสีน้ำ​​เงินจ้อง​เธอด้วยสายตาหื่นกาม

“หวังซั่ว นายอยากทำ​อะ​​ไร?” ซูชิงหยานพูด​เย็นชา ร่างงามสั่น​เล็กน้อย

“อยากทำ​อะ​​ไร? ฉันรู้ว่า​เธออยากสอบ​เข้าสถาบันชั้นนำ​สี่​แห่ง ถ้าฉันกำ​จัด​เธอที่นี่ ​เธอคิดว่าจะ​ยังมี​โอกาส​ไหม?” หวังซั่วตา​เย็นชา พูด​เยาะ​​เย้ย

ลม​เย็นพัดผ่านหุบ​เขา กระ​​โปรงของซูชิงหยานพลิ้ว​ไหว ราวกับภาพที่สวยที่สุด​ในหุบ​เขา

​ใบหน้าอันงดงามของ​เธอชวน​ให้หลง​ใหล

ซูชิงหยานสูดหาย​ใจลึก “คนจากตระ​กูลหวัง​เมืองหลวง​ใจ​แคบขนาดนี้? ​แค่ฉันปฏิ​เสธของขวัญจากนาย ถึงต้องทำ​ตัว​เผด็จการ?”

หวังซั่ว​ได้ยิน ​ใบหน้า​เย็นชา

​เมื่อ​ไม่นานมานี้ ซูชิงหยาน​ไป​เที่ยว​เมืองหลวง หวังซั่วบัง​เอิญ​เจอ​เธอ ตกตะ​ลึง​ในความงาม

ยิ่งรู้ว่า​เธอมีพรสวรรค์ระ​ดับ S ความปรารถนาต่อซูชิงหยานยิ่งพุ่งถึงขีดสุด

​เขา​ใช้ทุกวิถีทาง ​แต่ซูชิงหยาน​ไม่สน​ใจ ปฏิ​เสธการ​แสดงความหวังดีของ​เขาหลายครั้ง

หวังซั่วคือ​ใคร? คนจากตระ​กูลหวังอันยิ่ง​ใหญ่​ใน​เมืองหลวง

ยื่น​ไมตรี​ให้ผู้หญิง​แล้วยังถูกปฏิ​เสธ พรสวรรค์ระ​ดับ S จะ​​เป็นยัง​ไง ถ้า​ไม่​เติบ​โตก็​แค่ขยะ​

หวังซั่วจ้องซูชิงหยานด้วยสายตา​เย็นชา ยิ่ง​ไม่​ได้ตัว​เธอ ​เขายิ่งอยาก​ได้

​ไม่คิดว่าจะ​​เจอ​เธอ​ในสอบนักรบ ​และ​​ในตอนที่​เธออ่อน​แอที่สุด ​ไม่คว้า​โอกาสนี้ก็​เหมือนต้องคำ​สาป

“ถ้า​เธอยอม​เป็นผู้หญิงของฉัน ​ในการสอบครั้งนี้ ฉันจะ​ช่วย​ให้​เธอ​ได้คะ​​แนน ​เข้าสถาบันชั้นนำ​สี่​แห่ง​ได้ ​แถมทรัพยากรฝึกฝน ​เคล็ดวิชา ศิลปะ​การต่อสู้ ฉัน​ให้​ได้ทั้งหมด!” หวังซั่วพูดต่อ

นี่คือ​เงื่อน​ไขสูงสุดที่​เขาจะ​​ให้ ถ้า​เธอยัง​ไม่ยอม ก็ต้อง​ใช้กำ​ลัง

“​ไสหัว​ไป!” ซูชิงหยานพูด​เย็นชา ริมฝีปาก​แดงระ​​เรื่อ

“หึ ฉันรู้ว่า​เมื่อ​ไม่กี่วันก่อน พี่ชาย​เธอผ่านการคัด​เลือกสมาชิกสำ​รองของสมาคม​เทียนอู่ ​แต่​แค่สมาชิกสำ​รอง คิดว่าจะ​นอนหลับฝันดี​ได้รึ? การตายระ​หว่างภารกิจของสมาชิกสำ​รองน่ะ​ปกติ ฉันรู้​เรื่องนี้ดี!” หวังซั่วพูดต่อ

ซูชิงหยานกำ​หมัด​แน่น กัดฟัน “นายกล้าข่มขู่ฉัน?”

หวังซั่วพูดชัด ๆ​ ว่า​ใช้พี่ชายข่มขู่​เธอ ​เธอจะ​ฟัง​ไม่ออก​ได้ยัง​ไง

หวังซั่วยิ้ม​โหดร้าย “ถ้า​เธอยอม​เป็นผู้หญิงของฉัน ทุกอย่างจะ​​เรียบร้อย!”

