โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้ - บทที่ 36 กวาดล้าง! คะแนนพุ่งกระฉูด
- Home
- โลกแห่งศิลปะการต่อสู้ขั้นสูง : ข้าสามารถคัดลอกพรสวรรค์ได้
- บทที่ 36 กวาดล้าง! คะแนนพุ่งกระฉูด
บทที่ 36 กวาดล้าง! คะแนนพุ่งกระฉูด
ใบหน้าของซูชิงหยานแดงระเรื่อทันทีหลังพูดจบ
หวังฮ่าวสูดหายใจลึก ดมกลิ่นหอมอ่อน ๆ จากตัวซูชิงหยาน กล้าทำลายจิตใจนักบวชของฉัน…
ทั้งสองเดินหน้าค้นหาสัตว์อสูรต่อไปอย่างรวดเร็ว
ด้วยพลังอันแข็งแกร่งของหวังฮ่าว
คะแนนของซูชิงหยานก็พุ่งสูงขึ้นเรื่อย ๆ
เวลา 11:30 น.
การสอบนักรบดำเนินมา 2 ชั่วโมงครึ่งแล้ว นักเรียนหลายคนถูกคัดออก
บางคนถูกสัตว์อสูรกำจัด บางคนถูกนักเรียนด้วยกันกำจัด…
ตอนนี้ คนที่ยังอยู่ในมิติลับล้วนมีพลังและพรสวรรค์แข็งแกร่ง
บนตารางคะแนน หวังฮ่าวยังครองอันดับหนึ่งอย่างห่างไกล
คะแนนของเขาทะลุ 2800 แล้ว
ซูชิงหยานที่เคยอยู่อันดับ 40 กว่า ภายใต้ความช่วยเหลือของหวังฮ่าว คะแนนพุ่งถึง 800 ครองอันดับสอง
…
โรงเรียนมัธยมเมืองหลวงที่หนึ่ง
อาจารย์ใหญ่เมืองหลวงที่หนึ่งเห็นซูชิงหยานพุ่งสู่อันดับสองในครึ่งชั่วโมง หน้าซีด
หวังฮ่าวเป็นอัจฉริยะที่มีศิลปะการต่อสู้ระดับเทพสองวิชาก็ว่าไป แต่ซูชิงหยานนี่มันอะไร
โรงเรียนมัธยมเจียงหลินที่หนึ่ง, หวังฮ่าว, 2800
โรงเรียนมัธยมเจียงหลินที่หนึ่ง, ซูชิงหยาน, 800
โรงเรียนมัธยมเมืองหลวงที่หนึ่ง, เฉินหัว, 188
โรงเรียนมัธยมเมืองโม่ที่หนึ่ง, หลานหลิง, 186
…
อาจารย์ใหญ่ดูตารางคะแนน อีกแล้วเจียงหลินที่หนึ่ง แน่นอน โกงแน่ โรงเรียนเดียวมีอัจฉริยะสองคน? ฉันไม่เชื่อ
ไม่มีร่องรอยสารกระตุ้นเลยสักหยด…
อาจารย์ใหญ่เมืองหลวงที่หนึ่งโทรหาหน่วยงานเกี่ยวข้องอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีคนรับ…
ไม่ใช่แค่เมืองหลวง โรงเรียนอื่นก็งงไม่แพ้กัน
ซูชิงหยาน… 800 คะแนน… เล่นโกงอะไรอีกรึ…
โดยเฉพาะอาจารย์ใหญ่เมืองโม่ที่หนึ่ง ถึงกับมึน หลานหลิงของโรงเรียนเคยอยู่อันดับสาม
แต่ไม่นานก็ถูกบีบออกจากสามอันดับแรก
มีกลโกง แน่นอนมีกลโกง… เจียงหลินที่หนึ่ง โรงเรียนอันดับที่ 18 นี้ มีอัจฉริยะหนึ่งคนก็บ้าพอแล้ว
ตอนนี้ยังมีซูชิงหยานโผล่มา ฉันไม่ยอม…
…
อาจารย์ใหญ่เจียงหลินที่หนึ่งดูตารางคะแนน หน้าบานเหมือนดอกเบญจมาศ
หวังฮ่าวเก่งเกินไป พาโรงเรียนคว้าอันดับสองมาอีก
สอบเสร็จต้องให้รางวัลเขาสักหน่อย
…
ในมิติลับ
หวังฮ่าวพาซูชิงหยานกวาดล้างสัตว์อสูรในมิติลับต่อ
เมื่อรู้ว่าอันดับหนึ่งคือเจียงหลิน หวังฮ่าวยิ่งบ้าคลั่ง พาซูชิงหยานฆ่าสัตว์อสูรอย่างเมามัน
ซูชิงหยานได้คะแนนมากมายจากความช่วยเหลือของหวังฮ่าว
…
บนทุ่งหญ้าในมิติลับ
เด็กหนุ่มในแจ็กเก็ตสีดำจัดการสัตว์อสูรข้างตัว สีหน้าเฉย ๆ
“คุณชายเฉิน ครั้งนี้อันดับหนึ่งคงมั่นคงแล้ว!” เด็กหนุ่มผิวคล้ำข้าง ๆ พูดตื่นเต้น
เด็กหนุ่มแจ็กเก็ตโบกหมัด “น่าจะมั่นคง ด้วยพลังขั้นหลอมกายชั้นที่แปด ในมิติลับนี้ ฉันไร้เทียมทานในหมู่นักเรียนใหม่!”