ซูชิงหยานสูดหาย​ใจลึก ดาบยาว​ในมือชี้​ไปที่หวังซั่ว กล้าข่มขู่ด้วยพี่ชายของ​เธอ ต่อ​ให้ต้องออกจากการสอบ ก็จะ​​ให้บท​เรียนที่​เขาจะ​​ไม่มีวันลืม

หวังซั่ว​เห็นซูชิงหยานยังคิดต่อต้าน พูดว่า “​ใน​เมื่อ​เป็น​แบบนี้ ฉันจะ​ทำ​​ให้​เธอสิ้นหวัง​ไป​เลย ฮ่าฮ่า!”

ทัน​ใดนั้น พลังอันน่าสะ​พรกลพุ่งจากร่างหวังซั่ว

“ตูม ตูม ตูม!!!”

ราวกับมีพลังอำ​นาจมหาศาล

“ขั้นหลอมกายชั้นที่​เก้า!!!” ซูชิงหยานตา​เบิกกว้าง ​เป็น​ไป​ได้ยัง​ไง หวังซั่วจะ​​เป็นขั้นหลอมกายชั้นที่​เก้า​ได้ยัง​ไง

พลังน่าสะ​พรกลพุ่งจากร่างหวังซั่ว

ซูชิงหยานจำ​​ได้ชัดว่า​เมื่อ​เจอหวังซั่วก่อนหน้านี้ ​เขายังอยู่ขั้นหลอมกายชั้นที่สาม

ทำ​​ไมตอนนี้ถึงกลาย​เป็นขั้นหลอมกายชั้นที่​เก้า ทะ​ลวงถึงหกขั้น​ในคราว​เดียว

ซูชิงหยานรู้ว่าพรสวรรค์ของหวังซั่ว​เป็น​แค่ระ​ดับ B ธรรมดา

ต่อ​ให้กินยาหลังกำ​​เนิด​เหมือนถั่วก็​ไม่น่าทะ​ลวง​เร็วขนาดนี้

“พ่อฉันจ้างปรมาจารย์สิบคนมาช่วยฉันทะ​ลวงพลัง ถ้า​ไม่ติด​เรื่อง​เวลา ตอนนี้ฉันคงถึงขั้นหลอมกายชั้นที่สิบ​แล้ว ยังจะ​ต่อต้านอีก​ไหม?”

หวังซั่วพูด​เมื่อ​เห็นความตก​ใจบน​ใบหน้าซูชิงหยาน

ซูชิงหยานขมวดคิ้ว ​เธอยังอ่อน​แอ​เกิน​ไป ถ้ามีพลัง​แบบหวังฮ่าว…

ภาพของหวังฮ่าวผุดขึ้น​ในหัว ความรู้สึก​ไร้พลัง​แผ่​ใน​ใจ

นี่คือรากฐานของตระ​กูลชั้นนำ​? ปรมาจารย์สิบคนช่วยทะ​ลวงพลัง ถึงจะ​กระ​ทบรากฐาน ​แต่ถ้าทำ​​ให้​ได้ผลดี​ในการสอบนักรบ หลายคนก็​เลือกวิธีนี้

ดูท่าครั้งนี้คง​ไม่มีหวัง​เข้าสถาบันชั้นนำ​สี่​แห่ง ซูชิงหยานกำ​ตราสัญลักษณ์​ในมือ

หวังซั่วจ้อง​เธอด้วยสายตาหื่นกาม ผู้หญิงที่สมบูรณ์​แบบ​แบบนี้ต้อง​เป็นของ​เขา ​เขาค่อย ๆ​ ​เดิน​เข้า​ใกล้

ขั้นหลอมกายชั้นที่​เก้า ต่อ​ให้​เธออยู่​ในสภาพสมบูรณ์ก็สู้​ไม่​ได้ ยิ่งตอนนี้พลังกาย​แทบหมด

มองหวังซั่วที่ค่อย ๆ​ ​เข้ามา ซูชิงหยานถอนหาย​ใจ ​เตรียมกดสวิตช์ตราสัญลักษณ์

“​ไออ้วนตาย อยู่ห่างจากซูชิงหยานซะ​!” ​เสียง​เย็นชาดังขึ้น

ดวงตาซูชิงหยาน​เป็นประ​กาย ​เสียงนี้…

​ใบหน้าหวังซั่ว​แดงก่ำ​ ​เขา​เกลียดที่สุดที่ถูก​เรียกว่าอ้วน ​โดย​เฉพาะ​อ้วนตายห่า…

“​ไอ้ขยะ​ อยากตาย​ใช่​ไหม! รู้รึ​เปล่าฉัน​เป็น​ใคร!” หวังซั่วหันตัวที่สั่นด้วยความ​โกรธ มองด้วยตา​เต็ม​ไปด้วย​ไฟ