เด็กหนุ่มแจ็กเก็ตคือเฉินหัว จากโรงเรียนมัธยมเมืองหลวงที่หนึ่ง มีพรสวรรค์ระดับ S และตระกูลเฉินเป็นตระกูลใหญ่ในเมืองหลวง
เฉินหัวไม่ขาดแคลนทรัพยากรฝึกฝนหรือเคล็ดวิชาศิลปะการต่อสู้
แถมมีอาจารย์มืออาชีพวางแผนฝึกฝนให้อย่างเหมาะสม
ตัวเขาเองก็ขยัน จึงมีพลังขั้นหลอมกายชั้นที่แปดในวัยนี้
เด็กหนุ่มผิวคล้ำคือจ้าวผิง เพื่อนร่วมโรงเรียนเมืองหลวงที่หนึ่ง
“คุณชายเฉิน ฉันได้ยินว่าหวังซั่วจากตระกูลหวังตอนนี้ถึงขั้นหลอมกายชั้นที่เก้าแล้ว ไม่รู้จะเป็นภัยต่ออันดับหนึ่งของคุณรึเปล่า!” จ้าวผิงนึกอะไรได้ พูดต่อ
เฉินหัวยิ้มเยาะ “หวังซั่วขยะนั่น แค่พ่อมันจ้างปรมาจารย์มาช่วยทะลวงพลัง ถึงตอนนี้จะถึงขั้นหลอมกายชั้นที่เก้า ก็ยังเป็นขยะ ฉันเหยียบตายได้ด้วยเท้าเดียว!”
“ยิ่งกว่านั้น พลังจากการทะลวงด้วยวิธีนี้ หึ อีกสองปีมันก็ยังไม่ทะลวงถึงนักรบ แต่ตอนนั้น ฉันอาจถึงระดับนักรบขั้นก่อนกำเนิดแล้ว!”
จ้าวผิงฟังคำพูดของเฉินหัว ทึ่งในใจ นี่คือตระกูลใหญ่? ปรมาจารย์ช่วยทะลวงพลัง…
“คุณชายเฉิน คุณมีพรสวรรค์ไร้เทียมทาน แถมขยันฝึกฝน หวังซั่วขยะนั่นเทียบไม่ได้ สองปีหน้าคุณอาจเป็นปรมาจารย์แล้ว!” จ้าวผิงพูดต่อ
เฉินหัวรู้สึกปลื้ม แม้จะคิดว่าจ้าวผิงพูดเกินไป แต่ใครไม่ชอบคำชม จ้าวผิงนี่มีความสามารถ
“แต่ยัยเด็กจากเมืองโม่ที่หนึ่งนั่นเป็นภัยนิดหน่อย!” เฉินหัวตาแววหวาดระแวง นึกถึงเด็กสาวโลลิ
จ้าวผิงเหมือนนึกอะไรได้
เฉินหัวพูดถึงหลานหลิง อัจฉริยะจากเมืองโม่ที่หนึ่ง มีพรสวรรค์ระดับ S
พ่อของหลานหลิงเป็นเจ้าเมืองโม่…
ทรัพยากรไม่ขาด แถมหลานหลิงดื้อรั้น ไม่กลัวอะไร
“ช่างเถอะ ไม่สนเธอ มิติลับนี้กว้างเกินไป มิฉะนั้นอยากลองประลองกับเธอสักหน่อย!” เฉินหัวพูดต่อ แม้ปากจะพูด แต่เขาไม่อยากเจอเธอจริง ๆ
“แค่ยัยเด็ก ถ้าต้องสู้กับคุณชายเฉิน โดนตีเละแน่!” จ้าวผิงประจบข้าง ๆ
เฉินหัวไม่พูดอะไร เดินหน้าค้นหาสัตว์อสูรในมิติลับกับจ้าวผิง
“จ้าวผิง ได้ยินรึเปล่า เมื่อก่อนมีอัจฉริยะวัย 16 ที่มีศิลปะการต่อสู้ระดับเทพสองวิชา!” จ้าวผิงเห็นบรรยากาศเงียบ พูดขึ้น
เฉินหัวโบกมือ “เรื่องแบบนั้นฟังก็รู้ว่าโกหก วัย 16 เป็นนักรบก็ว่าไป ศิลปะการต่อสู้ระดับเทพสองวิชา พวกบ้านนอกนั่นรู้รึเปล่าว่าศิลปะการต่อสู้ระดับเทพคืออะไร จ้าวผิง ต่อไปอย่าดูข่าวปลอมแบบนี้! นักรบต้องยึดมั่นในความเป็นจริง!”
จ้าวผิงพยักหน้า เห็นด้วย ศิลปะการต่อสู้ระดับเทพสองวิชา โม้ก็โม้ให้สมจริงหน่อย
ทั้งสองค้นหาสัตว์อสูรต่อ
“ฉึก!!!”
ก้อนหินขนาดใหญ่พุ่งมาจากที่ไม่ไกล
เฉินหัวตาเหลือก ซัดหมัดออก
“ปัง!!!”
หมัดของเฉินหัวกระแทกก้อนหิน หินแตกกระจาย
เศษหินกระจายบนทุ่งหญ้า
จ้าวผิงข้าง ๆ ตกใจ นี่มันอะไร
“ใคร!” เฉินหัวตะโกน
เสียงของเขาดังก้องในทุ่งหญ้ากว้างขวาง
“ฮิฮิ เฉินหัว ไม่นึกว่าจะเจอคุณที่นี่ ช่างน่าตื่นเต้น งั้นมาชิงอันดับหนึ่งกันเลย!” เสียงใสกังวานดังจากไม่ไกล
เด็กสาวผมเปียคู่ หน้าตาน่ารักราวโลลิ มองเฉินหัวและจ้าวผิงด้วยสีหน้ากวน ๆ